หวนคืนครานี้ฉันไม่เป็นแล้วภรรยาชั่วร้าย 70s

หวนคืนครานี้ฉันไม่เป็นแล้วภรรยาชั่วร้าย 70s

last updateTerakhir Diperbarui : 2025-09-06
Oleh:  sanvittayamTamat
Bahasa: Thai
goodnovel16goodnovel
8
1 Peringkat. 1 Ulasan
45Bab
4.4KDibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

เธอทอดทิ้งสามีไปพร้อมกับเงินเก็บทั้งหมดของบ้าน แต่กลับถูกชายที่เธอรักทุบตีจนตาย เมื่อสวรรค์ให้โอกาสกลับมาอีกครั้ง เธอก็พร้อมที่จะเล่นงานคนชั่วที่เคยทำร้ายเธอ แต่จะไม่เป็นแล้วภรรยาที่ชั่วร้ายของสามี

Lihat lebih banyak

Bab 1

ฉันกลับมาแล้ว 1

浴室からシャワーの音が聞こえてくる。

森川拓海(もりかわ たくみ)がシャワーを浴びているのだ。

午前3時。

さっき帰宅したばかりだった。

森川知佳(もりかわ ちか)は浴室の扉の前に立っていた。話したいことがあったのだ。

これから相談しようとしていることを、彼が聞いてくれるだろうか。少し不安になった。

どう話しかけようかと迷っていると、中から妙な音が聞こえてきた。

耳を澄ませて、やっと理解した。拓海が一人でしていることの音だった……

荒い息づかいと押し殺したうめき声。胸を重いハンマーで叩かれたような衝撃が走った。苦しみが波のように押し寄せてくる。その痛みに息が詰まった。

今日は二人の結婚記念日で、結婚して5年が経つ。それなのに夫婦として一度も……

結局、自分で済ませることを選んでも、私には触れたくないということなのか?

彼の息づかいがさらに荒くなる中、限界まで我慢したような低い声で果てた。「結衣……」

この一言が、心を完全に砕いた。

頭の中で何かが音を立てて崩れ、すべてが粉々になった。

必死に口を押さえ、声を漏らさないよう振り返った瞬間、よろめいた。洗面台にぶつかって床に倒れてしまった。

「知佳?」中から拓海の声がした。まだ息が整わず、必死に抑えようとしているのが分かったが、呼吸は荒いままだった。

「あ……お手洗いに行こうと思って、シャワー中だなんて知らなくて……」苦しい言い訳をしながら、慌てて洗面台につかまって立ち上がろうとした。

でも焦れば焦るほど、みじめになっていく。床も洗面台も水で濡れていた。やっとの思いで立ち上がったとき、拓海が出てきた。白いバスローブを慌てて羽織って乱れていたが、腰の紐だけはしっかりと結ばれていた。

