เข้าสู่ระบบ[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]
Part : จังหวะนรก ----------------------- ✿ ✿ ✿ ◡̈ ✿ ✿ ✿ ----------------------- ลียาไม่เคยรู้เรื่องราวในอดีตที่เกิดขึ้นระหว่างเธอและดินแดนเลย เนื่องจากตอนนั้นเธอยังเด็กมากจนจำความไม่ได้ รู้เพียงแค่ว่าเขาเป็นพี่ชายใจดี เป็นพ่อบุญธรรม เป็นคนสำคัญในชีวิตของเธอ... ซึ่งตอนที่ลียาถูกส่งไปที่บ้านเด็กกำพร้า ดินแดนเองก็คอยเทียวไปสอดส่องและซื้อทั้งขนมของเล่นมากมายให้กับเธอ จนกระทั่งถึงวันที่เขาพร้อมและสามารถรับเลี้ยงเธอได้ตามกฎหมาย เขาก็ดูแลเธอเป็นอย่างดี ส่งเธอเข้าเรียนโรงเรียนอินเตอร์ จ้างแม่บ้านเลี้ยงดูเธอประหนึ่งลูกคุณหนู ชีวิตของลียาสะดวกสบายเช่นนั้นตลอดมา นั่นจึงเป็นเหตุผลให้เธออยากเป็นเด็กดีในสายตาของดินแดนและแม่นมเสมอ แม้ในบางครั้งเธอจะแอบทำเรื่องดื้อเกินงาม ไม่เหมาะสมกับวัยไปบ้าง แต่ก็ไม่เคยออกนอกลู่นอกทางไปไกล อาทิตย์ต่อมา ในช่วงบ่าย... วันนี้เป็นวันที่ดินแดนเดินทางกลับมาถึงไทย ซึ่งเขาเดินทางมาล่าช้ากว่ากำหนดการ ที่ควรจะต้องมาถึงตั้งแต่ช่วงเช้า เนื่องจากเครื่องบินที่เขานั่งมาจากนิวซีแลนด์ ดีเลย์ไปนานกว่าหกชั่วโมง... “ถึงสักที ตาจะปิดอยู่แล้ว” ภายในบ้านหรูเวลานี้ดูเงียบแปลก ๆ เหมือนว่าจะไม่มีใครอยู่รอต้อนรับการมาของเขาเลย นั่นทำให้ดินแดนต้องเดินตามหาป้านวลหรือแม่นมของลียาทั่วบ้าน “ป้านวลครับ” “อ้าว สวัสดีค่ะคุณดินแดน มาถึงแล้วเหรอคะเนี่ย” “ครับ” เขาพูดอย่างสุภาพ แม้ว่าตัวเองจะเป็นคนจ่ายเงินเดือนให้กับป้านวล ท่าทางของเขาบอกให้รู้ว่าเป็นคนนอบน้อมแค่ไหน แม้ว่าตนจะมีอำนาจที่เหนือกว่าแต่ก็ไม่เคยแสดงตนข่มใคร “พอดีป้ายุ่ง ๆ อยู่ในครัวน่ะค่ะ ก็เลยไม่ได้ออกมาต้อนรับ” “ไม่เป็นไรเลยครับ ว่าแต่...ลียาอยู่ไหนเหรอครับ?” “อ้อ คุณหนูขึ้นไปอาบน้ำน่ะค่ะ พอดีว่าเธอตั้งใจจะทำอาหารให้คุณดินทาน แต่ว่า...” รอยยิ้มแห้ง ๆ ของป้านวลบ่งบอกว่าเกิดเรื่องขึ้นนิดหน่อย “แต่ว่า?” “แต่ว่าเธอทำครัวเลอะเทอะหมดเลยน่ะค่ะ เนื้อตัวก็พลอยสกปรกไปด้วย เลยขึ้นห้องไปอาบน้ำเปลี่ยนชุดใหม่ แต่นี่ก็ขึ้นไปตั้งสองชั่วโมงแล้วยังไม่ลงมาเลย ไม่รู้ว่าเผลอหลับไปหรือเปล่า” “อ้อ งั้นเหรอครับ” “ว่าแต่เดินทางมาเหนื่อยหรือเปล่าคะ?” “ก็ นิดหน่อยครับ ตอนอยู่บนเครื่องผมนอนไม่หลับเลย ตื่นเต้นที่จะได้กลับไทยน่ะครับ...” ตลอดการเดินทางเกือบยี่สิบชั่วโมง ดินแดนไม่สามารถข่มตาหลับได้เลย เพราะนี่จะเป็นการพบหน้ากันระหว่างเขากับลียาในรอบห้าปี ซึ่งมันเป็นการพบกันเพื่อพูดคุยถึงเรื่องสำคัญที่เขาทำใจอยู่นาน “คุณหนูเอง ก็ตื่นเต้นเหมือนกันค่ะ...