ตามแผน

หลังจากกินขนมและพูดคุยกับเพื่อนสาวเสร็จ หญิงสาวก็มาขึ้นรถเตรียมตัวกลับ แต่ก่อนกลับหญิงสาวได้แวะห้างสรรพสินค้าเพื่อแวะซื้อของใช้ส่วนตัวก่อน 

“ลุงชอบแวะห้างข้างหน้าให้พายหน่อยนะค่ะ พายจะแวะซื้อของหน่อยค่ะ” หญิงสาวแจ้งความประสงค์กับคนขับรถด้วยน้ำเสียงไพเราะ

“ได้ครับคุณหนู” เมื่อได้ยินความประสงค์ของคุณหนูแสนสวย นายชอบก็รีบแวะห้างสรรพสินค้าตามที่นายสาวต้องการทันที

“เอาไงต่อครับคุณรัน” ดินเอ่ยถามเจ้านายที่นั่งนิ่งอยู่ด้านหลังรถยนต์คันหรู เมื่อเห็นว่ารถยนต์คันที่ตนเองขับตามมานั้นกำลังเลี้ยวเข้าไปบริเวณชั้นจอดรถของห้างสรรพสินค้าชื่อดังด้านหน้า 

“ตามไป” ชายหนุ่มเอ่ยบอกลูกน้องคนสนิทด้วยใบหน้าเรียบนิ่งเฉยชา แต่ผิดกับแววตาที่ร้อนแรงพร้อมจะแผดเผาสิ่งที่อยู่ตรงหน้าให้แหลกเป็นจุน

“ครับ” ดินรับคำสั่งเจ้านายพร้อมกับขับรถตามต่อไป

“ลุงชอบรอพายแถวนี้ก่อนนะค่ะ พายคงไปไม่นาน”

“ได้ครับคุณหนู ลุงจะรออยู่แถวนี้ ถ้ามีอะไรโทรบอกลุงนะครับ”

"ได้ค่ะ" เมื่อเดินเข้ามาด้านในของห้างสรรพสินค้า หญิงสาวก็เดินไปในโซนที่ตนเองต้องการทันที

“เฮ้ออ ทำไมสูงจัง” บ่นกับตัวเองเบาๆ หลังจากที่เอื้อมหยิบของที่อยู่สูงกว่าตนเองมาสักพักแล้วก็หยิบไม่ได้สักที แต่อยู่ ๆ ก็มีมือปริศนาเอื้อมมาจากด้านหลังหยิบของชิ้นนั้นลงมาให้

“นี่ครับ” ชายหนุ่มเจ้าของความสูงเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงนุ่มทุ้มสุภาพ พร้อมกับหยิบยื่นของชิ้นนั้นให้กับหญิงสาวตรงหน้า

“เอ่อ ขอบคุณค่ะ” หลังจากที่หญิงสาวเอ่ยขอบคุณคนที่หยิบของลงมาให้พร้อมกับเงยหน้าขึ้นมานั้น ทำให้ทั้งสองได้สบตากันโดยบังเอิญ เหมือนโลกหยุดหมุนสรรพสิ่งรอบกายหยุดนิ่ง ต่างคนต่างตกอยู่ในภวังค์ของกันและกัน หญิงสาวเกิดอาการสั่นไหวใจเต้นแรงอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน ซึ่งชายหนุ่มเองก็ไม่ต่างกัน สวยน่ารักน่าทะนุถนอมนี่คือความคิดแรกที่โผล่เข้ามาในหัวของชายหนุ่ม ไม่คิดว่าลูกสาวของศัตรูจะสวยน่ารักน่าทะนุถนอมขนาดนี้ หญิงสาวหยิบของจากมือชายหนุ่มพร้อมเอ่ยขอบคุณชายหนุ่มตรงหน้าอีกครั้งด้วยท่าทางตื่นเต้นเขินอายทั้งที่ไม่เคยเป็นมาก่อน พลางคิดในใจว่าบ้าน้ายัยพายเธอจะมาตื่นเต้นอะไรเนี่ย เขาแค่ช่วยหยิบของให้เองนะ แต่จะว่าไปผู้ชายอะไรทำไมหล่อเข้มดูดีขนาดนี้ ตัวสูง คิ้วเข้า จมูกโด่ง ผิวสีแทน โดยรวมแล้วในสายตาของหญิงสาวผู้ชายคนนี้จัดว่าหล่อมากคนนึงเลย

