บทที่ 18 ผีจับหัว!!!

ในที่สุดรถทุกคันก็มาถึงที่พักส่วนตัวบนเขาใหญ่ บ้านพักหลังใหญ่มีสนามหญ้ากว้างขวางด้านหน้าเหมาะสำหรับกางเต็นท์ และมีพื้นที่สำหรับก่อกองไฟล้อมวงได้อย่างสบาย ๆ

พอทุกคนมาถึงก็ช่วยกันขนสัมภาระลงจากรถ กลุ่มเพื่อนที่มาใหม่สี่คนเลือกที่จะพักในบ้าน ส่วนไท ไหม ขิม เพชร และปอ ตัดสินใจจะนอนเต็นท์ข้างนอกเพื่อสัมผัสกับบรรยากาศหนาว ๆ

เจนที่ได้ยินดังนั้นก็ถามไททันที สีหน้าของเธอบ่งบอกถึงความไม่พอใจ "ไท! ไม่นอนข้างในหรอคะ จะลำบากมานอนข้างนอกทำไม เดี๋ยวก็ปวดหลังเอาหรอก"

ไทตอบกลับไปอย่างไม่ใส่ใจนัก "ไม่เป็นไร ไทชอบแบบนี้ ได้ฟิวส์ดีอะเจน อีกอย่าง... จะได้เฝ้าเด็กแถวนี้ด้วย" เขาเหลือบมองขิม

เจนเลยเบะปากใส่ขิมช่วงที่ทุกคนไม่ได้สังเกต จากนั้นทุกคนก็เริ่มกางเต็นท์กันอย่างวุ่นวาย ส่วนเพื่อนที่พักในบ้านก็ขนกระเป๋าเข้าไปเก็บ

ไทเดินมาช่วยขิมกางเต็นท์อย่างใกล้ชิด และอาศัยจังหวะนั้น จีบขิมไปด้วยอย่างเนียน ๆ

"ไอ้ขิมตัวก็เล็ก กางเป็นหรอ มา! เดี๋ยวเฮียช่วย" ไทพูดพร้อมกับยื่นมือไปจับเสาเต็นท์ที่ขิมกำลังประกอบอยู่

"ใครตัวเล็ก หนูทำได้น่าเฮียไม่ต้องมาจับเลยนะ" 

พวกปอ เพชร และไหมที่เห็นฉากนั้นก็อดไม่ได้ที่จะแซว "เห๊ยย! คิดว่าโลกนี้มีกันแค่สองคนรึไงวะ กูก็อยู่นี่กันนะเว้ย ไปสวีทกันนู่น เข้าป่าไปเลย"

"อิจฉากูก็บอกไอ้ปอ"

พอกางเต็นท์เสร็จ ทุกคนก็พากันไปเที่ยวจุดแลนด์มาร์คถ่ายรูปในบริเวณใกล้เคียง ขิมวันนี้จัดเต็มแฟชั่น ทีมเดินป่าแบบน่ารัก ด้วยชุดขาสั้น ถุงน่องสีขาว และเสื้อแขนตุ๊กตา ทำให้เธอดูน่ารักดูโดดเด่นเป็นอย่างมาก

ขิมที่ยืนโพสท่าถ่ายรูปอยู่ จู่ ๆ ไทก็เดินมายืนข้าง ๆ เธอแล้วถ่ายรูปด้วย เขาสวมแว่นดำทำให้ดูหล่อเป็นพิเศษ

 "หนูนึกว่าคนขายหวยเดินมาสะอีก ใส่แว่นดำทำไมเนี่ยเฮีย"

ไทถอดแว่นออกแล้วมองขิมด้วยรอยยิ้มกรุ้มกริ่ม "คนขายหวยอะไรหล่อขนาดนี้ จะชมว่าหล่อก็บอกตรงๆเถอะ ไม่ต้องมาทำเป็นปากแข็ง"

"โอ๊ย! หนูจะอ้วก! แขวนหลวงปู่มั่นหรอเฮีย" ขิมทำท่าจะอาเจียน

เจนที่เห็นสองคนสนิทสนมกันมากเกินไป ก็รีบเข้ามาแทรกกลางระหว่างไทกับขิมทันที

"ไทคะ ไปถ่ายรูปตรงนู้นเถอะ วิวสวยกว่าตรงนี้อีกนะ เดี๋ยวเจนถ่ายรูปให้ " เจนพูด แล้วรีบลากไทให้เดินตามเธอไป

ขิมที่ถูกแย่งไทไปต่อหน้าก็รู้สึกหงุดหงิดขึ้นมานิด ๆ ไหมที่กำลังถ่ายรูปให้ขิมอยู่ก็เดินมานินทากับเธอทันที "อะไรของมันอีก อีนี่มันน่ารำคาญจริงๆ ทำตัวเป็นเจ้าข้าวเจ้าของเฮียไท มึงไม่ต้องหงุดหงิดนะขิม เฮียกูมันด้านอยู่แล้ว ไม่ชอบมันหรอก"

พอเที่ยวเสร็จก็พากันกลับมายังที่พัก ทุกคนเริ่มทำอาหารปิ้งย่างและเปิดเบียร์เหล้ากินกันอย่างสนุกสนานรอบกองไฟหน้าเต็นท์

ไทที่เดินมานั่งข้างขิม ทำให้ขิมต้องกระซิบเตือนเขา

"เฮีย! มานั่งทำไมตรงนี้ เดี๋ยวพี่เจนก็มาตบหนูหรอก"

ไทหัวเราะเบา ๆ "บ้า! ใครจะมาตบ เจนมันเป็นแค่เพื่อน ไม่ใช่เมียกูสะหน่อย มึงอะคิดมาก หึงหรอ" เขาพูดจบก็แอบจับมือขิมเบา ๆ

"หึงกับผีหน่ะสิ ประสาท!"

