Beranda / โรแมนติก / อ้อนรักพ่อเลี้ยงเดี่ยว / บทที่ 15 ให้หนูกำจัดเธอทิ้งซะ

Share

บทที่ 15 ให้หนูกำจัดเธอทิ้งซะ

last update Tanggal publikasi: 2026-05-13 15:53:40

บทที่ 15 ให้หนูกำจัดเธอทิ้งซะ

โรงพยาบาล

เพียงเวลาไม่นาน รสาก็ตื่นขึ้นหลังจากที่หมอมาตรวจ เธอทำเอาเขาใจหายใจคว่ำไปหมด แต่มันกลับกลายว่าพีคไปกว่าที่ีิีิคิดเสียอีก

“ อื้ม ~ ” รสาส่งเสียงเบา ๆ แล้วเปลือกตาค่อย ๆ เริ่มขยับ ก่อนจะกระพริบตาถี่ ๆ เพื่อปรับแสงให้คุ้นชิน แล้วหันมามองหน้าเขา

“ ระ...รสา ยังไม่ตายใช่ไหมคะ ” สิ่งที่เธอถามหลังจากตื่นทำเอาเขาเผลอยกยิ้มที่มุมปากเล็กน้อย

“ อืม ”

“ ละ...เลือดนั้นที่ออกมา เพราะรสาแท้งจริงเหรอคะ ” ใบหน้านวลเริ่มซีดเผือกเมื่อพูดถึงเหตุการณ์นั้น ดวงตาใสซื่อสั่นระริก

“ ทำไมเธอคิดว่าตัวเองแท้งล่ะ ”

“ ... ” หญิงสาวนิ่งไป

“ ใครเป็นพ่อเด็กเหรอ ”

“ ... ” ใบหน้านวลเศร้ามองมองสำรวจใบหน้าเขา

“ ฉันกับเธอ เรายังไม่เคยมีอะไรกันเลยนะ เธอท้องกับใครเหรอ ”

“ เออใช่ จริงด้วยแฮะ แล้วรสาจะท้้องได้ยังไง งั้น...อูย อ่อ ตอนเช้าที่หน่วงท้อง คงไม่ใช่เพราะประจำเดือนมาหรอกนะ ”

“ ใช่ ประจำเดือนเธอมา ”

สิ้นเสียงของสรุจ ใบหน้านวลร้อนผ่าวด้วยความอับอายในทันที ทำไมหัวสมองทึบแบบเธอถึงเพิ่งนึกขึ้นได้นะ ทำไมไม่นึกเอะใจตั้งแต่ทีแรก

“ งั้นรสาก็ไม่ได้เป็นอะไรมากใช่ไหมคะ อูย เจ็บจัง ” มือเล็กนำไปแตะที่มุมปากเบา ๆ เพราะรู้สึกเจ็บเมื่อขยับมันมากเกินไป คงจะเกิดจากการถูกกระทำในตอนก่อนหน้าแน่เลย

“ อืม หมอบอกถ้าเธอตื่นก็กลับบ้านได้แล้ว ”

“ เอ่อ...รสาขอช่วยอะไรคุณอย่างหนึ่งได้ไหมคะ ”

“ อะไร ”

“ ไปซื้อผ้าอนามัยให้หน่อยได้ไหมคะ รสาจะเปลี่ยนสักหน่อย รบกวนคุณหาซื้อกางเกงเปลี่ยนให้ด้วยได้ไหมคะ ”

“ เธอหันไปมองที่หัวเตียงสิ ” 

หญิงสาวทำตาม ปรากฏว่าสิ่งที่อยากได้ทั้งสองอย่างวางอยู่แล้ว เขานี่พร้อมทุกอย่างจริง ๆ โดยที่ไม่ต้องร้องขอก็จัดมาให้ ช่างเข้าใจสถานการณ์จริง ๆ

“ ขอบคุณนะคะ เอ่อ... รสาไม่รู้ว่ามันเลอะหรือเปล่า จะไปเข้าห้องน้ำสักหน่อย ”

“ คงไม่เลอะหรอกมั้ง ผ้าอนามัยก็ใส่แล้ว กางเกงก็เปลี่ยนแล้ว ” เธอถึงกับหันไปมองกางเกงในถุงที่วางอยู่ใกล้หัวเตียง ปรากฏว่ามันคือกางเกงที่เธอใส่ก่อนหน้านั้นเอง

“ คะ...คุณเปลี่ยนให้รสาเหรอคะ ”

“ เธอคิดว่าไง อายเหรอ ”

“ ไม่อายหรอกค่ะ แต่ถ้าเป็นพี่พยาบาลหรือหมอเปลี่ยนให้จะอายมากกว่า ”

” เธอนี่นะ ความคิดผิดแปลกตลอด คนที่ทำให้เธอไม่ใช่ฉันหรอก พยาบาลโน่น ”

“ เหรอคะ น่าอายจัง ”

“ ถ้าฉันทำให้ ทำไมเธอไม่นึกอายทั้งที่ฉันเป็นผู้ชาย ”

“ ก็คุณเป็นว่าที่สามีในอนาคตรสาไงคะ ”

