LOGINShare
64
publish date:
2026-05-17 09:59:25“หวาน จะพาพี่ไปไหน”
ธงรามตะโกนแข่งกับเสียงลม หวานใจซิ่งมาก จนเขากลัวไปหมด แล้วทางถนนก็มีโค้งอันตรายมากมาย เจ้าหล่อนขี่พาเขาไปอย่างคล่องแคล่ว แต่เขาก็กลัว กลัวจะประสบอุบัติเหตุกันทั้งสองคนนั้นแหละ
“พาพี่รามหนีพ่อ”
เธอตะโกนกลับ หวานใจเร่งรีบจนลืมสวมหมวกนิรภัย ธงรามกอดเธอไว้แน่นเพราะกลัวจะปลิวตก
“ใจเย็นๆ สิหวาน พี่ว่าเราหาวิธีอื่นดีไหม”
ธงรามพยายามเกลี้ยกล่อม จากการพบเห็น พูดคุยบ้างกับเพลิง เขาเห็นว่าการทำแบบนี้ มันคือการสุมน้ำมันลงในไฟชัดๆ ดีไม่ดีเพลิงอาจจะทำยิ่งกว่าที่ทำอยู่เพื่อกีดกันเขากับหล่อนก็เป็นได้
“ไม่อะ! เอาวิธีนี้ล่ะ ดีที่สุดแล้ว”
“หวานใจเย็นๆ หวานระวังโค้ง พี่ว่า...หวานเบาๆ ลงนิ้ดก็ได้ ไม่มีใครตามเรามา”
“เบาลงก็ได้”
เธอยอมผ่อนแต่โดยดี แต่ก็ควบคุมความเร็วไว้ที่แปดสิบ ซึ่งก็เร็วอยู่ดีสำหรับธงราม ที่ใจเต้นตุบๆ กอดเอวเธอไว้แน่น เขายังพยายามกล่อมเธอต่อ ให้เลิกแผนนี้ หันรถกลับบ้านไปเสีย ก่อนที่จะไปไกลกันเกิน และกลับไม่ทันเอา
“หวาน เราหาวิธีอื่นเถอะนะครับ”
“ไม่อะ หวานจะเข้าเวียง หาโรงแรม...แล้วจัดการพี่รามด้วยเวอร์จิ้นของหวานเสีย ไม่รู้ล่ะ!วิธีนี้ล่ะที่จะทำให้พ่อเลิกขัดขวางเราเสียที”
“โอ๊ย...หวานใจ”
ธงรามอยากจะหัวเราะ และร้องไห้ไปในเวลาเดียวกัน
...............................................................................................................................................................................
“ทำไมโทรไม่ติดนะ”
เพลิงบ่นอย่างหงุดหงิด เมื่อโทรศัพท์หาตวงรักไม่ติด โทรเข้าโทรศัพท์บ้านก็ไม่มีคนรับ เขาจะให้เธอเช็คเอกสารให้หน่อย แต่โทรไปแล้วไม่มีคนรับ เขาก็เริ่มระแวง ว่าจะมีอะไรเกี่ยวกับลูกสาวตัวดีไหม ยิ่งเข้าข้างกันอยู่ด้วยแม่ลูก
เขาจึงขับรถกลับมาเพื่อมาดูว่าที่บ้านมีอะไรหรือเปล่า ทิ้งงานทางนั้นให้ลุงมั่นทำไปก่อน บึ่งรถกลับมาด้วยความเร็ว เขาชะลอตรงทางเลี้ยวเพื่อจะเลี้ยวเข้าไปยังทาง อ.ฝาง แต่หางตาก็มองเห็นอะไรคุ้นๆ ตอนที่รถติดไฟแดง...รถมอเตอร์ไซค์คันหน้าที่ติดไฟแดงอยู่ ทะเบียนนั่นมัน! คนซ้อนด้วย เฮ้ย!
