로그인공유
บทที่9...ไม่รู้เหรอว่าคุณพูดอยู่กับใคร
게시일:
2025-06-21 14:33:35‘พยาบาลเหรอ?’
ความสวยของปาลิดาทำให้ชัชวินอึ้งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเปลี่ยนเป็นดูถูกเมื่อเห็นชัดว่าเจ้าหล่อนสวมแบบฟร์อมชุดพยาบาล
“มองอะไรครับ ถอยไป!”
ปาลิดามองหน้าผู้ชายใจดำอย่างสมเพชเวทนา มากกว่าจะรู้สึกชิงชังรังเกียจ เสี้ยวหนึ่ง เธออยากจะต่อยหน้าเขาให้ยับแทนผู้หญิงคนนั้นเสียจริง แต่หมัดของเธอคงไม่ทำให้เขาเจ็บได้หรอก คนไร้หัวใจอย่างเขาต้องลงโทษด้วยการทำให้เสียความมั่นใจจะดีกว่า
“มองคนเลวไงคะ”
คำว่าคนเลวทำให้ชัชวินถึงกับอึ้งกิมกี่ มองหน้าพยาบาลสาวอย่างไม่อยากจะเชื่อสายตา นี่เจ้าหล่อนไม่รู้เหรอว่าเขาเป็นใคร บังอาจมาด่าเจ้าของโรงพยาบาลเนี่ยนะ สงสัยไม่อยากมีอนาคต
“เลว?” เขาถามย้ำ เผื่อว่าเธอจะพูดผิด
“ใช่ค่ะ โคตรสารเลวเลย!” แต่เธอกลับลงเสียงคำว่าโคตรสารเลวแบบหนักแน่นเต็มคำ...
ชัชวินกัดฟันกรอด ส่งสายตาเวทนาคนที่กำลังจะเจอเรื่องซวยบรมซวยตรงหน้า...
“ไม่รู้เหรอว่าคุณพูดอยู่กับใคร คุณ...” สายตาคมดุแกมดูถูกมองป้ายตรงหน้าอกของพยาบาลสาวแล้วสะดุดใจกับความอวบใหญ่จนลืมถอนสายตาออกมา
เธอเห็นสายตาหื่นคู่นั้นแล้วโกรธจนตัวสั่น อยากจะเอานิ้วไปจิ้มให้ตาบอด
“มองอะไรคะ?”
เขาตาลุก รีบดึงสายตาออกมาจากกับดักของหญิงสาว แล้วมองหน้าเธอแทน
“ปาลิดา! พยาบาลประจำแผนกเด็ก!”
ปาลิดายิ้มมุมปากอย่างเย้ยหยัน “ฉันคิดว่าฉันกำลังพูดอยู่กับคน...จู๋สั้น”
“อะไรนะ!”
“คุณมันคนจู๋สั้น เลยทำตัวแบบนี้ไง คุณมีปมก็เลยมาลงกับผู้หญิง จริงรึเปล่าคะ?”
“โอ้วว” ชัชวินปากสั่นคอสั่น แทบอยากจะควักท่อนลำออกมาโชว์เสียเดี๋ยวนั้นเลย แต่กลัวมันจะทิ่มตาเธอน่ะสิ เธอมันไม่รู้อะไรซะแล้ว “ใบเฟิร์น! บอกผู้หญิงคนนี้สิว่าของผมเป็นไง!!!”
“ฮืออออ ทุเรศที่สุดเลย เฟิร์นเกลียดคุณ คนใจดำคนใจร้าย คนจู๋สั้น!!!” แม่ดาราสาวหักหลังเขาด้วยการทิ้งระเบิดลูกใหญ่เอาไว้แล้วก็วิ่งหายลงไปชั้นล่างอย่างรวดเร็วปานจรวด ก่อนจะได้ยินเสียงประตูปิดดังโครม!
“ฮ่า ๆ ๆ ๆ” ปาลิดาหัวเราะออกมาอย่างอดไม่ได้ เธอเองก็ไม่ได้อยากซ้ำเติมใครหรอกนะ “ฮึๆ”
ชัชวินหน้าซีดเผือด ใจสั่นสะท้าน รู้สึกอับอายทั้งที่มันไม่เป็นความจริง อายจนแทบอยากจะมุดแผ่นดินหนี
“ฮึ่ม!”
