บทที่ 2 ฟ้าไม่ชอบฝน

เจ้าหล่อนเบียดตัวเข้าหาเขาอย่างหนัก ปกติเรนไม่ใช่คนใจง่ายที่จะนอนกับใครก็ได้ แต่ ณ จุดนี้ ต้องยอมรับว่าแม่สาวเนื้อนุ่มที่จงใจเบียดร่างใส่เขาอยู่นี้มีแรงดึงดูดบางอย่างและกลิ่นหอมกรุ่นลึกล้ำที่ทำให้เขารู้สึก ตื่น มากกว่าปกติ บวกกับการที่เชนทร์เป็นคนพามาส่งถึงเตียง เรนเลยคิดว่ามันต้องมีเหตุผลอะไรสักอย่างที่ไอ้พี่เชนทร์ทำแบบนี้

พอมือนุ่มลูบคลำสะเปะสะปะไปที่กล่องดวงใจระหว่างขา เรนก็เลยช่างแม่ง... ปล่อยเลยตามเลยไปตามสถานการณ์และครรลองของอารมณ์ตามธรรมชาติ แรงดึงดูดจากผู้หญิงปริศนามีมากจนเขาไม่อาจหยุดตัวเองได้ ส่วนเหตุผลว่าทำไมเชนทร์ถึงหอบเขามาที่นี่นั้น เอาไว้เสร็จกิจเสียก่อน แล้วเขาจะตามไปรีดเอาคำตอบกับไอ้พี่เทพมันเอง

ปัจจุบัน

ลมยามเย็นพัดต้นมะพร้าวน้ำหอมที่ปลูกเรียงรายติดแนวรั้วใกล้ท่าน้ำจนลู่ไหวเอน ทำให้หญิงสาวร่างเพรียวบางในเสื้อยืดและกางเกงขาสั้นซึ่งกำลังนั่งพิมพ์งานอยู่ระเบียงชั้นบนต้องลุกขึ้น เมื่อเงยหน้ามองท้องฟ้าก็เห็นว่าเมฆฝนกำลังตั้งเค้าทะมึน คาดว่าคืนนี้คงจะตกหนักเหมือนคืนก่อนหน้านี้แน่ เธอรีบวิ่งลงมายังชั้นล่างเพื่อดึงราวเสื้อผ้าเข้าไปเก็บใต้ชายคาบ้าน

ซ่า...ซ่า...

"ตกอะไรนักหนานะ ไม่ใช่หน้าฝนซะหน่อย เฮ้อ"

ฟ้าใสบ่นพึมพำพลางพ่นลมออกแรงๆ ขณะยืนพิงเสามองสายฝน มันอาจเพราะเธอชื่อฟ้าใสกระมัง เธอเลยไม่เคยชอบฝน...เพราะฟ้าใสกับสายฝนนั้นยากจะได้โคจรมาพบกัน เมื่อไรที่ท้องฟ้าแจ่มใสนั่นหมายความว่ามันไร้เมฆฝนมาทำให้มืดหม่น

แต่เหตุผลที่ไม่ชอบสายฝนจริงๆ ก็คือเวลาฝนตกมันลำบากหลายอย่างเลย ทำอะไรก็ไม่สะดวก เดินทางก็ไม่คล่องต้องใส่เสื้อกันฝน ต้องถือร่ม เผลอๆ เวลาลมแรงก็ยังพัดเอาร่มปลิวไปหลายเมตร

และมันมีสาเหตุที่ทำให้ฟ้าใสไม่ชอบฝนหนักกว่านั้น นั่นก็คือ เธอเคยเกือบถูกรถชนในวันฝนตกเหมือนฟ้ารั่ว เคยลื่นล้มจนเกือบแขนหักในวันฝนปรอย

และที่เลวร้ายที่สุดคือ คืนฝนตกเมื่อหลายปีก่อนเธอมีอะไรกับผู้ชายคนหนึ่ง แต่พอตื่นขึ้นมากลับสมองว่างเปล่าจำไม่ได้ว่าเขาคนนั้นคือใคร และความผิดพลาดในครั้งนั้นทำให้เธอตั้งท้องตอนอายุยี่สิบหกปี

ฟ้าใสช็อกมาก เวลานั้นเธอทำงานที่นิวยอร์ก ส่วนพ่อแม่เธอนั้นปักหลักอยู่ที่เมืองไทยแต่เดินทางไปๆ มาๆ ระหว่างไทยกับลาสเวกัสเพราะพ่อเธอเป็นชาวอเมริกันและมีบ้านอีกหลังอยู่ที่นั่น

