LOGINShare
บทที่ 10 ต้องสวยกี่เมตร
publish date:
2026-05-07 21:32:08บทที่ 10 ต้องสวยกี่เมตร
หญิงสาวนิ่งฟังไม่ได้ต่อปากต่อคำ ซึ่งเธอกำลังเกรงใจอีกฝ่ายอยู่ แต่ถ้าเป็นแม่ของเธอเองป่านนี้เธอคงขาดใจ เถียงคำไม่ตกฟากไปเสียแล้ว “ แม่ครับ ค่อยเป็นค่อยไปสิครับ อีกอย่างเธออายุเพียงยี่สิบสองเองนะครับ ให้เธอค่อย ๆ เรียนรู้ไปก่อนก็ได้ ” “ อายุน้อยไม่ใช่ปัญหาหรอก ดูแม่เป็นตัวอย่างสิ แม่ทำเป็นตั้งแต่เรียนมัธยมแล้ว เรื่องแค่นี้เอง มันก็ไม่ได้ยากนะ แต่ไม่รู้ทำไมเด็กสมัยนี้ถึงเกียจคร้านไม่เอางานบ้านงานเรือนกันเลย วัน ๆ ก็คงทำเป็นแค่แต่งหน้าหาผัวล่ะมั้ง ” “ คุณสิริพอเถอะ คนเรามันเปรียบเทียบกันไม่ได้หรอกนะ ครอบครัวแต่ละคนเขาก็สอนลูกกันคนละแบบ ผมว่าคุณค่อย ๆ สอนเธอก็ได้ เพราะอีกสามถึงสี่ปีใช่ไหมที่ตาสรุจบอกว่าจะแต่งงานอะ ” โห สงสัยเธอคงได้ไปเฝ้ารากมะม่วงก่อนที่จะได้พ่อรูปหล่อเป็นผัวแน่ ๆ แบบนี้ก็แย่นะสิ กลับบ้านทันไหมเนี่ย “ ก็ได้ แม่จะสอน แต่แม่สอนอะไรเธอไปแล้ว ถึงจะยากบ้าง ง่ายบ้าง แต่ก็ให้ลูกรู้ว่าแม่ทำเพื่อลูกนะ ” “ ครับ งั้นผมขอตัวไปดูงานก่อนนะครับ ” “ ลูกไปได้แต่ให้หล่อนคนนี้อยู่ก่อน แม่จะเริ่มตั้งแต่วันนี้ ” โห เธอต้องเจอศึกหนักหรือเปล่าเนี่ย “ ผมว่า... “ “ แม่ไม่ทำอะไรหนูรสาหรอก ลูกไปกับพ่อเถอะ ” คนเป็นพ่อออกตัวพร้อมลุกขึ้นเดินมาหาลูกชาย สรุจจำใจต้องเดินไปพร้อมพ่อของตน ถึงเขาจะแอบห่วงเธออยู่บ้างก็ตาม เพราะเขารู้ว่าแม่ของตัวเองเป็นคนแบบไหน “ อย่าห่วงไปเลยลูก แม่ของลูกรู้แหละว่าอะไรควรไม่ควร ” “ ครับ ” “ ยิ่งถ้าลูกแสดงความห่วงใยหนูรสามากหนัก อาจจะไม่ดีต่อเธอก็เป็นไปได้ เรื่องแบบนี้ให้ผู้หญิงคุยกันเองเถอะ ” “ ครับพ่อ ” ตลาดสด บททดสอบแรกของเธอจะผ่านไปด้วยดีไหม คงขึ้นอยู่กับโชคชะตาแล้ว ว่าที่แม่สามีใช้ให้เธอมาซื้อของเข้าครัวกับพี่ส้ม ถ้าเพียงแค่ซื้อของเฉย ๆ ก็คงไม่มีอะไร แต่นี่ท่านให้เธอจัดการเองทุกอย่าง ให้พี่ส้มแค่เดินตามและช่วยถือของเอง