LOGINShare
บทที่ 84
publish date:
2026-09-18 00:39:47“พี่คงต้องไปจัดการเรื่องนี้กับวัน และก็จะพูดกับวันเรื่องถอนหมั้นให้เด็ดขาด จะได้จบ ๆ กันไปเสียที”
“ผมเห็นด้วยครับ”
สองพี่น้องนั่งคุยกันเพื่อฆ่าเวลาที่หน้าห้องไอซียู ระหว่างรอเพื่อจะเข้าไปดูอาการของญาณิศา
ในเวลาเดียวกันนั้นเองณชญาดาเริ่มรู้สึกตัวก่อนจะค่อย ๆ ลืมตา เธอได้ยินพี่สาวเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงห่วงใย
“ดาเป็นยังไงบ้าง”
“พี่พัดมาตั้งแต่เมื่อไรคะ แล้วทำไม...”
“วุธต้องมาพบลูกค้าที่นี่พี่เลยขอตามมาด้วย พอมาถึงพี่ก็โทรหาดา ชลเป็นคนรับโทรศัพท์และเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นให้ฟัง พี่ก็เลยรีบมาที่นี่”
“ลูก...ญาณินเป็นยังไงบ้างคะ” ณชญาดาเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงร้อนรน และพยายามที่จะลุกขึ้นจากเตียง
ชลธีกับพัดชายื้อตัวเธอให้นอนลง แต่อีกฝ่ายยังคงดึงดันที่จะลุกขึ้น
“นอนลงก่อนดา ถึงดาลุกไปหาลูกตอนนี้ก็ยังเข้าไปเยี่ยมญาณินไม่ได้อยู่ดี แต่ไม่ต้องห่วงนะหมอบอกว่าการผ่าตัดผ่านไปได้ด้วยดี แต่ก็ยังต้องเฝ้าระวังเพื่อไม่ให้มีอาการแทรกซ้อน เขาจึงย้ายญาณินไปพักอยู่ที่ห้องไอซียูชั่วคราว และนี่ก็ยังไม่ถึงเวลาเยี่ยม ฉะนั้นนอนพักซะ”
“ญาณินปลอดภัยใช่ไหมคะ”
“ใช่จ้ะ”
เมื่อได้ยินเช่นนั้นก็โล่งใจไปได้ระดับหนึ่ง แต่ถึงอย่างไรก็ยังอยากที่จะไปดูให้เห็นกับตาอยู่ดี ณชญาดายอมนอนลงตามเดิม
พัดชาอยากจะเอ่ยถามอะไรบางอย่างกับณชญาดา แต่เพราะมีชลธีอยู่ด้วยก็เลยไม่พูด
เมื่อถึงเวลาเข้าเยี่ยมสองพี่น้องและชลธีก็ชักชวนกันเดินไปที่ห้องไอซียูเพื่อดูอาการของญาณิศา เมื่อเข้าไปก็เห็นธนวรรธน์และธนกฤตยืนอยู่ข้างเตียงของญาณิศา ณชญาดารีบเดินตรงไปหาลูก หญิงสาวลูบหัวลูกสาวเบา ๆ น้ำตาที่เหือดแห้งไหลอาบแก้มอีกครั้ง
“ญาณินเป็นยังไงบ้างลูก”
“หนูเจ็บมากเลย” หนูน้อยตอบทั้งที่ยังสลึมสลือเพราะฤทธิ์ยา
แต่เมื่อเห็นน้ำตาของแม่ ญาณิศาก็รีบเช็ดน้ำตาให้ก่อนจะเปลี่ยนคำพูด และฝืนยิ้มให้ณชญาดา เพราะไม่อยากให้แม่เป็นห่วง
“ญาณินเจ็บนิดเดียวเองค่ะแม่”
“ไม่เป็นไรนะคนเก่งของป้า อีกไม่นานก็หาย”
“พ่อชลกับป้าพัดมาตั้งแต่เมื่อไรคะ รู้ได้ยังไงว่าญาณินอยู่ที่นี่”
“เรามาถึงตอนที่ญาณินถูกนำตัวมาส่งที่โรงพยาบาล รู้ไหมว่าพ่อชลเป็นห่วงมากเลย ดีนะที่ญาณินปลอดภัย”
ญาณิศายิ้มให้ชลธีทั้งที่ยังเจ็บก่อนจะหันไปถามณชญาดา