“ฮ่า ๆ ๆ” เธอหัวเราะจนน้ำหูน้ำตาเล็ด ก่อนจะแสร้งทำเป็นกลั้นขำ “นอกจากจะสั้นแล้ว ยังทุเรศอีกด้วย สงสัยจะเหมือนหนอนชาเขียว ไม่ใช่สิ หนอนชาเขียวมันน่ารักเกินไป อย่างคุณน่าจะเหมือนไส้เดือนมากกว่า ไส้เดือน!!!”
“ไส้เดือน!!!” ชัชวินขบกรามแน่น หายใจฟึดฟัด อกร้อนแทบระเบิด “มันจะมากไปแล้วนะ!!”
“แล้วที่คุณทำกับผู้หญิงคนนั้นล่ะ มันไม่มากไปเหรอ หรือว่าเป็นคนรวยแล้วจะทำอะไรก็ได้ ทำอะไรก็ไม่ผิด ใครจะเสียใจยังไงก็ไม่สน!”
เขาขมวดคิ้วแน่น อารมณ์เดือดปุด ท้องไส้ปั่นป่วนไปหมดแล้ว เกิดมาชาตินี้ยังไม่เคยโดนผู้หญิงคนไหนกล้าด่าต่อหน้าเลยสักครั้ง โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ลูกจ้างของเขาเอง เธอคงไม่รู้จริง ๆ สินะว่าเขาเป็นใคร
“คุณคงเป็นพยาบาลใหม่สินะ” เขาพูดพร้อมกับขยับตัวเข้าใกล้เธออีกนิด หวังจะให้เธอกลัวเสียหน่อย แต่สองเท้าของเธอกลับยังอยู่ที่เดิม ไม่ยอมถอยง่ายๆ
“แล้วไงคะ?” เธอถามกลับอย่างท้าทายไม่เกรงกลัว วินาทีนั้นกลิ่นลูกพีชจากริมฝีปากอิ่มลอยแตะจมูกเขาอย่างจังเลยทีเดียว “หรือว่าจะไล่ฉันออก?”
เขาหยุดชะงัก มองเธออย่างไม่เข้าใจ เพราะคำพูดของเธอบอกชัดว่าเธอรู้เกี่ยวกับสถานะของเขา แต่เธอก็ยังกวนประสาทเขาอย่างนั้นหรือ
“อยากเจอดีใช่มั้ย?”
เธอยิ้มยั่ว “ขู่เก่งจริง”
ชัชวินเลือดขึ้นหน้า เกือบจะกระชากเธอมาเขย่าอยู่แล้วเชียว หากไม่กลัวว่ามือไม้จะสกปรก
“หรือว่าอยากยั่วผม นี่เป็นการเรียกร้องความสนใจใช่มั้ย...อ๋อ...อยากให้ผม...เอาคุณเหรอ?”
“เพื่ออะไรคะ?”
เขาหัวเราะลั่น มองเธอตั้งแต่หัวจรดเท้าด้วยสายตาดูถูกหยามเหยียด ตั้งใจจะให้เธอโกรธจนปรี๊ดแตกแล้วเผยธาตุแท้ออกมา
“ถ้าอยากจะเสนอตัว ก็แค่ถอดเสื้อผ้าออก ไม่เห็นต้องทำตัวเหมือนเป็นวีรสตรีเลย มันเสียเวลา ตรงนี้เลยก็ได้ เอามั้ย น่าจะได้อารมณ์ดี”
최신 챕터
เจ็บ บทที่68...ตอนจบ - เป้าหมายของเขา...คือเธอ
“มันอาจเริ่มจาก...” ความสงสาร...