ส่วนกระดาษที่จดมาดันเขียนชื่อผักปลาเป็นภาษาใต้อีก อ่านออกแต่สำเนียงมันไม่ได้ อีกอย่างเธอก็ไม่ได้รู้นี่น่าว่าสิ่งที่เขียนในกระดาษหมายถึงอะไร “ พี่ส้ม ‘ดีปลี’คืออะไรเหรอคะ ” “ คุณผู้หญิงบอกห้ามให้ส้มบอกคุณรสา ส้มขออภัยด้วยนะคะ ” “ หรือว่าดีปลีจะหมายถึงหัวปลี ใช่แน่ ๆ ” หญิงสาวพูดกับตัวเองเบา ๆ “ หนุงหนิง มึงว่าอีสาวนั้นสวยม้าย ” “ ฮาย ม้ายสวยเลย โบร๊ะอีแล้ว ” “ เออ กูกะว่ากัน ม้ายสวยสักเหม็ด ” ระหว่างที่หญิงสาวมองหาหัวปลีอยู่นั้น ก็ได้ยินเสียงแม่ค้าสนทนากันเป็นภาษาใต้ ซึ่งเธอไม่เข้าใจเลย ฟังแทบไม่ออก แต่มีแค่ประโยคสุดท้ายที่พอจะฟังออก “ ไม่สวยสักเมตรเหรอ ? ” แปลกดีแท้ เพิ่งรู้เลยว่าคนใต้เขาวัดความสวยเป็นเมตรอะ แล้วมันต้องกี่เมตรอะถึงจะสวยในสายตาพวกเขา เอะ หรือสวยเป็นเม็ด อ่อ แบบไข่มุกหนึ่งเม็ด อะไรแบบนั้นหรือเปล่า ? “ คุณรสาค่ะ เลือกซื้อของได้แล้วค่ะ คุณผู้หญิงให้เวลาเพียงหนึ่งชั่วโมงเองนะคะ ” หญิงสาวพยักหน้ารับรู้ ก่อนจะก้มลงอ่านในกระดาษหาของที่คิดว่าหาง่าย ๆ ก่อนแล้วกัน มันจะได้ไม่เสียเวลา “ ลูกเล๊ะ ” ลูกอะไรอีกเนี่ย จะถามพี่ส้มก็ไม่ได้ สงสัยต้องถามพี่กูเกิลแล้วแหละ ‘ลูกเล๊ะ’ คือภาษาใต้ เป็นคำท้องถิ่น ซึ่งหมายความว่า ‘ปลาจิ้งจั้ง’ คนใต้บางพื้นที่เรียกว่า ‘ปลาฉิ้งฉ้าง’ ‘ดีปลี’ ไม่ได้หมายความว่าหัวปลี แต่มันคือ ‘พริก’ นั่นเอง รู้นี้ใช้พี่กูเกิลแปลตั้งนานแล้ว ไอ้เราก็โง่ไปหน่อย คิดไม่ทันเลย เมื่อรู้แล้ว หญิงสาวก็ตรงไปซื้อทันที ก่อนจะมองในกระดาษอีกครั้งว่าต้องซื้ออะไรอีก ‘กล้วยหลา’ คืออะไรอีกล่ะเนี่ย มันเป็นภาษาท้องถิ่นหรือเปล่าเนี่ย ทำไมถึงถามพี่กูเกิลไม่รู้ความ “ คุณรสาซื้อของไปก่อนนะคะ ส้มขอไปซื้อขนมหน่อย ” “ จ้ะ ” “ เอ่อ..น้าคะ กล้วย...