สัญญาณปล่อยไฟเขียวปรากฏขึ้น รถคันนั้นก็ขับเร่งไปอย่างรวดเร็ว เพลิงเร่งขับรถตาม ใช่แน่ๆ นั่นลูกสาวของเขาแน่นอน ไอ้คนซ้อนนั่นก็ไอ้ธงราม มาไงวะ ไอ้ห่านี่! โทรเช็คแล้วนี่นาว่าอยู่กรุงเทพฯ
เขาบีบแตร และเปิดไฟกะพริบเป็นสัญญาณให้จอด แต่มอเตอร์ไซค์คันนั้นก็ยิ่งบิดหนี เขาก็เหยียบคันเร่งตาม กลายเป็นมหกรรมไล่ล่า เกิดขึ้น
“หวานระวัง หวาน”
“พ่อกำลังตามมา โอ๊ย! ทำไมบังเอิญแบบนี้นะ ตรงหน้ามีทางลัด หวานจะพาพี่รามหนีพ่อให้ได้”
“พี่ว่าหวานจอดเถอะ จอดก่อน คุยกับคุณเพลิงดีๆ”
“พ่อไม่มีทางคุยดีๆ กับหวานกับพี่อะ ไม่!”
เธอตะโกนเสียงแข่งกับลม เถียงอย่างดื้อดึง ธงรามหลับตาปี๋ เพราะตอนนี้เธอเร่งไปแล้วเกือบร้อย แล้วเมื่อเห็นทางมอเตอร์ไซค์เล็กๆ ที่ไม่ใช่ทางรถยนต์เธอก็เลี้ยวขวับเข้าทางนั้น บิดาตามไม่ทันหรอกน่า เพราะต้องโค้งไปดักไกลล่ะ เธอจะไปจอดไว้สักที่ ก่อนจะถอยออกมาทางนี้ หวานใจคิดวางแผน เธอจำต้องชะลอความเร็วลง ส่วนรถที่ตามเธอมาก็ได้แต่ชะลอ เพราะเขาไม่สามารถเข้าทางเล็กๆ นี้ได้
“ยัยลูกตัวแสบ”
เพลิงสบถ ทางนี้เข้าได้เฉพาะมอเตอร์ไซค์เพราะเป็นทางลัดเข้าหมู่บ้าน เขาจำได้ว่ามีทางรถใหญ่แต่ต้องขับอ้อมไป ถ้าลูกสาวหนีไปทางนี้ ก็ต้องไปออกทางนั้นนั่นแหละ รถของเขาน่าจะไปดักทัน เพลิงคิดขึ้นได้ว่าหมู่บ้านนี้ มีคนงานของเขาอยู่ เขาจะให้ช่วยดักรถของหวานใจ ที่จะต้องขับผ่านบ้านหมอนั่นแน่ๆ คิดแล้วเขาก็กดโทรศัพท์มือไม้สั่นด้วยความโมโห ไล่ดูรายชื่อ ก่อนจะกดโทรออก ดีที่เขามีรายชื่อคนงานไว้ทุกคนทั้งที่บ้านและส่วนตัว เผื่อเกิดเหตุฉุกเฉิน
หวานใจพาธงรามขี่รถขึ้นเนินสูงตามทางที่เรียกได้ว่าทรหดพอดูสำหรับการสัญจร เขาได้แต่เกาะเธอแน่น ระหว่างที่หญิงสาวควบคุมการขับขี่ที่พยายามให้ปลอดภัยและเร็วไปด้วยพร้อมๆ กัน ใจที่ร้อนรนกลัวบิดาตามทัน ทำให้ความระมัดระวังน้อยกว่าเดิม
เมื่อรถลงมาตามเนิน หวานใจก็เสียการควบคุม พาเขาไถลลื่นเข้าไปในป่าข้างทางเสียอย่างนั้น เสียงธงรามร้องโอดโอย ทำให้เธอรีบลุกขึ้น เพราะตอนรถล้ม เธอกระเด็นออกจากรถไปค่อนข้างไกลเลยทีเดียว
“พี่ราม พี่รามเป็นอะไรหรือเปล่า”
“โอย...แขน แขนพี่”
“โอ๊ย! เลือด เลือดเต็มเลย”