"ขอตัวก่อนนะครับ"

“เอ่อค่ะ ขอบคุณอีกครั้งนะค่ะ” ชายหนุ่มเพียงพยักหน้าแล้วเดินจากไป ต่างจากหญิงสาวที่มองตามหลังชายหนุ่มไปจนลับสายตาด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม

ชายหนุ่มยกยิ้มมุมปากด้วยท่าทางเย้ยหยันไม่คิดว่าเหยื่อของตนเองนั้นจะใสซื่อไม่ทันเล่ห์เหลี่ยมของคนเช่นนี้ แบบนี้อะไรๆ ค่อยง่ายขึ้นหน่อย หลังจากไปเจอเหยื่อมาแล้วนั้น ชายหนุ่มก็เดินกลับออกมาขึ้นรถยนต์คันหรูเพื่อรอเหยื่อให้มาติดกับดักที่วางไว้และจะได้ดำเนินการตามแผนต่อไป

หลังหญิงสาวซื้อของเสร็จ นายชอบก็ขับรถพาหญิงสาวเพื่อกลับบ้าน โดยไม่รู้เลยว่าได้มีรถยนต์คันหรูขับตามหลังมาเพื่อที่จะทำตามแผนการที่วางไว้ ซึ่งคนที่อยู่ภายในรถยนต์คันหรูนั้นไม่ใช่ใคร แต่เป็นชายหนุ่มเจ้าของโรงแรมหนุ่มที่พกความแค้นมาเต็มพิกัดและพร้อมที่จะเริ่มแผนการในการแก้แค้นคนที่ทำให้เขาและครอบครัวต้องเจอกับสิ่งเลวร้ายมาตลอดสิบกว่าปีที่ผ่านมา

“โทรบอกคนของเราให้เตรียมตัวให้พร้อม” เอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงเยือกเย็นชวนขนหัวลุก

“ครับคุณรัน” เมื่อได้รับคำสั่งดินก็รีบต่อสายหาลูกน้องที่พร้อมรอรับคำสั่งของเจ้านายทันที 

 หลังจากที่ออกมาจากห้างสรรพสินค้าได้ไม่นาน ก็เกิดเหตุการณ์ที่ไม่คาดฝันขึ้น เมื่อมีรถมอเตอร์ไซค์ขับมาตัดหน้ารถยนต์ที่หญิงสาวนั่งมา ทำให้นายชอบคนขับรถต้องเบรกรถอย่างกะทันหัน พร้อมกับหันไปถามหญิงสาวที่นั่งอยู่ด้านหลังด้วยความเป็นห่วงว่าได้้บาดเจ็บตรงไหนหรือไม่

โครม

“คุณหนูบาดเจ็บตรงไหนหรือป่าวครับ” นายชอบหันมาถามคุณหนูของเขาด้วยความเป็นห่วง

“พายไม่เป็นอะไรค่ะ ว่าแต่เกิดอะไรขึ้นค่ะ” หญิงสาวถามออกไปอย่างมึน งง ว่าเกิดอะไรขึ้น

“มีรถมอเตอร์ไซค์ขับมาตัดหน้ารถเราครับคุณหนู”

“จริงเหรอค่ะ งั้นเรารีบลงไปดูดีกว่าค่ะ ว่าเขาได้รับบาดเจ็บตรงไหนหรือป่าว”

“คุณเป็นอะไรมากไหมค่ะ” หญิงสาวถามชายที่รถล้มด้วยน้ำเสียงเป็นห่วง แต่แล้วก็เกิดเรื่องไม่คาดคิดขึ้น เมื่อชายคนที่บาดเจ็บล้วงมีดออกมาจากกระเป๋าเสื้อพร้อมกับชี้ไปที่หน้าหญิงสาว ทำให้หญิงสาวร้องออกมาด้วยความตกใจ