"เออ พูดถึงผี นี่ขิม คืนนี้ระวังผีหลอกนะ ในป่าในเขา เขาว่าแรง"

ขิมรีบตีไปที่แขนไท "ไอ้เฮีย จะมาพูดทำไมเนี่ย คนยิ่งกลัว ๆ อยู่"

เขาทำเป็นไม่สนใจที่ขิมพูด "ระวังนะผีตัวนี้มันดุมาก..."

"ผีอะไรเฮีย"

"ผีจับหัว…"

"โอ๊ย พอได้แล้ว คนยิ่งกลัว ๆ อยู่ พูดอีกแล้ว" ขิมเริ่มโวยวาย

"ลองผวนคำดูดิ ผีจับหัว... ผวนแล้วเป็นอะไร!"

ขิมผวนคำในใจ (ผัวจับห**...) ขิมเขินหน้าแดงขึ้นมา แล้วรีบตีเข้าไปที่ไทอย่างแรง

เพี๊ยะ!!!

"เฮียอะ ทะลึ่งอีกแล้วนะ ในหัวเฮียมีแต่เรื่องแบบนี้หรืออย่างไง ลามก" 

ทุกคนในวงที่เห็นไทกะหนุงกะหนิงกับขิมต่างก็แซวกันยกใหญ่ "ไอ้ไท หวานจนมดจะขึ้นแล้ว เบาๆหน่อยเพื่อน คนไม่มีมันอิฉา" 

"เออ ถ้าไม่ติดว่าเป็นเพื่อนกูกระโดดถีบยอดหน้ามึงไปแล้ว ขัดจังหว่ะกู"

         "มึงจะโหดไปไหนไอ้ไท พวกกูแค่แซวเล่นๆ กันเอง ฮ่าๆ"

"มาแซวใกล้ๆ ตีนกูนี่มา"

"กับเพื่อนกับฝูงก็ด่าไม่เว้นเนอะ เฮีย…" ขิมพูดแซวไท

"แรด!!!" เจนพูดเสียงแผ่วออกมา จนคนที่อยู่ใกล้ๆ หันหน้ามาหาเจน

"มึงพูดอะไรนะเจน…ไม่ค่อยได้ยิน" ตั้มถามเจน

"อ๋อ…กูบอกว่ายุง..ยุงมันกัด"

ไหมที่ได้ยินเจนพูดเมื่อกี้เต็มสองรูหูก็กระเถิบมา กระซิบกับขิม "เมื่อกี้กูได้ยินมันพูดว่า…แรด อีป้าลูซี่นี่เป็นเอามาก เดี๋ยวกูได้กระโดดตบสักที จะได้หายร่าน"

"อืม ปล่อยเขาเถอะ กูไม่ได้ให้ค่ามันขนาดนั้น"

พอตกเที่ยงคืน ทุกคนเริ่มเมาได้ที่ไม่ได้สติ บางคนก็หลับคาโต๊ะไปแล้ว ไทที่ดื่มไปบ้างก็เริ่มกึ่ม ๆ แต่ยังมีสติอยู่ครบถ้วนที่สุด เขากับขิมช่วยกันพาเพื่อน ๆ เข้าไปส่งในห้องพักและเข้าเต็นท์

ไหมกับขิมนอนคนละเต็นท์กัน เนื่องจากเต็นท์ที่เตรียมมาไม่ได้มีขนาดใหญ่มากพอจะนอนรวมกันได้สองคน ขิมที่กลัวผีอยู่แล้วก็ได้แต่พยายามข่มตาหลับในเต็นท์เล็ก ๆ ของตัวเอง

ไทเดินมาดูขิมที่นอนอยู่ เขายืนอยู่ข้างเต็นท์ของขิมเงียบ ๆ แล้วมองเพื่อน ๆ ที่หลับกันไปหมดแล้ว เขาต้องเอาคืนบ้าง

ไทที่กำลังกึ่ม ๆ และนึกสนุก เลยหาจังหวะ แกล้งขิม เขาค่อย ๆ รูดซิปเต็นท์ของขิมขึ้นเล็กน้อย แล้วยื่นหน้าเข้าไปในความมืด ทำเสียง "ฮือ ๆ ๆ!" พร้อมกับใช้มือแตะเบา ๆ ที่ปลายเท้าของขิม

ขิมที่นอนตาไม่หลับอยู่แล้ว กรี๊ดลั่นทันที ที่รู้สึกสัมผัสเย็บเฉียบมาจับที่ข้อเท้า

"กรี๊ดดด! ผีๆๆใครวะ" ขิมกรี๊ดลั่นแล้วมุดหนีไปอีกมุมของเต็นท์เล็ก ๆ ทันทีที่ไทแกล้งเป็นผี แต่จู่ ๆ ซิปเต็นท์ก็ถูกรูดลงมาอีกครั้ง พร้อมกับร่างสูงใหญ่ของไทที่แทรกตัวเข้ามาในเต็นท์ ขิมตกใจจนตัวแข็งทื่อคิดว่าเป็นผี

"กรี๊ดด! ผี ออกไปนะ!"