เข้ามาทำไมในห้องผม

“แกก็ลองก้าวเข้าไปหาเขาในห้องนอนคืนนี้เลย แกลองเปลี่ยนเป็นฝ่ายเข้าไปกอดเขา ไปแสดงความรักความอ่อนโยนในฐานะภรรยาบนเตียงดูบ้าง สัมผัสกายมันซื่อตรงกว่าคำพูดนะตางค์ ถ้าเขายังมีความรักเหลืออยู่ กอดของแกจะช่วยพังกำแพงในใจของเขาเอง” สิตางค์นิ่งเงียบคำพูดของเพื่อนวนเวียนอยู่ในหัว ความทระนงและศักดิ์ศรีที่ค้ำคอมาตลอดชีวิต กำลังต่อสู้กับความรักและความกลัวที่จะเสียสามีไปอย่างรุนแรง

เธอปาดน้ำตาออกจากแก้ม แววตาคู่สวยเริ่มจุดประกายความหวังขึ้นมาอีกครั้ง เธอรู้ตัวแล้วว่ารักคชาธร และไม่อยากเสียเขาไป ในเมื่อวิธีอื่นใช้ไม่ได้ผล เธอก็พร้อมจะโยนศักดิ์ศรีทิ้งเพื่อรักษาชีวิตคู่เอาไว้

“ฉันจะลองดู... คืนนี้ฉันจะไปนอนห้องเดียวกับเขา” สิตางค์พึมพำ น้ำเสียงหนักแน่นขึ้น เธอคิดว่าวิธีนี้จะเป็นหนทางสุดท้ายที่จะช่วยเยียวยารอยร้าวและดึงสามีกลับคืนสู่ปกครอง

โดยที่สิตางค์ไม่มีทางรู้เลยว่า... อ้อมกอดและหน้าที่ภรรยาบนเตียงที่เธอคิดจะไปมอบให้เขาในคืนนี้ มันสายเกินไปแล้วสำหรับคชาธร ร่างกายและอารมณ์ใคร่ของเขาถูกมุกดาปรนนิบัติจนอิ่มหนำในทุกสัปดาห์ และการที่สิตางค์คิดจะใช้เรือนร่างและความอ่อนโยนก้าวเข้าไปหาเขาในห้องนอนคืนนี้ มันไม่ได้มีความหมายอะไรสำหรับเขาเลย

ภายในห้องนอนเล็กที่ถูกดัดแปลงเป็นห้องนอนชั่วคราวของคชาธร บรรยากาศอบอวลไปด้วยความอุ่นซ่านจากน้ำเสียงที่เขากำลังกรอกลงไปในโทรศัพท์ ชายหนุ่มนอนเอกเขนกอยู่บนเตียง ใบหน้าหล่อเปี่ยมไปด้วยรอยยิ้มแห่งความสุข แตกต่างจากเวลาที่ต้องเผชิญหน้ากับภรรยา

ความจริงแล้ว... ตลอดเวลาที่ผ่านมา หลังจากเลิกงานคชาธรแอบขับรถไปหามุกดาที่บ้านเล็กชานเมืองแทบทุกวัน เขาโหยหาอ้อมกอดอุ่นๆ แววตาเทิดทูน และการปรนนิบัติพัดวีที่ทำให้เขารู้สึกเป็นชายชาตรีเต็มภาคภูมิ

ชายหนุ่มทำเพียงแค่ไปคลอเคลีย กอดจูบให้หายคิดถึง ก่อนจะรีบบึ่งรถกลับมานอนที่คฤหาสน์หลังใหญ่ในช่วงดึกดื่น เพื่อสับขาหลอกไม่ให้สิตางค์ระแคะระคายหรือส่งคนตามสืบอีก

“พี่คิดถึงมุกจะแย่แล้วครับ ถ้าโปรเจ็กต์ที่พม่าเรียบร้อยเมื่อไหร่ พี่จะอยู่กับมุกทั้งวันทั้งคืนเลยดีไหม” คชาธรกรอกเสียงนุ่มทุ้มหยอดคำหวานใส่ปลายสาย

(พี่คชาพูดแล้วนะมุกจะจำไว้ค่ะ... เออนี่ พี่คชาคะ มุกรู้สึกหิวน้ำจัง เดี๋ยวมุกขอตัวลงไปดื่มน้ำข้างล่างแป๊บนึงนะคะ อย่าเพิ่งวางสายนะ)

“ครับเด็กดี พี่ไม่วางหรอก เดี๋ยวพี่นอนเล่นโทรศัพท์รอเรานะ”

ในเวลาเดียวกัน... ด้านนอกประตูห้องนอนเล็ก

สิตางค์ยืนทำใจอยู่ครู่ใหญ่ หัวใจของเธอเต้นรัวด้วยความประหม่าผสมความหวาดกลัว หลังจากแยกย้ายกับนิชาเธอกลับมาบ้าน เธอก็อาบน้ำชำระล้างร่างกายจนสะอาดสะอ้าน พรมน้ำหอมกลิ่นเย้ายวนอ่อนๆ ที่คชาธรเคยชอบ และตัดสินใจสวมชุดนอนผ้าซาตินสายเดี่ยวสีเข้มที่ค่อนข้างเซ็กซี่ ซึ่งเธอไม่ได้หยิบมันออกมาใส่มานานหลายปีแล้ว

มือบางที่เริ่มชื้นเหงื่อไขกุญแจแล้วบิดลูกบิดประตูห้องนอนของสามีอย่างงตื่นเต้น สิตางค์สูดหายใจเข้าลึก โยนศักดิ์ศรีและความทระนงตนทั้งหมดทิ้งไป ก่อนจะค่อยๆ ย่องเปิดประตูเข้าไปในห้องเงียบๆ

จังหวะนั้นมุกดายังคงเดินลงไปดื่มน้ำ คชาธรจึงนอนไถฟีดโซเชียลในโทรศัพท์อยู่ ทว่าพอสายตาคมเหลือบไปเห็นร่างของภรรยาที่ก้าวเข้ามาในห้อง พร้อมชุดนอนวาบหวิว ชายหนุ่มก็สะดุ้งตัวโยนด้วยความตกใจ รอยยิ้มหวานเมื่อครู่เลือนหายไปทันที เปลี่ยนเป็นความบึ้งตึงและตื่นตระหนก เขารีบพลิกตัวคว่ำหน้าจอโทรศัพท์ลงกับเตียงอย่างรวดเร็วเพื่อซ่อนสายที่ยังไม่ได้ตัด ก่อนจะตวาดโวยวายขึ้นมาเสียงดัง

“สิตางค์! คุณเข้ามาทำไมในห้องผมฮะ!” สิตางค์ไม่ได้โต้ตอบด้วยอารมณ์ฉุนเฉียวเหมือนทุกที