Se connecterShare
ตอนที่ 1/1 สามีภรรยาในนาม
Dernière mise à jour:
2025-12-25 20:14:45จากท้ายไร่มาถึงบ้านมันไม่ง่ายเลย
หมายถึง…การบังคับเสียงหัวใจไม่ให้เต้นแรงเหมือนเต้นซุมบ้า มันไม่ง่ายเลยจริงๆ ฉันแยกตัวจากพี่ผาเข้าบ้าน ส่วนตัวเขานำม้าไปฝากคนงานให้เอาเข้าคอกแล้วค่อยตามมาทีหลัง ฉันจัดการอาบน้ำชำระล้างเนื้อตัวและยังคงสวมชุดดำไว้อาลัยคุณลุงเหมือนเดิม เสียงเคาะประตูดังขึ้นจากคนด้านนอกในขณะนั่งละเลงครีมบนใบหน้า บ้านนี้มีคนอยู่แค่สองคนคือฉันและพี่ผา ส่วนแม่บ้านอย่างน้าหมี่หรือคนอื่นๆ จะมาทำงานเช้าเย็นกลับ “เข้ามาสิคะ” ฉันอนุญาตเพราะรู้ว่ายังไงก็เป็นเขา พี่ผาเดินตัวหอมเข้าห้อง ผมที่ยังเปียกหมาดๆ เพราะคงพึ่งผ่านการอาบน้ำมาเช่นกัน “พี่ลืมโน๊ตบุ๊คไว้ในห้องเราน่ะ” เขาเอ่ยพอเป็นพิธีก่อนมองหาของที่ว่า “อยู่นี่เอง” “พี่ผา..” ฉันปากไวรีบเอ่ยเรียกชื่ออีกคนเพียงเพราะเห็นเขากำลังจะเดินกลับออกไป คนตัวสูงหันมองกันเล็กน้อยพร้อมคิ้วเลิกสูงรอคำถาม “พี่ผาจะนอนอีกห้องเหรอ” “อื้ม มีอะไรล่ะ หรือว่าเรานอนคนเดียวไม่ได้ พี่จะได้นอนด้วย” “มะ…ไม่ เหนือนอนคนเดียวได้ ก็แค่ถามดูเฉยๆ” เพราะเสียงลนลานของฉันทำให้เขายกยิ้มอย่างนึกขำ “ดูทำหน้าเข้า ถึงยังไงเราก็เป็นสามีภรรยาถูกต้องตามกฏหมาย จะกลัวอะไรอีก” “เหนือไม่ได้กลัวสักหน่อย แค่ไม่ชิน” ประโยคหลังฉันพูดเสียงแผ่วก่อนก้มหน้างุด มองเล็บมือสีชมพูอ่อนของตัวเองแทนใบหน้าคนตัวสูง “คงไม่มีใครชินหรอก จู่ๆ เหนือเรียนจบแล้วรู้ข่าวว่าพ่อพี่ป่วย พ่อพี่ขอให้เราแต่งงานกัน พี่ก็ไม่ชิน สถานะของเรามันไม่ได้เปลี่ยนง่ายขนาดนั้นสักหน่อย” คำพูดของเขาฉันติ๊กถูกทุกอย่าง พี่ผาหาววอด มือปิดปากและหนังตาปรือตกพร้อมจะหลับได้ทุกเมื่อ “พี่ง่วงแล้ว ไปนอนก่อนนะ” “ค่ะ ฝันดีค่ะพี่ผา” “อื้ม เหนือก็รีบนอนได้แล้ว อย่าทำเอ็มวีอีกล่ะ” “รู้น่า ปิดประตูให้ด้วย” ฉันยู่ปากตอบกลับก่อนจะล้มตัวนอนหันหลังพร้อมตลบผ้าห่มคลุมตัว โดนแซวดักทางเรื่องร้องไห้ประหนึ่งแสดงเอ็มวี พี่ผารู้จักฉันดีเกินไปแล้ว เมื่อทุกอย่างตกอยู่ในความเงียบเชียบ พี่ผาเองก็คงนอนหลับไปแล้ว หากแต่ฉันยังลืมตาโพลงในความมืดมิด ปรับสายตาให้คุ้นชินรวมไปถึงคำพูดของพี่ผาที่ยังคงติดตรึงในหัวราวกาวเหนียวติดสมอง ‘สถานะของเรามันไม่ได้เปลี่ยนง่ายขนาดนั้นสักหน่อย’ นั่นสินะ ถ้ามันเปลี่ยนง่ายขนาดนั้นก็คงเปลี่ยนไปนานแล้ว พี่ผากำลังทำให้ฉันนึกย้อนถึงเหตุการณ์เมื่อหลายปีก่อน คิดถึงมันทีไรก็มีความสุขปนขมขื่นทุกครั้งไป คืนนั้น… พี่ผาเมามาก ฉันไม่เคยเห็นเขาดื่มเยอะจนเมามายหมดสภาพมาก่อน เพื่อนพี่ผาหิ้วปีกขึ้นมาส่งถึงบนห้อง มีฉันคอยยืนมองดูห่างๆ ด้วยความเป็นห่วง ไม่กล้าเข้าไปใกล้เพราะเสียงครางน่ากลัวในลำคอของคนเมา เสียงกระทืบเท้าตึงตังจนเตียงสั่นไหว ไหนจะละเมอเรียกชื่อผู้หญิงคนนั้นอีก… ผู้หญิงที่เป็นตัวต้นเหตุให้พี่ผาเมาและก็ยังเป็นรักแรกของพี่ผา จากที่ฉันเล่ามาคงเดาได้ไม่ยากนักว่าต้นเหตุของเรื่องทั้งหมดเกิดจากอะไร พี่ผาโดนบอกเลิก เธอคนนั้นสวมเขาให้พี่ชายฉัน ช่างเป็นผู้หญิงสารเลวหน้าไม่อาย ฉันสงสารพี่ผามาก เพื่อนๆ ของเขาฝากให้ฉันคอยช่วยดูแล สภาพแต่ล่ะคนที่แบกพี่ผามาก็ดูไม่ได้เช่นกัน เมื่ออยู่กันตามลำพังในห้องอึมครึมและข้างนอกฝนตกหนักราวพายุถล่ม ฉันฝืนความกลัวที่มีเพื่อจัดการเช็ดเนื้อเช็ดตัวให้เขา ตั้งใจแค่เช็ดตัวจริงๆ ไม่คิดว่าจะโดนเขาทำแบบนั้นด้วยซ้ำ “เอมเหรอ ชะเอมกลับมาหาผาใช่ไหม” “มะ…ไม่ใช่นะพี่ผา หนูเอง น้ำเหนือไง” ข้อมือที่โดนรวบจนตัวติดกัน ใบหน้าอยู่ใกล้จนสัมผัสถึงลมหายใจอีกฝ่าย เพียงชั่วพริบตาเดียวที่พยายามปฏิเสธ ฉันกลับได้รับจูบร้อนเร่าด้วยริมฝีปากดุเดือดของคนเมา จากที่คิดว่าโดนยัดเยียดก็เริ่มคล้อยตามเรื่อยๆ “อะ…อื้อ พี่ผา” “เอมกลับมาหาผานะ…มาหาผา” ฉันดีดตัวออกมาจากเขาได้สำเร็จ มีมือหนาที่ยังควานสะเปะสะปะเพราะคิดว่าฉันคือพี่ชะเอม ทำเอาหัวใจเต้นถี่รัวเกิดเจ็บหนึบขึ้นมาเสียอย่างนั้น แต่ต่อให้ปวดใจมากเท่าไร พี่ผาที่พึ่งโดนทิ้งมาคงเจ็บมากกว่าฉันเป็นร้อยเท่าพันเท่า เขาน่ะเสียศูนย์แบบสุดๆ ไปเลยล่ะ แล้วฉันจะยังมาห่วงความรู้สึกเล็กน้อยของตัวเองอยู่อีกเหรอ สุดท้ายก็อยู่ดูแลเขาไปแบบนั้น ปล่อยให้จูบแรกมันจางหายไป เหมือนกับรักแรกของฉันเอง ชีวิตฉันน่ะมันหันเหตามแรงลมเหมือนกังหันมาตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้ว หากไม่มีลุงไตรภพคอยส่งเสียเลี้ยงดู ให้ร่ำเรียนสูงๆ ป่านนี้ก็ไม่รู้ว่าตัวเองจะอยู่ในหลืบในซอกไหน พวกเขามีพระคุณกับฉันมากจริงๆ ด้วยความที่ลุงไตรภพรักและเอ็นดูฉันเสมือนลูกสาวคนหนึ่ง ฉันสอบติดมหาลัยในกรุงเทพฯ ท่านก็ส่งเสียไม่ปริปากบ่นสักคำ นั่นจึงเป็นเหตุให้นานครั้งฉันจะกลับบ้าน แต่ลุงและพี่ผาก็มาหากันตลอด จนพักหลังลุงป่วย เจ็บออดๆ แอดๆ ต้องพักรักษาตัว พี่ผาก็ต้องดูแลพ่อ ดูแลไร่ ทำให้ไม่มีเวลามาหาฉัน มีแต่จะติดต่อผ่านกันทางโทรศัพท์ นานวันเข้าความสัมพันธ์ที่มีต่อเขาก็เริ่มเลือนรางจนกระทั่งฉันมีแฟน ครั้นเรียนจบชีวิตไม่ได้ง่ายขนาดนั้นเมื่อต้องมารู้ว่าลุงป่วยหนัก ป่วยแบบไม่สามารถยื้อชีวิตตัวเองให้มีลมหายใจบนโลกนี้ได้นานอีกแล้ว ครั้งแรกที่รู้เรื่องทั้งหมด ฉันร้องไห้เอาเป็นเอาตายเพราะยังไงก็รักลุงเหมือนพ่อ เพราะฉะนั้นคำขอสุดท้ายของลุงที่อยากเห็นฉันเป็นฝั่งเป็นฝากับพี่ผา ฉันถึงยอมทำตามอย่างปฏิเสธไม่ลง รู้สึกผิดต่อแฟนตัวเองที่ต้องบอกเลิกเขาทั้งที่เราก็รักกันดี และยิ่งรู้สึกผิดไปอีก เมื่อหัวใจเจ้ากรรมมันเริ่มกลับมาหวั่นไหวให้พี่ผาอีกครั้งทั้งที่ฉันคิดว่าตัวเองทิ้งความรู้สึกบ้าบอนั่นไปตั้งนานแล้ว ฉันเหมือนนางวันทองสองใจเลยว่าไหม จนถึงตอนนี้ก็ยังจัดการกับความรู้สึกปั่นปวนชวนอ้วกของตัวเองไม่ได้จริงๆ นี่ฉันกลายเป็นคนโลเลแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไรกันนะ
Latest chapter
หลงรักสามีมาเฟีย ตอนที่ 9/2 น้อยเนื้อต่ำใจ
พอเห็นท่าทางเฉยชาของเขา ฉันก็คงต้องเข้าใจสินะว่าสิ่งที่เกิดขึ้นมันแค่อารมณ์ชั่ววูบของคนเมา “ค่ะ เหนือไม่ได้คิดอะไรหรอก” ฉันกล้ำกลืนพูดคำนั้นออกไป พี่ผาเองก็คงไม่ได้ตั้งใจสินะ เมื่อคืนนี้ฉันก็ใจเต้นแรงเป็นบ้าเป็นบออยู่ฝ่ายเดียว ที่แท้เขามีอารมณ์เพราะเมาล้วนๆ “อืม ดีแล้ว” เขาพูดนิ่งๆ ตามปกติ ก่อนจะลุกออกไปจากห้องรับแขกด้วยท่าทีเย็นชาผิดกับพี่ผาคนเมื่อคืน ฉันได้แต่ถอนหายใจปลงตกให้กับความคิดฟุ้งซ่าน ก็ดีแล้วที่ไม่ถลำลึกไปมากกว่านี้ เพราะถึงจะเป็นสามีภรรยาถูกต้องตามกฏหมาย แต่ถ้าพี่ผาไม่ได้คิดอะไรกับฉัน เขามองเป็นแค่น้องสาว ตื่นมาก็คงรู้สึกผิดมากๆ ที่เราสองคนมีอะไรกันโดยที่มันเกิดจากอารมณ์ชั่ววูบ แค่นี้ฉันก็ละอายใจตัวเองมากพอแล้วที่ความรู้สึกมันคิดทรยศตัวเองมาตลอด ปากบอกจะเป็นพี่น้องให้ได้ แต่สุดท้ายก็ตกหลุมรักคนคนเดิมซ้ำๆ อย่างไม่มีเหตุผล น้ำเหนือ | Part Ended. (มึงว่าอะไรนะ) เสียงที่ดังออกมาจากลำโพงแทบจะทำให้แก้วหูภูผาระเบิดเป็นเสี่ยงๆ ชายหนุ่มขยับโทรศัพท์มือถือออกห่างจากหูเล็กน้อย ก่อนจะกรอกน้ำเสียงตอบกลับไป “เออ ก็อย่างที่กูเล่าให้ฟังนั่นแหละ” (กูถามจริงไอ้ผา มึงแดกไปกี่ขวดวะ