กล้วยหลา คืออะไรคะ เหมือนกล้วยไข่ กล้วยน้ำหว้าอะไรแบบนี้ไหมคะ ” ในเมื่อถามพี่ส้มไม่ได้ แต่ก็ไม่ได้บอกนี่น่าว่าถามคนอื่นไม่ได้อะ “ อ่อ ลอกอแหละนุ้ย รู้จักม้าย นุ้ ๆ ป้าสาวเขาขาย ” คนที่ตอบก็ดันพูดสำเนียงใต้มาอีก “ เอ่อ ... เรียกอีกอย่างว่าลูกอะไรนะคะ ” “ ลอกอ ที่เขาไว้ตำนั้น ” ยิ่งแล้วใหญ่ “ คือหนูเพิ่งมาที่นี่ หนูไม่รู้จัก น้าพอจะพาไปซื้อได้ไหมคะ ” “ น้าม้ายว่างหนิ นั่น ๆ ลูกลอกอที่เขาทำส้มตำอะ นุ้ยรู้จักม้าย ” นิ้วหยาบของหญิงสาววัยกลางคนชี้ตรงไปที่ร้านขายผักแผงหนึ่ง “ อ่อ ลูกมะละกอใช่ไหมคะ ” “ ช่าย ๆ ” “ ขอบคุณค่ะน้า ” “ ไม่พรือ ๆ น้าไปนะ ” “ ค่ะ ” หญิงสาวเดินไปซื้อลูกมะละกอสองลูก ต่อด้วยแตงกวาและถั่วฝักยาว “ พี่คะส้มนาวคืออะไรเหรอ ” หญิงสาวถามแม่ค้าทันที “ ลูกนาวนั้น นั่น ๆ ข้างหน้าอะ ” อ่อ มะนาวนี่เอง “ เอามะนาวหนึ่งโลค่ะ เอ่อ... แล้วลูกขี้พร้า คือ ลูกอะไรคะ ” “ ลูกฟักเขียวไง นั่น ๆ ” “ เอาหนึ่งลูกค่ะ เอ่อ...แล้วลูกน้ำเต้าล่ะคะ ” “ ฟักทองไง ” “ อ่อ ค่ะ เอาหนึ่งลูกด้วยค่ะ ” “ นุ้ยมาแต่ไหน มาหาใครที่นี่อะ “ “ หนูฟังภาษาใต้ไม่ออกค่ะ ” “ ลูกมาจากไหน มาอยู่ที่นี่กับใครเหรอ ” “ ลูก ? “ หญิงสาวชี้‘อก’ของตัวเอง “ หมันแหละ ป้าหมายถึงนุ้ยนั้นแหละ “ “ ค่ะ หนูเป็นคู่หมั้นคุณสรุจมาจากภาคกลางค่ะ จะมาอยู่ที่นี่สักพัก ” “ อ่อ ลูกใภ้บ้านคุณนายนะสิ ” หญิงสาวพยักหน้ารับ ถึงจะฟังออกบ้าง ไม่ออกบ้างก็ตาม “ จะเอาอะไรอีกไหม ” “ เอาส้มแขกค่ะ ” เธอไม่รู้หรอกว่าคืออะไร แต่แม่ค้าก็เอาใส่ถุงให้ ระหว่างที่นั่งรถกลับ ลุงกรเป็นคนขับ หญิงสาวหันไปหาหญิงรับใช้พร้อมถามเรื่องที่สงสัย “ พี่ส้มจ๊ะ ว่าแต่ที่บ้านเขาไม่พูดภาษาใต้กันเหรอคะ ” “ แต่เดิมคุณผู้หญิงและคุณผู้ชายเป็นคนภาคกลางค่ะ แต่มาทำธุรกิจที่นี่และเกิดชอบบรรยากาศที่นี่ก็เลยอยู่ถาวร เวลามีคนพูดใต้ พวกท่านจะฟังออกบ้างไม่ออกบ้าง เลยออกกฏของบ้านว่าห้ามพูด เพราะอาจจะมีคนรับใช้นินทาลับหลังเป็นภาษาใต้ก็ได้ ” “ อ่อ แล้วคุณสรุจพูดได้ไหม ” “ ไม่ได้ค่ะ แต่คุณสรุจฟังออกหมดเลยค่ะ ” “ แล้วลูกเขาล่ะ ” “ คุณหนูเส้นดายยังเด็ก น่าจะยังฟังไม่เข้าใจเหมือนกันค่ะ ” “ อืม แล้วคุณสรุจจะกลับบ้านกี่โมงเหรอ ” “ ไม่แน่ใจค่ะเพราะคุณสรุจไปทำงานที่ภาคกลางสี่เดือนแล้ว