「転んだのか?俺が手伝うよ」彼女を抱き上げようとした。

痛みで涙が溢れそうになったが、それでも彼の手を振り払った。そして意地を張って、「大丈夫、一人でできるから」と言った。

そして再び滑りそうになりながら、足を引きずって寝室へと逃げ帰った。

「逃げる」という表現は決して大げさではない。

拓海と結婚したこの5年間、知佳はずっと逃げ続けていた。

外の世界から逃げ、周囲の視線から逃げ、そして拓海の憐憫の視線からも逃げていた――拓海の妻が足の不自由な人だなんて。

足の不自由な人が、端正で事業も成功している拓海と釣り合うはずがない。

でも彼女にも以前は健康で美しい脚があったのに……

拓海もすぐに出てきて、やさしい口調で心配そうに尋ねた。「痛くないか?見せてくれ」

「大丈夫」知佳は布団を引き寄せ、自分のみじめさと一緒に布団の中に身を隠した。

「本当に大丈夫か?」彼は本当に心配していた。

「うん」彼女は背中を向けて、強くうなずいた。

「じゃあもう寝るか?お手洗いに行きたかったんじゃなかったのか?」

「もう行きたくない。寝ましょうか?」知佳は小さく言った。

「わかった。そうそう、今日は俺たちの記念日だから、君にプレゼントを買ったんだ。明日開けて、気に入るかどうか見てくれ」

「うん」知佳は答えた。プレゼントはベッドサイドに置かれており、もう見ていた。ただ、開けなくても中身がわかる。

毎年同じ大きさの箱で、中には全く同じ時計が入っている。

知佳の引き出しには、誕生日プレゼントと合わせて、すでに9個の同じ時計が眠っており、これが10個目だった。

会話はそこで途切れ、彼は電気を消して横になった。空気中にボディソープの湿った香りが漂っていた。でもベッドの沈み込みをほとんど感じなかった。2メートルの大きなベッドで、彼女がこちら側に寝て、彼は向こう側の端に横になっている。二人の間にはまだ3人が寝られるほどの距離があった。

二人とも結衣という名前を口にすることはなく、ましてや彼が浴室でしていたことについても触れなかった。まるで、何も起こらなかったかのように。

知佳は固まったまま仰向けに横たわり、ただ目の奥がヒリヒリと痛むのを感じていた。

結衣、立花結衣(たちばな ゆい)は彼の大学の同級生で、初恋であり、憧れの人だった。

大学卒業のとき、結衣は海外に行き、二人は別れた。拓海は一時期立ち直れず、毎日酒に溺れていた。

知佳と拓海は中学の同級生だった。

中学時代からひそかに彼を好きだった。

その頃、拓海は学校一のイケメンで、クールな優等生だった。一方知佳は芸術系の生徒だった。美しくはあったが、美しい女の子は大勢いた。成績がすべてだった学生生活において、芸術系の生徒はそれほど目立たず、偏見を持たれることさえあった。

だから、それは彼女だけの片思いで、いつか彼の前に立てる日が来るなんて思ったこともなかった。

芸術大学のダンス学科を卒業して夏休みに実家に帰っていた時、落ち込んでいる拓海と再会するまでは。

その夜も拓海は酔っぱらっており、ふらふらと歩いていた。横断歩道を渡るとき信号を見ておらず、一台の車がブレーキも間に合わず突っ込んできた。彼を突き飛ばしたのは彼女だった。心配で彼の後をついていた知佳が、彼を押しのけて自分が車にはねられたのだった。

知佳はダンス専攻で、大学院への推薦も決まっていた。

しかし、この交通事故で、足は不自由になった。

もう二度と踊ることができなくなった。

その後、拓海は酒をやめ、知佳と結婚した。

知佳に対して罪悪感を抱き続け、感謝し続け、優しい言葉をかけ続けた。でも同時に冷淡で水のように冷たく、そしてたくさんのプレゼントをくれ、たくさんのお金をくれた。

ただ一つだけ、愛してはくれなかった。

知佳は、時間がすべてを癒してくれると思っていたし、時間がすべてを薄れさせてくれるとも思っていた。

しかし想像もしなかったのは、5年が過ぎても、彼は「結衣」という名前をこれほど深く心に刻んでいるということだった。さらには、自分で処理するときでさえ、呟いているのはその名前だということだった。

結局は私があまりにも愚かで世間知らずだったのだ……

一睡もできず、スマホの中のそのメールを、この夜100回は見返した。

海外のある大学からの大学院入学許可通知で、今夜彼と相談するつもりだったこと――私が海外の大学院に行くことは可能かどうか?

しかし今となっては、拓海と相談する必要はなさそうだった。

5年間の結婚生活、数え切れない眠れぬ夜。それがついにこの瞬間から終わりに向かって歩み始めるのだ。

拓海が起きたとき、知佳はまだ寝たふりをしていた。外で家政婦の中村さんと話している声が聞こえた。「今夜は接待があるから、彼女には待たずに休むよう伝えて」

言い終えると、彼はまた部屋に戻ってきて様子を見た。知佳は布団をかぶっており、涙で枕が濡れていた。

普段拓海が会社に行くときは、知佳が彼の着る服をコーディネートして脇に置いておき、彼はそれを着るだけだった。

しかし今日はそれをしなかった。

拓海は自分でクローゼットに行って着替え、会社に向かった。

知佳はそのとき目を開け、ただ目がひどく腫れぼったいのを感じた。

スマホのアラームが鳴った。

それは自分で設定した時間で、起きて英語を読む時間だった。

結婚後の知佳は、足のことで9割の時間を家に閉じこもっていた。もう外出することはない。一日の時間を区切って、それぞれに何かすることを見つけて時間を潰すしかなかった。