หลงรักสามีมาเฟีย ตอนที่ 9/1 น้อยเนื้อต่ำใจ
ฉันอาบน้ำจัดการตัวเองเสร็จ ยังไม่เห็นวี่แววว่าพี่ผาจะกลับขึ้นมาบนห้อง หรือว่าเขาจะนอนห้องเดิมของตัวเอง เมื่อคิดดังนั้นฉันก็ย่องไปดูห้องข้างๆ ทันที ทว่าภายในห้องเงียบเชียบไม่มีใคร “นี่ยังไม่ให้คนมาซ่อมฝ้าอีกเหรอเนี่ย” เพดานยังคงสภาพเดิม แม้น้ำไม่รั่วแล้วแต่พี่ผาก็น่าจะซ่อมหน่อยไหมล่ะ และในเมื่อพี่ผาไม่ได้อยู่ในห้อง ฉันเองก็ไม่ได้ยินเสียงรถขับออกไป งั้นเขาก็ต้องอยู่ชั้นล่าง พอเดินลงมาดูเท่านั้นก็พบว่าเขานั่งพิงโซฟาเหมือนหลับไปแล้ว ตรงหน้าคือเหล้าและเบียร์หลายขวดเกลื่อนพื้น แถมเปิดทีวีทิ้งไว้อีก เหมือนพี่ผาจะรับรู้การมาของฉัน เขาผงกหัวหันมาดู ใบหน้าหล่อเหลาแดงจัด ดวงตาฉ่ำเยิ้มหรี่มองกันจนรู้สึกประหม่า “เหนือมาหาพี่ดิ” เสียงแหบๆ เอ่ยขึ้นพร้อมกระดิกนิ้วเรียก ฉันจึงเดินเข้าไปหาเขา มองสภาพพี่ผาแล้วเขาเมาพอสมควรเลยล่ะ “ทำไมพี่ดื่มเยอะขนาดนี้เนี่ย” ฉันกำลังบ่น ไม่ทันระวังตัวว่าพี่ผาจะใช้โอกาสนี้ดึงแขนฉันให้นั่งบนตักเขาอย่างง่ายดาย ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วมาก ฉันยังไม่ทันส่งเสียงร้องตกใจด้วยซ้ำ แขนแกร่งที่เคลื่อนสวมกอดเอวคอดกิ่วหลวมๆ ปลุกความตื่นเต้นให้หัวใจทำงานอย่างหนัก ราวกับเลือดในตัวมั
หลงรักสามีมาเฟีย ตอนที่ 8/2 เริ่มออกอาการ
“ขอบคุณค่ะ” เอ่ยแสดงความมีน้ำใจของเขาที่เข้ามาช่วยไว้ จำได้ว่าเขาเป็นหนึ่งในอาจารย์ที่มากับเหล่านักศึกษา “ผมชื่อธารานะครับ แล้วคุณ…” เสียงลากยาวเล็กน้อยพร้อมกับมองหน้าฉัน “น้ำเหนือค่ะ” ฉันยิ้มก่อนจะรับก้อนหินที่อาจารย์ธาราส่งให้ แล้วจึงส่งต่อให้น้ำหนาวอีกที “ส่วนคนนี้เพื่อนฉันเองค่ะ” “ชื่อน้ำหนาวนะคะอาจารย์” ยัยนั่นยิ้มกริ่มแนะนำตัว “เรียกผมธาราเฉยๆ ก็ได้ครับ ผมเป็นแค่อาจารย์พิเศษที่มาเข้าร่วมกิจกรรมกับพวกนักศึกษาเฉยๆ” เขายิ้มเล็กน้อย ท่าทางดูสุภาพและเป็นกันเอง “ตอนแรกผมคิดว่าคุณสองคนเป็นแฝดกันซะอีกครับ แถมชื่อก็ยังคล้ายๆ กันด้วย” อาจารย์ธาราก็พูดเหมือนที่คนอื่นๆ เขาเคยพูดกับเราสองคนนั่นแหละ ฉันและน้ำหนาวหลุดหัวเราะออกมา