บทที่ 9 ไม่ปลื้ม

บทที่ 9 ไม่ปลื้ม

พอท้องฟ้าเริ่มสว่าง พ่อตัวดีก็ปลุกเธอให้ตื่นขึ้นมาอาบน้ำอาบท่าในทันที

ไม่เข้าใจเลย ถ้าจะสายสักนิดมันจะเป็นไรไป ก็แค่กลับบ้านเอง ไม่เห็นต้องรีบขนาดนั้นก็ได้ปะ

@บ้านตระกูลธนัชวรากานต์

บ้านของเขาก็ใหญ่โตตามที่คิดไว้นะ แต่ดู ๆ ไประแวกนี้ก็คงมีแค่บ้านเขานี่แหละที่ดูจะใหญ่กว่าหลังอื่น มีพื้นที่หน้าบ้านก็เยอะด้วย

พอรถจอดสนิท ก็มีคนเดินมาช่วยยกกระเป๋าเป็นผู้หญิงหนึ่งคน

“ ส้มไปเรียกทุกคนมาหน่อย ฉันจะแนะนำคู่หมั้นให้รู้จัก ” สรุจหันไปสั่งคนรับใช้ในบ้าน

“ บ้านหลังนี้คุณอยู่กับลูกสาวแค่สองคนเหรอคะ ”

“ ไม่ ที่นี่มีฉัน พ่อ แม่ และลูกสาว ”

“ อ่อ ค่ะ ” พ่อแม่ของเขาจะชอบเธอหรือเปล่า เรายังไม่เคยเจอกันสักครั้งเลย

วันหมั้นพ่อแม่ของเขาไม่ได้ไป ด้วยอายุที่เยอะ เขาเลยให้ผู้เป็นอาทำหน้าที่แทน

มีผู้หญิงสามคนเดินตามหลังกันมาติด ๆ และไม่นานก็มีผู้ชายสองคนเดินมาด้วย ทั้งหมดยืนเรียงหน้ากระดาน

“ นี่คนรับใช้บ้านฉัน เธอสะดวกเรียกใช้ใครก็ได้ คนนี้เป็นแม่ครัวและเป็นหัวหน้าแม่บ้านชื่อแป้น คนนี้ ส้ม คนนี้ น้ำ และนี่ลุงทนเป็นคนสวนและเป็นพ่อของคนขับรถที่ขับพาพวกเรามา และนี่ลุงกร ”

“ สวัสดีค่ะทุกคน เรียกฉันว่า รสา ก็ได้ค่ะ ”

“ รสาเป็นคู่หมั้นของฉัน ช่วยปฏิบัติเหมือนเป็นคนในครอบครัวฉันด้วยนะ ”

“ ค่ะ/ครับ คุณสรุจ คุณรสา ”

“ น้ำ เธอช่วยพาคุณรสาไปห้องนอนหน่อย ห้องริมขวาสุดนะ ส่วนลุงกรช่วยยกกระเป๋าผมกับรสาขึ้นไปชั้นบนด้วยนะครับ ” สงสัยจะนอนแยกกันเหมือนที่ผ่านมา

“ ได้ครับคุณสรุจ ”

“ ได้ค่ะ เชิญค่ะคุณรสา ”

ระหว่างเดินขึ้นชั้นบน หญิงสาวก็กวาดสายตามองไปทั่ว

“ เอ่อ...น้ำจ๊ะ ปีนี้น้ำอายุเท่าไหร่แล้วเหรอ? ”

“ 23 ค่ะ คุณรสา ”

“ งั้นฉันขอเรียกพี่น้ำแล้วกันเพราะอายุมากกว่าฉันอีก ”

“ มันคงไม่เหมาะ ถ้าคุณสรุจได้ยินเข้า ”

“ ไม่เป็นไร เดี๋ยวฉันจะบอกเขาให้ ว่าแต่ส้มล่ะอายุเท่าไหร่เหรอ”

“ พี่ส้มอายุ 25 แล้วค่ะ ”

“ อ่อ แล้วพี่น้ำรู้อายุของคุณสรุจไหม ” น้ำหยุดเดินหันมองหน้าหญิงสาวอย่างเลิ่กลั่ก