スマホを手に取ってアラームを止め、それからさまざまなアプリを目的もなく見始めた。

頭の中はぼんやりと混乱していて、何も頭に入らなかった。

それが、ある動画アプリで突然一つの動画を見つけるまでは。

画面の中の人があまりにも見覚えがある……

もう一度アカウント名を見ると――結衣CC。

このおすすめ機能は……

投稿時間は、昨夜だった。

知佳が動画をタップすると、すぐに賑やかな音楽が響き、それから誰かが叫んでいる声が聞こえた。「いち、に、さん、結衣おかえり!乾杯!」

この声は、なんと拓海だった。

Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya

Ulasan-ulasan

Nattery
Nattery
เนื้อเรื่องอ่านได้เรื่อยๆ ขอบคุณที่อัพเดทจนจบ
2025-10-26 09:22:44
0
0
45 Bab
ฉันกลับมาแล้ว 1
บทที่ 1 ฉันกลับมาแล้วหยวนอันอันหญิงงามคนหนึ่งกำลังนั่งร้องไห้ด้วยความช้ำใจที่ตัดสินใจเดินทางผิด ทั้งที่เธอมีสามีและมีครอบครัวที่รักอยู่แล้ว ไม่คิดว่าทางเลือกนี้จะทำให้เธอต้องกลายเป็นเมียน้อย แถมเงินที่ขโมยของอดีตสามีมาก็ถูกชายชั่วเอาไปจนหมด ตอนนี้เธอเจ็บปวดทั้งร่างกายและจิตใจ เนื่องจากสุขภาพไม่ค่อยดีเพราะทำงานแถมยังโดนชายชั่วทุบตีเมื่อเธอหาเงินเข้าบ้านไม่ได้“ย่าคะ ฉันคิดถึงย่าเหลือเกิน” สิ่งเดียวที่หญิงสาวนึกถึงและเสียใจคือหญิงชราที่เธอเรียกว่าย่าคนนั้น ตั้งแต่หนีออกมาจากหมู่บ้านเธอก็ไม่กลับไปที่นั่นอีกเลยร่างที่กำลังนอนน้ำตาไหลอาบแก้มพร้อมกับลมหายใจรวยรินหมดลมไปทันที เพราะความบอบช้ำของร่างกายและความบอบช้ำทางจิตใจหยวนอันอันเวลานี้เศร้าเสียใจเพราะวิญญาณของเธอมองร่างไร้สติบนเตียงอย่างช้ำใจ ที่ตายแล้วก็ยังไม่มีใครทำศพให้ เธอนั่งเฝ้าร่างตัวเองอยู่หลายชั่วโมงแล้วคิดถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้น รวมถึงนึกเสียใจที่หย่าร้างกับอดีตสามีและละทิ้งย่าบุญธรรมที่เลี้ยงตัวเองหญิงสาวทำได้เพียงนั่งร้องไห้อย่างสำนึกผิด แต่จะมาเสียใจตอนนี้ก็สายไปแล้วเวลาผ่านไปหลายชั่วโมงเมื่อสวี่เฉิงกลับมาเห็นผู้หญิงที่เ
Baca selengkapnya
ฉันกลับมาแล้ว 2
ต้วนหยางเฟยมีแววประหลาดใจไม่น้อยกับคำตอบ แต่ถ้าหยวนอันอันคิดจะใช้ชีวิตร่วมกับเขาจริงก็ไม่เป็นอะไร ขอแค่เธอปรับตัวใหม่ก็พอ ซึ่งเขาเองก็ไม่ได้มีคนรักหรือว่าชอบหญิงสาวคนไหน เลยไม่มีปัญหาหากต้องใช้ชีวิตกับเธอและหวังว่าสักวันเขาคงรักภรรยาคนนี้“อืม ตอนนี้พิธีทุกอย่างเสร็จแล้วรีบเปลี่ยนชุดเถอะ จะได้รีบเข้านอนพรุ่งนี้ผมมีงานต้องทำอีก”ชายหนุ่มพูดจบก็เดินมาล้มตัวนอน อย่างไรตอนนี้ต่อให้เขาอยากออกจากห้องไปอาบน้ำล้างตัวดูเหมือนด้านนอกจะไม่ยอมให้บ่าวสาวออกจากห้องหอ“ค่ะ แต่ว่าเอ่อ...พี่อย่าเพิ่งลืมตานะฉันขอเปลี่ยนชุดก่อน” หญิงสาวมีความเขินอายหากต้องเปลี่ยนชุดต่อหน้าเขาเพราะต่อให้แต่งงานกันมาแล้วสองชาติ แต่เธอและสามีไม่ได้มีความสัมพันธ์ทางกายกันสักหน่อยเมื่อได้ยินอย่างนั้นต้วนหยางเฟยจึงพลิกตัวหันหลังให้ทันที ใจคิดว่าหญิงสาวที่ยอมทำลายชื่อเสียงตัวเองเพื่อแต่งานกับเขาจะอายเป็นด้วยหยวนอันอันรีบเปลี่ยนชุด ก่อนจะขึ้นเตียงไปนอนอีกฝั่ง ใจก็กลัวว่าสามีจะไล่เธอลงมา แต่ทว่าเขากลับไม่ทำเช่นนั้นนี่คงเป็นบ่าวสาวคู่แรกที่ไม่มีความสัมพันธ์ใด ๆ ในคืนแต่งงานนอกจากล้มตัวนอนและหลับไปในที่สุดเช้าวันต่อมา...หยว
Baca selengkapnya
ต่อไปนี้ไม่ลำบากแล้ว 1
บทที่ 2 ต่อไปนี้ไม่ลำบากแล้วหยวนอันอันออกจากบ้านต้วนก็เดินตรงมายังบ้านของตัวเอง ซึ่งที่นั่นมีย่าอยู่เพียงลำพัง เธอจึงอยากกลับมาอยู่บ้านนี้เหมือนเดิม หรือไม่ถ้าหากสามีจะสร้างบ้านจริง ๆ เมื่อเสร็จแล้วก็จะขอเขาเพื่อพาย่ามาอยู่ด้วยกัน เพราะชาตินี้เธอจะไม่ทิ้งคนที่รักเธออีกแล้ว “ย่า ย่าอยู่ไหนคะ”หญิงสาวเดินเข้ามาเมื่อไม่เห็นย่าตัวเองก็รีบร้องเรียกและเดินหาทั่วบ้าน แต่พอเดินไปหลังบ้านกลับพบหญิงชรากำลังแบกฟืนเดินเข้ามา เธอจึงรีบวิ่งเข้าไปช่วยถือเอง “ย่าไปนั่งเลย เดี๋ยวฉันทำเอง”ย่าหยวนเห็นอย่างนั้นก็ได้แต่มองอย่างแปลกใจ ตั้งแต่อยู่กันมาสิบกว่าปีหลานสาวคนนี้ดูไม่เหมือนเดิม ถึงแม้หยวนอันอันจะร้ายกับคนทั้งหมู่บ้าน แต่เธอก็คือหลานสาวของนาง ไม่เข้าใจว่าวันนี้นี้ทำไมหลานถึงดูเปลี่ยนไปเมื่อเอาฟืนเข้าไปเก็บแล้ว หญิงสาวจึงรีบเดินกลับมายิ้มให้คนเป็นย่าอย่างอ่อนโยน “ต่อไปไม่ต้องไปเก็บฟืนเองแล้วนะย่า เดี๋ยววันนี้ฉันจะเก็บมาเพิ่มให้เอง ว่าแต่ย่ากินข้าวเช้าหรือยังล่ะคะ”เรื่องเก็บฟืนหยวนอันอันมองว่ามันอันตรายที่หญิงอายุขนาดย่าจะต้องขึ้นเขาไปหาฟื้น จึงอาสาที่จะไปเก็บมาให้เอง ก่อนจะถามถึงเรื่องกินข้าว
Baca selengkapnya
ต่อไปนี้ไม่ลำบากแล้ว 2