ไม่ใช่หรอก มันไม่ใช่ความสงสารเลย แต่มันเป็นความรู้สึกอยากปกป้องผู้หญิงคนนี้ต่างหาก “เริ่มจากตอนนั้น ตอนที่เธอนอนอยู่บนเตียง ใกล้กับร่างของแม่ผม ผมเช็ดน้ำตาให้เธอ เด็กผู้หญิงที่ผมเคยรู้สึกอิจฉามาตลอด ผมบอกไม่ถูกหรอกว่าทำไม แต่ผมสัมผัสถึงหัวใจที่อบอุ่นของเธอได้ ผมรู้สึกดีเวลาอยู่กับเธอ เธอมีอะไรหลายอย่างที่เหมือนแม่ของผม”ปวีณาพอจะเข้าใจ “ถ้าคุณต้องการเธอจริงๆ คุณก็ควรแสดงความจริงใจกับเธอ ทำให้เธอรู้ว่าคุณรักเธอมากแค่ไหน ฉันจะให้โอกาสคุณเป็นครั้งที่สอง หรือจะเรียกว่าครั้งสุดท้ายก็ได้ ลองจีบเธออีกครั้ง”เขายิ้มดีใจ “ขอบคุณครับ ผมจะทำให้ดีที่สุด คุณรอดูได้เลย ผมจะพิสูจน์ให้คุณเห็น”“ถ้ามันต้องใช้เวลานานล่ะ”“นานแค่ไหนผมก็จะสู้ครับ ถ้าปลายทางของผมคือเธอ ผมไม่มีวันถอย”บทส่งท้ายเป้าหมายของเขา...คือเธอส่วนเป้าหมายของเธอ...คือไปให้ไกลจากเขาเขาจะทำยังไงให้เธอใจอ่อน และยอมเชื่อใจเขาอีกสักครั้ง มันอาจเป็นเรื่องง่ายหากผู้หญิงคนนั้นไม่ใช่ปาลิดา ซึ่งเป็นผู้หญิงที่ใจแข็งยิ่งกว่าหินเขาพยายามทำทุกวิถีทางเพื่อเอาชนะใจเธอ ทั้งที่เขาก็สามารถเลือกใครก็ได้ เขาหล่อ รวย มี
เจ็บ บทที่67...ทำไมคุณถึงรักเธอ
“คุณวิน! พอได้แล้ว”“ไม่ต้องอายหรอกน่า คนรักกันมันน่าอายตรงไหน ผมรักปาลิดาครับทุกคน รักมาก ๆ ๆ ๆ ๆ ๆเลย”ปาลิดาอายจนแทบจะมุดแผ่นดินหนี แอบบิดแขนเขาเพื่อลงโทษความบ้าของเขา แต่เขากลับยิ้มกวนใส่เธอซะงั้น ทุกคนที่มองเหตุการณ์พากันยิ้มและปรบมือให้ท่านประธานสุดเท่กันใหญ่ โดยเฉพาะน้ำพราวกับสุกัญญาที่พากันน้ำตาไหลด้วยความดีใจ หมอมินทร์แอบยิ้มด้วยความพอใจ เขาตัดสินใจถูกที่ทำแบบนี้ เพราะนอกจากจะแก้ข่าวให้ปาลิดาได้แล้ว ชัชวินยังยอมเปิดเผยความรู้สึกต่อหน้าทุกคน ที่สำคัญกว่านั้น หมอนิวราคงยอมปล่อยเขาซะทีภูมินทร์ยกนิ้วให้ชัชวิน แล้วหันหลังเดินจากไปอย่างอารมณ์ดี ส่วนหมอนิวราทั้งรู้สึกอายและเสียหน้า จึงรีบเดินหนีไปอีกทาง “เราแต่งงานกันเมื่อไหร่ เชิญทุกคนด้วยนะ”ปาลิดาทำหน้าแทบไม่ถูก ตอนนี้เธอไม่กล้าสู้หน้าใครเลย โดยเฉพาะแม่บุญธรรมและเพื่อนทั้งสองคน “ทำแบบนี้ทำไม”“ก็อยากประกาศให้ทุกคนรู้”เธอเม้มปากแน่น อยากจะด่า “แต่เรา...”“หรืออยากให้ผมพูดมากกว่านี้ เอามั้ย”“คุณ!”ชัชวินเห็นปวีณาเดินออกไป เขาผละจากปาลิดาแล้วเดินตามปวีณาไปทันทีสุกัญญากับน้ำพราวรีบเดินมาหาเธอด้วยท่าทางราวกับมุ่งร้าย ขณะทุกค
เจ็บ บทที่66...นี่แฟนผม