“ลุงพีทบอกว่าคืนนี้ญาณินต้องนอนที่นี่คนเดียวจริงเหรอคะแม่ ญาณินอยากให้แม่กับลุงพีทอยู่ด้วย”
ญาณิศาเอ่ยพร้อมกับจับมือของทั้งสองคนเอาไว้
“เราเข้ามานอนเป็นเพื่อนลูกไม่ได้ แต่ไม่ต้องห่วงนะ แม่จะเฝ้าหนูอยู่ที่หน้าห้องตลอดเวลาเลย”
“ทำไมถึงนอนกับหนูไม่ได้”
“เพราะคุณหมออยากให้หนูปลอดเชื้อก็เลยต้องอยู่ในห้องนี้ไปก่อน”
“แต่หนูไม่อยากอยู่คนเดียว”
“ใครว่าญาณินอยู่คนเดียว พวกเราจะเฝ้าอยู่หน้าห้อง ได้เวลาเยี่ยมเมื่อไรเราก็จะรีบเข้ามาทันทีเลย แต่ตอนนี้ญาณินต้องนอนพักก่อน และต้องทำตามที่คุณหมอบอก ญาณินจะได้หายไว ๆ และกลับไปเล่นกับพี่ซันที่ไร่ของเรา” ธนวรรธน์เอ่ย แววตาที่เขามองญาณิศาบ่งบอกถึงความรักใคร่
ญาณิศาพยักหน้าเบา ๆ ก่อนจะหลับตาลงอีกครั้ง และหลับไปในเวลาอันรวดเร็ว ณชญาดาอยู่กับลูกจนหมดเวลาเยี่ยม
“ชลว่าดาควรกลับไปนอนพักที่ห้องก่อนนะ หน้ายังซีดอยู่เลย” ชลธีเอ่ยเมื่อเห็นอีกฝ่ายดื้อดึงที่จะนั่งเฝ้าลูกอยู่หน้าห้องไอซียู
“ดาไม่เป็นไรและจะไม่ไปไหนทั้งนั้น”
“แต่พี่เห็นด้วยกับชลนะ พี่ว่าดาควรพัก”
“ไม่มีคำว่าแต่ค่ะพี่พัด ดาจะอยู่เป็นเพื่อนลูกที่นี่”
ธนวรรธน์ไม่พูดพร่ำทำเพลงหว่านล้อมให้เสียเวลา เขาตรงเข้าไปอุ้มณชญาดาไว้ในอ้อมแขน และเดินตรงไปยังห้องพักฟื้นของเธอ โดยไม่สนใจอาการชัดขืน พัดชาและชลธีมองการกระทำของธนวรรธน์แบบงง ๆ มีเพียงธนกฤตเท่านั้นที่โปรยยิ้มเมื่อเห็นสิ่งที่พี่ชายทำก่อนจะเดินตามไป โดยมีชลธีและพัดชารีบเดินตามไปติด ๆ
“คุณจะทำอะไร มาอุ้มฉันทำไม ปล่อยฉันนะ”
“ผมปล่อยคุณแน่ แต่ไม่ใช่ตอนนี้ พี่สาวคุณบอกให้คุณกลับไปพักที่ห้องก่อนแต่คุณก็ไม่ยอม คนดื้อแบบคุณพูดไปก็เปล่าประโยชน์ ผมเลยต้องทำแบบนี้”
“ฉันบอกให้ปล่อย”
“ไม่ใช่ตอนนี้ และถ้าขืนคุณยังพูดมากอีกล่ะก็จะไม่ใช่แค่อุ้ม แต่ผมจะจูบคุณด้วย”
คำขู่ของเขาได้ผลเกินคาดณชญาดาหุบปากทันที พัดชาเผลอยิ้มเมื่อเห็นเช่นนั้น ผิดกับชลธีที่มีสีหน้าไม่พอใจอย่างเห็นได้ชัด
ธนวรรธน์วางร่างของณชญาดาลงบนเตียงพร้อมสั่งกำชับ
“นอนซะ ถึงเวลาเยี่ยมแล้วผมจะมาปลุก”
“ฉันไม่ง่วง”
“ไม่ง่วงก็ต้องนอน ถ้าดื้อผมจูบ” เขาพูดด้วยสีหน้าจริงจัง
“ก็ได้...คนบ้า”
“น่าเสียดายหายดื้อซะงั้น ตอนแรกก็นึกว่าผมจะได้จูบคุณเสียอีก”
Latest chapter
เงาใจในเพลิงพรหม บทที่ 109