ส่วนทางด้านต้วนหยางเฟย วันนี้เขาไม่ได้ลงชื่อเข้าทำงานเนื่องจากต้องไปแจ้งหัวหน้าหมู่บ้านเรื่องขอจัดสรรที่ดิน“นายลองเลือกดูว่าจะปลูกบ้านตรงไหน แต่คงต้องใช้เวลาสักหน่อยนะ ไม่ได้มีครอบครัวนายเพียงครอบครัวเดียวที่รอจะปลูกบ้าน”หัวหน้าเฉินอยากจะช่วยแต่ก็ต้องทำตามขั้นตอน อีกทั้งมีคนในหมู่บ้านรอที่ดินเพื่อจะสร้างบ้านอีกหลายครัวเรือน หากจะหาให้ต้วนหยางเฟยก่อนเกิดใครรู้เข้าจะมองเขาไม่ดี และมันจะมีปัญหากับตำแหน่งหัวหน้าหมู้บ้านของเขา“ผมเข้าใจครับ ขอบคุณหัวหน้าด้วยนะครับ” ชายหนุ่มเข้าใจดี สิ่งที่ทำได้ตอนนี้คือรอเพียงอย่างเดียวจากนั้นจึงออกมาแล้วรีบไปลงชื่อเพื่อเข้าทำงานต่อ ในขณะที่กำลังจะเดินไปทำงานหลังลงชื่อแล้ว มีหญิงสาวคนหนึ่งเดินเข้ามาหา ท่าทางของเธอเหมือนกำลังตำหนิชายหนุ่ม“พี่ชายต้วน ทำไมถึงยอมแต่งงานกับหยวนอันอัน หากพี่ต้องการมีภรรยาขนาดนั้นทำไมไม่บอกฉันล่ะ ฉันสามารถเป็นเจ้าสาวให้พี่ได้นะ” ใบหน้าของเธอคล้ายกับกำลังน้อยใจที่เขาไม่เลือกตนเอง“การแต่งงานไม่ใช่การเลือกสินค้า อีกอย่างเราไม่ได้สนิทกันถึงขั้นที่ผมต้องขอให้คนมาแต่งงานด้วย ส่วนเรื่องระหว่างผมและภรรยาคงไม่ต้องให้คนนอกเข้ามาเกี่ยว
Baca selengkapnya
ฉันไม่หาเรื่องใครก่อน 1
ฉันไม่หาเรื่องใครก่อนซูน่านเผิงได้ยินก็โกรธอย่างไม่มีเหตุผล ในเมื่อคนเราไม่ถูกกันต่อให้พูดดีแค่ไหนก็ไม่เข้าหูหรอก จึงได้ตอบกลับด้วยน้ำเสียงเกรี้ยวกราด “น่าไม่อาย เธอพูดออกมาอย่างนี้ได้ยังไง ผู้หญิงที่ไหนเขาทำแบบนี้กันบ้าง แล้วอีกอย่างนะ ใครในหมู่บ้านไม่รู้บ้างว่าเธอวางแผนเลวทรามอย่างไร จนทำให้พี่ชายต้วนต้องแต่งงานด้วย ทำชั่วแบบนี้อย่าคิดเลยว่าเขาจะรักเธอ ไม่มีวันเสียหรอก!”“เธอก็แปลกนะซูน่านเผิง เป็นคนดี ๆ ไม่ชอบ ชอบเป็นตัวอะไรก็ไม่รู้ที่แฝงอยู่ตามตู้เตียงของคนอื่น แม้ว่าวันนี้พี่หยางเฟยอาจจะไม่ได้รักฉันอย่างที่เธอพูด แต่เธอมั่นใจได้อย่างไรว่าหลังจากนี้เขาจะไม่มีใจให้ฉันอย่าลืมนะว่าฉันคือภรรยาของเขา ถึงแม้ว่าพี่เขาไม่รักฉันวันนี้ แต่แล้วอย่างไรล่ะในเมื่อฉันได้ตัวของเขามาครอบครอง” หยวนอันอันสวนกลับอย่างเหนือกว่า ใบหน้าของหญิงสาวกระตุกยิ้มมุมปากอย่างพอใจ ต่อให้ตอนนี้สามียังไม่รักเธอ แต่ต่อจากนี้ไปใครจะบอกได้บ้างว่าพี่หยางเฟยจะไม่รัก นั่นก็เพราะเธอจะทำทุกอย่างเพื่อให้เขารักเธอให้ได้ ในเมื่อมีโอกาสได้กลับมาอีกครั้งเธอก็จะไม่ยอมให้ทุกอย่างเป็นอย่างชาติที่แล้วหรอกนะ“นังอันอัน แกกำลังด
