8

ช่างถูกใจเขายิ่งนัก เมื่อกรรณิกาเลือกเป็นชุดเกาะอกมีเชือกผูกปมอยู่ด้าน จากคนเคยง่วงเหงาหาวนอนต้องตื่นเต็มตาเมื่อเห็นแผ่นหลังเปลือยเปล่าของภรรยา กว่าจะแก้ปมออกได้ใช้เวลาไปร่วมสิบนาที ทั้งนี้ทั้งนั้นที่ทำอย่างช้า ๆ เพื่อจะเชยชมความงามที่อยู่ตรงหน้า พลางใช้ฝ่ามือหนาลูบไล้ไปทั่วหลัง เรื่อยมาถึงสะโพกงามงอนใต้ร่มผ้าที่หญิงสาวประคองไว้ไม่ให้หล่นไปกองพื้นและกันสายตาโลมเลียของเขาที่คอยส่งมาให้จนตัวเธอรู้สึกร้อน ๆ หนาว ๆ ไม่เป็นตัวของตัวเอง

ไม่รู้ตัวเลยว่าเธอได้ตกลงไปในบ่วงที่นนทภัทรขุดไว้แล้วเรียบร้อย เพราะตอนนี้เธอเคลิบเคลิ้มไปกับสัมผัสแปลกใหม่จากคนที่ขึ้นชื่อว่าเป็นสามี มอบให้อย่างไม่รู้เนื้อรู้ตัว เขาใช้จังหวะนี้พลิกร่างบอบบางให้หันมาเผชิญหน้า ก่อนผลักเบา ๆ ให้ร่างแน่งน้อยล้มตัวลงไปนอนบนเตียงที่ตนลุกออกมาก่อนหน้า ก่อนร่างเล็กจะรู้ตัวก็ถูกร่างกายกำยำคร่อมไว้ไม่ให้ดิ้นหนีจากการรุกล้ำ พลางดึงทึ้งชุดเกาะอกที่หญิงสาวตระกองกอดไว้ออกให้อย่างเบามือ ตามด้วยซิลิโคนแปะจุกสีเนื้อและชั้นในชิ้นล่างที่ปลิวหายไปกองรวมกันกับชุดที่เขาเพิ่งถอดไป

“เมียพี่...ช่างงามอะไรอย่างนี้ หืม” ร่างสูงละเมอเพ้อพกที่เห็นร่างขาวนวลดั่งน้ำนมร่วงข้าวของกรรณิกา

“พี่นนท์...อื้อ” คำพูดที่จะเอื้อนเอ่ยออกมาต้องกลืนลงคอเช่นเดิม เมื่อริมฝีปากร้อนชื้นประกบกลีบปากบาง พลางใช้ฝ่ามือลูบไล้สัมผัสไปทั่วตัวเรื่อยมาถึงเนื้อสปันจ์เค้กก้อนโตขนาดพอดีมือ บีบนวดเค้นคลึงอย่างเมามัน แล้วผละปากหยักหนาออกอย่างแสนเสียดายเมื่อรู้ว่าคนตัวเล็กเริ่มขาดอากาศ และหันเหมาขบเม้มตามซอกคอระหงขบกัดลงมาเลื่อย ๆ จนมาอยู่อยู่ที่หน้าอกอวบอิ่มงดงามเพื่อฝากรอยรักไว้

ส่วนมือข้างที่ว่างค่อย ๆ ดันขาเรียวงามออกให้กว้างเพื่อใช้ปลายนิ้วตระเตรียมความพรักพร้อมให้หญิงสาวจนมีน้ำหวานถูกปล่อยออกมาไม่หยุด ส่วนมือบอบบางของกรรณิกานั้นก็ไม่ได้ว่างเว้นคอยใช้ปลายนิ้วลูบไล้ไปทั่วร่างกายกำยำของผู้เป็นสามี เสียงครวญครางหวาน ๆ ที่ปล่อยออกมาส่งผลให้เขาพร้อมลงสนามรบที่ตนนั้นเป็นผู้สร้าง เห็นว่าคนตัวเล็กพร้อมจึงค่อย ๆ ดันความแข็งแกร่งเข้าไปช้า ๆ ทว่าเป็นไปอย่างอ่อนโยนและนุ่มนวลที่สุดเพื่อไม่ให้ภรรยาสาวเจ็บมากนัก