หวานใจเห็นแผลของเขาแล้วก็ร้องกรี๊ดด้วยความตกใจ ธงรามถูกรถมอเตอร์ไซค์ทับอยู่ แขนของเขาหักงอผิดรูป มีเลือดไหลออกมาแดงฉานอย่างน่ากลัว
“เอ้ววว มีอิหยังกั๋น (มีอะไรกัน)”
เสียงชาวบ้านที่ผ่านมาตะโกนเรียก เมื่อเห็นเหตุการณ์รำไร ว่ามีคนลงเนินมาแล้วพุ่งตกเข้าป่า ไอ้เนินนี้เค้าเรียกกันว่าเนินปราบเซียน ถ้าไม่ชินทาง มีอันต้องไปนอนเล่นกันกับพื้นทุกที
“รถล้มจ้า ช่วยพี่รามด้วย เลือดไหลใหญ่แล้ว”
“เอ้าๆ เอ๊อ นี่มันอีน้องหวานใจนี่นา”
หวานใจหน้าซีดเลยทันที เมื่อเห็นคนที่โผล่หน้ามาช่วยเธอ นี่มันญาติของคนงานของพ่อนี่นา ตายแล้ว! นาทีนี้เธอไม่อยากเจอะเจอคนรู้จักจริงๆ
“เอ้าๆ เดี๋ยวจะตามคนมาช่วยเน้อ ใจเย็นๆ กันก่อน”
ทางนั้นยกโทรศัพท์ขึ้น แล้วเสียงที่ดังก้องของเขา ก็ทำให้หวานใจอยากจะเป็นลมตรงนั้น ให้รู้แล้วรู้รอด
“พ่อเลี้ยงเพลิงก๋าเจ้า (พ่อเลี้ยงเพลิงหรือคะ) ปะ(เจอ) อี่น้องหวานใจล่ะเน้อ ปา (พา)กันเอารถมาตกป่าอยู่นี่ล่ะ”
ช่างเป็นการพาผู้ชายหนี ที่กินระยะเวลาสั้นเหลือเกิน...เฮ้อ
Latest chapter
หวานใจ 71
กลิ่นหอมที่กรุ่นเข้าจมูก ปลุกให้ธงรามตื่นจากนิทราอันแสนสุข เขารู้สึกว่ากำลังกอดอะไรบางอย่างไว้ ที่ไม่ใช่หมอนข้างแน่ๆ จึงก้มลงมอง ก่อนจะยิ้มออกมา เมื่อเห็นว่าเจ้าของกลิ่นหอมคือหวานใจ ภรรยาของเขาที่นอนซุกอยู่ในอ้อมแขนเขานั่นเองอา...เขาหลับไปสินะหลับสนิทเลยด้วยสิเฮ้อ...ความตั้งใจที่จะให้คืนวิวาห์หวานฉ่ำ พังไปเสียแล้ว แต่ไม่เป็นไร เขาจะแก้ตัว...“อื้อ...อืม...”ริมฝีปากรุ่มร้อน แตะแต้มไปทั่วใบหน้าเนียน มือของเขาปลดนั่น ดึงนี่เพียงครู่เดียวคนในอ้อมแขนก็เปลือยเปล่า หวานใจลืมตาขึ้นมา เธอตกใจในตอนแรก แต่เมื่อรับรู้ว่าคนที่กำลังสัมผัส กอดจูบเธอคือสามี เธอก็โอนอ่อน แล้วเผยอปากรับจูบจากเขา“พี่ขอโทษที่พี่หลับไป” ธงรามเอ่ย“อา...พี่ราม” เสียงหวานนั้นครางออกมา เมื่อมือร้อนของเขากำลังเคล้นเคล้าความอวบนุ่ม“แต่พี่จะแก้ตัว...หวานจ๋า...น่ารักเหลือเกิน”เขาก้มลงจูบ ดูดดื่มกับบัวแฝด มือน้อยจิกบ่าเขาแน่น เธอหลับตาพริ้ม ร่างกายร้อนวูบวาบไปหมด ผีเสื้อนับพันกำลังกรีดปีก อยู่ที่ท้องน้อยของเธอ...เขาจูบฟัดบัวแฝดจนหนำใจ อิ่มเอม ก็จูบไล้ไล่ต่ำลง หวานใจอุทานอย่างตกใจ เมื่อถูกแยกเรียวขาออก เธอหลั