Baca selengkapnya
ฉันไม่หาเรื่องใครก่อน 2
เมื่อได้เพียงพอตามที่ต้องการแล้ว เธอก็รีบหาของมาทำเป็นเชือกแล้วมัดไว้รวมกัน ก่อนจะเดินหาไม้ยาวเพื่อเอามาทำไม้หาม หลังจากได้ฟืนแล้วก็รีบเดินไปที่ลำธารเพื่อจะหาปลา หยิบไม้อันหนึ่งออกมาแล้วเหลาปลายให้แหลม ก่อนจะมองในลำธารหาปลาแล้วใช้ไม้แหลมแทงปลาที่เป็นเป้าหมายหยวนอันอันหามาได้สองสามตัวก็พอแล้ว วันนี้ตั้งใจทำอาหารไว้ให้ย่าทั้งมื้อเที่ยงและมื้อเย็น ส่วนที่เหลือจะเอากลับบ้านสามีจากนั้นหญิงสาวหาบฟืนเดินมาตามทาง พร้อมกับมีปลาที่หามาได้ นี่ทำให้ชาวบ้านมองเธอจนสุดสายตา“แต่งงานคืนเดียวทำให้คนเปลี่ยนนิสัยได้ขนาดนี้เลยเหรอ” หญิงวัยกลางคนกำลังนั่งเก็บผักป่าพูดอย่างแปลกใจ“เธออาจจะคิดได้แล้วมั้ง อย่างน้อยตอนนี้หยวนอันอันก็คือสะใภ้บ้านต้วน” อีกคนไม่อยากสนใจมากนักของแค่หยวนอันอันไม่มาหาเรื่องก็พอแล้วส่วนทางด้านหยวยอันอันเมื่อกลับมาถึงบ้านก็รีบเอาฟืนไปเก็บ แล้วออกมาทำอาหารต่อ หยวนซื่อได้ยินเสียงจากหลังบ้านจึงเดินมาดู เมื่อเห็นหลานสาวกำลังก่อเตาทำอาหารก็ยิ้มอย่างดีใจ นานแค่ไหนแล้วที่ไม่เคยเจอเหตุการณ์นี้“ย่ากลับเข้าบ้านเถอะค่ะ เดี๋ยวฉันทำอาหารเสร็จแล้วจะไปบอก นี่ก็ใกล้เที่ยงแล้ว” หญิงสาวรู้สึกเหมื
Baca selengkapnya
ปรึกษาเรื่องย้ายบ้าน 1
ปรึกษาเรื่องย้ายบ้านหลังจากที่ทำอาหารให้กับย่าแล้ว หยวนอันอันจึงมานั่งดูรายละเอียดที่ย่าเอามาให้ว่ามีใครบ้างที่ได้ยืมเงินไป หญิงสาวมองด้วยสายตาแล้วก็พบว่าเงินที่ถูกยืมไปนั้นเกือบสามพันหยวน และคนที่ยืมไปมากที่สุดคือบ้านเหริน จำนวนเงินที่ยืมไปคือห้าร้อยหยวน“ย่า ทำไมใจดีขนาดนี้ล่ะคะ เงินถูกยืมไปไม่น้อยเลย แล้วทำไมไม่บอกฉันก่อนหน้านี้ล่ะ ฉันจะได้ไปทวงให้” หญิงสาวพูดเสียงดัง ไม่คิดว่าย่าจะใจดีขนาดนี้ความจริงแล้วเรื่องนี้เธอเองก็ลืมเหมือนกัน แต่เมื่อชาติที่แล้ว ตอนที่ย่ากับต้วนหยางเฟยทำพิธีศพให้ เธอได้ยินย่าพูดถึงเรื่องนี้หน้าโลงศพ ในเมื่อตอนนี้เธอกลับมาแล้ว