“เออ ฉันก็ได้ยินมา แต่ไม่เห็นหลักฐานเลย พยาบาลคนนั้นเป็นใครก็ยังไม่รู้”ปาลิดาแอบหน้าซีด ดูเหมือนข่าวลือจะเลอะเทอะไปกันใหญ่ “ถ้าเรื่องนี้เป็นความจริง ฉันว่าพยาบาลคนนั้นน่าจะโดนไล่ออกไปแล้วล่ะ”“จริงด้วย” สุกัญญาสนับสนุน แต่น้ำพราวกลับมองปาลิดาอย่างสงสัย“ยัยแก้ว!”ปาลิดาตกใจสะดุ้ง “อะไร”“เมื่อหลายวันก่อน ท่านประธานมาถามหาแกที่เคาน์เตอร์ ถามคำถามแปลก ๆด้วย”“ถามอะไรวะ” สุกัญญาสนใจขึ้นมาเลย“ถามว่า...เธอมีแฟนแล้วอย่างนั้นเหรอ?”สุกัญญาหน้าเหวอ “ทำไม...ประธาน...ถึงอยากรู้ ว่ายัยแก้ว...มีแฟน หรือ ไม่มีแฟน”น้ำพราวจ้องหน้าเผือดสีของปาลิดาอย่างคาดคั้น หลังจากสงสัยมาสักระยะแล้ว วันนี้เธอต้องเค้นความจริงออกจากปากเพื่อนให้ได้“บางข่าวลือ บอกว่าพยาบาลที่ป้ายรถเมย์ คือพยาบาลที่สวยที่สุดในแผนกเด็ก”สุกัญญาหันมองปาลิดา ที่กลายเป็นผู้ต้องหาไปเรียบร้อยแล้ว “มีอะไรจะบอกเพื่อนมั้ย”ปาลิดาสะอึก รีบไกวมือปฏิเสธ“จะให้โอกาสอีกครั้ง พูดมาให้หมด”“จะให้พูดอะไรล่ะ มันไม่ได้...” เธอไม่อยากโกหกเพื่อนเลย แต่เธอยังไม่พร้อมจะเล่าให้ใครฟังตอนนี้ เธออยากให้ใจมันแข็งแรงขึ้นก่อน “ข่าวลือก็ข่าวลือ พวกแกก็รู้ว่ามันผ่
เจ็บ บทที่65...ข่าวลืออะไร
เมื่อจัดการกับเพื่อนเรียบร้อยแล้ว ชัชวินก็รีบตามปาลิดาไปที่ป้ายรถเมล์หน้าโรงพยาบาล เขาฝ่าผู้คนเข้าไปจนถึงตัวเธอ แล้วคว้ามืเล็กไว้แน่น“คุณ”“จะคุยตรงนี้ หรือไปกับผม”“อะไรของคุณอีกเนี่ย ปล่อยฉัน”“โอเค คุยตรงนี้ใช่มั้ย”เธอหน้าเสีย เพราะไม่ใช่แค่คนทั่วไปที่ยืนอยู่เต็มป้ายรถเมล์ แต่ยังมีบุคลากรในโรงพยาบาลอีกหลายคนที่กำลังมองมาที่เธอและเขาอย่างสงสัย“คิดจะทำอะไรของคุณ” เธอกระซิบถาม“ทำในสิ่งที่คุณไม่กล้าคิดเลยล่ะ”ท่าทางจริงจังของเขาทำให้เธอแอบกลัว “เอาไว้ค่อยคุยกัน ที่นี่ไม่เหมาะ คุณกลับไปซะเถอะ”“ผมไม่กลับ” เขากระดกคิ้วกวน ๆ “จนกว่าเราจะได้คุยกัน”“ฉันไม่มีอะไรจะคุยกับคุณ”“แต่ผมมี”“งั้นก็เชิญพูดไปคนเดียว” เธอแกะมือเขาออกแล้วหันหลังจะเดินหนี“ผมรักคุณ”ปาลิดาชะงักงัน ขณะคนทั้งป้ายรถเมล์พากันหันมองเขากับเธอเป็นตาเดียว ก่อนจะเริ่มซุบซิบเม้าท์มอยด์เหมือนผึ้งแตกรัง ปาลิดาตั้งสติได้ คว้าข้อมือของเขาแล้วลากออกไปด้วยกันจนไกลพอ“เป็นบ้าอะไรของคุณเนี่ย!”“ใช่ ผมเป็นบ้า บ้าก็เพราะคุณไง”“คุณวิน!”“ผมรักคุณได้ยินมั้ย” เขามองเธอด้วยสายตาจริงจัง “ผมรักคุณยูมิ”“พอเถอะ ฉันฟังคุณมาจนเบื่อแล้ว อย่าเ
เจ็บ บทที่64...มันไม่ใช่แค่เซ็กส์...ฉันรักเธอ