นี่เพิ่งจะกลับมาเองค่ะ ” “ อ่อ แล้วตอนนี้หนูเส้นดายไปไหนเหรอ ตั้งแต่ฉันมายังไม่เห็นเลย ” “ คุณกิ่งพาไปเที่ยวค่ะ คงกลับค่ำ ” “ อืม ๆ ” 🔻___________🔻 นามปากกาธัญญวรินทร์ > แปลคำใต้ < ***โบร๊ะ แปลว่า ขี้เหร่ ***ไม่สวยสักเหม็ด แปลว่า ไม่สวยเลย ***หมันแหละ แปลว่า ใช่ ’ ใช่เลย ***ไม่พรือ แปลว่า ไม่เป็นไร
Latest chapter
อ้อนรักพ่อเลี้ยงเดี่ยว บทที่ 19 อยากอ่อยฉันเหรอ
บทที่ 19 อยากอ่อยฉันเหรอหนึ่งสัปดาห์ต่อมา...ครืดดด ครืดด(“ สวัสดีครับคุณฉวีวรรณ ”)(“ เคยบอกไปแล้วนี่ค่ะ ว่าให้เรียกฉันว่าน้าฉวีก็พอแล้วค่ะ ”)(“ ครับคุณน้าฉวี ไม่ทราบว่างานมีปัญหาอะไรหรือเปล่าครับ ”)(“ ไม่มีหรอกค่ะ งานที่คุณให้สามีฉันเป็นหุ้นส่วนด้วย ราบรื่นดีมากค่ะ ยังไงก็ขอบคุณที่เมตตาครอบครัวพวกเราด้วยนะคะ ”)(“ อย่าพูดแบบนั้นเลยครับ ยังไงคุณน้าภพก็มีความรู้ในด้านนั้น ผมต้องการคนมีฝีมืออยู่แล้วที่จะฝากบริษัทให้ดูแลแทนและอีกไม่นานเราก็จะเป็นครอบครัวเดียวกันแล้ว เอาเป็นว่าผมเต็มใจให้ครับ ”)(“ ค่ะ ”)(“ ว่าแต่มีอะไรหรือเปล่าครับ ”)(“ ฉันอยากจะถามว่าช่วงนี้รสาเป็นไงบ้างคะ ”)ตั้งแต่ที่เขาเองรู้ว่ารสาหึง หลังจากวันนั้นเธอก็ไม่ค่อยพูดกับเขาเลย บางครั้งก็หลบหน้าหลบตา ซึ่งเขาก็ไม่รู้ว่าควรจะทำยังไง แต่เขาก็สั่งส้มและน้ำคนใช้ของบ้านแล้วว่าฝากดูแลรสาด้วย ในช่วงที่เขาทำงานหรือกลับดึก ต้องคอยส่งข้าวส่งน้ำ ถ้าเธอไม่ออกมากินเองไม่ใช่ว่าเขาไม่อยากพูดแต่ด้วยงานที่รัดตัวและมีปัญหาพร้อมกันในหลาย ๆ ที่ เขาเลยต้องจัดการปัญหานี้ก่อน เพราะเขาทำแค่สองคนพ่อ มันเลยภาระหนักอึ้งหน่อย(“ เอ่อ...คุณสรุ
อ้อนรักพ่อเลี้ยงเดี่ยว บทที่ 18 หึง
บทที่ 18 หึงเช้าตรู่รสาตื่นมาด้วยความสดใส หัวใจเต็มเปี่ยมไปด้วยความสุข เพราะเธอเล่นจุ๊บคนที่นอนใกล้ ๆ ไม่ได้พักเลยไม่ว่าจะมองมุมไหน เขาก็แทบจะไม่มีที่ติ ใบหน้าที่ปราศจากหนวดเครา สะอาดสะอ้าน สิวสักเม็ดแทบจะหาไม่เจอ“ ทำอะไรของเธอ ใกล้กันเป็นต้องฉวยโอกาสตลอด ”เธอที่เอาปากของตัวเองไปแตะปากหนาพอดี สายตาคมก็เบิกกว้าง ก่อนจะเลื่อนใบหน้าออกแล้วพูดด้วยน้ำเสียงห้วน“ ก็ปากคุณมันน่าจุ๊บอ่า ใครจะอดใจไหวกันเล่า ”“ หายดีแล้วใช่ไหม ”“ ก็ยังมีเพลีย ๆ อยู่บ้างค่ะ ”“ งั้นก็กลับไปพักฟื้นที่บ้านได้แล้ว ”“ คงงั้น ”@บ้านตระกูลธนัชวรากานต์“ ใครซื้ออมยิ้มให้ พ่อบอกแล้วไงว่าไม่ให้กิน ทำไมไม่ฟังกันบ้างเลย ” น้ำเสียงดุดังลั่น เด็กตัวน้อยเริ่มสั่นเพราะความกลัว“ คนที่ซื้อให้หนูก็น้ารสาไงคะ ”อ้าว แล้วไง เด็กคนนี้ก็ดันมากินโชว์หราอยู่หน้าบ้านพอดิบพอดีเลย“ เธอซื้อให้เส้นดายเหรอ ฉันก็เพิ่งบอกไปหยก ๆ ว่ามันไม่มีประโยชน์ ทำไมเธอถึงไม่ฟังบ้าง ” คราวนี้เขาหันมาดุเธอ“ แหม่ เล็กน้อยเองค่ะ แค่สองสามอัน ฟันไม่ทันพุหรอกค่ะ ”“ ไม่ใช่สามสองอันค่ะคุณพ่อ น้าเขาซื้อให้หนูเป็นสิบ ๆ อันเลย หนูกินไปห้าอันแล้วค่ะ ”อ้า
อ้อนรักพ่อเลี้ยงเดี่ยว บทที่ 17 ต้องการคุณ
บทที่ 17 ต้องการคุณห้างสรรพสินค้า“ คุณพ่อขา หนูขอซื้ออมยิ้มได้ไหมคะ ” เด็กน้อยที่จับมือหนาของคนเป็นพ่อดึงกระตุกเล็กน้อย ก่อนจะใช้แขนเล็กยื่นออกไปทิศทางของร้านขนมเด็ก พร้อมใช้นิ้วชี้ไป“ ไม่ได้ครับ พ่อบอกแล้วไงว่าให้กินของที่มีประโยชน์ เดี๋ยวฟันก็ผุหรอก ”“ หนูกินแล้วจะกลับไปแปรงฟันทันทีเลยค่ะ นะคะ ๆ หนูไม่ได้กินนานมากแล้ว ” ใบหน้าเล็กเศร้าสร้อยมองหน้าผู้เป็นพ่อด้วยสายตาปริบ ๆ“ ไม่ได้ครับ ” คนเป็นพ่อไม่ได้ใจอ่อนเลย“ ให้หนูเส้นดายกินสักนิดเถอะ คุณก็อย่าเคร่งเกินไปสิ สงสารเด็ก นาน ๆ ครั้งเองค่ะ เดี๋ยวพอกลับบ้านไปรสาจะพาเส้นดายไปแปรงฟันเองค่ะ ”หญิงสาวที่ยืนฟังสองพ่อลูกคุยกันอยู่นาน ก็พูดแทรกในทันที เพราะเธอก็เคยผ่านวัยเด็กมาย่อมรู้ดี ว่าถ้าต้องการจะกินอะไรก็จะกินให้ได้ อีกอย่างเป็นเด็กแค่ครั้งหนึ่งเอง พอโตขึ้นเด็กเขาจะรู้เองแหละว่าควรกินมันอีกไหม“ คุณไม่รู้อะไร ก็อย่าพูดดีกว่า ” ดูท่าวันนี้บรรยายกาศไม่ดีเสียแล้วสิ พูดแค่นี้ ต้้องขึ้นเสียงใส่กันด้วยเหรอ ? เหอะ!“ ก็แค่อมยิ้มอันเดียวเองเนอะ เส้นดาย ” เธอหันไปพูดกับเด็กแทน“ หนูไม่กินแล้วค่ะ ของไม่มีประโยชน์ทั้งนั้นเลย คุณพ่อพาหนูไปเล