เธออยากเจอคุณดินมากเลยนะคะ ถามหาทุกวัน” “ผมว่าจะเลื่อนไปเจอเธอเป็นช่วงเช้าวันพรุ่งนี้ดีกว่า ตอนนี้ผมเพลียมากเลย อยากจะขึ้นไปงีบสักพัก” ดวงตาคู่คมเข้มปรือจนใกล้จะปิด “ได้เลยค่ะ ถ้าคุณหนูถามถึงป้าจะบอกเธอให้ คุณดินขึ้นไปพักผ่อนก่อนเถอะนะคะ ป้าจัดห้องส่วนตัวไว้ให้คุณเรียบร้อยแล้ว ห้องของคุณอยู่ทาง เอ่อ...” เธอหยุดคิดไปครู่ “เลี้ยวซ้าย ห้องอยู่ทางขวามือค่ะ” “อ้อ โอเคครับ” “ป้าขอตัวไปเก็บกวาดในครัวก่อนนะคะ ถ้าต้องการอะไรเพิ่มเติม โทรมาบอกป้าก็ได้ค่ะ เดี๋ยวป้าจะเอาขึ้นไปให้ที่ห้อง” “ขอบคุณมากครับ” หลังจากที่ดินแดนเดินขึ้นชั้นสองของบ้านไป แม่นมก็รีบวิ่งกลับเข้าครัวไปจัดการงานที่ค้างอยู่ ทว่าเธอยังเดินไม่ถึงหน้าประตูครัวก็หยุดเท้าไว้ เพราะรู้สึกเอะใจกับคำชี้แจงเรื่องห้องเมื่อครู่ของเธอ “เดี๋ยวนะ...เมื่อกี้ฉันบอกคุณดินถูกหรือเปล่า? ห้องคุณดินอยู่ทางซ้าย ห้องคุณหนูอยู่ขวา อือ น่าจะบอกถูกแล้วมั้ง” เธอจำไม่ได้แน่ชัดว่าบอกถูกหรือผิด แต่ก็คิดว่าน่าจะเป็นการบอกกล่าวที่ถูกต้องแล้ว จึงเดินเข้าครัวไปจัดการงานที่ค้างอยู่ พื้นที่ชั้นสองของบ้านดูหรูหราและกว้างใหญ่ไม่ต่างจากชั้นล่าง ชายหนุ่มที่เดินขึ้นมาถึงก็เปิดประตูเข้าห้องไปได้อย่างง่ายดาย และเมื่อเข้ามา เขาก็วางทุกสิ่งอย่างที่ถืออยู่ลง สายตาที่ง่วงจนแทบจะลืมไม่ขึ้นกวาดตามองการตกแต่งสุดหวานแหววของห้องนอน แต่ก็ไม่ได้เอะใจอะไร เขาสลัดเสื้อเชิ้ตสีเทาที่ใส่อยู่ออก ปลดเข็มขัดกางเกงวางไว้ที่ปลายเตียงบนเสื้อที่เขาถอดวางไว้ก่อนหน้า เจ้าของเรียวขายาวเก้าเท้าตรงไปที่ห้องแต่งตัว ซึ่งอยู่ห่างออกไปจากเตียงนอนพอสมควร และมีประตูปิดกั้นแยกห้องอย่างเป็นสัดส่วน เขาอยากที่จะรีบจัดการอาบน้ำและกระโดดขึ้นเตียงไปนอนพัก ทว่าเพียงแค่เลื่อนเปิดประตูห้องแต่งตัวออก ดวงตาที่ปรือง่วงก็เบิกโตเป็นไข่ห่าน “..!” “ปะป๊า!” ปึง! เขาดึงประตูปิดโดยอัตโนมัติ ใจแกร่งล่วงไปอยู่ตาตุ่ม เพราะเห็นร่างโป๊เปลืยของลียาเต็มสองตา แถมยังเห็นว่าเธอถือบางสิ่งอยู่ในมือ สิ่งนั้นเป็นของรักของหวงที่เธอเพิ่งทำความสะอาดมันหลังจากใช้งานเสร็จ แต่ยังไม่ทันได้เก็บเข้าที่ความลับก็ถูกเปิดเผยซะก่อน “...” บ้าเอ๊ย ดันมาเห็นอะไรเข้าเนี่ย ตอนนั้นเอง ดินแดนรู้ได้ทันทีว่านี่ไม่ใช่ห้องนอนของเขา เขาจึงรีบโกยของทุกอย่างขึ้น แต่ยังไม่ทันได้วิ่งหนีออกจากห้อง สาวเจ้าของห้องก็นุ่งผ้าขนหนูวิ่งออกจากห้องแต่งตัว เพื่อมาหยุดเขาไว้ ดูเหมือนเธอจะอยากอธิบายภาพที่เขาเห็นเมื่อครู่นี้ “ป๊าคะ” “เอ่อ ฉะฉันเข้าห้องผิดน่ะ ขอโทษนะ” ดินแดนพูดขอโทษกับเด็กสาวเจ้าของห้อง เพื่อให้เธอเข้าใจว่าเขาไม่ได้มีเจตนาจะมาแอบดูเธอทำเรื่องส่วนตัว แต่เพียงแค่เข้าห้องผิดก็เท่านั้น “ปะป๊ามาถึงตั้งแต่เมื่อไหร่คะ?” “มะเมื่อกี้” ดินแดนไม่กล้าก้มหน้าลงสบตาคนตัวเล็กด้วยซ้ำ ในตอนที่หลบตาใบหูของเขาแดงไปทั้งสองข้าง เขารู้สึกอายไม่ต่างจากที่ลียารู้สึกอยู่ “คือป๊าคะ เมื่อกี้...” “ลียาไปแต่งตัวเถอะ ไว้ค่อยเจอกันพรุ่งนี้เช้านะ ฉันขอไปนอนพักก่อน...” “เดี๋ยวค่ะ” เธอเดินมาขวางทางเขาไว้ มือน้อยเพียงข้างกำผ้าขนหนูที่นุ่งหลวม ๆ ไว้แน่น มีส่วนเว้าของผ้าที่ทำให้มองเห็นส่วนเนื้อกลมด้านข้างที่โผล่ออกมา ดูเหมือนว่าเธอจะรีบนุ่งมันจนไม่ได้ตรวจความเรียบร้อยก่อนออกมาจากห้องแต่งตัว ภาพวาบหวิวตรงหน้าเหมือนจะทำดินแดนความดันขึ้น “มันไม่ใช่อย่างที่ป๊าคิดนะคะ คือว่า...” “เมื่อกี้ฉันมองไม่เห็นอะไรหรอก ง่วงจนตาจะปิดอยู่แล้ว ฉันขอไปนอนพักก่อนนะมีอะไรค่อยคุยกันพรุ่งนี้ก็แล้วกัน…” ดินแดนรีบพาตัวเองออกจากจุดนั้น เพราะนอกจากใบหูที่เริ่มแดงกร่ำ เขาก็เริ่มจะเก็บอาการกระอักกระอ่วนไว้ไม่อยู่ “เดี๋ยวค่ะ! ป๊าคะ! งืออ ทำไงดี...” เธอทรุดตัวลงนั่งกับพื้นห้อง เพราะไม่รู้จะแก้ตัวเรื่องนั้นยังไง ยิ่งพูดอะไรออกไปก็ดูไม่น่าเชื่อถือสักอย่าง ถึงเขาจะบอกว่าไม่เห็นอะไร แต่เธอเชื่อว่าเขาเห็นมันเต็มสองตา ไม่ว่าจะเรือนร่างโป๊เปลือยของเธอ หรือของเล่นชิ้นโปรดที่เธอถือมันอยู่คามือ... ----------------------- ✿ ✿ ✿ ◡̈ ✿ ✿ ✿ ----------------------- [ติดตามตอนต่อไป] • [Follow the next episode] sds ♡Thank you for support • I Love You 3000♡ • เพิ่มเข้าชั้น • กดหัวใจ • คอมเมนท์ •กดติดตาม ✿◡̈✿ และฝากซัพพอร์ตนักเขียนด้วยนะคะ ✿◡̈✿[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : THE END.