ครอบครัวเดิม Novels & Stories

ตอนนี้ทุกคนย้ายมาอยู่ที่ตระกูลโล่กันหมดแล้วเพราะพ่อบุญธรรมเริ่มอายุมากจึงไม่อยากปล่อยทิ้งไว้คนเดียว ในหมู่บ้านจึงมีเพียงครอบครัวบ้านกวงที่ยังอาศัยอยู่ จากนั้นสองสามีภรรยาก็จูงมือกันเดินเข้าบ้านเพื่อพักผ่อน คลับหรูแห่งใหญ่ในเมืองซึ่งคลับนี้เป็นของซือเจียไท่

เด็กน้อยเอียงคอถามด้วยความเดียงสา ​"คินน์อยากให้ครอบครัวเรากลับมาอยู่ด้วยกันเหมือนเดิมไหมครับ" ​"อยากครับ!" ​"ถ้าอย่างนั้นหนูอย่าดื้อนะลูก คืนนี้พ่อจะให้แม่ค้างที่นี่ แต่แม่จะไม่ได้นอนห้องเดียวกับเรานะ"

งานฉลองวันครบรอบอายุเจ็ดสิบห้าปีของท่านปู่เต็มไปด้วยความอบอุ่นของบรรดาลูกหลานที่พร้อมหน้า จวนตระกูลเซี่ยสว่างไสวด้วยโคมไฟนับร้อย ดอกเหมยบานสะพรั่งทั่วสวน ราวกับร่วมเฉลิมฉลองไปด้วยกัน หลังงานเลี้ยงผ่านไปหนึ่งเดือน ครอบครัวมู่หรงก็ออกเดินทางอีกครั้งเพื่อกลับสู่แคว ้นเจา ขบวนรถม้าเคลื่อนตัวอย่างสงบผ่านทิวเขาและแม่น้ำ

นางจำได้ว่าครอบครัวเดิมของสะใภ้เป็นคนดี แต่ยากจน เวลามีโอกาสมาหาลูกสาวก็มักจะถูกร่างเดิมของนางพูดจาถากถางอย่างไม่ไว้หน้า พวกเขาจึงไม่ค่อยกล้ามาเท่าไหร่ "ขอบคุณขอรับท่านแม่" "ขอบคุณเจ้าค่ะท่านแม่" หลี่ซานและเสี่ยวม่ายเอ่ยพร้อมกัน เสี่ยวม่ายได้ยินแบบนั้นก็น้ำตาซึม ไม่คิดว ่าแม่สามีจะนึกถึงครอบครัวเดิมของนาง

ฝ่ายชาคริตมองตามอดีตภรรยาแล้วโล่งใจเมื่อคุยกันรู้เรื่องต่างจากตอนเป็นสามีภรรยาที่ต้องขัดแย้งถกเถียงทะเลาะกันทุกครั้งแล้ววันเวลาที่ผ่านมาเขาก็มีความสุขมีครอบครัวพร้อมหน้าพร้อมตาแต่มันก็มีปัญหาที่ตามมาเป็นละลอกทั้งลูกเมียต่างก็ขยันสร้างปัญหาให้เขาแต่ก็อดทนเพราะคำว่าครอบ ครัว และไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อไหร่ที่ความอดของเขาหมดไปและนั่นทำให้เกิดเรื่องมากมายสุดท้ายครอบครัวของเขาก็พังแต่เขายังคงสถานะพ่อแม่ของลูกร่วมกันเท่านั้น ที่เพนท์เฮ้าส์ของคีรีภัทร

มีอยู่ครั้งหนึ่งตอนคุยกัน ฉันลองถามเรื่องครอบครัวเขาเล่นๆ เขาเงียบแป๊บหนึ่ง แล้วพูดด้วยรอยยิ้ม “จริงๆ ครอบครัวฉันก็แค่ครอบครัวธรรมดาทั่วไปในสวิตเซอร์แลนด์”

“เพ้ย!!! ใครบอกว่าท่านแม่เจ้าไม่รักเจ้ากัน ทุกคนในบ้านต่างรักเจ้ากันทั้งนั้นแหละ แต่ตอนนี้เจ้าแต่งงานมีครอบครัวแล้ว จะมานอนกับท่านแม่เจ้าได้อย่างไรกัน” “ไม่รู้ล่ะ ก็ข้าอยากอ้อนท่านแม่นี่นา ท่านพ่อไปนอนกับพี่ใหญ่เลย” “เรื่องอะไรพ่อต้องไปนอนกับพี่ใหญ่เจ้า พ่อเองก็อยากนอนกอดแม่เจ้าเช่น กัน เจ้านั่นแหละที่จะต้องนอนกับท่านอ๋องเหมือนเดิมน่ะ เจ้าจะทำผิดธรรมเนียมได้อย่างไร”

ที่แต่เดิมคอยช่วยเหลืองานพี่สาวเงียบๆ มาวันนี้เขากับช่วยไล่ตะเพิดครอบครัวเดิม "อาซานลื้อทำแบบนี้ไม่ถูกนะ สินเดิมของจินจินต้องกลับคืนบ้านเดิมถึงจะถูก"ลูกชายคนโตบ้านตระกูลตั้งชวนทะเลาะเสียงแข็ง แต่คนอายุน้อยกว่าเพียงมองสบตาส่งกระแสดูถูกไปให้

ับแม่จะไปไหนกัน ไม่ใช่ว่าย้ายไปอยู่กับพี่ใหญ่หรอกนะ” ลูกชายคนรองวิ่งหน้าตาตื่นเข้ามา แม้จะรู้ว่าตลอดเวลาที่ผ่านมานั้นพ่อกับแม่จะไปช่วยพี่ใหญ่ทำการค้า และไปกินอาหารที่นั่น แต่ทุกวันทั้งสองยังคงกลับมานอนที่บ้านอยู่ดี เขาเลยนิ่งนอนใจ แต่วันนี้วันที่พี่ใหญ่และครอบครัวย้ายเข้าบ้านใหม่ พ่อกับแม่จะย้ายไปอยู่ด้วย แบบนี้ชาวบ้านจะมองเขาและครอบครัวยังไง

“ไม่เป็นไรนะพี่กิต พี่ยังมีจาอยู่ตรงนี้ จาจะไม่ทิ้งพี่ไปไหน เราร่วมสู้ร่วมสร้างกันใหม่นะ จาจะเป็นครอบครัวให้พี่ตลอดไป เป็นครอบครัวพ่อแม่ลูกที่สมบูรณ์” คำว่าครอบครัวพ่อแม่ลูกคืออะไร เด็กหญิงไม่เข้าใจ เพราะหลังจากวันนั้นเด็กน้อยก็มีเพียงปู่กับย่า แม่ไม่กลับมา และพ่อก็หายหน้าห ายตาด้วยเหตุผลที่ว่าสร้างเนื้อสร้างตัวไม่ย่อท้อ บากบั่นทำแต่งาน ตั้งหน้าตั้งตาหาเงินเพื่อครอบครัว