ฟ้าใสเสียใจมากกับสิ่งที่เกิดขึ้นกับตัวเอง แต่ในเมื่อท้องแล้ว เธอจึงเก็บเด็กเอาไว้และโกหกครอบครัวว่าเธอตั้งท้องกับอดีตแฟนที่เลิกกันแล้ว พ่อแม่และพี่ชายไม่มีใครซ้ำเติมแต่ทุกคนซัพพอร์ตเธอเป็นอย่างดีจนกระทั่งคลอดเจ้าตัวเล็กออกมาเป็นผู้ชาย ตอนลูกน้อยเกิดมาเธอไม่ระบุว่าใครเป็นบิดา เวลานี้ น้องเอิร์ธ หรือ พสุธา อายุได้ห้าปีแล้ว และลูกกลับกลายเป็นของขวัญแสนล้ำค่าที่สุดในชีวิต ลูกได้เยียวยาความรู้สึกผิดพลาดของเธอจนหายสนิทแล้วในตอนนี้

แต่ขณะที่เธอกำลังมีความสุขกับชีวิตอันเรียบง่าย เมื่อหลายเดือนก่อนจู่ๆ มันก็ดันเกิดเหตุการณ์ที่ฟ้าใสไม่อยากเชื่อว่าจะเกิดขึ้นกับตนเองอีกครั้ง ในงานเลี้ยงแฟนซีหน้ากาก เธอถูกวางยา สติเลือนรางจากฤทธิ์ยานรก และกลับมามีสติสมบูรณ์อีกครั้งตอนตีสามเมื่อรู้สึกตัวตื่นขึ้นมาบนเตียงกว้าง ในห้องมืดสลัวมีใครคนหนึ่งนอนหลับอยู่ข้างๆ เธอรีบลุกจากเตียงแล้วคว้าเสื้อผ้ามาสวมด้วยมืออันสั่นเทาโดยไม่ได้สนใจจะดูว่าเขาเป็นใคร และพอหนีออกจากห้องมาก็พบว่ามันเป็นเช้ามืดที่ฝนตกหนักมาก เธอมาถึงบ้านด้วยเนื้อตัวเปียกปอน และก็เป็นไข้อยู่หลายวัน

โชคดีที่ต่อมาตรวจร่างกายแล้วพบว่าเธอไม่ได้ติดโรคร้ายอะไรมาจากผู้ชายคนนั้นและไม่ได้ตั้งครรภ์ ไม่รู้ว่าเธอทำกรรมอะไรไว้ ถึงได้ซวยกับเรื่องแบบนี้ถึงสองครั้งสองคราด้วยกัน

"ฟ้า!"

เสียงเรียกดังใกล้หูทำเอาฟ้าใสสะดุ้งโหยง หันไปดูก็เห็นว่าเป็น เมฆา พี่ชายของเธอที่กำลังยืนทำหน้ายุ่งมองเธออยู่ เมฆาในวัยสามสิบห้าปียังโสดสนิท และเป็นป๊าให้เจ้าหนูเอิร์ธที่สมบูรณ์แบบมาก เธอยังโชคดีที่อย่างน้อยก็มีครอบครัวและกลุ่มญาติสนิทเพื่อนฝูงที่แสนน่ารัก ฟ้าใสมองดูใบหน้าหล่อตามลักษณะลูกครึ่งของพี่ชายแล้วก็ยิ้มเจื่อนให้

"เรียกซะดัง มีอะไรพี่เมฆ"

"เรานั่นแหละเป็นอะไร พี่เรียกตั้งนานทำไมถึงไม่ได้ยิน ใจลอยไปถึงไหนฮึ"

"ฟ้ากำลังเซ็งฝนน่ะสิ ตกเหมือนฟ้ารั่วแบบนี้ โปรแกรมไปเที่ยวทะเลของลูกจะต้องเลื่อนอีกมั้ยเนี่ย เจ้าตัวเล็กยิ่งงอแงอยู่ด้วย"

เพราะสุดสัปดาห์นี้ได้วางแผนว่าจะไปเที่ยวภูเก็ตกัน น้องเอิร์ธอยู่ชั้นอนุบาลสองแล้วตอนนี้และสัปดาห์หน้าโรงเรียนจะปิด จึงถือโอกาสพาลูกไปเที่ยว มีแพลนจะจับลูกชายถ่ายแฟชันด้วยเนื่องจากฟ้าใสทำธุรกิจเสื้อผ้าเด็ก ซึ่งก็ทำเงินได้ดีมาสามปีแล้ว ส่วนเมฆาพี่ชายของเธอทำหลายอย่างตามประสาผู้ชายที่มีหัวทางธุรกิจ หลักๆ ก็คือซื้อขายอสังหาริมทรัพย์

ช่วงนี้พ่อกับแม่ของทั้งสองอยู่ที่ลาสเวกัส พ่อของฟ้าใสกับเมฆาเป็นชาวอเมริกัน ส่วนแม่ของเธอเป็นไทยแท้ พ่อเคยเป็นบอดีการ์ดก่อนที่จะมาเจอแม่ และกลุ่มแก๊งของท่านส่วนใหญ่ก็อยู่ลาสเวกัส แต่ทุกปีพวกเขาจะยกโขยงมาเที่ยวเมืองไทย ซึ่งเวลารวมแก๊งกันทีไรก็จะมีแต่ความสนุกสนานบันเทิงทุกทีไป