----------------------- ✿ ✿ ✿ ◡̈ ✿ ✿ ✿ -----------------------นิวซีแลนด์ 3ปีต่อมา…เวลาผ่านไปนานจนลียาและบาสเรียนจบตามเป้าหมาย ทั้งคู่เรียนจบปริญญาโทที่ไทยพร้อมกัน มีแค่บาสที่ขอย้ายมาเรียนต่อปริญญาเอกที่นิวซีแลนด์ เพื่อให้ง่ายต่อการดูแลงานที่ดินแดนมอบหมายและในคริสต์มาสปีนี้ ดินแดนตัดสินใจพาทุกคนมาเยี่ยมบาส ที่นิวซีแลนด์และมาใช้เวลาช่วงสิ้นปีด้วยกันที่นี่ ไม่เว้นแม้แต่คุณหมอเต้ยแฟนหนุ่มของบาส ที่ก็มาร่วมทริปนี้ด้วยเช่นกัน…นอกจากวันนี้จะเป็นวันคริสต์มาสแล้ว ยังเป็นวันครบรอบยี่สิบปีของโศกนาฏกรรมครั้งนั้นอีกด้วย สาเหตุที่ทำให้ลียานึกถึงเรื่องนี้อีกครั้ง ก็เพราะทุกปีจะมีการหยิบยกเรื่องนี้ขึ้นมาเล่าตามช่องทางโซเชียวต่างๆซึ่งทุกครั้งที่มีการพูดถึง ก็ยังมีหลายคนที่แสดงความโกรธแค้นต่อฆาตกร และแสดงความสงสารต่อลียาผู้ที่เป็นเหยื่อ โดยที่ไม่รู้เลยว่าเวลานี้ ฝันร้ายนั้นได้สิ้นสุดลงแล้ว“ลงไปข้างล่างกันเถอะครับ ทุกคนน่าจะรออยู่” ดินแดนพูดบอกกับลียาที่กำลังนั่งเล่นมือถืออยู่ที่ปลายเตียง“เอ่อ…ป๊าลงไปก่อนเลยค่ะ เดี๋ยวหนูขอจัดการธุระ
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : ลิขิตให้รัก Nc🔞----------------------- ✿ ✿ ✿ ◡̈ ✿ ✿ ✿ -----------------------⚠️18+ เนื้อหานิยายในตอนนี้ มีฉากเกี่ยวกับการรวมเพศ ความรุนแรงและพฤติกรรมที่ไม่เหมาะสม โปรใช้วิจารณญาณในการอ่านนะคะที่รัก♡----------------------- ✿ ✿ ✿ ◡̈ ✿ ✿ ✿ -----------------------ห้องนอนดินแดน…ทันทีที่แผ่นหลังสวยถูกวางลงบนเตียงอย่างทนุถนอม ดินแดนก็งัดแท่งใหญ่ออกจากช่องแคบครู่หนึ่ง เพื่อจัดการกับเสื้อผ้าที่แสนเกะกะของเขาและสาวสวย“ป๊าคะ หนูอยากได้อันนั้น”“อันนั้น?” ดินแดนหยุดคิดไปครู่ ไม่ใช่ว่าเขาไม่เข้าใจคำที่ลียาพูด แต่เขาแค่ไม่แน่ใจว่าเธอหมายถึงอันไหน หรือสีอะไร “สีอะไรครับ เดี๋ยวป๊าไปหยิบให้”“สีฟ้าค่ะ”ลียานอนเปลือยเปล่ารออยู่บนเตียง มองดูดินแดนเดินเข้าไปในห้องแต่งตัว เขาหยิบกล่องแห่งความลับของลียาขึ้นมา ก่อนจะใส่รหัสเปิดมันออกอย่างง่ายดาย แน่นอนว่าตอนนี้ทั้งคู่ไม่มีความลับต่อกันอีกแล้ว เพราะสถานะคู่รักที่พวกเขาเป็นอยู่ มันไม่สมควรจะมีความลับต่อกัน“นี่ครับ” ผมยื่นของเล่นแสนโปรดให้ลียา และในตอนที่เห็นว่าเธอกำลังให้ความสนใจกับปุ่มเปิดของสิ่