“โอเค ๆ” ชัชวินพยายามใจเย็น ควบคุมสติ “เธอลางาน เพราะมีธุระกับแฟน แต่เธอมีแฟนแล้วเหรอ?”“ก็คิดว่าใช่นะคะ” น้ำพราวตอบพลางมองสีหน้าร้อนใจของท่านประธานด้วยความสงสัย“ธุระอะไร? คุณพอจะรู้มั้ย?”“ไม่แน่ใจค่ะ” แต่เขาต้องถามลงลึกรายละเอียดขนาดนั้นเลยเหรอ เขาจำเป็นต้องรู้? “อ้อ นึกออกแล้วค่ะ เห็นว่าจะไปบางแสนหรือพัทยานี่แหละค่ะ”“พัทยา! บ้าไปแล้ว!”“อะไรนะคะท่าน!”เขากัดฟันกรอด รีบเดินออกมาแล้วกดเบอร์โทรศัพท์ของก้องภพทันที“ไอ้ก้อง ไอ้ก้อง รับโทรศัพท์สิวะ!” เขารอด้วยใจลุ้นระทึก พอปลายสายรับโทรศัพท์เท่านั้นแหละ เขาก็ใส่ทันทีแบบไม่มียั้ง “มึงอยู่ไหน มึงคิดจะทำอะไร มึงหยุดคิดเลยนะ ไม่งั้น กูไม่ปล่อยมึงไว้แน่”ก้องภพถึงกับงง “เออไอ้วิน อะไรของแกวะ มาเป็นชุดเลย”“ตอนนี้มึงอยู่ไหน! มึงอยู่ไหน!”ก้องภพชะงัก ที่โดนตะคอกใส่รัว ๆ เขาไปทำอะไรผิดมารึเปล่า? “อะไรวะ เสียงดังโวยวาย ฉันก็อยู่ที่โรงพยาบาลแกนี่แหละ พอดีฉันนัดกับคุณแก้วเอาไว้น่ะ กำลังจะไปบางแสนด้วยกัน”“ไปบางแสน!”ชัชวินอ้าปากหวอ เขาก้าวเข้าลิฟต์แล้วกดเลขชั้นลานจอดรถทันที เขาไม่มีวันยอมให้ก้องภพพาปาลิดาไปทะเลอย่างแน่นอน ไม่มีวัน!เมื่อถึงลานจอ
เจ็บ บทที่63...แต่หัวใจของเขาไม่เคยโกหก
“นี่ผมต้องสอนคน....อย่างเจ้านายเหรอ?”“ก็ผมไม่เคยจีบใคร ไม่เคยชอบใครก่อนเลย ผมต้องเริ่มยังไง ต้องทำไง”“ไม่เห็นยากเลยครับ โผล่ไปหาเธอบ่อย ๆ สิครับ แล้วก็ชวนเธอไปเดต ผมว่าโปรไฟล์อย่างเจ้านาย ไม่มีผู้หญิงคนไหนปฏิเสธลงหรอก”“แล้วถ้าเธอไม่เชื่อผมล่ะ เธออาจคิดว่าผมไปหลอกเธอก็ได้” ซึ่งมีโอกาสสูงมาก ที่เธอจะระวังตัวเองไม่ให้โดนหลอกซ้ำสอง เขาไม่น่าเลย ไม่น่าคิดทำอะไรโง่เง่าปัญญาอ่อนแบบนั้นเลย “ถ้าเธอเกลียดล่ะ”“เป็นไปไม่ได้หรอกครับ เจ้านายช่วยจัดการพ่อเลี้ยงของเธอ แถมยังช่วยดูแลแม่ของเธอที่กำลังป่วยหนักไว้ด้วย ไม่มีเหตุผลที่เธอจะเกลียดเจ้านายเลย”มีสิ...มีเยอะเลยแหละ“แต่เธอไม่รู้นี่ ผมกลัวเธอจะไม่ให้อภัยผม ผมเคยทำเลวกับเธอไว้มาก เธออาจไม่เชื่อใจผมอีกแล้ว”“งั้นเจ้านายจะยอมเสียเธอไปเหรอ”“ไม่” เขาตอบทันควัน“งั้นไม่ต้องกลัวอะไรเลยครับ ไปหาเธอ ไปแสดงความจริงใจให้เธอเห็น ทำให้เธอมองมาที่เจ้านายคนเดียว ทำให้เธอรู้ว่าเจ้านายรักเธอมากแค่ไหน”ใช่แล้ว...ทำให้เธอเห็นสิว่าเขารักเธอมากแค่ไหน ทำให้เธอรู้สิว่าที่ผ่านมานั้นมันคือเรื่องจริง เขารักเธอมาตลอด เขารักผู้หญิงที่ชื่อปาลิดา แม้ปากจะพูดว่าไม่ แต
