LOGINShare
รองเท้าหนังจิ้งจอก
publish date:
2026-08-20 22:57:38
Latest chapter
ฮูหยินเอก ทางรอด
“ถิงถิงขอสิ้นวาสนากับท่านนับตั้งแต่วันนี้เช่นกัน...”เสียงของนางแผ่วเบานักแต่ก็ดังอยู่ในใจของเขา เพียงแค่เห็นนางกล่าวตัดวาสนาแล้วภายในอกก็บีบรัดเสียจนปวดหนึบเขาเห็นมารดาและมู่ลี่เจินลอบยิ้มอย่างพึงพอใจแล้วก็ได้แต่เพิกเฉย หลายปีที่ผ่านมาแม้ปากจะบอกว่าแค้นเคืองสกุลอวิ๋น อยากให้นางได้รับความเจ็บช้ำน้ำใจ ทนเห็นครอบครัวเขารังแกนางครั้งแล้วครั้งเล่ากลับเป็นเขาเองที่ทนไม่ไหวหลายคราที่เขาเห็นนางแอบร้องไห้เงียบๆ แต่กลับคลี่ยิ้มอย่างจริงใจต่อหน้าเขามันทำให้ในใจรู้สึกผิดมหันต์ไม่ว่าอย่างไรนางก็เป็นหนึ่งเดียวในใจเขา...อวิ๋นถิงและสาวใช้ของนางเดินออกไปจากเรือนเซียงอี้อย่างเร่งรีบในขณะที่ดวงตาชำเลืองตามไปอย่างอาลัย“เยี่ยนเอ๋อร์...” ฮูหยินผู้เฒ่าก้าวเข้ามาหาพร้อมกับใช้มือแตะไหล่กำยำ “ในที่สุดเจ้าก็คิดได้ว่าสตรีผู้นั้นมิมีอันใดเหมาะที่จะเป็นฮูหยินเอกของเจ้า ในเมื่อเจ้าหย่านางแล้ว เจ้าก็แต่งตั้งเจินเอ๋อร์เป็นสะใภ้เอกของแม่ได้แล้ว”นัยน์ตาคนพูดพราวระยับในขณะที่จ้าวเฟิงเยี่ยนขบกรามแน่น“เวลานี้หาใช่เวลามงคล วันพรุ่งนี้ลูกต้องออกเดินทางไปชายแดนเพื่อทำศึก ยังมิทราบว่าจะยืดเยื้อไปถึงเมื่อใด”กล่าวจบก็ห
ฮูหยินเอก ถึงจะรู้ แต่ท่านก็ยังขับไล่ข้า?
ร่างกายเขาเริ่มคลายลงแล้ว...จ้าวเฟิงเยี่ยนใช้มือกุมขมับ เป็นเวลาร่วมสี่ชั่วยามที่เขาทนทรมานอยู่กับยาปลุกกำหนัดที่เล่นงานเสียจนร่างกายอ่อนล้าไปหมด จากความรู้สึกรุ่มร้อนดั่งถูกไฟลามเลียเมื่อคืนเริ่มเปลี่ยนเป็นความหนาวเหน็บจากการนอนแช่ในน้ำอยู่ทั้งคืนเรือนร่างกำยำยืดตัวขึ้นลุกจากอ่าง เสียงน้ำสาดกระเซ็นไปทั่ว รวมไปถึงกางเกงตัวในที่เปียกน้ำจนหยดลงกับพื้นเขาถอดกางเกงที่ชุ่มด้วยน้ำออก จากนั้นจึงไปหยิบชุดคลุมของอวิ๋นถิงขึ้นมาถือไว้อย่างครุ่นคิด สุดท้ายจึงตัดสินใจหยิบมันมาสวมใส่อย่างทุลักทุเล ถึงแม้จะตัวเล็กจนแทบผูกเชือกไม่ได้ แต่มันก็ทำให้ปิดบังร่างกายได้อยู่บ้างทันทีที่ออกมาจากหลังฉากกั้น เขาเห็นร่างบอบบางนั่งพิงอยู่ที่หัวเตียงด้วยใบหน้าอ่อนเพลีย ริมฝีปากหยักจึงกระตุกยิ้มขึ้นครั้งหนึ่งร่างเล็กถูกอ้อมแขนแข็งแรงช้อนขึ้นอุ้ม วางนางลงนอนในท่วงท่าที่แสนสบายอย่างอ่อนโยน ทว่ายังไม่ทันจะได้ผละออก ดวงตากลมโตก็ลืมขึ้นมอง ขาของนางถีบเขาออกไปแรงๆ อย่างลืมตัว!โครม!!“ท่าน”อวิ๋นถิงลุกขึ้นนั่งเลิ่กลั่ก มองดูร่างสูงใหญ่ที่หงายหลังล้มตึงจนเสื้อคลุมของนางเปิดออก เสื้อคลุมที่แสนเล็กจนแทบปิดบังอะไรนั่นไม
ฮูหยินเอก ข้าไม่มีวันร่วมเตียงกับเจ้า
หลังจากคิดแผนการกับสะใภ้ได้สำเร็จ ฮูหยินผู้เฒ่าจึงตั้งหน้าตั้งตารอจ้าวเฟิงเยี่ยนกลับจวนด้วยความมุ่งมั่นทันทีที่ได้ยินเสียงควบม้ามาถึง นางรีบลุกขึ้นยืน กวักมือเรียกจางจิ้งที่นั่งอยู่ไม่ไกล“เจ้ารีบไปตักซุปในครัวออกมาเร็วเข้า ลูกชายข้ากลับมาแล้ว”“เจ้าค่ะ”จางจิ้งที่กึ่งหลับกึ่งตื่นเบิกตาโพลงเมื่อได้ยินประโยคคำสั่งนั่นนางรีบวิ่งหายเข้าไปในครัวอย่างรวดเร็ว ภายในใจรู้สึกสงสัยอยู่บ้างว่าเพราะเหตุใดคืนนี้ฮูหยินผู้เฒ่าถึงได้ดูขยันต้มซุปมันฝรั่งให้ท่านแม่ทัพทั้งที่ปกติแล้วนี่ควรจะเป็นเวลาเข้านอนของอีกฝ่ายทันทีที่ก้าวเข้ามาภายในห้องโถง ดวงตาคมก็เห็นใบหน้าเปื้อนยิ้มของมารดาพร้อมทั้งร่างอวบเล็กน้อยนั่นเข้ามาใกล้ มือทั้งสองลูบไล้แก้มสากแผ่วเบา“ลูกแม่ ภายในวังวุ่นวายมากเลยหรือ”“ขอรับ”จ้าวเฟิงเยี่ยนตอบกลับไปด้วยความประหลาดใจอยู่บ้าง หลังจากนั้นจึงได้กลิ่นซุปหอมอบอวลค่อยๆ ลอยแตะเข้าจมูก“แม่เห็นว่าเจ้าทำงานหนัก แถมกลับมาเสียดึกดื่น กลัวเจ้าจะหิวจึงต้มซุปไว้ให้เจ้าอิ่มท้องก่อนจะนอน” ฮูหยินผู้เฒ่ากวักมือเรียกจางจิ้งให้ยกซุปเข้ามาใกล้ๆ หยิบถ้วยขนาดพอดีมือไปให้บุตรชาย “เจ้าดื่มตอนร้อนๆ เถิด”จ้าวเ
ฮูหยินเอก รองเท้าหนังจิ้งจอก