เธอก็จะทวงเงินก้อนนี้มาให้เองนั่นเพราะจะเอาเงินไปไถ่ถอนกำไลหยกที่เป็นของแต่งงานระหว่างปู่กับย่ามาคืนอย่างไรล่ะนึกแล้วเธอเองก็ชั่วช้าที่ไม่เคยสนใจปู่กับย่าเลย ตอนที่ปู่ตายเธอก็เอาแต่เที่ยวเล่น โตหน่อยก็ไม่ค่อยสนใจย่าเหมือนเดิมคนเรามันไม่มีใครกลับไปแก็ไขสิ่งที่ผ่านมาแล้วได้หรอก ซึ่งเธอก็ไม่ต่างกัน แต่สวรรค์เมตตาให้กลับมามีชีวิตอีกครั้ง เลยตั้งใจว่าจะทำทุกอย่างเพื่อให้ย่ามีความสุข เพราะตอนนี้ท่านก็อายุไม่น้อยแล้ว“ย่ากลัวอันอันจะไปม
Baca selengkapnya
ปรึกษาเรื่องย้ายบ้าน 2
ลูกสาวบ้านเฉินตกใจแทบสิ้นสติ คิดว่าสิ่งที่เห็นไม่ใช่เรื่องจริง ก่อนจะรีบวิ่งเข้าบ้านเพื่อไปบอกแม่ของเธอหยวนอันอันเดินถือปลากลับมาบ้านสามีสองตัว เมื่อเหอซือหนิงเห็นก็ถามทันที “นั่นเธอเอาปลามาจากไหนสะใภ้สาม”“ฉันไปหามาค่ะ แบ่งทำอาหารให้ย่าแล้ว สองตัวนี้เลยจะเอามาทำอาหารเย็นน่ะค่ะ แล้วที่นี่มื้อเที่ยงทุกคนกินข้าวไหมคะ” เธออยากจะถามว่าเที่ยงนี้สามีของเธอกลับมากินอะไรไหม แต่ก็ไม่อยากถูกแม่สามีดุ เลยถามถึงทุกคนแทน“อาหารเหลือเมื่อเช้านั่นแหละ คนจนอย่างพวกเราไม่มีใครกินอาหารสามมื้อเหมือนคนในเมืองหรือคนมีเงินหรอกนะ อะไรประหยัดได้ก็ประหยัด รีบเอาปลาไปเก็บเถอะ”เหอซือเฉิงมองปลาในมือของลูกสะใภ้ ใจนั้นไม่ค่อยอยากจะเชื่อเท่าไรว่าหยวนอันอันจะไปหาปลาสองตัวนั้นมาเอง แต่ก็ไม่อยากวุ่นวายมาก เลยหันมานั่งเย็บเสื้อต่อ โดยมีหลานทั้งสองเล่นอยู่ข้าง ๆส่วนหยวนอันอันเดินเข้าบ้านเอาปลาไปเก็บ เพื่อทำอาหารเย็นนี้เมื่อถึงเวลาพักเที่ยง ทุกคนจึงกลับมากินอาหารที่มีเหลือจากเมื่อเช้า หลังจากที่กินเสร็จแล้ว ต้วนหยางเฟยจึงเดินมาที่ห้องเพื่อพักสายตาสักหน่อย และพอเห็นว่าหยวนอันอันนั่งอยู่ในห้อง เขาจึงบอกเรื่องที่ดินว่า
Baca selengkapnya
เริ่มต้นใช้ชีวิตคู่อีกครั้ง  1
บทที่ 5 เริ่มต้นใช้ชีวิตคู่อีกครั้ง วันต่อมา...หลังจากกินมื้อเช้าเรียบร้อยแล้ว ต้วนหยางเฟยและหยวนอันอันจึงเก็บของส่วนตัว เพื่อย้ายบ้านโดยที่ชายหนุ่มฝากให้พี่ชายไปลางานให้ ขณะที่กำลังเก็บของอยู่นั้น คนเป็นสามีก็ได้พูดขึ้นมาว่า “ดูเหมือนคุณจะเปลี่ยนไป”หยวนอันอันได้ยินก็สะดุ้งเล็กน้อยไม่คิดว่า เพิ่งแต่งงานเข้ามาสองวันสามีจะสังเกตเห็นว่าเธอเปลี่ยนไปจากเดิม“ฉันแค่อยากเป็นคนดีในสายตาพี่และทุกคน อีกอย่างก่อนหน้านี้ฉันเองที่ทำผิดจนพี่ต้องมารับผิดชอบคนอย่างฉัน เอ่อ...