“ว้ายย”

“มีของมีค่าอะไรส่งมาให้หมดไม่งั้นฉันจะฆ่าเธอ” คนร้ายพูดออกมาด้วยน้ำเสียงเหี้ยมเกรียม

“อย่าทำอะไรฉันเลยนะฉันกลัวแล้ว” หญิงสาวร้องไห้ออกมาด้วยความกลัว

“คุณหนู” แล้วลุงชอบก็วิ่งเข้ามาเพื่อที่จะช่วยคุณหนูของตน แต่ก็โดนคนร้ายทำร้ายจนสลบ เมื่อเห็นดังนั้นหญิงสาวก็กรี๊ดร้องดังลั่น

“ช่วยด้วยค่ะ ใครก็ได้ช่วยด้วย” หญิงสาวตะโกนออกไปหวังว่าจะมีใครผ่านช่วย

“เงียบ ถ้าเธอไม่เงียบฉันฆ่าเธอแน่” เมื่อได้ยินคำขู่หญิงสาวก็เงียบเสียงทันที แต่แล้วอยู่ ๆ ก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้นมาจากทางด้านหลัง ทำให้หญิงสาวหันไปมองก็เห็นผู้ชายคนนึงเดินเข้ามา แต่เธอไม่ทันเห็นหน้าเขาชัดๆ

“เฮ้ย หยุดนั่นมึงจะทำอะไร” ชายหนุ่มตะโกนออกไป

“ไม่ใช่เรื่องของมึง อย่ามายุ่ง” คนร้ายตะโกนบอกพร้อมกับพุ่งตัวเข้าไปหาชายหนุ่มเพื่อที่จะทำร้าย แล้วทั้งสองก็ต่อสู้กัน แล้วมีอยู่จังหวะนึงที่ชายหนุ่มโดนมีดคนร้ายบาดที่แขนทำให้มีเลือดไหลออกมา ทำให้หญิงสาวกรี๊ดร้องด้วยความตกใจที่ชายหนุ่มโดนอาวุธมีด

“กริ๊ดดด ช่วยด้วยค่ะ ช่วยด้วยค่ะ” พอดีกับที่สายตรวจขับรถผ่านมาทางนี้พอดีก็รีบเข้ามาช่วย เมื่อคนร้ายเห็นตำรวจก็รีบขี่มอเตอร์ไซค์หลบหนีไป

“เป็นอะไรมาไหมครับ” ตำรวจถามชายหนุ่มที่ได้รับบาดเจ็บ

“ไม่เป็นอะไรมาครับแค่ถากๆ” หันไปตอบตำรวจพร้อมกับเดินไปหาหญิงสาวที่ยังนั่งอยู่กับพื้น

“เป็นอะไรมากไหมครับ” เอ่ยถามหญิงสาวตรงหน้าด้วยน้ำเสียงอบอุ่น แล้วหญิงสาวก็เงยหน้าแล้วร้องไห้ออกมาอย่างขวัญเสีย

“ฮืออ กลัวค่ะ กลัวมาก” หญิงสาวละล่ำละลักษณ์บอกชายหนุ่มตรงหน้า เมื่อเห็นว่าหญิงสาวยังขวัญเสียอยู่ชายหนุ่มจึงเอื้อมมือไปกอดหญิงสาวพร้อมกับลูบหลังอย่างปลอบโยน ผ่านไปสักพักหญิงสาวก็ผลักตัวออก พร้อมกับถามชายนุ่มว่าเป็นอะไรมากไหม เพราะเธอเห็นเขาโดนคนร้ายทำร้ายเอา

“คุณเป็นอะไรมากไหมค่ะ เมื่อกี้ฉันเห็น...นั่นเลือดคุณออก” หญิงสาวเอ่ยออกไปอย่างตกใจที่เห็นเลือดไหลออกมาจากแขนชายหนุ่มตรงหน้า