เจ็บ บทที่50...เธอหลงรักเขาอย่างหัวปักหัวปำ
“แต่ผมไม่อยากเห็นคุณมีความทุกข์ หรือจะต้องเปิดเผยเรื่องเรา คนจะได้เลิกเข้าใจคุณผิด”“อย่าเลยค่ะ อีกไม่กี่วันจะมีการโหวตประธานบริษัทคนใหม่แล้ว อย่ามาเสียชื่อเพราะฉันเลย”“ไม่ต้องห่วงหรอก ยังไงผมก็ได้อยู่แล้ว แต่ตอนนี้ผมอยากปกป้องคุณ” เขาไม่รู้หรอกนะว่าเขาอยากปกป้องเธอจริงหรือไม่ แต่ยอมรับว่ารู้สึกไม
เจ็บ บทที่46...แค่ของเล่น
ชัชวินเห็นปาลิดาตั้งแต่ที่เธอเข้ามาในร้านแล้ว แต่เขาไม่ยอมมองเธอแม้แต่เศษสายตา เพราะเขายังไม่อยากให้ศศินาราหาตัวเธอพบ เขายังอยากเก็บเธอไว้ให้มิดชิดที่สุด“ยัยน้ำ! ลุกขึ้นเร็ว!” ปาลิดาคว้าข้อมือเพื่อนแล้วฉุดกระชากให้ลุกขึ้น“อะไรของแก ฉันจะนั่งตรงนี้”“ไม่ได้” ปาลิดากระซิบกระซาบ น้ำพราวงง“มีอะไรกัน
เจ็บ บทที่39...รสรักแสนหวาน
เขานิ่งไป “ก็ได้ จนกว่าจะจบ”“ขอบคุณนะคะ” เขาเช็ดน้ำตาให้เธออย่างอ่อนโยน ดวงตาคลอน้ำและริมฝีปากอิ่มเย้ายวนของเธอทำให้เขาอดใจไม่ไหว จึงก้มลงประกบปากจูบเธอจนแนบแน่น“อือ...” เธอตกใจนิดหน่อยที่โดนเขาขโมยจูบ แต่ความหวานก็เข้ามาแทรกจนทำให้เธอเคลิบเคลิ้ม อ่อนระทวย ความรู้สึกลุ่มหลงที่มีต่อเขา ทำให้เธ
เจ็บ บทที่38...ต่อไปนี้ ผมจะปกป้องคุณเอง
“ถอยไป!”“ตอนนี้แม่แกไม่สบายมากนะ แกน่าจะส่งเงินมาให้แม่แกใช้บ้าง”“อ๋อ ที่พยายามตามหา ก็เพราะอยากได้เงินนี่เอง”“อ้าว! ก็แกเป็นลูก แกก็ต้องตอบแทนบุญคุณพ่อแม่ที่เลี้ยงแกมาสิ ไม่ใช่สบายแล้วก็ปล่อยให้พ่อแม่ลำบาก อย่าเณรคุณให้มันมากนัก!”“เณรคุณงั้นเหรอ!” เธออยากจะหัวเราะ แต่มันหัวเราะไม่ออก มันจุกอยู
다른 추천
รอวันหย่า คุณสามีร้าย
เงียบสงัด321.0K 조회수หลังวิวาห์ฟ้าแลบ ฉันก็กลายเป็นภรรยาคนโปรดของมหาเศรษฐี
กู่หลิงเฟย317.4K 조회수โทษทัณฑ์พิพาทใจ
ซูซี92.8K 조회수พ่ายรักภรรยาที่หย่าแล้ว
เฉียนเสี่ยวซี147.2K 조회수ขอโทษที...นางร้ายคนนี้ไม่คลั่งรักอีกต่อไป
Scince189 조회수เฟยหลงเจ้าจะทำเช่นนี้มิได้
กาสะลอง233 조회수ตัณหารสหวาน... ในการกลับมาอีกครั้ง
ดูยูวอนนาบี180 조회수ร้อยคำรักปักกลางใจ
หรานเติงเติง24 조회수