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : ความสุขเกิดขึ้นอีกครั้ง Nc🔞----------------------- ✿ ✿ ✿ ◡̈ ✿ ✿ ✿ -----------------------⚠️18+ เนื้อหานิยายในตอนนี้ มีฉากเกี่ยวกับการรวมเพศ ความรุนแรงและพฤติกรรมที่ไม่เหมาะสม โปรใช้วิจารณญาณในการอ่านนะคะที่รัก♡----------------------- ✿ ✿ ✿ ◡̈ ✿ ✿ ✿ -----------------------2เดือนต่อมา...ตอนนี้เวลาผ่านมาจนฉันกับบาสเราได้ออกจากโรงพยาบาลมารับการรักษาตัวที่บ้านแล้ว ผลข้างเคียงจากอาการขาดออกซิเจนที่ฉันเป็นก็ยังมีให้เห็นอยู่ทั้งอาการวูบ หายใจลำบาก หรือบางทีก็มีอาการชัก แต่ถึงอย่างนั้นอาการที่ว่ามาก็เริ่มดีขึ้นตามลำดับ และคิดว่าในอนาคตมันอาจจะดีขึ้นมากกว่านี้ เพราะฉันได้รับการรักษาที่ดีจากคุณหมอ และการดูแลที่ดีมากๆ เช่นกัน จาครอบครัวของฉันอีกอย่าง เรื่องที่ค้างคาระหว่างฉันกับป๊าก็สิ้นสุดลงแล้ว เราทั้งคู่ไม่ได้มีพันธะใดๆ ผูกมัดกันไว้อีกแล้ว ตอนนี้ฉันเป็นอิสระจากการเป็นลูกบุญธรรมของเขาโดยสิ้นเชิง จะเหลือก็แค่ ยังไม่ได้บอกสถานะที่แท้จริงให้กับคนในบ้านรู้ก็เท่านั้น…“ป๊าคะ บาสตื่นหรือยังคะ?”“เห็นป้าสอนบอกว่าออกไปโรงพยาบาลนะ”“แหม่ หม
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : ตื่นจากฝันร้าย----------------------- ✿ ✿ ✿ ◡̈ ✿ ✿ ✿ -----------------------ฉันหลับไปนานเท่าไหร่ไม่รู้ พอลืมตาขึ้นมาก็เห็นว่ามีอีกคนนอนอยู่กับฉันบนเตียงคนไข้ ความอบอุ่นที่ไม่ได้ทำให้รู้สึกอึดอัดนี้ อาจเป็นยาที่ดีที่สุด ที่รักษาอาการเจ็บปวดของฉันให้หายดี…“ป๊าคะ”“..!”เพียงแค่ได้ยินเสียงแหบพร่าของเจ้าของร่างที่เขานอนกอดอยู่ ดินแดนก็สะดุ้งตื่นขึ้น นั่นคงเป็นสิ่งที่เขารอคอยอยู่นานเป็นวัน เพราะตั้งแต่ที่พาลียาออกมาจากจุดนั้น เธอก็ถูกส่งตัวมาที่โรงพยาบาลทันทีเธอหลับไปเกือบครบ24ชั่วโมง อาจเพราะว่าร่างกายบอบช้ำไปทั้งตัวจากการถูกซ้อม แถมสมองยังขาดออกซิเจนไปชั่วขณะ การจะฟื้นตัวได้ก็ต้องใช้เวลาไม่น้อย“ตื่นแล้วเหรอครับ เจ็บตรงไหนบ้าง บอกป๊าซิ๊”“...ไม่เจ็บแล้วค่ะ”“ไม่โกหกป๊าสิครับ…”“...” ก็ใช่อย่างที่ป๊าบอก ฉันกำลังโกหกเขาอยู่จริงๆ ก็อาจจะเพราะว่าฉันไม่ต้องการให้เขารู้สึกเจ็บปวดอีกแล้ว “แค่ได้มีชีวิตอยู่ต่อกับป๊า เจ็บกว่านี้หนูก็ทนได้ค่ะ...”“เฮ้อ ป๊าขอโทษนะ”“ขอโทษทำไมคะ?”“ก็ถ้าป๊าเจอตัวหนูเร็วกว่านี้ หนูคงไม่เจ็บตัว”“...” คนตัวเล