หวานใจ 70
เสียงปรบมือเกรียวกราวจากคนที่มาแอบมุงอยู่ห่างๆ ดังขึ้น โดยการนำของสร้อยสาย ทำเอาสองหนุ่มสาวผละออกจากกันแทบไม่ทัน พ่อกับแม่ของพัดชา ถึงกับโผเข้ากอดนาวินกันเลยล่ะ คุณจามรอาการหนักกว่าภรรยา ถึงกับร้องห่มร้องไห้ แล้วจะจับนาวินเข้าหอกับพัดชาเสียตั้งแต่คืนนี้ ไม่ต้องแต่งกันล่ะ ยกข้ามตอนไปเลย เพราะกลัวลูกสาวจะเปลี่ยนใจ รักอลวนของนาวินและสาวทอม ก็จบลงด้วยคำว่ารัก...ที่พาให้คนทั้งสองข้ามผ่านได้ทุกสิ่ง...บทส่งท้าย...เวลานี้เป็นเวลาที่เพลิงยังไม่อยากให้มาถึงเลย...พ่อเสือเฒ่าแอบถอนใจ มองภาพบนเวทีแล้วต้องกลั้นน้ำตาไว้จนสุดความสามารถ มันทั้งอาลัย ทั้งตื้นตัน และทั้งยินดี ที่ลูกสาวจะได้เติบโตไปอีกก้าว ที่ลูกสาวเขาจะได้ไปอยู่ในมือของผู้ชาย....ที่เขาพอจะวางใจได้ให้ดูแลน่ะ...ยอมรับล่ะว่าธงรามเป็นคนดีจริงๆ และเขาก็คงจะสบายใจถ้าปล่อยหวานใจไว้ในอ้อมอกแกร่งนั่น แต่ด้วยมาดของพ่อเสือ ก็ต้องตีหน้าดุ ชักสีหน้าใส่ลูกเขย...จะให้มาทำดีรวดเร็ว ก็คงไม่ใช่เขาสิก็หมอนี่พรากแก้วตาดวงใจเขาไปกอดไปเป็นของตัวเองนี่...เฮ้อ...ว่าไปงั้นแหละว่าพราก ก็มาขอดีๆ นั่นแหละ เข้าตามตรอก ออกตามประตู ทำตามเงื่อนไขทุกอย่
หวานใจ 69
“เดี๋ยวสิ เดี๋ยว จะพาไปไหนน่ะ เฮ้!”พัดชาออกแรงขืนตัวไว้ เธอถูกเพื่อนสนิท...เอาน่ะ...เธอเรียกผู้ชายคนนี้เป็นกรณีพิเศษว่าเพื่อนสนิท ลากออกมาจากงานเลี้ยงของครอบครัว ท่ามกลางสายตางุนงง ตกใจ ของคนสำคัญของเธอที่จู่ๆ ลูกสาวสุดห้าว ที่พวกท่านถอดใจไปแล้วล่ะว่าคงจะไม่มีวันที่จะได้ลูกสาวจริงๆ เพราะพัดชาทำให้พวกท่านยอมรับในตัวเธอ ที่เป็นแบบนี้ได้แล้ว แต่กับมาถูกผู้ชายที่ทั้งล่ำ ทั้งบึก ลากออกมาแบบนั้น ‘ผมชอบลูกสาวพ่อกับแม่คร้าบบบบ ขอพาไปเคลียร์นะคร้าบบบ’นั่นคือประโยคแรก ที่พ่อยอดชายนาวินประกาศ ก่อนจะพาพัดชาออกมา!“คุยกันตรงนี้ละกัน”นาวินว่าเสียงห้วนๆ ทำไมจะต้องเล่นบทหนุ่มซาดิสม์ กระชากลากถูขนาดนี้ก็ไม่รู้ เขาก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันวุ้ย“จะคุยอะไร”พัดชาช้อนตามอง ‘เพื่อน’ แน่ล่ะ เธอสนิทกับนาวินมากตั้งแต่วันนั้น ยอมรับว่าสนิทมากจนเกินขั้นของคำว่าเพื่อนก็ได้ แก้มของเธอแดงขึ้นนิดๆ เมื่อมองสบตานาวิน แต่ก็แสร้งทำหน้าขึงขัง ไอ้ความลับของเขานั้น...เธอรู้มาพักใหญ่แล้ว แต่ดูสิว่า เขาจะหลอกเธอไปได้ถึงเมื่อไหร่กัน?“เรื่องที่เรา เอ่อ...อะแฮ่ม” แล้วเขาก็กระชากเธอเข้ามากอดไว้ รัดจนแน่น จนพัดชาแทบ