“ ที่นี่มีกฏห้ามพูดนินทาลับหลังเจ้านายค่ะ ขออภัยด้วยนะคะคุณรสา ”

“ ฉันแต่ถามเองนะพี่น้ำ ไม่ได้นินทาสักหน่อย กระซิบมาก็ได้ ฉันอยากรู้ ถามเขา เขาคงไม่บอก ”

“ ปีนี้ 39 แล้วค่ะ ”

ก็ไม่ได้เยอะนะ ก็ว่าอยู่ทำไมน่ากินจัง เอ้ย ยังหนุ่มยังแน่นอยู่เลย

“ อ่อ แล้วลูกสาวคุณสรุจล่ะ ”

“ คุณหนูเส้นดาย 5 ขวบแล้วค่ะ ”

ก็หมายความว่าเพิ่งเลิกกับภรรยาไม่นานนะสิ

“ แล้วภรรยาของคุณสรุจล่ะ เลิกกันไปกี่ปีแล้ว ”

“ อันนี้พูดไม่ได้ค่ะ เข้าข่ายนินทาลับหลังแล้ว เชิญคุณรสาเข้าห้องค่ะ ”

น้ำเดินหนีไป หญิงสาวเดินตามไปติด ๆ จนถึงห้องนอน ภายในก็ดูสะอาด ตกแต่งได้เรียบหรู ห้องก็ไม่เล็กเลยนะ ของในห้องก็ครบครัน มีห้องน้ำในตัว สะดวกไปอีก

หญิงสาวนำข้าวของที่พามาจากบ้านมาจัดให้เข้าที่เข้าทาง หญิงสาวหาชุดที่สบาย ๆ สำหรับตัวเอง แต่ปรากฏว่าชุดที่เธอจัดใส่กระเป๋าตอนอยู่ที่บ้าน มันถูกสับเปลี่ยนไปหมดแล้ว

ตอนนี้มีแค่ชุดขายาว กระโปรงยาว อะไรที่สั้น ๆ หรือจะเป็นสายเดี่ยว เอวลอยก็ถูกเปลี่ยนไปหมด สรุปว่าถูกสับเปลี่ยนทั้งกระเป๋า แต่ในกระเป๋าอีกใบยังไม่ถูกเปลี่ยน เธอใช้แต่ของในใบนั้นเสียด้วย เธอก็ไม่เคยเอะใจเลยว่าอีกใบจะถูกเปลี่บนไปหมด คงไม่ต้องสืบว่าเป็นฝีมือใคร

 ก่อนจะพาตัวเองเข้าไปอาบน้ำอาบท่า ชำระร่างกายให้สะอาด

หนึ่งชั่วโมงต่อมา...

‘ ก๊อก ๆ ก๊อก ๆ ’

มีเสียงเคาะประตูดังขึ้น หญิงสาวที่กำลังแต่งหน้าอยู่ หยุดชะงักแล้วเดินไปเปิดประตู ทั้งที่ยังคงนุ่งแค่ผ้าขนหนูผืนเดียว

‘ แกร๊ก ’

“ คุณสรุจ มาหารสา ต้องการอะไรเหรอคะ ” ชายหนุ่มที่ยืนอยู่หน้าห้อง เมื่อเห็นว่าหญิงสาวยังไม่สวมใส่ชุด เชารีบเบือนหน้าหนี

“ ทำไมเธอไม่แต่งตัวให้ดี ๆ ก่อนแล้วค่อยมาเปิดประตูล่ะ นี่ถ้าเป็นคนอื่นมาเคาะประตูเธอ คงมองเธอไม่ดีแน่ ๆ รีบไปแต่งตัวซะ พ่อแม่ฉันรออยู่ชั้นล่างแล้ว อย่าให้พวกท่านรอนาน ”

“ ก็รสากลัวคนที่เคาะประตูจะรอนานไงคะ อีกอย่างมันก็ไม่ได้โป๊นี่ค่ะ ”

“ อย่ามัวแต่พูดไร้สาระ เธอควรจะไปแต่งตัวได้แล้ว ” ไร้สาระตรงไหนอีก

“ งั้นคุณก็เข้ามารอข้างในสิค่ะ จะได้ไปพร้อมกัน ฉันไม่กล้้าลงไปคนเดียวหรอกค่ะ ”