“ หึ กลับบ้านเหอะ ”

“ ค่ะ ”

บนรถ

“ ฉันขอโทษเธอแทนเส้นดายด้วยนะ ไม่คิดว่าเส้นดายจะกล้าทำแบบนี้ ”

“ ค่ะ ”

“ ทำไมเธอไม่โวยวายอะไรล่ะ ทั้งที่มันก็เป็นเรื่องใหญ่โต เธอสามารถพูดตำหนิลูกสาวฉันได้เลยนะ ฉันจะน้อมรับความผิดนี้เอง “

“ คุณไม่ได้ผิด คนที่ผิดคือเส้นดาย อีกอย่างรสาไม่ต่อว่าคุณหรอก รสาเชื่อว่าคุณเลี้ยงลูกมาอย่างดีแล้ว แต่เพียงเพราะว่าเส้นดายไม่ชอบรสา เด็กเลยทำอะไรไม่คิดไตร่ตรองให้ดีก่อน น่าจะคิดแค่ความสะใจ แต่ยังไม่คิดถึงผลที่ตามมาก็แค่นั้น ”

สรุจที่ได้ยินอีกคนพูดแบบนั้น เขาก็เริ่มเปลี่ยนความคิด เพราะในตอนแรกที่รู้ว่ามีเรื่อง เขาคิดว่าคนอย่างรสาต้องโวยวายและไม่พอใจสุด ๆ แต่พอเธอพูดออกมาอย่างมีเหตุมีผล ทำเอาเขาต้องมองเธอใหม่ มันช่างแตกต่างกับบุคลิกของเธอตอนที่รู้จักใหม่ ๆ บทที่จะมีสาระก็มี ทั้งที่สังเกตมาเธอแทบจะไม่มีสาระอะไรเลย นอกเสียจากว่าเป็นคนดีคนหนึ่งที่เขารับรู้ได้

“ จะว่าไปอายุของเส้นดายแค่สี่ขวบเองนะคะ ทำไมเธอถึงคิดเรื่องแบบนี้ได้แล้ว น่าแปลกจัง ” 

สรุจก็คิดตามในทันที เขาก็รู้ว่ามันเริ่มแปลก ๆ ตั้งแต่รสาเข้ามาเหยียบในบ้านเขาแล้ว เส้นดายก็ดูเป็นเด็กดื้อรั้นและก้าวร้าวในทันที

“ ฉันไม่อาจจะพูดว่าลูกสาวฉันยังเด็ก ขอให้เธอให้อภัย เพราะดูไปเรื่องที่เกิดขึ้น มันทำให้เธอรู้สึกแย่ไม่น้อย และฉันที่เป็นพ่อของเส้นดายขอโทษเธอด้วยนะจากใจจริง ”

“ พอแล้วค่ะ รสารับรู้แล้ว ”

“ พอถึงบ้านเดี๋ยวฉันจะให้เส้นดายมาขอโทษเธอนะ เธอจะกล่าวสั่งสอนอะไรก็ได้ ฉันไม่ว่า ”

“ ฉันจะกล้าดุด่าลูกคุณเหรอ แม่คุณก็เอาฉันตายนะสิ ฮ่า ๆ ”

“ ฉันจะบอกแม่เอง ”

“ ไม่ต้องยุ่งยากขนาดนั้นหรอกค่ะ คุณอย่าไปว่าเธอเลย ช่างมันเถอะค่ะ ฉันก็ไม่ได้เป็นอะไรมาก ”

“ ช่างมันไม่ได้ เส้นดายควรจะรับรู้ว่าสิ่งที่ตัวเองทำนั้นผิดมหันต์และไม่ควรทำมันลงไป ไม่อย่างนั้นเธอจะเหลิงเอาได้ ถ้าเราปล่อยผ่าน ”

“ งั้นให้เป็นหน้าที่คุณสั่งสอนลูกก็แล้วกัน เพราะถ้้าฉันไปยุ่ง เด็กคงจะต่อต้าน หลังจากนั้นคงเกลียดฉันมาก ๆ แน่ แต่ฉันไม่อยากให้เป็นแบบนั้นค่ะ ”

“ อืม เธอรู้สึกเจ็บปวดตรงไหนอีกไหม ”

“ ไม่มีแล้วค่ะ แต่มีอย่างหนึ่งที่ฉันควรจะบอกคุณ ”

“ อะไรเหรอ ”

“ ฉันไม่เอาความผิดจากลูกคุณก็จริง แต่คุณต้องมาปลอบใจฉันในคืนนี้นะคะ ” ก็ว่าอยู่ทำไมใจดีแปลก ๆ ที่แท้ความผิดมาตกอยู่ที่เขาเอง

“ ฉันมีงาน และคงยุ่งด้วย ”

“ อืม ปล่อยให้ฉันรู้แย่ไปคนเดียวเถอะค่ะ ” นั่นไง ความสงสารกำลังมาเยือน

“ ฉันตัวคนเดียวเสียด้วยสิ เป็นคนพลัดถิ่น มีแค่หัวใจดวงน้อย ๆ เรื่องราวในวันนี้ก็ทำเอาขวัญเสียไม่น้อย ไม่แน่ว่าอาจจะนำไปฝันร้ายก็ได้ ”