อ้อนรักพ่อเลี้ยงเดี่ยว บทที่ 16 คืนนี้กินต้มแซ่บ
บทที่ 16 คืนนี้กินต้มแซ่บหนึ่งสัปดาห์ต่อมา...ชีวิตเธอไม่เคยเสียดายอะไรเท่านี้มาก่อน เมื่อสัปดาห์ก่อนเธอให้คุณสรุจมานอนด้วยก็จริง แต่เธอลืมไปว่าตัวเองเป็นประจำเดือน สุดท้ายก็ไม่ได้ทำอะไร นอกจากแอบจุ๊บเขาในตอนที่เขาหลับเองช่วงนี้เธอมีบางอย่างที่ต้องทำในทุกวัน วันละหนึ่งชั่วโมงหรือครึ่งชั่วโมง นั่นก็คือหัดขับรถมอเตอร์ไซค์ ซึ่งมันก็คือความคิดของคุณสรุจเขาเขาอยากให้เธอขับรถมอเตอร์ไซค์เป็น แล้วคอยไปรับไปส่งยัยหนูเส้นดายทุกวัน เธอไม่เข้าใจเลยทั้งที่เธอก็ขับรถเก๋งเป็น ทำไมไม่ให้ขับวันต่อมา...ครืดด ครืดดเป็นเช้าที่แสนสดใสแน่นอน ถ้าไม่มีใครรบกวนเธอ นี่อะไร เล่นโทรมาตอนเช้าอีกแล้ว ถ้าไม่ใช่คุณสรุจจะเป็นใครไปอีกล่ะ ไม่รู้วันนี้จะใช้ให้เธอทำอะไรอีก คงไม่ใช่จะให้ไปส่งลูกของเขาที่โรงเรียนแล้วนะ เธอเพิ่งขับหัดขับมอเตอร์ไซค์เอง ยังขับไม่แข็งเลย มันยังส่ายไปมาอยู่เลยนะ(“ ฮาโหลลลล ”)(“ นี่แกยังไม่ตื่นเหรอ ฉันสอนแกว่าไงฮะ ไปอยู่บ้านคนอื่นตื่นให้เร็ว ๆ หน่อย จะได้ไม่ถูกต่อว่าหรือถูกนินทาลับหลังว่าไม่มีใครสั่งใครสอนอะ ”)(“ แม่เหรอ ”)(“ ก็ใช่นะสิ แหม่ ๆ ไปยังไม่ถึงเดือนเลย แกลืมแม่คนนี้แล้วเหรอ ”
อ้อนรักพ่อเลี้ยงเดี่ยว บทที่ 15 ให้หนูกำจัดเธอทิ้งซะ
บทที่ 15 ให้หนูกำจัดเธอทิ้งซะโรงพยาบาลเพียงเวลาไม่นาน รสาก็ตื่นขึ้นหลังจากที่หมอมาตรวจ เธอทำเอาเขาใจหายใจคว่ำไปหมด แต่มันกลับกลายว่าพีคไปกว่าที่ีิีิคิดเสียอีก“ อื้ม ~ ” รสาส่งเสียงเบา ๆ แล้วเปลือกตาค่อย ๆ เริ่มขยับ ก่อนจะกระพริบตาถี่ ๆ เพื่อปรับแสงให้คุ้นชิน แล้วหันมามองหน้าเขา“ ระ...รสา ยังไม่ตายใช่ไหมคะ ” สิ่งที่เธอถามหลังจากตื่นทำเอาเขาเผลอยกยิ้มที่มุมปากเล็กน้อย“ อืม ”“ ละ...