“องค์หญิง เจินเอ๋อร์ เป็นอย่างไรบ้าง”ฮูหยินผู้เฒ่าเดินเข้ามาหาสะใภ้ทั้งสองด้วยรอยยิ้ม งานเลี้ยงฉลองวันนี้นางทราบดีว่าบุตรชายตั้งใจปิดบังมิบอกนางเพื่อไม่ให้คนทั้งสองไปหน้าต่างมีหู ประตูมีช่อง...นางคิดอย่างมีเลศนัย เหตุใดนางจะปล่อยให้สตรีแซ่อวิ๋นผู้นั้นได้เดินเฉิดฉายเคียงกายกับจ้าวเฟิงเยี่ยนอย่างมีความสุข“ท่านแม่...”มู่ลี่เจินแสร้งตีสีหน้าเศร้าสร้อย รีบเข้าไปโอบกอดอีกฝ่ายอย่างออดอ้อน นัยน์ตาคู่สวยเต็มไปด้วยหยาดน้ำพร่างพราว เห็นดังนั้นแล้วองค์หญิงผิงหยางก็ได้แต่โคลงศีรษะเบาๆ“ท่านแม่ ผิงหยางเหนื่อยมากแล้ว ขอตัวไปพักผ่อนก่อนเจ้าค่ะ”ฮูหยินผู้เฒ่าพยักหน้ารับอย่างไม่สนใจนัก สิ่งที่นางสนใจคือกิริยาของสะใภ้แสนรักของนางตรงหน้าที่แท้แล้วเกิดอะไรขึ้นกันแน่ นางควรจะต้องเดินเข้ามาด้วยความยินดีที่ได้ทำให้อวิ๋นถิงขายหน้ามิใช่หรือ!ฮูหยินผู้เฒ่าประคองร่างอีกฝ่ายให้นั่งลง ใบหน้าเต็มไปด้วยความขึ้งเครียด“เจ้าเล่ามา มีเรื่องอะไรเกิดขึ้นกันแน่”มู่ลี่เจินสะอึกสะอื้น ปาดน้ำตาออกอย่างน่าเวทนา“พี่เยี่ยนหลงเด็กคนนั้นเหลือเกินเจ้าค่ะ ถึงกับประกาศต่อหน้าผู้คนว่าเป็นบุตรชายของพี่เยี่ยนกับแม่นางอวิ๋น...”
ฮูหยินเอก คนในเงามืด
ประโยคยาวๆ นั่นทำให้ว่านน่าหลันชะงักค้างไม่เว้นแม้กระทั่งมู่ลี่เจินและองค์หญิงผิงหยางที่จับจ้องมาที่นางเป็นตาเดียวฮ่องเต้กระแอมไอเบาๆ หางตามองจ้าวเฟิงเยี่ยนที่ยกน้ำชาขึ้นดื่มด้วยใบหน้าเรียบเฉยในใจผู้ถูก ‘พาดพิง’ รู้สึกขมปร่า ตอนนั้นเขาเพิ่งขึ้นครองราชย์ใหม่ๆ ก็เกิดความไม่มั่นใจในตัวเอง เกรงว่าขุนนางที่มีความดีความชอบค้ำฟ้าหลายสกุลพวกนั้นจะคิดก่อการขึ้นเป็นใหญ่เพราะขาดเหตุผลไตร่ตรองและการใช้อารมณ์เป็นที่ตั้งถึงได้ปลดขุนนางออกมากมาย หลายครอบครัวตัดสินใจออกจากเมืองหลวงไป ทำให้ชีวิตพวกเขาพลิกจากหน้ามือเป็นหลังมือจนเมื่อเริ่มครองราชย์มาหลายปีเข้า เขาก็คิดได้แล้วว่าการกระทำพวกนั้นมันช่างน่ารังเกียจ“ที่เจ้าพูดถูกต้องแล้ว นั่นเป็นการกระทำของคนขี้ขลาดจริงๆ”ถึงแม้ใบหน้าจะอึมครึม ทว่ายังส่งยิ้มให้นางจางๆอวิ๋นถิงก้มหน้าลง เหลือบมองไปทางจ้าวเฟิงเยี่ยนที่มองถ้วยชาตรงหน้านิ่ง เสี้ยวหน้าคมของเขาหาได้มีความโกรธขึ้งอันใดราวกับจะรู้อยู่แล้วว่าหากนางเจอฮ่องเต้แล้วจะต่อว่าอีกฝ่ายอย่างไรที่เขาพานางมาวันนี้...ดูเหมือนว่าจะพามาระบายความอัดอั้นและตบหน้าคนอย่างแท้จริงหากแต่นางกลับไม่เห็นดวงตาที่มองถ้ว