“ ได้ ๆ คืนนี้ฉันจะไปอยู่เป็นเพื่อนเธอ ”

“ จริง ๆ นะคะ ” ใบหน้านวลทีี่เศร้าในการแสดงเมื่อกี้กลายเป็นยิ้มแป้นในทันที

“ อืม เธอหลับ ฉันก็กลับห้อง ไม่ได้นอนกับเธอหรอกนะ ไม่ต้องดีใจขนาดนั้น ”

“ ถ้าเกิดกลางดึก ฉันฝันร้ายแล้วร้องไห้ ใครจะปลอบฉันล่ะคะ ”

“ เธอไม่เด็กแล้วนะ เธอโตแล้วรสา ”

“ คนโต ๆ เขาไม่มีความรู้สึกเหรอ เขาร้องไห้ไม่เป็นเหรอ เขาเสียใจไม่ได้เหรอคะ ” ยอมเธอเลย

“ ได้ ๆ คืนนี้ฉันจะนอนกับเธอ ”

“ น่ารักที่สุด ”

“ เธอห้ามแม้แต่จะคิดแตะอั๋งฉันนะ เราควรแบ่งแยกที่นอนกันให้ชัดเจน ฉันจะขอยืมหมอนข้างจากเส้นดายไปกั้นที่นอนระหว่างเรา เธอห้ามทำอะไรฉันด้วย ”

“ แหม่ ๆ รักนวลสงวนตัวจริง ๆ รสาไม่รับปากคุณหรอกค่ะ เพราะตอนนี้หัวใจรสาเรียกร้องแล้ว ร่างกายของรสาก็พร้อมจะทำตามทันที ”

“ ทำไมเธอดูน่ากลัวจัง ”

“ ดูพูดเข้า รสาออกจะน่ารักน่าเอ็นดูนะคะ ” ศีรษะเล็กเอนไปซับไหล่แกร่งทันที

“ นั่งให้มันดี ๆ หน่อย ฉันขับรถอยู่ ”

“ แค่ซบไหล่เองค่ะ คงไม่เป็นไรหรอกมั้ง แต่ถ้าคุณไม่ชอบ รสาจะไปนั่งบนตักคุณแทน ”

“ เธอนี่มันเกินเยียวยาจริง ๆ ”

@บ้านตระกูลธนัชวรากานต์

พอถึงบ้าน พวกเราก็พากันลงจากรถ พี่ส้มก็เดินมารับ พวกเราพากันเข้าบ้าน สิ่งแรกที่เห็นก็คือ คุณป้าสิริและคุณลุงสมภพนั่งอยู่ที่ห้องโถใหญ่ โดยมีเส้นดายนั่งอยู่ด้วย ใบหน้ายังมีคราบน้ำตาอยู่ สงสัยลุงกรจะเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นให้พวกท่านฟังแล้วกระมัง

“ เส้นดายมาขอโทษน้ารสาเดี๋ยวนี้เลย ” คุณสรุจพูดด้วยน้ำเสียงขรึม

“ หนูไม่ขอโทษ ”

“ เส้นดาย! ”

อย่าว่าแต่เด็กที่ตกใจ หญิงสาวก็ตกใจเช่นกัน เพราะเขาตวาดเสียงดังลั่นเลย

“ แกจะเสียงดังทำไมฮะตาสรุจ หลานฉันตกใจหมดแล้วนะ ในเมื่อหล่อนคนนี้ไม่เป็นอะไรมาก ก็อย่ามาเอาผิดกับเด็กเลย เด็กก็คงคิดว่าเป็นเรื่องขำ ๆ ไม่คิดว่ามันจะใหญ่โต แต่ยังไงยัยหนูก็ยังเด็กอยู่ ไม่รู้ความหรอก ” ถือท้ายแบบนี้แหละเด็กถึงไม่รู้ว่าอะไรผิดอะไรถูก

“ ผมว่าเรื่องนี้ แม่อย่ามาช่วยพูดเลย เพราะเส้นดายผิดจริง ๆ เส้นดายควรจะรู้ว่าตัวเองทำผิด ยิ่งแม่มาพูดให้แบบนี้ เส้นดายก็ยิ่งคิดว่าที่ตัวเองทำมันถูกนะครับ ยังไงวันนี้ผมขอสั่งสอนลูกเองก็แล้วกัน ขอความร่วมมือแม่ด้วยนะครับ ”

“ เพราะหล่อนคนนี้ แกถึงกล้าดุยัยหนูเหรอ ก่อนหน้านั้นพ่อแกก็ดุไปแล้ว แกดูสิลูกแกเพิ่งจะร้องไห้เอง ”

“ คุณสิริพอเถอะ ยังไงยัยหนูก็ทำผิดนะ ถึงเด็กจะรู้เท่าไม่ถึงการณ์แต่เด็กควรจะรู้ว่าตัวเองผิดอะไร ผิดยังไงและต้องรู้จักขอโทษผู้อื่นด้วย เรื่องนี้ให้เป็นหน้าที่ของสรุจเถอะ พวกเราไปกินข้าวดีกว่า อีกอย่างคุณยังป่วยอยู่ ต้องกินยาตามเวลาด้วยนะ ”