จากนั้นเราก็ได้เพื่อนใหม่ในกิจกรรมครั้งนี้เป็นถึงอาจารย์เชียวล่ะ “ตั๋วฮู้อะยังก่อ ป้อเลี้ยงภูผาเปิ้นบริจาคตังค์หื้อโครงการบ้านเฮาตั้งห้าแสน” (เธอรู้อะไรไหม พ่อเลี้ยงภูผาเขาบริจาคเงินให้โครงการบ้านเราตั้งห้าแสน) “ป๊าดดด ห้าแสนแต้ก๊ะ หยังมารวยแต้รวยว่า วาสนาแม่ญิงคนไหนได้ไปเป๋นผัวน้อ คงสบายไปทั้งซาด” (ป๊าดดด ห้าแสนจริงเหรอ ทำไมถึงได้รวยขนาดนี้ วาสนาผู้
หลงรักสามีมาเฟีย ตอนที่ 8/1 เริ่มออกอาการ
น้ำเหนือ | Part กลับจากต่างจังหวัดพี่ผาเข้าไปลุยงานในไร่ต่อ หน้าที่ของเขาไม่ใช่แค่ชี้นิ้วสั่งให้ลูกน้องทำนั่นทำนี่เพียงอย่างเดียวแต่ต้องลงมือทำด้วยตัวเอง พี่ผาทั้งดูแลไร่ ดูแลรีสอร์ต ฟาร์มม้า ไหนจะร้านอาหารและรวมไปถึงอีกหนึ่งหน้าที่ที่สำคัญ นั่นก็คือสมาชิกขององค์กรแบล็คเรด มาเฟียระดับต้นๆ ของเมืองไทย เพื่อนของพี่ผาก็ล้วนแต่เป็นคนในแวดวงนี้ทั้งนั้น การที่เขาต้องไปประชุมหรือคุยเรื่องธุรกิจต่างจังหวัดบ่อยๆ ก็เกี่ยวข้องกับเรื่องในองค์กร ฉันไม่ได้รู้ลึกถึงขนาดที่ว่าพวกเขามีธุรกิจกี่สิบอย่าง และแต่ล่ะครั้งประชุมงานเรื่องอะไรบ้าง แต่เท่าที่รู้พี่ผามีหุ้นส่วนในธุรกิจขององค์กรเยอะแยะ จึงไม่แปลกที่แต่ล่ะปีเขาจะได้เงินปันผลเป็นกอบเป็นกำ ภายนอกดูสุขุมนิ่งเงียบ เป็นที่เคารพของลูกน้องและเหล่าชาวบ้านที่ชอบให้ความช่วยเหลือ พ่อเลี้ยงภูผาที่ใครๆ ก็เกรงขาม แต่ในอีกบทบาทคือมาเฟียผู้ทรงอิทธิพลยังพื้นที่ภาคเหนือนี่เอง ฉันไม่รู้ถึงเหตุผลของพี่ผาและเพื่อนๆ กับการก้าวเข้าสู่เส้นทางสายนี้หรอกนะ แต่เท่าที่เขาอยู่ในแบล็คเรดมาหลายปี ฉันก็ไม่เห็นว่ามันจะส่งผลกระทบอะไรเลย มีแต่ธุรกิจและคนในองค์กรที่พากันเ
หลงรักสามีมาเฟีย ตอนที่ 7/2 จอมซึน
แต่ล่ะวันภูผาต้องถอนหายใจกับความแสบซนของน้ำเหนือไปไม่รู้กี่รอบ ทำไมถึงได้เข้าใจอะไรยากเย็นขนาดนี้ “ยังไงก็ไม่ได้ ขึ้นไปนั่งรอพี่ด้านบน” น้ำเหนือชักหงุดหงิด แค่ขอนั่งข้างๆ เป็นตุ๊กตาประดับหน้ารถก็ยังดี ทำไมพี่ผาต้องกีดกันเธอด้วย หญิงสาวทำท่าจะเถียงอีกครั้งทว่าเสียงของมาร์ตินดังขัดขึ้นก่อน “ถ้าไอ้ภูผาไม่ให้ไป งั้นน้องเหนือสนใจมานั่งคันของพี่ไหมครับ” เสียงเชิญชวนนั้นทำเอาดวงตากลมสวยลุกวาว สีหน้าตื่นเต้นพยักรับอย่างไม่ต้องคิดเยอะ “เอาค่ะๆ พาเหนือไปด้วยคนนะพี่ติน” “เฮ้อ กูปวดหัวจริงๆ” ภูผาสบถเสียงเหนื่อยหน่ายใจ ทั้งเพื่อนทั้งเมีย เข้ากันดีเป็นปี่เป็นขลุ่ย ดวงตาคมกริบมองหน้าอ้อนๆ ของน้ำเหนืออีกครั้ง ก็ชอบทำตัวให้น่าเห็นใจแบบนี้ แถมยังดื้อเป็นที่หนึ่ง สุดท้ายเขาไม่อาจปล่อยให้เธอไปนั่งรถคันอื่นที่ตัวเองไม่ใช่คนขับได้ “ถ้าจะไปด้วยก็ตามมา” น้ำเหนือยิ้มจนเห็นฟันขาวครบทุกซี่ ท่าทางกระดี๊กระด๊าออกนอกหน้าเมื่อเดินตามหลังภูผาเพื่อเข้าไปเตรียมตัว แม้หญิงสาวจะไม่ใช่คนขับ แต่เพราะเป็นคนที่นั่งข้างคนขับอย่างไรล่ะ จึงต้องสวมชุดเซฟตี้ไม่ต่างกัน เมื่อทุกอย่างเรียบร้อยและทุกคนพร้อมสำหรับลงแข่งแล้ว ต
หลงรักสามีมาเฟีย ตอนที่ 7/1 จอมซึน
สายจนแดดส่องก้นยังไม่มีทีท่าคนบนเตียงจะตื่นมาใช้ชีวิตเหมือนคนอื่นสักที กระนั้นภูผาทำได้แค่มอง ไม่อาจเข้าไปปลุกรบกวนฝันหวานของเธอ (มึงจะมาตอนไหนไอ้ภูผา) น้ำเสียงพายัพที่เอ่ยลอดมาทางปลายสายถามซ้ำเพื่อนสนิทอีกครั้ง วันนี้พวกเขาอุตส่าห์เคลียร์งานเพื่อให้ได้หยุดตรงกัน อยากมีโมเมนต์สนุกๆ ตอนอยู่กับเพื่อนบ้าง ถ้าขาดใครไปสักคนก็คงกร่อยแย่ “กูไปเลทหน่อย ต้องรอน้ำเหนือตื่นก่อน” (ไอ้คิเรย์บอกกูว่าเมื่อคืนมึงแบกน้ำเหนือกลับไป นี่มึงจัดหนักจนน้องยังไม่ลุกเลยเหรอวะ) “จัดหนักเหี้ยอะไรของมึง สมองพวกมึงนี่นะ คิดได้แต่เรื่องใต้สะดือจริงๆ น้ำเหนือเมามากโว้ยเลยยังไม่ตื่น” ภูผาพ่นลมหายใจเฮือกใหญ่ให้กับคำพูดพายัพที่เอะอะก็จะให้เขาจับน้ำเหนือกินท่าเดียว ดีนะเขาเป็นคนไม่คล้อยตามใครง่ายๆ ไม่งั้นคงได้บ้าจี้ทำตามตามแรงยุแรงเชียร์ของพวกมันแล้ว หลังวางสายจากพายัพ เสียงอู้อี้ของคนตัวเล็กที่เริ่มจะรู้สึกตัวดังขึ้น ภูผาหันไปมอง พบว่าน้ำเหนือลุกนั่งด้วยสภาพผมเผ้าพันกันไม่เป็นทรง หน้าตายับยุ่งดูไม่ได้ “กี่โมงแล้วอะพี่ผา” เสียงคนขี้เซาร้องถาม มือเรียวขยี้เปลือกตาด้วยอาการง่วงงุน มีความอยากนอนต่อ “จะเที่ยงแล้วน
Vous vous intéresseriez aussi à
Toxic Lie รักร้ายลวงหลอก
Sherlina4.7K VuesBad Love ของหวงคาสโนว่า (Set ทายาทมาเฟีย)
ณดารินทร์29.6K VuesBompวิศวะมาเฟีย
คุณดอกไม้4.8K VuesBad Dindan สัญญารักใต้เงามาเฟียร้าย
Story ปลายตะวัน5.8K Vuesเด็กฝึกงานของแม็กเครย์
รีล์ม14.3K Vuesพิศวาสมาเฟียเถื่อน NC+++
ซากิระ6.1K Vuesมาเฟียติดสัตว(แพทย์)
มิส ศิริ2.8K VuesDarkZ [I] MYZTERY HORO
Aliyah.P608 Vues