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : ความจริงจากปากคนชั่ว----------------------- ✿ ✿ ✿ ◡̈ ✿ ✿ ✿ -----------------------“หนูกลัวแล้วค่ะ อย่าทำอะไรหนูเลยนะคะ ฮืออ!” ลียาร้องไห้อ้อนวอนตัวสั่น เพราะตั้งแต่ที่จำความได้ ไม่เคยมีใครใช้ความรุนแรงกับเธอขนาดนี้ แม้แต่ตอนที่อยู่ในบ้านเด็กกำพร้าเธอก็ได้รับการดูแลเป็นอย่างดี“ทำไมต้องกลัวพี่ขนาดนี้ด้วย? กับไอ้ลูกฆาตกรที่ฆ่าครอบครัวของลียา ไม่เห็นจะกลัวมันขนาดนี้”“ระรู้เรื่องนั้นได้ยังไง?”“ตอนแรกก็สงสัยอยู่ว่าไอ้ลูกฆาตกรมันจะบอกเรื่องนี้กับน้องลียาหรือยังสรุปว่าน้องลียารู้แล้วสินะ”“…”“แต่รู้แล้วก็ดี ไม่เสียเที่ยวที่พี่พาน้องลียามารําลึกความหลังที่บ้านหลังนี้” นอกจากที่ก็อปจะอยากลองทำเรื่องอย่างว่าที่บ้านร้างแล้ว บ้านหลังนี้ที่เขาเลือก ยังมีประวัติที่เกี่ยวข้องกับอดีตของลียาอีกด้วย“...หมายความว่ายังไง?”“ก็ที่นี่ไง...บ้านที่ครอบครัวของน้องลียาตาย คือที่นี่แหละ”“..!” ลียามองตามคนที่กำลังผายมือนำเสนอบ้านร้าง ที่มีประวัติเกี่ยวข้องกับตัวเธอในอดีต บ้านที่เคยเกิดโศกนาฏกรรมเป็นข่าวดังหน้าหนึ่งเมื่อสิบเจ็บปีก่อน“น้องลียาอาจจะมอง
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : ล่าตัวไอ้โรคจิต----------------------- ✿ ✿ ✿ ◡̈ ✿ ✿ ✿ -----------------------“ไม่ต้องกลัวนะ แค่ทำตามที่บอก พี่สัญญาว่าจะไม่ทำให้ที่รักต้องเจ็บตัว…” คำพูดกับรอยยิ้มน่าขนลุกของก็อป อดทำลียาหวั่นเชื่อมั่นในคำสัญญาของเขา ทั้งยังรู้สึกขยะแขยงกับคำที่เขาเรียกเธอว่าที่รักสภาพแวดล้อมโดยรอบที่เป็นป่าและบ้านร้างติดๆ กัน สถานที่นี้ เป็นที่ที่ก็อปจัดเตรียมไว้เป็นสถานที่สารภาพรักตั้งแต่แรก เขาเพียงแค่เข้าไปเปิดโรงแรมเพราะไม่สามารถมานอนรอลียาอยู่ที่นี่ได้ทว่าสิ่งที่น่ากลัวที่สุดไม่ใช่สภาพแวดล้อมโดยรอบ หรือสถานที่ แต่เป็นคนที่เธออยู่ด้วยตอนนี้ เพราะลียาเดาใจของเขาไม่ถูกเลย ว่าเขาจะจัดการปัญหาระหว่างทั้งคู่ให้จบลงด้วยดีอย่างไร…“…” ตอนนี้ป๊าจะรู้หรือยังนะลียาจำเป็นต้องทิ้งโทรศัพท์มือถือไว้ที่โรงแรมตามคำสั่งของก็อป เพราะในตอนที่ลียามาถึงโรงแรม ก็มีสายจากแม่นมโทรเข้าไม่หยุด ก็อปรู้ได้ทันทีว่าตอนนั้นทางบ้านของลียาน่าจะรู้แล้วว่าเธอหายตัวไปตลอดเส้นทางที่เธอเดินตามเขาเข้ามายังบ้านร้างหลังนี้ ฝ่าดงป่าหญ้าลกจนมาเจอซอยที่เต็มไปด้วยบ้านร้าง ซึ่งไม่