“ ไม่ คุณย่าอย่าไปนะคะ ฮื่อ ๆ ”

“ โอ๋ ๆ หลานย่าไม่ร้องนะ ย่าไม่ทิ้งหนูหรอก มาดูกันว่าใครมันจะกล้าดุด่าหนูต่อหน้าย่าบ้าง ”

“ งั้นผมก็ไม่เกรงใจแล้วนะครับแม่ ”

“ เพื่อยัยคู่หมั้น แกถึงยอมผิดใจกับลูกสาวเลยเหรอสรุจ ”

“ เพราะแม่เป็นแบบนี้ไง เส้นดายถึงได้เอาแต่ใจ คิดว่าเรื่องที่ทำมันถูก ยังไงผมก็เป็นพ่อของเส้นดาย เรื่องนี้ผมไม่อาจจะปล่อยผ่านได้ แม่อยากนั่งดูหรือเฝ้าก็เรื่องของแม่นะครับ แต่ยังไงผมก็ต้องทำโทษเส้นดายอยู่ดี ”

“ นี่แกไม่เห็นหัวฉันแล้วใช่ไหม เพราะนังคนนี้สินะ ที่ทำให้แกตาบอด ”

“ คุณสิริ! ”

“ คุณเสรี คุณกล้าตวาดใส่ฉันเหรอ ทำไมคุณต้องเข้าข้างตาสรุจด้วย ”

“ ถ้าขืนคุณยังทำแบบนี้ คืนนี้ผมจะไม่กลับบ้าน คุณนอนคนเดียวไปเลย ไม่ต้องโทรตามผมหรอกนะ ผมจะไม่รับสายคุณ ”

“ คุณกล้าทำกับฉันแบบนั้นเหรอ ”

“ อยากลองไหมล่ะ ผมก็เบื่อเหมือนกันที่คุณไม่คิดจะฟังความคิดเห็นของคนอื่นเลย เอาแต่สั่งสอนให้คนอื่นคิดตามตัวเองตลอดเวลา ”

“ อึก ได้ เอาสิ ใครจะทำอะไรก็เชิญ ในเมื่อไม่เห็นหัวฉันแล้ว ”

“ เอ่อ...คุณสรุจคะ พอเถอะค่ะ หนูเส้นดายคงจะสำนึกผิดแล้ว รสาว่าเราไปกินข้าวกินดีกว่านะคะ ” 

ถึงหญิงสาวจะเป็นคนไม่ค่อยยอมใครก็ตาม แต่เมื่อสถานการณ์มันไม่สู้ดีนัก เธอก็ไม่อยากสุมไฟให้ลุกโชนไปมากกว่านี้

“ ไม่ได้! เธอไม่ต้องใจอ่อน เส้นดายไปขอโทษน้ารสาเดี๋ยวนะ ไม่อยากนั้นพ่อจะตีหนู เพราะสิ่งที่หนูทำทำมันผิดมหันต์ ทำให้คนอื่นเข้าใจผิดน้ารสาและทำให้น้ารสาบาดเจ็บด้วย ”

“ ไม่ หนูไม่ผิด หนูเกลียดเธอ หนูเกลียดทุกคน แง่ ๆ ”

“ พ่อไม่เคยสอนให้ลูกเป็นแบบนี้นะ พ่อบอกแล้วไงว่าถ้าผิดเราต้องรู้จักขอโทษ ”

“ หนูเกลียดพี่เขา พี่เขาจะมาแย่งพ่อไปจากหนู ฮื่อ ๆ ” พอแบบนี้แล้วเรียกพี่ นะเด็กน้อย

“ ไม่มีใครแย่งพ่อไปจากหนูได้หรอก ยังไงพ่อก็ยังเป็นพ่อของหนูและรักหนูเหมือนเดิม ต่อให้พ่อจะแต่งงานใหม่ก็ตาม “

“ ไม่จริงค่ะ น้ากิ่งบอกว่าพี่เขาจะมาแย่งพ่อ แย่งความรักจากพ่อไปหมด หนูจะกลายเป็นหมาหัวเน่า ฮื่อ ๆ “

ยัยกิ่ง นังคนเสี้ยม หล่อนจะสอนเด็กแบบนี้ไม่ได้นะ นังคนนี้มันน่านัก แม้แต่เด็กก็ไม่เว้น

“ น้ากิ่งจะพูดแบบนั้นออกไปได้ยังไง หนูไปฟังคนอื่นพูดมาใช่ไหมลูก “ 

คนเป็นย่าถามต่อ และคงไม่เชื่อว่าหนูกิ่งอะไรนั่นที่ตัวเองอยากได้เป็นลูกสะใภ้จะมีความคิดไม่ดีและสอนเด็กไปทางไม่ดีด้วย

“ อึก นะ..น้า อึก น้ากิ่งบอกหนูค่ะ คุณย่า ฮื่อ ๆ ว่าคุณพ่อ อึก จะรักพี่คนนี้มากกว่าหนู อึก ให้หนูกำจัดเธอทิ้งซะ ฮื่อ ๆ ”