ฉันขอเวลาพี่สักหน่อย หากฉันยังไม่ดีพอสำหรับพี่ เมื่อนั้นพี่ค่อยหย่ากับฉัน”ต่อให้คิดว่าจะอยู่กับเขาไปจนวันตาย แต่หากผ่านไปสักปีสองปีเธอยังไม่ได้หัวใจเขามาครอง เธอจะเขียนใบหย่าให้ เพื่อให้เขามีชีวิตตามที่ต้องการ ในเมื่อทำดีแล้วยังไม่ได้หัวใจเขามาเธอก็พร้อมจะปล่อยให้เขาเป็นอิสระแล้วต่างก็เริ่มชีวิตใหม่“แต่งงานได้สองวันทำไมถึงพูดเรื่องหย่าล่ะ การแต่งงานไม่ใช่เรื่องล้อเล่น และผมเองเมื่อตัดสินใจแต่งงานแล้วก็ไม่คิดเรื่องหย่าร้างหรอกนะ เราสองคนค่อยศึกษากันไปก็แล้วกัน แต่ถ้าไม่ไหวจริง ๆ ก็ค่อยมานั่งปรึกษากันว่าเราอยู่กันไม่ได้เพราะอ
Baca selengkapnya
เริ่มต้นใช้ชีวิตคู่อีกครั้ง  2
การย้ายบ้านของหยวนอันอันและสามีเป็นไปอย่างราบรื่น โดยมีย่าหยวนช่วยทั้งสองคนเอาของที่ไม่หนักเข้าบ้าน นางดีใจมากที่ต่อจากนี้ไม่ต้องอยู่เพียงลำพังอย่างที่คิดไว้แล้วหลังจากย้ายของเรียบร้อยแล้ว หยวนอันอันจึงเปิดปากบอกสามีเรื่องไปทวงเงินกับคนที่เคยมายืมเงินของย่าในอดีต โดยไม่ลืมยื่นรายละเอียดและสัญญาเงินกู้ให้เขาดู“มันอันตรายเกินไปไหม ผมคิดว่าคนพวกนั้นไม่น่าจะคืนเงินที่ยืมไปแล้วล่ะ เอาอย่างนี้ดีกว่า เดี๋ยวผมทำงานหนักขึ้นไม่กี่ปีคงเก็บเงินได้ตามจำนวนที่เสียไป” ที่พูดออกมาแบบนี้ไม่ใช่เพราะกลัว หรือไม่อยากทวงเงิน แต่เพราะชายหนุ่มไม่อยากให้เธอเป็นอันตราย การไปทวงเงินคนเหล่านั้นเท่ากับสร้างศัตรูให้ตัวเอง“ไม่หรอกค่ะ ที่ฉันบอกเรื่องนี้กับพี่เพราะกลัวว่าเมื่อทวงเงินแล้ว คนพวกนั้นคงปล่อยข่าวให้ฉันเสียหาย อย่าลืมว่าชื่อเสียงของฉันไม่ดีอยู่แล้ว หากมีใครพูดอะไรออกมารับรองเลยว่าคนในหมู่บ้านย่อมต้องเชื่อฝ่ายนั้น ต่อให้ฉันอธิบายก็คงไม่มีใครเชื่อ”หญิงสาวบอกถึงเหตุผล เรื่องทวงเงินเธอย่อมต้องทำ เพราะเธอจะไถ่กำไลคืนให้กับย่าอย่างไรล่ะ แม้ว่าหลังจากนี้เธอจะหาเงินได้ แต่คนพวกนั้นก็ยังต้องคืนเงินอยู่ดี“ฉันข
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status