ธนวรรธน์โอบกอดเธอไว้ด้วยความดีใจ นัยน์ตาของเขาเปล่งประกายแห่งความสุข “ผมดีใจมากเลยรู้ไหม ขอบคุณสำหรับของขวัญล้ำค่าที่คุณมอบให้ผม” “หุบยิ้มบ้างก็ได้นะคะ ฉันรู้แล้วค่ะว่าคุณมีความสุขมากแค่ไหน” “เราไปบอกข่าวดีนี้กับทุกคนกันเถอะ” ธนวรรธน์และณชญาดาประกาศข่าวดีนี้ให้คนอื่นรู้ ทุกคนต่างก็โห่ร้องแสดงความยินดีกับเขา แม้แต่ญาณิศาเองก็ตื่นเต้นไม่น้อยที่รู้ว่าตนเองกำลังจะมีน้อง “น้องอยู่ในนี้เหรอคะแม่ดา” ญาณิศาวางมือบนหน้าท้องแบนราบของมารดา “ใช่แล้วลูก” “เข้าไปอยู่ได้ยังไง” เด็กน้อยเอ่ยถามด้วยความสงสัย คำถามของญาณิศาทำให้ผู้ใหญ่หลายคนอึ้งไป เพราะไม่รู้จะตอบคำถามนั้นยังไง และพร้อมใจกันยกหน้าที่นี้ให้ณชญาดาเป็นผู้ตอบ “พอหนูโตขึ้นหนูก็จะรู้คำตอบนี้เองค่ะ” “หนูก็เคยอยู่ในท้องของแม่ดามาก่อนใช่ไหมคะ” “ใช่ค่ะ ถึงแม้หนูจะตัวเล็กตอนอยู่ในท้องแม่ แต่หนูดิ้นเก่งมากเลย” “ญาณิศาขาแดนซ์ตัวจริงเสียงจริงอยู่ตรงนี้นี่เอง อาเพิ่งรู้นะว่าญาณินแดนซ์เก่งตั้งแต่ยัง
เงาใจในเพลิงพรหม บทที่ 108
“น่าสงสารคุณวันนะคะ ไม่รู้ว่าป่านนี้จะเป็นตายร้ายดียังไง” “สงสารวันทั้งที่วันส่งคนมาจับตัวลูกของเราไปน่ะเหรอ คนแบบนี้ไม่น่าสงสารหรอกญาดา” “ฉันรู้ค่ะพีทว่าสิ่งที่เธอทำลงไปมันผิด แต่ฉันก็ไม่อยากที่จะไปซ้ำเติมอะไรเธอมากไปกว่านี้” “ใจดีมากเกินไปหรือเปล่าครับคุณญาดา” “ฉันแค่สงสารเธอเท่านั้นเองค่ะคุณพอล แต่ไม่ได้หมายความว่าจะไม่เอาเรื่องนะคะ ฉันเชื่อค่ะว่ากฎแห่งกรรมยุติธรรมเสมอ ใครทำอะไรไว้ก็ต้องได้รับสิ่งนั้นเป็นการตอบแทน” “เราออกเดินทางกันดีกว่า ขืนชักช้าก็อาจจะตกไฟร์ทได้” “เดี๋ยวผมจะขับรถไปส่งพวกพี่ที่สนามบินเองครับ” “เด็ก ๆ ออกเดินทางกันได้แล้วลูก” ในขณะที่ทุกคนเดินไปขึ้นรถ ช้อยก็ถึงกับเข่าอ่อนเมื่อแอบได้ยินเรื่องราว เกี่ยวกับชะตากรรมเจ้านายของตัวเอง ดีนะที่ไม่พลอยติดร่างแหไปด้วย ไม่งั้นคงได้ไปกินข้าวแดงในคุกแน่ นาทีนั้นช้อยก็ตัดสินใจที่จะแปรพักตร์มาอยู่กับนายหญิงคนใหม่ของไร่ธนวรรธน์ ทั้งนี้เพื่อความอยู่รอดของตัวเอง ถ้าขืนยังกระด้างกระเดื่องมีหวังได้โดนไล่ออกเป็นแน่ ใครจะว่ายังไงก
เงาใจในเพลิงพรหม บทที่ 107