สรุปคนที่ร้ายที่สุดคือคนที่ชักใยอยู่เบื้องหลัง ตัวเองความคิดชั่วร้ายไม่พอ ยังพูดกรอกหูเด็กให้ฟังเรื่องผิด ๆ อีก คนแบบนี้น่าจะจับกดน้ำเนอะ เพื่อล้างสมองให้ความคิดต่ำช้าหายไปบ้าง

“ รู้ไหมว่าสิ่งที่คนอื่นพูดให้หนูฟังเขาไม่ได้หวังดี เขากลับจะทำให้ครอบครัวเราพังพินาศ คนแบบนี้เชื่อใจไม่ได้หรอกลูก จำไว้นะถ้าเกิดใครพูดว่าพ่อจะไม่รักหนูอีก ให้หนูถอยห่างจากคนนั้นซะ แต่ถ้าเกิดว่าลูกเชื่อคนนอกมากกว่าพ่อ พ่อก็จะไม่รักหนูอีกแล้ว เข้าใจที่พ่อพูดไหมครับ ” มือหนาของคนเป็นพ่อลูบศีรษะเล็กของลูกสาวเบา ๆ อย่างเอ็นดู

“ ค่ะ ”

“ ขอโทษน้ารสาซะ พ่อจะไม่ทำโทษหนู ” เส้นดายเงยหน้ามองรสา ก่อนจะเดินมาใกล้ พนมมือขึ้นไหว้

“ ขอโทษค่ะ ”

“ จ้ะ พี่ไม่โกรธเธอหรอก ”

“ น้า ” คุณสรุจเอ่ยแทรก แต่เธอไม่ฟังหรอก ใครจะเป็น ป้า น้า อา ก็ช่าง แต่เธอจะเป็นพี่เหมือนเดิม ฮ่า ๆ

🔻_______🔻

นามปากกาธัญญวรินทร์

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • อ้อนรักพ่อเลี้ยงเดี่ยว   บทที่ 19 อยากอ่อยฉันเหรอ

    บทที่ 19 อยากอ่อยฉันเหรอหนึ่งสัปดาห์ต่อมา...ครืดดด ครืดด(“ สวัสดีครับคุณฉวีวรรณ ”)(“ เคยบอกไปแล้วนี่ค่ะ ว่าให้เรียกฉันว่าน้าฉวีก็พอแล้วค่ะ ”)(“ ครับคุณน้าฉวี ไม่ทราบว่างานมีปัญหาอะไรหรือเปล่าครับ ”)(“ ไม่มีหรอกค่ะ งานที่คุณให้สามีฉันเป็นหุ้นส่วนด้วย ราบรื่นดีมากค่ะ ยังไงก็ขอบคุณที่เมตตาครอบครัวพวกเราด้วยนะคะ ”)(“ อย่าพูดแบบนั้นเลยครับ ยังไงคุณน้าภพก็มีความรู้ในด้านนั้น ผมต้องการคนมีฝีมืออยู่แล้วที่จะฝากบริษัทให้ดูแลแทนและอีกไม่นานเราก็จะเป็นครอบครัวเดียวกันแล้ว เอาเป็นว่าผมเต็มใจให้ครับ ”)(“ ค่ะ ”)(“ ว่าแต่มีอะไรหรือเปล่าครับ ”)(“ ฉันอยากจะถามว่าช่วงนี้รสาเป็นไงบ้างคะ ”)ตั้งแต่ที่เขาเองรู้ว่ารสาหึง หลังจากวันนั้นเธอก็ไม่ค่อยพูดกับเขาเลย บางครั้งก็หลบหน้าหลบตา ซึ่งเขาก็ไม่รู้ว่าควรจะทำยังไง แต่เขาก็สั่งส้มและน้ำคนใช้ของบ้านแล้วว่าฝากดูแลรสาด้วย ในช่วงที่เขาทำงานหรือกลับดึก ต้องคอยส่งข้าวส่งน้ำ ถ้าเธอไม่ออกมากินเองไม่ใช่ว่าเขาไม่อยากพูดแต่ด้วยงานที่รัดตัวและมีปัญหาพร้อมกันในหลาย ๆ ที่ เขาเลยต้องจัดการปัญหานี้ก่อน เพราะเขาทำแค่สองคนพ่อ มันเลยภาระหนักอึ้งหน่อย(“ เอ่อ...คุณสรุ