“ไม่เป็นไรมากครับ แค่ถากๆ” ชายหนุ่มหันไปมองแขนตัวเองแล้วตอบหญิงสาวกลับไป

“ไม่ได้ค่ะเราต้องรีบไปหาหมอนะค่ะ เกิดคุณเป็นอะไรขึ้นมาฉันต้องรู้สึกผิดแน่เลยค่ะ” แล้วหญิงสาวก็พยุงชายหนุ่มไปที่รถตัวเอง ขณะที่ลุงชอบหลังฟื้นแล้วก็ให้การกับตำรวจอยู่

“ลุงชอบค่ะ ช่วยพาพายกับคุณ..คุณชื่ออะไรค่ะ” หญิงสาวหันไปถามชื่อชายหนุ่ม

“ภารันครับ เรียกรันเฉยๆ ก็ได้ครับ” ชายหนุ่มแนะนำตัวกับหญิงสาวตรงหน้าด้วยใบหน้านิ่งๆ

“ค่ะคุณรัน ลุงชอบพาพายกับคุณรันไป โรงพยาบาลหน่อยค่ะ คุณรันได้รับบาดเจ็บค่ะ”

“งั้นขึ้นรถเลยครับ” แล้วทั้งสามคนก็เดินทางไปโรงพยาบาลเอกชนที่ใกล้ที่สุด

หน้าห้องฉุกเฉินของโรงพยาบาลเอกชนแห่งหนึ่ง มีหญิงสาวแสนสวยนั่งมองประตูห้องฉุกเฉินอย่างกะวนกะวาย เนื่องด้วยชายหนุ่มเข้าไปพักใหญ่แล้วแต่ยังไม่ออกมาสักที แล้วหญิงสาวก็ลุกทันทีที่ประตูห้องเปิดออกมา

“คุณรันเป็นอะไรมากไหมค่ะ” หญิงสาวถามออกไปด้วยสีหน้าเป็นห่วง

“ไม่เป็นอะไรมากครับ คุณไม่ต้องเป็นห่วง” ชายหนุ่มตอบกลับไปอย่างสุภาพ เมื่อสอบถามชายหนุ่มจนแน่ใจแล้วว่าเขาไม่ได้เป็นอะไรมาก เธอก็ไปรอรับยาพร้อมกับจ่ายเงินที่เคาร์เตอร์

“นี่ค่ะยาของคุณ” หญิงสาวยื่นยาที่ไปรับมาให้ชายหนุ่มตรงหน้า

“ขอบคุณครับ” ชายหนุ่มยื่นมือไปรับยาที่หญิงสาวส่งมาให้

“แล้วนี่คุณรันจะกลับยังไงค่ะ ให้พายไปส่งไหม”

“ไม่เป็นไรครับ ผมให้เพื่อนมารับแล้ว คุณกลับไปพักผ่อนเถอะครับ เจอเรื่องไม่ดีมาก็ควรรีบกลับไปพักผ่อนนะครับ” ชายหนุ่มบอกกับหญิงสาวตรงหน้าด้วยความเป็นห่วง

“ได้ค่ะ งั้นฉันกลับก่อนนะค่ะ แล้วก็ขอบคุณมากๆ ที่คุณมาช่วย ทั้งหยิบของที่ห้าง แถมต้องมาเจ็บตัวเพราะพายอีก” หญิงสาวขอบคุณชายหนุ่มตรงหน้าอีกครั้งด้วยความซึ้งใจ

“ไม่เป็นไรครับ ผมยินดี” แล้วชายหนุ่มก็มอบรอยยิ้มอบอุ่นไปให้หญิงสาวที่ยืนอยู่ตรงหน้า

“เอ่ออ พายขอเบอร์ติดต่อคุณไว้หน่อยได้ไหมค่ะ พายอยากตอบแทนที่คุณอุตส่าห์มาช่วยแถมยังต้องมาบาดเจ็บเพราะพายอีก” ชายหนุ่มยิ้มรับพร้อมกับให้เบอร์ติดต่อหญิงสาวไป แล้วคิดในใจว่าเธอได้ตอบแทนฉันแน่สาวน้อย และสิ่งที่เธอจะตอบแทนฉันได้มีเพียงความเจ็บปวดเท่านั้น