“อื้อ...กิ่งเจ็บค่ะพี่นนท์” เสียงหวานร้องออกมาอย่างเจ็บปวด หลังเคลิบเคลิ้มไปกับรสสัมผัสของสามีทั้งนิตินัยและพฤตินัย สติที่ล่องลอยหายไปจนหมด เริ่มเข้าที่เข้าทางมากขึ้นเมื่อความเจ็บเริ่มคุกคามเรื่อย ๆ จนต้องปล่อยหยาดน้ำตาหยดเล็ก ๆ ออกมาจากหางตา

“ชูว์ พี่จะทำเบา ๆ นะครับ”

เขาไม่พูดพร่ำทำเพลงอะไรมากไปกว่าปลอบประโลมหญิงสาวด้วยการจูบซับน้ำตาให้ พลางขยับสะโพกสอบเข้าออกอย่างช้า ๆ เมื่อท่อนเหล็กแหลมด้ามใหญ่เข้าไปสุดทาง หยุดแช่ไว้เพียงครู่เมื่อรู้สึกว่าภายในของร่างแน่งน้อยปรับตัวรับความใหญ่โตของตนได้จึงเร่งจังหวะให้เร็วขึ้น และแรงขึ้นจนได้ยินเสียงครวญครางของหนุ่มสาวที่ปล่อยออกมาผสมผสานกันจนแยกไม่ออกว่าเสียงใครเป็นเสียงใคร

สะโพกสอบโหมขยับเข้าออกเพิ่มแรงขึ้นเรื่อย ๆ เมื่อภายในของแฟนสาวคุ้นชินและคอยพูดปลอบโยนให้หญิงสาวมั่นใจอยู่ตลอดเวลา ร่างหนาขยับเข้าขยับออกอยู่อย่างนั้นจนรู้สึกว่าภายในร่างบอบบางบีบรัดจนเขาขยับตัวไม่ได้ ถึงทำให้เขารู้ว่าคนตัวเล็กใกล้จะถึงสวรรค์ชั้นดาวแล้วก็รีบติดสปีดเครื่องให้ทันภรรยาจนไปเยือนชั้นดาวพร้อมกัน

“ซี๊ด อ่าห์ อืม” เสียงครางที่เปล่งออกมาของคนทั้งคู่ดูสุขล้น มีความสุข นนทภัทรหอมหน้าผากมนแผ่วเบา แล้วกระซิบข้างหูบางด้วยถ้อยคำที่ให้คนที่เหนื่อยหอบตาโต

“ขอรีบรอบนะ”

“อือ ไม่อะ...”

นนทภัทรไม่รอฟังคำปฏิเสธจากเมียรัก ใบหน้าหล่อเหลาที่ห่างกันไม่มากก็ก้มปิดปากบางที่บวมเจ่อไว้ พลางขยับท่อนเนื้อแกร่งที่พองตัวพร้อมรบใส่คนตัวเล็กจนได้ยินเสียงครางหวาน ๆ

และอีกรอบของชายหนุ่มไม่มีอยู่จริง เมื่อตอนนี้ก็ตีสองเข้าไปแล้ว เขาถึงถอดถอนกายแกร่งออกจากส่วนบอบบางของแฟนสาวช้า ๆ ด้วยไม่อยากให้เธอเจ็บมากไปกว่านี้ หลังเสร็จกิจรอบสุดท้ายแล้วจริง ๆ พลางลุกขึ้นอุ้มร่างบอบบางเข้าไปในห้องน้ำ เพื่อจะอาบน้ำให้ทั้งตัวเองและคนที่สลบเหมือดในอ้อมแขน เผื่อจะได้นอนสบาย ๆ

“นอนซะนะ พี่ไม่กวนแล้ว”

ชายหนุ่มทิ้งตัวลงนอนพลิกร่างนอนตะแคงข้างคว้าร่างบอบบางเข้าไปกอด โดยให้เธอนอนหนุนแขนของตนต่างหมอน เมื่อเธอชิงหลับไปซะก่อนด้วยความเหนื่อยอ่อนที่ต้องลุกมาแต่งหน้าทำผมแต่เช้าและยังต้องโดนเขากวนอีก ไม่เหนื่อยก็บ้าแล้ว!!

“ฝันดีนะคะ นางกรรณิกา เกรียงไกร” ไม่ลืมกระซิบบอกข้างหูของหญิงสาว และหลับตามภรรยาที่เขารักสุดหัวใจไป…