  • อ้อนรักพ่อเลี้ยงเดี่ยว   บทที่ 18 หึง

    บทที่ 18 หึงเช้าตรู่รสาตื่นมาด้วยความสดใส หัวใจเต็มเปี่ยมไปด้วยความสุข เพราะเธอเล่นจุ๊บคนที่นอนใกล้ ๆ ไม่ได้พักเลยไม่ว่าจะมองมุมไหน เขาก็แทบจะไม่มีที่ติ ใบหน้าที่ปราศจากหนวดเครา สะอาดสะอ้าน สิวสักเม็ดแทบจะหาไม่เจอ“ ทำอะไรของเธอ ใกล้กันเป็นต้องฉวยโอกาสตลอด ”เธอที่เอาปากของตัวเองไปแตะปากหนาพอดี สายตาคมก็เบิกกว้าง ก่อนจะเลื่อนใบหน้าออกแล้วพูดด้วยน้ำเสียงห้วน“ ก็ปากคุณมันน่าจุ๊บอ่า ใครจะอดใจไหวกันเล่า ”“ หายดีแล้วใช่ไหม ”“ ก็ยังมีเพลีย ๆ อยู่บ้างค่ะ ”“ งั้นก็กลับไปพักฟื้นที่บ้านได้แล้ว ”“ คงงั้น ”@บ้านตระกูลธนัชวรากานต์“ ใครซื้ออมยิ้มให้ พ่อบอกแล้วไงว่าไม่ให้กิน ทำไมไม่ฟังกันบ้างเลย ” น้ำเสียงดุดังลั่น เด็กตัวน้อยเริ่มสั่นเพราะความกลัว“ คนที่ซื้อให้หนูก็น้ารสาไงคะ ”อ้าว แล้วไง เด็กคนนี้ก็ดันมากินโชว์หราอยู่หน้าบ้านพอดิบพอดีเลย“ เธอซื้อให้เส้นดายเหรอ ฉันก็เพิ่งบอกไปหยก ๆ ว่ามันไม่มีประโยชน์ ทำไมเธอถึงไม่ฟังบ้าง ” คราวนี้เขาหันมาดุเธอ“ แหม่ เล็กน้อยเองค่ะ แค่สองสามอัน ฟันไม่ทันพุหรอกค่ะ ”“ ไม่ใช่สามสองอันค่ะคุณพ่อ น้าเขาซื้อให้หนูเป็นสิบ ๆ อันเลย หนูกินไปห้าอันแล้วค่ะ ”อ้า

  • อ้อนรักพ่อเลี้ยงเดี่ยว   บทที่ 17 ต้องการคุณ

    บทที่ 17 ต้องการคุณห้างสรรพสินค้า“ คุณพ่อขา หนูขอซื้ออมยิ้มได้ไหมคะ ” เด็กน้อยที่จับมือหนาของคนเป็นพ่อดึงกระตุกเล็กน้อย ก่อนจะใช้แขนเล็กยื่นออกไปทิศทางของร้านขนมเด็ก พร้อมใช้นิ้วชี้ไป“ ไม่ได้ครับ พ่อบอกแล้วไงว่าให้กินของที่มีประโยชน์ เดี๋ยวฟันก็ผุหรอก ”“ หนูกินแล้วจะกลับไปแปรงฟันทันทีเลยค่ะ นะคะ ๆ หนูไม่ได้กินนานมากแล้ว ” ใบหน้าเล็กเศร้าสร้อยมองหน้าผู้เป็นพ่อด้วยสายตาปริบ ๆ“ ไม่ได้ครับ ” คนเป็นพ่อไม่ได้ใจอ่อนเลย“ ให้หนูเส้นดายกินสักนิดเถอะ คุณก็อย่าเคร่งเกินไปสิ สงสารเด็ก นาน ๆ ครั้งเองค่ะ เดี๋ยวพอกลับบ้านไปรสาจะพาเส้นดายไปแปรงฟันเองค่ะ ”หญิงสาวที่ยืนฟังสองพ่อลูกคุยกันอยู่นาน ก็พูดแทรกในทันที เพราะเธอก็เคยผ่านวัยเด็กมาย่อมรู้ดี ว่าถ้าต้องการจะกินอะไรก็จะกินให้ได้ อีกอย่างเป็นเด็กแค่ครั้งหนึ่งเอง พอโตขึ้นเด็กเขาจะรู้เองแหละว่าควรกินมันอีกไหม“ คุณไม่รู้อะไร ก็อย่าพูดดีกว่า ” ดูท่าวันนี้บรรยายกาศไม่ดีเสียแล้วสิ พูดแค่นี้ ต้้องขึ้นเสียงใส่กันด้วยเหรอ ? เหอะ!“ ก็แค่อมยิ้มอันเดียวเองเนอะ เส้นดาย ” เธอหันไปพูดกับเด็กแทน“ หนูไม่กินแล้วค่ะ ของไม่มีประโยชน์ทั้งนั้นเลย คุณพ่อพาหนูไปเล

  • อ้อนรักพ่อเลี้ยงเดี่ยว   บทที่ 16 คืนนี้กินต้มแซ่บ

    บทที่ 16 คืนนี้กินต้มแซ่บหนึ่งสัปดาห์ต่อมา...ชีวิตเธอไม่เคยเสียดายอะไรเท่านี้มาก่อน เมื่อสัปดาห์ก่อนเธอให้คุณสรุจมานอนด้วยก็จริง แต่เธอลืมไปว่าตัวเองเป็นประจำเดือน สุดท้ายก็ไม่ได้ทำอะไร นอกจากแอบจุ๊บเขาในตอนที่เขาหลับเองช่วงนี้เธอมีบางอย่างที่ต้องทำในทุกวัน วันละหนึ่งชั่วโมงหรือครึ่งชั่วโมง นั่นก็คือหัดขับรถมอเตอร์ไซค์ ซึ่งมันก็คือความคิดของคุณสรุจเขาเขาอยากให้เธอขับรถมอเตอร์ไซค์เป็น แล้วคอยไปรับไปส่งยัยหนูเส้นดายทุกวัน เธอไม่เข้าใจเลยทั้งที่เธอก็ขับรถเก๋งเป็น ทำไมไม่ให้ขับวันต่อมา...ครืดด ครืดดเป็นเช้าที่แสนสดใสแน่นอน ถ้าไม่มีใครรบกวนเธอ นี่อะไร เล่นโทรมาตอนเช้าอีกแล้ว ถ้าไม่ใช่คุณสรุจจะเป็นใครไปอีกล่ะ ไม่รู้วันนี้จะใช้ให้เธอทำอะไรอีก คงไม่ใช่จะให้ไปส่งลูกของเขาที่โรงเรียนแล้วนะ เธอเพิ่งขับหัดขับมอเตอร์ไซค์เอง ยังขับไม่แข็งเลย มันยังส่ายไปมาอยู่เลยนะ(“ ฮาโหลลลล ”)(“ นี่แกยังไม่ตื่นเหรอ ฉันสอนแกว่าไงฮะ ไปอยู่บ้านคนอื่นตื่นให้เร็ว ๆ หน่อย จะได้ไม่ถูกต่อว่าหรือถูกนินทาลับหลังว่าไม่มีใครสั่งใครสอนอะ ”)(“ แม่เหรอ ”)(“ ก็ใช่นะสิ แหม่ ๆ ไปยังไม่ถึงเดือนเลย แกลืมแม่คนนี้แล้วเหรอ ”

  • อ้อนรักพ่อเลี้ยงเดี่ยว   บทที่ 15 ให้หนูกำจัดเธอทิ้งซะ

    บทที่ 15 ให้หนูกำจัดเธอทิ้งซะโรงพยาบาลเพียงเวลาไม่นาน รสาก็ตื่นขึ้นหลังจากที่หมอมาตรวจ เธอทำเอาเขาใจหายใจคว่ำไปหมด แต่มันกลับกลายว่าพีคไปกว่าที่ีิีิคิดเสียอีก“ อื้ม ~ ” รสาส่งเสียงเบา ๆ แล้วเปลือกตาค่อย ๆ เริ่มขยับ ก่อนจะกระพริบตาถี่ ๆ เพื่อปรับแสงให้คุ้นชิน แล้วหันมามองหน้าเขา“ ระ...รสา ยังไม่ตายใช่ไหมคะ ” สิ่งที่เธอถามหลังจากตื่นทำเอาเขาเผลอยกยิ้มที่มุมปากเล็กน้อย“ อืม ”“ ละ...เลือดนั้นที่ออกมา เพราะรสาแท้งจริงเหรอคะ ” ใบหน้านวลเริ่มซีดเผือกเมื่อพูดถึงเหตุการณ์นั้น ดวงตาใสซื่อสั่นระริก“ ทำไมเธอคิดว่าตัวเองแท้งล่ะ ”“ ... ” หญิงสาวนิ่งไป“ ใครเป็นพ่อเด็กเหรอ ”“ ... ” ใบหน้านวลเศร้ามองมองสำรวจใบหน้าเขา“ ฉันกับเธอ เรายังไม่เคยมีอะไรกันเลยนะ เธอท้องกับใครเหรอ ”“ เออใช่ จริงด้วยแฮะ แล้วรสาจะท้้องได้ยังไง งั้น...อูย อ่อ ตอนเช้าที่หน่วงท้อง คงไม่ใช่เพราะประจำเดือนมาหรอกนะ ”“ ใช่ ประจำเดือนเธอมา ”สิ้นเสียงของสรุจ ใบหน้านวลร้อนผ่าวด้วยความอับอายในทันที ทำไมหัวสมองทึบแบบเธอถึงเพิ่งนึกขึ้นได้นะ ทำไมไม่นึกเอะใจตั้งแต่ทีแรก“ งั้นรสาก็ไม่ได้เป็นอะไรมากใช่ไหมคะ อูย เจ็บจัง ” มือเล็กนำ