เลือดนั้นที่ออกมา เพราะรสาแท้งจริงเหรอคะ ” ใบหน้านวลเริ่มซีดเผือกเมื่อพูดถึงเหตุการณ์นั้น ดวงตาใสซื่อสั่นระริก“ ทำไมเธอคิดว่าตัวเองแท้งล่ะ ”“ ... ” หญิงสาวนิ่งไป“ ใครเป็นพ่อเด็กเหรอ ”“ ... ” ใบหน้านวลเศร้ามองมองสำรวจใบหน้าเขา“ ฉันกับเธอ เรายังไม่เคยมีอะไรกันเลยนะ เธอท้องกับใครเหรอ ”“ เออใช่ จริงด้วยแฮะ แล้วรสาจะท้้องได้ยังไง งั้น...อูย อ่อ ตอนเช้าที่หน่วงท้อง คงไม่ใช่เพราะประจำเดือนมาหรอกนะ ”“ ใช่ ประจำเดือนเธอมา ”สิ้นเสียงของสรุจ ใบหน้านวลร้อนผ่าวด้วยความอับอายในทันที ทำไมหัวสมองทึบแบบเธอถึงเพิ่งนึกขึ้นได้นะ ทำไมไม่นึกเอะใจตั้งแต่ทีแรก“ งั้นรสาก็ไม่ได้เป็นอะไรมากใช่ไหมคะ อูย เจ็บจัง ” มือเล็กนำ
อ้อนรักพ่อเลี้ยงเดี่ยว บทที่ 14 แn้ง
บทที่ 14 แn้ง09 : 57 น.รถยนต์ของสรุจก็ขับเข้ามาจอดที่โรงรถ เขาไม่ลืมหยิบข้าวกล่องที่สั่งทำกลับมาบ้าน เพราะวันนี้คนที่บ้านลาบ้าง ป่วยบ้าง คงไม่มีคนทำกับข้าวแน่ ๆหลังจากที่นำอาหารไปให้พ่อกับแม่ เขาก็ไม่ลืมที่จะเอาไปให้คู่หมั้น ที่ชอบเก็บตัวอยู่แต่ในห้อง‘ ก๊อก ๆ ’“ ที่รักมาแล้วเหรอคะ หิ้วอะไรมาด้วยคะเนี่ย เข้ามาในห้องก่อนสิค่ะ ” คำว่าที่รักถึงยังไม่ชินแต่ก็ไม่ปฏิเสธว่าไม่รู้สึก“ ฉันซื้อข้าวมาให้ รับไปสิ ”“ อุ้ยตาย เจ็บจัง อึก ทำไมเจ็บแบบนี้ ” ร่างบางทำหน้าเหยเกพร้อมเดินถอยหลังเข้าห้องไป มือเล็กนั้นกุมตรงอกซ้าย เขาจำเป็นต้องเข้าไปดู“ เจ็บอะไร ตรงไหน ไปหาหมอไหม ” เขาเข้าไปประชิดตัวเธอ“ งื้อ ~ เจ็บจริง ๆ คุณช่วยดูให้หน่อยได้ไหมคะ มันแดงหรือเปล่า อูย ทำไมเจ็บแบบนี้ ”“ ไหนขอฉันดูหน่อย ”“ เอามือคุณมาสิค่ะ ” เขานิ่งไปชั่วครู่ก่อนจะยื่นมือไป หญิงสาวจับมือเขาไปวางตรงอกซ้ายที่เต้นตึกตักตึกตัก“ ได้ยินเสียงหัวใจรสาไหม ที่บอกว่ารักคุณ ” แค่นั้นแหละ เขาถึงกับดึงมือกลับมา ถูกหลอกจนได้“ เล่นอะไรของเธอเนี่ย ” เขาเริ่มถอยห่าง เธอก็เริ่มเดินเข้ามาใกล้“ ฮ่า ๆ หยอก ๆ เองค่ะ อย่าทำหน้าแบบนั้นสิค
อ้อนรักพ่อเลี้ยงเดี่ยว บทที่ 13 ภารกิจนี้‘ล้มเหลว’
