43 บทส่งท้าย

วันนี้เป็นวันที่ขิมออกจากโรงพยาบาล ไทขับรถกระบะคู่ใจบึ่งไปมารับ ขิมดูสดใสขึ้นมากแม้จะยังมีอาการเพลียอยู่บ้าง พอรถเลี้ยวเข้ามาจอดที่หน้าอู่ กองทัพลูกน้องของไทก็นำโดยไอ้กัส ต่างพากันโห่ร้องต้อนรับเมียเจ้านายกลับบ้านกันยกใหญ่

"ยินดีต้อนรับกลับครับน้องขิม อู่เงียบเหงาอย่างกับป่าช้าเลยตอนน้องขิมไม่อยู่เนี่ย" กัสตะโกนแซว จนไทต้องหันไปชี้หน้าคาดโทษแต่แอบอมยิ้มออกมา

ขิมเดินลงจากรถมาด้วยรอยยิ้ม แต่แล้วเธอก็ต้องชะงักเมื่อเห็น ไหม ยืนรออยู่หน้าห้องทำงานด้วยสีหน้าไม่สู้ดีนัก ไหมยืนกุมมือตัวเองแน่น แววตาที่เคยแข็งกร้าวตอนอยู่มหาลัย ตอนนี้มันกับสั่นคลอนด้วยความรู้สึกผิด

"เฮียไปเช็กอะไหล่แป๊บ ทั้งสองเคลียร์กันเองนะ" ไทเห็นท่าไม่ดีเลยเดินเลี่ยงไปหาไอ้กัส

บรรยากาศเงียบลงครู่หนึ่ง ก่อนที่ไหมจะก้าวเข้ามาหาขิมช้าๆ

 "ขิม... มึง..."

"ว่าไงมึง..." ขิมทักเสียงเรียบ

"ขิม กูขอโทษ" ไหมพูดพรวดออกมาพร้อมกับน้ำตาที่ร่วงเผาะ 

"กูแม่งเป็นเพื่อนที่แย่มากเลยว่ะ ที่ไม่ฟังมึง แถมยังมองมึงด้วยหางตาแบบนั้นอีก ทั้งที่กูรู้ดีที่สุดว่ามึงรักเฮียไทแค่ไหน แต่กูดันหูเบาเชื่อรูปโง่ๆ นั่น กูขอโทษมึงจริงๆ นะมึงจะตบหน้ากูคืนก็ได้นะขิม"

ขิมเห็นเพื่อนร้องไห้โฮแบบไม่อายใคร ใจเธอก็อ่อนยวบ เธอโผเข้ากอดไหมไว้แน่น

 "โถ่ไอ้ไหม... มึงอย่าร้องดิ กูก็ผิดที่โกหกมึงด้วยเหมือนกัน ถ้ากูบอกมึงตรงๆ เรื่องก็คงไม่บานปลายแบบนี้หรอก"

"กูผิดเองแหละมึง ตอนเห็นมึงนอนป่วยกูแทบอยากจะโดดน้ำตายตาม มึงอย่าโกรธกูเลยนะ เรากลับมาเป็นเหมือนเดิมนะมึงนะ" ไหมพูดไปสะอื้นไป จนขิมต้องคอยลูบหลังปลอบ

พอทั้งคู่ปรับความเข้าใจกันเสร็จ ไหมก็รีบปาดน้ำตาแล้วเปลี่ยนโหมดทันที

 "เออขิม แล้วเรื่องคลิปไอ้ภาคน่ะ... มึงเห็นยัง? โคตรสะใจเลยมึงเอ๊ย ตอนนี้ในมหาลัยไม่มีใครพูดเรื่องอื่นเลยนะ ทุกคนเรียกมันว่า 'ภาค สายเหลือง' กันหมดแล้ว"

"เห็นแล้ว เฮียไทเขาน่ะตัวดีเลย จัดฉากซ้อนแผนซะไอ้ภาคไปไม่เป็นเลย"

"สมน้ำหน้าแม่ง!" ไหมหัวเราะ

 "กูสะใจตอนเจ๊วิกกี้หอมแก้มมันจนหน้าเบี้ยวมาก มึง... ดังยิ่งกว่าดาราอีกนะ"

ไทที่แอบฟังอยู่เดินย่องเข้ามาสมทบ "เป็นไงล่ะ? ฝีมือระดับเฮียไทซะอย่าง ใครกล้ามายุ่งกับเมียกู มันต้องจบแบบนี้ทุกคนแหละ!"

"เออ ไอ้ไทมันวางแผนข้ามวันข้ามคืนเลยนะขิม มันบอกว่าถ้าไม่ทำให้ไอ้ภาคเสียหมา มันก็นอนไม่หลับเหมือนกัน" ปอที่เดินตามออกมาจากข้างหลังก็เสริมขึ้น

"ขอบคุณนะเฮียที่เชื่อขิม... และก็ขอบคุณที่จัดการเรื่องนี้ให้ด้วย"

"ไม่ต้องขอบคุณหรอกจ้ะเมียจ๋า" ไทกอดเอวขิมโชว์เพื่อนโชว์ลูกน้องอย่างไม่อาย

 "แค่วันนี้กลับไปให้เฮียทำการบ้าน ให้หายคิดถึงก็พอแล้ว 3-4 วันที่ผ่านมาเฮียนอนกอดแต่หมอนข้าง แห้งเหี่ยวจะเฉาตายอยู่แล้วเนี่ย"

"เฮียบ้า! พูดอะไรเนี่ยเพื่อนอยู่เยอะแยะ!" ขิมหน้าแดงแป๊ดพลางทุบอกไทแก้เขิน ท่ามกลางเสียงโห่ฮิ้วของชาวอู่ไทที่กลับมามีความสุขอีกครั้ง