  • อ้อนรักพ่อเลี้ยงเดี่ยว   บทที่ 14 แn้ง

    บทที่ 14 แn้ง09 : 57 น.รถยนต์ของสรุจก็ขับเข้ามาจอดที่โรงรถ เขาไม่ลืมหยิบข้าวกล่องที่สั่งทำกลับมาบ้าน เพราะวันนี้คนที่บ้านลาบ้าง ป่วยบ้าง คงไม่มีคนทำกับข้าวแน่ ๆหลังจากที่นำอาหารไปให้พ่อกับแม่ เขาก็ไม่ลืมที่จะเอาไปให้คู่หมั้น ที่ชอบเก็บตัวอยู่แต่ในห้อง‘ ก๊อก ๆ ’“ ที่รักมาแล้วเหรอคะ หิ้วอะไรมาด้วยคะเนี่ย เข้ามาในห้องก่อนสิค่ะ ” คำว่าที่รักถึงยังไม่ชินแต่ก็ไม่ปฏิเสธว่าไม่รู้สึก“ ฉันซื้อข้าวมาให้ รับไปสิ ”“ อุ้ยตาย เจ็บจัง อึก ทำไมเจ็บแบบนี้ ” ร่างบางทำหน้าเหยเกพร้อมเดินถอยหลังเข้าห้องไป มือเล็กนั้นกุมตรงอกซ้าย เขาจำเป็นต้องเข้าไปดู“ เจ็บอะไร ตรงไหน ไปหาหมอไหม ” เขาเข้าไปประชิดตัวเธอ“ งื้อ ~ เจ็บจริง ๆ คุณช่วยดูให้หน่อยได้ไหมคะ มันแดงหรือเปล่า อูย ทำไมเจ็บแบบนี้ ”“ ไหนขอฉันดูหน่อย ”“ เอามือคุณมาสิค่ะ ” เขานิ่งไปชั่วครู่ก่อนจะยื่นมือไป หญิงสาวจับมือเขาไปวางตรงอกซ้ายที่เต้นตึกตักตึกตัก“ ได้ยินเสียงหัวใจรสาไหม ที่บอกว่ารักคุณ ” แค่นั้นแหละ เขาถึงกับดึงมือกลับมา ถูกหลอกจนได้“ เล่นอะไรของเธอเนี่ย ” เขาเริ่มถอยห่าง เธอก็เริ่มเดินเข้ามาใกล้“ ฮ่า ๆ หยอก ๆ เองค่ะ อย่าทำหน้าแบบนั้นสิค

  • อ้อนรักพ่อเลี้ยงเดี่ยว    บทที่ 13 ภารกิจนี้‘ล้มเหลว’

    บทที่ 13 ภารกิจนี้‘ล้มเหลว’สรุจรีบเดินไปอุ้มลูกสาว พาไปยังห้องนอนด้วยหัวใจที่ยังว้าวุ่นเพราะโดนขโมยจุ๊บเป็นครั้งที่สองแล้ว ชายหนุ่มอึ้งกับคู่หมั้นสาวมาก ๆ ทำไมถึงกล้าทำและมักจะเริ่มก่อนเสมอ ทั้งที่เธอเป็นผู้หญิงควรสงวนท่าทีบ้าง ที่เขาไม่ตอบโต้ ไม่ใช่ว่าเขาเป็นคนดีหรือหวงเนื้อหวงตัว แต่เขาให้เกียร

  • อ้อนรักพ่อเลี้ยงเดี่ยว   บทที่ 12 อย่าลืมตัวให้บ่อยนัก

    บทที่ 12 อย่าลืมตัวให้บ่อยนักสรุจยืนนิ่งมองลูกสาวคนเดียวที่เหมือนจะยิ่งเอาแต่ใจมากขึ้นเรื่อย ๆ“ เห็นไหมล่ะ มีแต่คนไม่ชอบรสา คุณดูสิขนาดลูกคุณเอง คุณยังปราบไม่ได้ นับประสาอะไรกับรสาล่ะ ”“ มันเกี่ยวอะไรกับที่ฉันให้เธอไปทำกับข้าวล่ะ ”“ มันไม่เกี่ยวกับตรงนั้น แต่รสาพูดให้คุณฟังไง ว่าตัวรสาเองอยู่บ้

  • อ้อนรักพ่อเลี้ยงเดี่ยว   บทที่ 11 หนูจะเอาแต่ใจ

    บทที่ 11 หนูจะเอาแต่ใจพอกลับมาถึงบ้าน ทุกคนต่างพากันเข้าห้องครัว คงมีแค่เธอที่รีบเดินเข้าห้องนอน เพราะกลัวโดนใช้ ฮ่า ๆ คนขี้เกียจเท่านั้นแหละที่จะหาวิธีเอาตัวรอดได้อย่างแนบเนียน‘ ก๊อก ๆ ก๊อก ๆ ’อะไรเนี่ย ไม่ทันได้หลับสักงีบก็มีีคนมาตามแล้ว เฮ้อ ~จะเล่นกันตั้งแต่วันแรกที่เจอเลยเหรอ ว่าที่แม่ผัว

  • อ้อนรักพ่อเลี้ยงเดี่ยว   บทที่ 10 ต้องสวยกี่เมตร

    บทที่ 10 ต้องสวยกี่เมตรหญิงสาวนิ่งฟังไม่ได้ต่อปากต่อคำ ซึ่งเธอกำลังเกรงใจอีกฝ่ายอยู่ แต่ถ้าเป็นแม่ของเธอเองป่านนี้เธอคงขาดใจ เถียงคำไม่ตกฟากไปเสียแล้ว“ แม่ครับ ค่อยเป็นค่อยไปสิครับ อีกอย่างเธออายุเพียงยี่สิบสองเองนะครับ ให้เธอค่อย ๆ เรียนรู้ไปก่อนก็ได้ ”“ อายุน้อยไม่ใช่ปัญหาหรอก ดูแม่เป็นตัวอย่า

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status