“ ฉันจะยืนรอหน้าห้อง เธอรีบไปแต่งตัวซะ ” กลัวเธอจะปล้ำหรือไง หวงตัวชะมัดเลยนะพ่อรูปหล่อ จะฉวยโอกาสก็แทบจะยาก เฮ้อ~

หญิงสาวออกมาจากห้องด้วยกระโปรงยาวสีชมพูและเสื้อคอบัวสีขาว มันแมสกันหรือเปล่าไม่รู้ แต่ก็ไม่มีเวลามากเลยต้องรีบแต่ง

พอเธอออกมาจากห้อง คนที่รออยู่หน้าห้องมองเธอเพียงชั่วครู่ก็เดินไป เธอรีบคล้องแขนเขาในตอนที่เผลอ 

“ เธอไม่ต้องทำแบบนี้ก็ได้ ” 

“ ฉันกลัวหลงค่ะ ” 

ทั้งที่มันก็ไม่ได้ซับซ้อนอะไรเลย มันเป็นเพียงข้ออ้างของเธอมากกว่า เขาพยายามจะสะบัดแขนเรียวออก แต่ใครจะยอม ในที่สุดเขาก็ยอมแพ้ พาเธอเดินลงบันไดไปชั้นล่างทันที

“ พ่อครับแม่ครับ นี่รสา คู่หมั้นของผมครับ ”

เพียงเห็นใบหน้าของพวกท่านทั้งสอง เธอก็ส่งยิ้มแป้นเชียว ก่อนจะพนมมือขึ้นไหว้อย่างนอบน้อมเหมือนที่แม่ผู้บังเกิดเกล้าสอนมา 

“ สวัสดีค่ะ คุณลุง คุณป้า ”

ความจริงถ้าแม่ไม่บอกห้ามมาก่อน เธอคงเอ่ยทักทายทั้งสองท่านว่าคุณพ่อคุณแม่ไปแล้วแหละ เพราะใจเธอมันไปเป็นลูกสะใภ้ของพวกท่านนานแล้วนะสิ 

“ ดีจ้ะ หนูรสา แปลกแท้ ทำไมหนูรสาไม่เรียกลุงว่าพ่อล่ะ ”

“ เอ่อ...รสารู้ตัวดีว่าเป็นแค่คู่หมั้น ไม่อาจจะพูดออกไปแบบนั้นได้ค่ะ เพราะอนาคตไม่แน่ว่ารสาจะเป็นลูกสะใภ้ของที่นี่หรือเปล่า ” เฮ้อ ฝืนใจพูดอะไรแบบนี้ มันก็ดูอึดอัดเหมือนกันนะ

“ ครอบครัวหนูสอนมาดีนะ บางคนไม่ได้เป็นอะไรกับตาสรุจก็มาเรียกลุงว่าพ่อแล้ว ” พ่อของเขาดูจะเป็นคนใจดีนะ พูดจาก็ไพเราะ

“ จะดีได้นานหรือเปล่าก็ไม่รู้ ” ขนาดยังไม่ได้แต่งนะ แม่ของพ่อรูปหล่อก็ออกอาการเสียแล้ว

“ แม่ครับ แม่ก็เปิดใจหน่อยสิครับ ”

“ แม่ก็บอกไปแล้วนี่น่าว่าแม่ต้องการหนูกิ่งเป็นลูกสะใภ้ ไม่ใช่ใครที่ได้ก็ได้แบบนี้ ”

ใครที่ไหนก็ได้ อะไรก่อน เธอเป็นนางฟ้า นางสวรรค์จุติลงมาเกิดเชียวนะ สงสัยแม่ของคุณสรุจจะสายตาไม่ดีกระมัง ถึงมองนางฟ้าเป็นอย่างอื่นไปได้อะ

“ ผมคิดกับกิ่งได้แค่น้องสาวจริง ๆ ครับ และคนที่ผมจะแต่งงานในอนาคตก็มีแค่รสาคนเดียว ”

จะ...จริงเหรอ แน่นะ อย่ามาโกหกกันล่ะ ถ้าหลอกให้ดีใจเล่น คอยดูเถอะ!