ร่างกายของณชญาดาร้อนผ่าวไปกับการกระทำของเขา ลมหายใจหอบกระชั้นที่เป่ารดลงมาของอีกฝ่าย สร้างความวาบหวามให้เธอได้เช่นกัน ร่างสูงเต็มไปด้วยมัดกล้ามเนื้อที่กำลังคลอเคลียใกล้ชิดจนแทบเป็นเนื้อเดียวกัน ทำให้หญิงสาวคิดอะไรไม่ออก รู้แต่เพียงว่าอยากให้เขาพาเธอไปให้สุดทาง ไม่ว่าเขาจะพาเธอไปลงนรกหรือขึ้นสวรรค์ที่ไหน เธอก็พร้อมที่จะไปกับเขา ใช่แต่เธอเท่านั้นที่รู้สึก ร่างกายเขาเองก็แทบจะลุกโลดไปด้วยไฟรักที่ร้อนแรงเช่นกัน หญิงสาวยอมทำทุกอย่างตามเสียงกระซิบสั่งของธนวรรธน์ดุจต้องมนตร์ ไม่ว่าเขาสั่งให้ทำอะไรเธอก็ทำตามโดยไม่ขัดขืน อีกทั้งยังตอบสนองจุมพิตและโอบรัดร่างที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามตามที่เขาร้องขอ แถมยังเผลอเบียดตัวเข้าหาเขาแทนการวิงวอนร้องขอให้เขาเติมเต็มสิ่งที่ขาดหาย ซึ่งธนวรรธน์ก็ทำตามคำวิงวอนนั้นโดยไม่รั้งรอ ความเชี่ยวชาญและช่ำชองของเขานั้น ไม่ทำให้หญิงสาวต้องเจ็บปวดอย่างที่เคยนึกหวั่น เพราะห่างหายจากเรื่องเหล่านี้มานานเท่ากับอายุของลูก แต่มันหาเป็นเช่นนั้น เธอรู้สึกแต่เพียงความอึดอัดที่ก่อตัวขึ้นในส่วนหนึ่งของร่างกายเท่านั้น เขาสัมผัสได้ถึงแรงปรารถนาที่ถูกซุ
เงาใจในเพลิงพรหม บทที่ 106
หลังจากเสร็จสิ้นพิธีการสำคัญบนเวที เจ้าบ่าวได้ทำเซอร์ไพรสเจ้าสาว ด้วยการออกมาโชว์สเต็ปการเต้นพร้อมกับน้องชายของเขา และที่จะขาดไม่ได้เลยคือสองแสบวัยซนประจำไร่ ไม่รู้ไปแอบซุ่มซ้อมเต้นกันมาตั้งแต่เมื่อไร เสียงกรี๊ดกร๊าดพร้อมเสียงปรบมือตามจังหวะดังขึ้นตลอดเวลา แขกที่มาร่วมงานดูจะชื่นชอบและสนุกสนานไปกับเซอร์ไพรสในครั้งนี้ การแสดงของพวกเขาได้สร้างความสุขและเสียงหัวเราะให้กับทุกคนที่มาร่วมงาน โดยเฉพาะณชญาดา ไม่เคยคิดเลยว่าคนอย่างธนวรรธน์จะลุกขึ้นมาทำอะไรที่เซอร์ไพรสเธอแบบนี้ เพราะมันไม่ใช่วิสัยของเขาแต่เขาก็ทำเพื่อเธอ หญิงสาวยิ้มออกมาอย่างมีความสุข และรู้สึกซาบซึ้งกับสิ่งที่เขาทำ เรียกได้ว่างานฉลองมงคลสมรสของธนวรรธน์และณชญาดา ได้ถูกจัดขึ้นในบรรยากาศที่อบอุ่นและเป็นกันเอง และคงจะเป็นที่กล่าวขานกันไปอีกพักใหญ่เกี่ยวกับบิ๊กเซอร์ไพรส์ของเจ้าบ่าว เมื่อถึงฤกษ์ส่งตัวเข้าหอคุณจันทราซึ่งเป็นผู้อาวุโสที่สุด ได้เป็นตัวแทนของผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายมาให้โอวาทแก่คู่บ่าวสาว “ป้าขออวยพรให้พวกคุณทั้งสองดูแลซึ่งกันและกัน แล้วก็รักกันให้มาก ๆ ครองรักกันอย่า
เงาใจในเพลิงพรหม บทที่ 105