หวานใจ 68
“ใครเอาเหล้ามอมพี่รามกันคะนี่?”หวานใจถาม เมื่อพาเขามายังชั้นสอง ที่เป็นห้องส่วนตัวของเธอ ถ้าเธอแอบนึกดีใจที่ไฟไหม้ลามมาถึงสวนจนพ่อเพลิงต้องเร่งบินด่วนนี่ จะบาปไหมหนอนั่น มันเป็นโอกาสที่ทำให้เธอได้...อยู่กับธงรามแบบสองต่อสองแบบนี้“หึ หึ”ธงรามเพียงแค่หัวเราะ เขานอนหงายลงบนโซฟาตัวนุ่มที่อยู่ปลายเตียงใหญ่ของหวานใจ แล้วเอามือก่ายหน้าผาก พลางทำท่าจะหลับ หากหวานใจฉุดให้เขาลุกขึ้นยืน “ไปนอนบนเตียงค่ะ จะได้สบายหน่อย”“ครับ” เขาค่อยๆ โซเซลุกอย่างว่าง่าย แล้วล้มตัวลงนอนบนเตียง หวานใจทรุดลงนั่งข้างเขา เธอใจเต้นตึกๆ ก่อนจะทำใจกล้า นอนข้างเขา ธงรามยังคงปิดตาแน่น หายใจสม่ำเสมอ มีกลิ่นเหล้าอ่อนๆ เจือจางมากับลมหายใจของเขา มือนิ่มไล้แก้มเขาเบาๆ แล้วเอ่ยเสียงหวานสั่นเล็กน้อย “พี่ราม พี่รามขา” มีเพียงเสียงหายใจที่ตอบเธอมา หวานใจตบแก้มเขาเบาๆ “พี่ราม หลับจริงๆ หรือเปล่านะ?”“...”“เดี๋ยวก็ลักหลับเสียหรอก”ยัยตัวยุ่งว่า พลางเขยิบเข้าใกล้เธอ เธอประคองใบหน้าเขาไว้ในมือ มองเขา...อย่างพินิจ ทุกสิ่งที่ประกอบเป็นเขา ในตอนนี้เป็นทุกสิ่งที่เธอจะดูแลและรัก...ไปจนกว่าเธอจะสิ้นลมเธอรักเขาเหลือเกิน..
หวานใจ 67
“ยินดีด้วยนะจ๊ะ ลูกสาวของแม่ เรียกได้เต็มปากล่ะ”คุณสีดาเอ่ย ขณะที่มอบซองและกล่องของขวัญแสดงความยินดีให้กับหวานใจ ที่ยิ้มรับอายๆ และพนมมือไหว้ท่าน “ขอบคุณมากค่ะ คุณแม่”“แต่งแล้วก็รีบมีหลานให้แม่เลยล่ะ เอามาให้แม่เลี้ยงนะ” คุณสีดาว่า ธงรามที่นั่งอยู่ตรงนั้น รีบเอ่ยขัดขึ้นทันที“ยังหรอกครับแม่ ผมขอเวลาอยู่กันสักพักก่อนเถอะครับ เรื่องหลาน แม่ก็เลี้ยงเจ้าแฝดของนายลักษณ์แล้วนี่ครับ”“แหม...