“ ยังไงแม่ก็เปิดใจรับคนอื่นไม่ได้ ใจแม่มีแค่หนูกิ่งคนเดียวที่เหมาะสมจะเป็นลูกสะใภ้ของแม่ ”

หนูกง หนูกิ่งอะไรนั้น สวยเท่าเธอหรือเปล่า ? เหอะ ดูจากชื่อก็หน้าจะไม่สวยแหละ

“ คุณใจเย็น ๆ ก่อนสิ ผมคิดว่าตามใจลูกเถอะ ดูหนูรสาสิ ผมก็คิดว่าเธอเป็นคนดีนะ ดวงตาใสซื่อบริสุทธิ์ คุณเปิดใจสักนิดเถอะ ถ้าเธอไม่ดีจริง ลูกชายเราคงไม่เอามาเป็นภรรยาหรอก ” คนเป็นสามีพูดโน้มน้าวคนเป็นภรรยาที่มีใบหน้าตึงแสดงความไม่พอใจอย่างเห็นได้ชัด

“ แล้วลูกพาเธอมาอยู่ที่นี่ทำไม เป็นคู่หมั้นเองนะ ไม่ใช่เมียสักหน่อย จะพากันมาอยู่ด้วยกันแล้วเหรอ ”

“ แม่ไม่ต้องเป็นห่วงพวกเราหรอกครับ พวกเราแยกห้องกันครับ อีกอย่างที่ผมพาเธอมา ผมก็เคยพูดไปแล้วนี่น่า ”

“ ลูกคิดว่ายัยหนูจะชอบเธอเหรอ ”

“ ผมไม่รู้ครับว่าลูกจะชอบรสาไหม ยังไงลูกก็ยังเด็ก ค่อย ๆ ให้พวกเขาทำความรู้จักกันไปเรื่อย ๆ ก็ได้ครับ ”

“ หนูกิ่งกับยัยหนูสนิทกันแล้วนะ ไม่ต้องทำความรู้จักอะไรกันอีก พรุ่งนี้ก็แต่งงานได้เลย ถ้าลูกเปลี่ยนใจตอนนี้อะ ยังทันนะ ”

อ่อ นี่เหรอที่เขาว่าคนใต้มักจะพูดตรง ๆ ต่อหน้าต่อตากันไปเลย

“ คำไหนคำนั้นครับ ผมคิดกับกิ่งแค่น้องสาวจริง ๆ ”

“ งั้นในระหว่างนี้แม่ก็สามารถทดสอบอะไรเธอก็ได้ใช่ไหม ว่ามีคุณสมบัติเพรียบพร้อมจะเป็นแม่เลี้ยงของยัยหนูและเป็นเมียของลูกได้หรือเปล่า ”

“ ได้ครับ แต่ก็ควรมีขอบเขตนะครับ ไม่ใช่ว่าจะทำอะไรก็ได้จนมันเลยเถิด ยังไงรสาก็เป็นลูกมีพ่อมีแม่ ถ้าเกิดเราคิดไม่ดี ทำไม่ดีกับลูกเขา พ่อแม่เขาก็คงรู้สึกไม่ดีเหมือนกัน ”

“ ไม่ต้องมาสอนแม่ แม่รู้น่า ”

“ ครับ “

“ ว่าแต่หล่อนทำอะไรเป็นบ้างล่ะ ”

“ รสาเอ่อ...ทำอะไรไม่เป็นเลยค่ะ ”

“ ฮะ ทำกับข้าวกับปลาเป็นหรือเปล่า ”

“ ไม่เป็นค่ะ รสาทำได้แค่กวาดบ้าน ถูกบ้าน ล้างจานแค่นั้นค่ะ แต่...ไม่ใช่ว่าแม่ของรสาไม่สอนนะคะ แม่สอนแต่รสาไม่ทำตามเองค่ะ ” 

ถ้าไม่ออกตัวเดี๋ยวจะถูกด่าถึงแม่อีก บาปจะกินกบาลเธออีกนะสิ

“ แค่เรื่องนี้ของหล่อน ก็ทำให้ฉันไม่ปลื้มเสียแล้วสิ ”

 

❤️_________❤️

นามปากกาธัญญวรินทร์