บทที่ 13 ภารกิจนี้‘ล้มเหลว’สรุจรีบเดินไปอุ้มลูกสาว พาไปยังห้องนอนด้วยหัวใจที่ยังว้าวุ่นเพราะโดนขโมยจุ๊บเป็นครั้งที่สองแล้ว ชายหนุ่มอึ้งกับคู่หมั้นสาวมาก ๆ ทำไมถึงกล้าทำและมักจะเริ่มก่อนเสมอ ทั้งที่เธอเป็นผู้หญิงควรสงวนท่าทีบ้าง ที่เขาไม่ตอบโต้ ไม่ใช่ว่าเขาเป็นคนดีหรือหวงเนื้อหวงตัว แต่เขาให้เกียร
อ้อนรักพ่อเลี้ยงเดี่ยว บทที่ 12 อย่าลืมตัวให้บ่อยนัก
บทที่ 12 อย่าลืมตัวให้บ่อยนักสรุจยืนนิ่งมองลูกสาวคนเดียวที่เหมือนจะยิ่งเอาแต่ใจมากขึ้นเรื่อย ๆ“ เห็นไหมล่ะ มีแต่คนไม่ชอบรสา คุณดูสิขนาดลูกคุณเอง คุณยังปราบไม่ได้ นับประสาอะไรกับรสาล่ะ ”“ มันเกี่ยวอะไรกับที่ฉันให้เธอไปทำกับข้าวล่ะ ”“ มันไม่เกี่ยวกับตรงนั้น แต่รสาพูดให้คุณฟังไง ว่าตัวรสาเองอยู่บ้
อ้อนรักพ่อเลี้ยงเดี่ยว บทที่ 11 หนูจะเอาแต่ใจ
บทที่ 11 หนูจะเอาแต่ใจพอกลับมาถึงบ้าน ทุกคนต่างพากันเข้าห้องครัว คงมีแค่เธอที่รีบเดินเข้าห้องนอน เพราะกลัวโดนใช้ ฮ่า ๆ คนขี้เกียจเท่านั้นแหละที่จะหาวิธีเอาตัวรอดได้อย่างแนบเนียน‘ ก๊อก ๆ ก๊อก ๆ ’อะไรเนี่ย ไม่ทันได้หลับสักงีบก็มีีคนมาตามแล้ว เฮ้อ ~จะเล่นกันตั้งแต่วันแรกที่เจอเลยเหรอ ว่าที่แม่ผัว
อ้อนรักพ่อเลี้ยงเดี่ยว บทที่ 9 ไม่ปลื้ม
บทที่ 9 ไม่ปลื้มพอท้องฟ้าเริ่มสว่าง พ่อตัวดีก็ปลุกเธอให้ตื่นขึ้นมาอาบน้ำอาบท่าในทันทีไม่เข้าใจเลย ถ้าจะสายสักนิดมันจะเป็นไรไป ก็แค่กลับบ้านเอง ไม่เห็นต้องรีบขนาดนั้นก็ได้ปะ@บ้านตระกูลธนัชวรากานต์บ้านของเขาก็ใหญ่โตตามที่คิดไว้นะ แต่ดู ๆ ไประแวกนี้ก็คงมีแค่บ้านเขานี่แหละที่ดูจะใหญ่กว่าหลังอื่น มี
You May Also Like
เกิดใหม่ทั้งที งั้นขอหย่าเลยแล้วกัน
แมลงผลไม้269.8K viewsCLOSE FRIEND เพื่อนเล่นไม่เล่นเพื่อน
ACHICHI112.4K viewsแอคเคาท์(ลับ) ของท่านประธาน
ลานิรินน์203.4K viewsรอวันหย่า คุณสามีร้าย
เงียบสงัด323.2K viewsมหาเศรษฐีทวงรัก
มณีริน/ ศศิชา/ ไอศิกา/ Sazaki Aiko115 viewsเด็กนายใหญ่ (Set รักไม่ผิด)
MOONY MAY31 viewsพี่ครับ เปลี่ยนจากกัดเป็นรักได้ไหม?
ศรีอักษรรินทร์81 viewsหลงใหลรักเบอร์ตอง
SUGARNA43 views