มาให้ย่าชื่นใจแป๊บๆ ก็กลับไปฝั่งโน้น แม่ได้เลี้ยงที่ไหน แม่แก้มหอมเค้าเลี้ยงของเค้าเอง ตาลักษณ์ก็กลัวแม่ตามใจหลาน ทำลูกเสียคน ก็พวกแกน่ะแม่ก็เลี้ยงมาเอง เสียคนที่ไหนกัน” ท่านบ่นอุบอิบ ค้อนเลยไปถึงบุตรชายคนเล็กด้วย ที่ตอนนี้กำลังสาละวนกับการจับลูกสาวฝาแฝด ที่อยู่ในวัยกำลังซน วิ่งเล่นกรี๊ดๆ อยู่กับแพนเค้กคนหนึ่ง ส่วนอีกคนกำลังวิ่งซนไปรอบๆ งานปาร์ตี้ “เดี๋ยวเค้ามี เค้าเลี้ยงกันไม่ไหว เราก็ได้มาเลี้ยงเองล่ะ” เสียงสามีเอ่ยแทรกขึ้นนิ่มๆ ตามแบบของท่าน “ตารามมีโปรเจ็กต์ที่จะทำกับหนูหวานอยู่นี่ เรื่องเดินทางรอบโลกรักษ์โลกอะไรนั่น เกิดท้องกลางทางโปรเจ็กต์ไม่เสร็จ เราก็ได้เลี้ยงกันล่ะ”“คุณราช”“หึๆ ตา
หวานใจ 66
“ยินดีด้วยนะหวาน จบแล้วจะแต่งงานเลยอะอิจฉาจัง”“อยากลาออกกลางครันไปแต่งก่อนแล้วกลับมาเรียนด้วยซ้ำ กลัวพลาดกับเจ้าบ่าว”หวานใจหัวเราะคิก แล้วเอ่ยแหย่คนที่มาทักเธอ เพื่อนสาวของเธอเลยหัวเราะชอบใจ พลางเหลือบมอง ‘ว่าที่เจ้าบ่าว’ ของหวานใจ ที่มีกำหนดการแต่งงานกันในอาทิตย์หน้า เรียกว่าหลังรับปริญญาเกียรตินิยมอันดับสองที่น่ายินดีของเธอแล้ว ก็มีข่าวดีต่อไปเลย“อะแฮ่ม”คนยืนข้างๆ กระแอม หน้าของเขาแดงนิดๆ หวานใจย่นจมูกให้เขาอย่างล้อๆ มองทรงผมใหม่ของธงรามที่ตัดสั้นเรียบร้อย แล้วอดบ่นเบาๆ ไม่ได้“นี่ไปตัดผมมาจริงๆ น่ะเหรอคะ พี่ราม ทำตามใจพ่อทำไมก็ไม่รู้ พี่รามเอาใจพ่อจ๋าจนเหลิงไปหมดล่ะ”ธงรามหัวเราะเบาๆ แล้วเสยผมของตัวเองที่ตัดสั้นเป็นครั้งแรกในรอบหลายปีที่เขาไว้ผมสั้นขนาดนี้ แค่เพลิงเปรย ตอนที่เขาเข้าไปให้ผู้ใหญ่ของทั้งสองฝ่ายดูความเรียบร้อยของการ์ดแต่งงาน ว่าไม่ชอบทรงผมของธงราม ขัดหูขัดตา เล่นเอาพากันตะลึงไปหมด แล้วก็มองหน้าธงรามด้วยสายตากวนๆ ถามว่าถ้าจะให้ตัดจะตัดไหม ธงรามแค่ยิ้มและรับคำสั้นๆ ว่าครับ...แล้วเขาก็ไปตัดมาจริงๆ คุณสีดาถึงกับค้อนบุตรชาย แล้วเอ่ยแขวะว่าทีแม่บอกให้ตัดไม่เคยทำ ทีพ
You may also like
OBSESSED คลั่งไคล้อัยรินทร์ (4P) NC20+
Beefy Cat82.0K viewsแต่พี่ไม่ได้ชอบเธอ | wanna be yours
ACHICHI70.7K viewsพ่ายรักภรรยาที่หย่าแล้ว
เฉียนเสี่ยวซี138.4K viewsนางบำเรอ BAD GUY
ลำเจียก66.1K viewsเรือนลับคุณหลวง
กาสะลอง304 viewsก็แค่ผมตกหลุมรักคุณ (I'm in love with you)
NaBee-KP27 viewsเล่ห์ร้ายมัจจุราชรัก
ลั่นทมสีเลือด67 viewsสายลับไซด์ไลน์ของคุณตำรวจสายเปย์
กระดิ่งจันทร์992 views