ฮูหยินเอก พาภรรยามาตบหน้าคน
ภาพของบุตรชายที่สะดุดเข้ากับผ้าพลิ้วไหวที่คล้องอยู่กับโคมไฟจนทำให้โคมแดงดับหม่นแสงแล้วหล่นลงมาทำให้หัวใจชายหนุ่มแทบหยุดเต้นอวิ๋นเทียนอี้ร้องไห้จ้าเมื่อขาป้อมวิ่งไปพันเข้ากับผ้านั่นจนโคมแดงสวยงามเมื่อครู่หล่นลงไม่ห่างจากบริเวณที่หกล้มมากนัก กงกงผู้หนึ่งที่ยืนเฝ้าอยู่ห่างจากเด็กชายเพียงหนึ่งก้าวก็รีบไปยกร่างเล็กให้ลุกขึ้น สีหน้าถมึงทึง“นี่เป็นบุตรของผู้ใดกัน! ฝ่าบาทกำลังจะเสด็จมาแล้วรู้หรือไม่” กงกงตะคอกเสียงดังยิ่งทำให้อวิ๋นเทียนอี้ที่กำลังตกอยู่ในความตื่นตระหนกยิ่งเปล่งเสียงร้องมากขึ้นไปอีกทว่าเพียงเสี้ยววินาทีจ้าวเฟิงเยี่ยนก็ทะยานเข้ามาคว้าเอาบุตรชายเข้าอ้อมกอดแล้วใช้มือหยาบลูบแผ่นหลังเล็กนั่นเบาๆ อย่างปลอบประโลมเป่ยเว่ยโหวที่เข้ามาอย่างกะทันหันนั่นทำให้กงกงชะงักกึก มองดูใบหน้าเรียบเฉยแต่กลับโอบอุ้มเด็กคนนั้นไว้อย่างนุ่มนวล การกระทำนั้นทำให้บุคคลที่อยู่โดยรอบมองอย่างไม่เชื่อสายตาอยู่มาก บ้างถึงกับยกมือขึ้นขยี้ตากันเลยทีเดียว!จ้าวเฟิงเยี่ยนหมุนกายไปทางกงกงก่อนจะโน้มตัวลง“ข้าต้องขออภัยกงกง บุตรชายของข้ายังเล็กนัก อาจจะกระทำการไม่รู้ความไปบ้าง กลับไปข้าจะสั่งสอนเขาให้ดีกว่านี้”สิ
You may also like
ยอดหญิงแห่งเทียนเชวีย
หว่านชิงอิ๋น435.8K viewsสวรรค์ส่งข้ากลับมาทวงแค้น
Lailafun / เฉิงเอ๋อร์ / มอ.อาร์.ยอ27.3K viewsเกิดใหม่หนีรักทรยศ มาตกหลุมรักแม่ทัพพิการ
กากบาทเย่70.3K viewsชายาข้ามภพ
หลินซินเหยียน27.4K viewsคล้องรักครอบครองใจ
หรงเย่า / นาย่า361 viewsเกิดใหม่อีกครา ข้าจะเป็นวาสนาให้ท่านแม่ทัพ
ภัสสพิชชา122 viewsเมื่อชะตารักย้อนคืน
หนามชมพู407 viewsนางร้ายสายปลาเค็ม
BigM00N146 views