ไทเห็นขิมหน้าแดงเป็นลูกมะเขือเทศก็ยิ่งได้ใจ เขาจัดการช้อนร่างบางที่ยังดูอ้อนแอ้นขึ้นแนบอกในท่าเจ้าสาว ขิมอุทานออกมาด้วยความตกใจก่อนจะรีบเอาแขนคล้องคอไทไว้แน่นเพราะกลัวตก

"เฮีย จะทำอะไรเนี่ย พี่ๆ เขามองเต็มเลย!" ขิมกระซิบประท้วงพลางซุกหน้ากับอกแกร่งด้วยความอาย

"ก็อุ้มเมียไปกินยาไงจ๊ะ ยาดีสูตรเฮียไท รับรองหายเป็นปลิดทิ้ง!" ไทตะโกนตอบพลางยิ้มกริ่มออกมา

 เขาไม่สนสายตาใครทั้งนั้น เดินดิ่งตรงไปยังห้องนอนส่วนตัวหลังอู่ทันที

พวกไอ้กัส ไอ้ปอ และลูกน้องคนอื่นๆ ที่ยืนดูอยู่เห็นท่าทางที่แต่เต็มไปด้วยความรักของเจ้านาย ก็อดไม่ได้ที่จะประสานเสียงโห่ฮิ้วกันลั่นอู่

"เฮียเบาๆ หน่อยนะเฮีย เดี๋ยวอู่ถล่ม!" ไอ้กัสตะโกนไล่หลังแซวทั้งคู่ออกม่

"คืนนี้ยาวไปครับเฮีย พรุ่งนี้ไม่ต้องรีบตื่นมาเปิดอู่นะ เดี๋ยวพวกผมดูให้เอง!" ลูกน้องอีกคนตะโกนเสริมพลางหัวเราะกันลั่น

ไทอุ้มร่างบางของขิมเดินดิ่งเข้าไปในห้องนอนก่อนจะใช้เท้าถีบประตูให้ปิดลงเสียงดัง ปัง! 

เขาค่อยๆ วางขิมลงบนเตียงอย่างทะนุถนอม แต่ยังไม่ยอมผละตัวออกไปไหน ไทตามลงมานอนตะแคงข้าง กอดก่ายเมียรักไว้ในอ้อมแขนพลางเกลี่ยผมที่ปิดหน้าผากเธออย่างเบามือ

"เฮียรักขิมนะ... ต่อไปนี้ใครหน้าไหนก็พรากเราไม่ได้แล้ว"

"ขิมก็รักเฮียค่ะ... รักที่สุดเลย" ขิมยิ้มหวานทั้งน้ำตาที่คลอด้วยความสุข

"เฮียก็วางแผนไว้แล้วเนี่ย" ไทเริ่มร่ายยาว แววตาดูมุ่งมั่นกว่าตอนซ่อมรถเสียอีก 

"ขิมตั้งใจเรียนให้จบนะ ทันทีที่รับปริญญา เฮียจะยกขันหมากไปบ้านขิมที่ดอยเลย สินสอดจัดเต็ม ทองเต็มคอ เงินเต็มถาด ให้พ่อแม่ขิมยิ้มหน้าบานไปทั้งหมู่บ้านเลย"

"เว่อร์ไปแล้วเฮีย แล้วหลังจากนั้นล่ะ?" ขิมหลุดขำ

"หลังจากนั้นเหรอ..." ไทขยับหน้าเข้าไปใกล้จนจมูกชนกัน 

"เฮียก็จะปั๊มลูกให้เต็มอู่น่ะสิ กะไว้ซัก 3 คนนะขิม คนโตให้มันช่วยเฮียคุมอู่ คนกลางไปเรียนบัญชีมาช่วยขิมคุมเงิน ส่วนคนเล็กนะ... กะจะให้เป็นผู้หญิงสวยๆ เหมือนขิม เฮียจะไว้หนวดรอถือปืนลูกซองเฝ้าหน้าอู่เลย ใครมาจีบลูกสาวกู กูจะเป่าให้กระเด็น ฮ่าๆๆ"

"3 คนเลยเหรอเฮีย ขิมไม่ใช่แม่พันธุ์นะ" ขิมหัวเราะร่าพลางตีแขนไทแก้เขิน

"โถ่... สภาพเฮียฟิตขนาดนี้ 3 คนน่ะเรื่องจิ๊บๆ" ไทแสยะยิ้มเจ้าเล่ห์ แววตาเริ่มเปลี่ยนจากเดิม

"แต่ก่อนจะถึงวันนั้น... คืนนี้เรามาซ้อมทำคนแรกกันก่อนดีกว่านะจ๊ะเมียจ๋า หายไข้แล้วนี่... เฮียตรวจเช็คสภาพเครื่องยนต์หน่อยซิว่ายังฟิตอยู่มั้ย!"

"อื้อออ เฮีย เดี๋ยวลูกน้องได้ยิน..." ขิมประท้วงเสียงแผ่ว แต่สุดท้ายก็ยอมโอนอ่อนตามใจชายหนุ่มที่เธอรัก

เสียงหยอกล้อและบรรยากาศอันอบอุ่นอวลไปทั่วห้องนอนเล็กๆ หลังอู่ เป็นสัญญาใจว่าต่อจากนี้ไป ไม่ว่าจะมีอุปสรรคอะไรเข้ามาทั้งสองคนก็จะจับมือกันสร้างอนาคตที่มี "เจ้าตัวเล็ก" วิ่งวุ่นอยู่ในอู่ไทอย่างแน่นอน

--- จบบริบูรณ์ ---