“จริงเหรอครับคุณวุธ” “จริงครับ แต่มันก็มีความสุขไปอีกแบบหนึ่ง คนเป็นแม่เหนื่อยกว่าเราเยอะ” “ไม่เป็นไรผมยอมเหนื่อยเพื่อลูก” “แล้วจะคอยดู อย่ามาบ่นให้ได้ยินนะ จะปล่อยให้เลี้ยงลูกคนเดียวให้เข็ดเลย” “อย่ามาขู่ผมเสียให้ยากเลย ผมไม่กลัวคำขู่ของคุณหรอกญาดา” “กลัวหน่อยไม่ได้เหรอคะ เราก็มีญาณินอยู่แล้วทั้งคน แค่นี้ก็พอแล้วเนอะ” ธนวรรธน์ยิ้มเมื่อได้ยินคำพูดออดอ้อนพร้อมกับยืนยันหนักแน่น “ไม่” ณชญาดาทำหน้าหนักใจกับเผด็จการทางความคิดของเขา แต่การมีลูกก็ไม่ได้แย่ ถึงจะทำให้เหนื่อยแต่ก็มีความสุข เมื่อได้เฝ้ามองพัฒนาการในทุกย่างก้าวของพวกเขา ความคิดของหญิงสาวต้องหยุดชะงักลงเมื่อได้ยินคำพูดของจิรนันท์ “ตอนแรกที่ญาดาปฏิเสธที่จะรับงานนี้ พี่นึกว่าเป็นเพราะไม่อยากทิ้งญาณินไปทำงานที่ต่างจังหวัดตามลำพัง ที่แท้คุณพีทกับญาดาเคยมีอดีตร่วมกันมาก่อน แต่ต้องเลิกลากันไปก่อนจะย้อนกลับมาคบกันใหม่อีกครั้ง แบบนี้เขาเรียกว่าลมพัดหวนใช่ไหมคะ นี่ล่ะนะที่โบราณว่าคู่กันแล้วก็ไม่แคล้วกัน” “แต่กว่าที่พวกเข
เงาใจในเพลิงพรหม บทที่ 104
ณชญาดาเดินเข้ามาในห้องพร้อมกับน้ำที่จะใช้เช็ดตัวให้ญาณิศา ธนวรรธน์ดึงตัวฑีฆายุให้นั่งบนตักเขา หญิงสาวเช็ดตัวให้ลูกด้วยความทนุถนอม เพียงไม่นานญาณิศาก็เริ่มรู้สึกตัว “น้องฟื้นแล้วครับน้าดา” “เป็นยังไงบ้างลูก เจ็บตรงไหนหรือเปล่าคะ” ญาณิศาส่ายหน้าก่อนจะลุกขึ้นกอดมารดา “คนใจร้ายจับตัวหนูไป” ณชญาดาลูบหลังและไหล่ของลูกพร้อมกับพูดปลอบโยน “ขวัญเอ๋ยขวัญมา ไม่เป็นไรแล้วนะลูก พ่อพีทกับอาพอลไปช่วยหนูกลับมาได้อย่างปลอดภัย” “เป็นอะไรหรือเปล่าญาณิน” ฑีฆายุเอ่ยถามด้วยความห่วงใย “ไม่เป็นไรค่ะ แล้วพี่ซันละคะเป็นอะไรไหม” “พี่ไม่เป็นไร กลับบ้านไปคราวนี้พี่จะไปฝึกเทควันโดให้มาก ๆ คราวหน้าจะได้ช่วยญาณินจากคนร้ายพวกนั้นได้” สองพี่น้องกอดกันและกันไว้อย่างอบอุ่น สายใยแห่งความผูกพันของเด็กน้อยทั้งสอง เรียกรอยยิ้มจากผู้ใหญ่ได้เป็นอย่างดี ทันใดนั้นโทรศัพท์ของธนวรรธน์ก็ดังขึ้น เขากดรับคุยอยู่สักพักก็วางสายก่อนจะหันมาบอกทุกคน “ตำรวจจับตัวคนร้ายได้สองคน กำลังนำตั
You May Also Like
ในวันหย่าร้าง ฉันถูกอาเล็กของอดีตสามีลักพาตัวไปจดทะเบียน
แสงอรุณฤดูใบไม้ผลิ69.2K viewsรวมเรื่องแซ่บ (9) NC20+
Beefy Cat117.5K viewsพลิกชะตาชีวิตหลังเป็นทาสมาสามปี
โม่เสียวชี่601.0K views(ของหวง) มาเฟีย BAD
ลำเจียก132.9K viewsหอมกรุ่นอุ่นรัก
B.J.BEN/มัฑศิกาญจน/พันสิงห์213 viewsร่านราคะ
ขนมหวาน9 viewsเพลย์บอยพิฆาตรัก NC25+
เพื่อนแพง/เผิงโหย่ว/อักษรสีเพลิง14 viewsเมียพลาดรัก (คุณซัน:เมย์)
นามปากกาดาวเหนือ90 views
