บทที่ 4

"เออๆ ไปแล้วโว้ย ไล่จังเลยไอ้หมอดุ" พีทลุกขึ้นยืน บิดขี้เกียจเล็กน้อย "ขอให้โชคดีกับการคุยกับ ผอ. นะเว้ย หวังว่าคงไม่ใช่เรื่องน้องเอวาไปฟ้องว่าแกทำหน้ายักษ์ใส่หรอกนะ"

ปรวีร์ไม่ตอบ เขาหยิบปากกาหมึกซึมเหน็บกระเป๋าเสื้อกาวน์แล้วเดินนำออกจากห้องไป ทิ้งให้กุมารแพทย์หนุ่มได้แต่ส่ายหน้าไล่หลัง

เอวานั่งประสานมือไว้บนตักอย่างเรียบร้อยบนเก้าอี้บุนวมหน้าโต๊ะทำงานไม้สักตัวใหญ่ ภายในห้องทำงานของผู้อำนวยการโรงพยาบาลนั้นโอ่อ่าและกว้างขวาง ผนังด้านหนึ่งเป็นกระจกใสเผยให้เห็นวิวตึกระฟ้าของกรุงเทพฯ แต่หญิงสาวไม่ได้สนใจความหรูหราเหล่านั้น เธอกำลังจดจ่ออยู่กับบุรุษวัยหกสิบเศษที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม

นายแพทย์สมชาย ผู้อำนวยการโรงพยาบาลกำลังอ่านรายงานเหตุการณ์จากแท็บเล็ตในมือ สีหน้าของท่านเรียบเฉยจนคาดเดาอารมณ์ไม่ถูก

'คงจะเตรียมเรียกฝ่ายบุคคลมาทำเรื่องไล่ออกสินะ' เอวาคิดในใจ

ถ้าเป็นอลิซาเบธแห่งเอราเวีย การถูกเชิญออกจากสถานที่ใดสถานที่หนึ่งคงเป็นเรื่องคอขาดบาดตายระดับชาติ แต่ในฐานะเอวา พนักงานต๊อกต๋อยที่เพิ่งทำงานวันแรก เธอรู้สึกเพียงแค่ความหงุดหงิดที่ต้องมาเสียเวลาหางานใหม่เพียงเพราะความเผด็จการของหมอคนหนึ่ง

เสียงเคาะประตูดังขึ้นสองครั้ง ก่อนที่บานประตูไม้หนักอึ้งจะถูกผลักเข้ามา ปรวีร์ก้าวเข้ามาในห้องด้วยท่วงท่ามั่นคง เขาปรายตามองเอวาที่นั่งอยู่ก่อนแล้วเพียงเสี้ยววินาที ก่อนจะหันไปทำความเคารพผู้อำนวยการ

"สวัสดีครับอาจารย์ มีเคสฉุกเฉินอะไรหรือเปล่าครับถึงเรียกผมมาด่วน" ปรวีร์เอ่ยถาม น้ำเสียงเป็นงานเป็นการ

"นั่งลงก่อนสิหมอวี" นายแพทย์สมชายผายมือไปยังเก้าอี้ว่างข้างๆ เอวา

ปรวีร์ขมวดคิ้วเล็กน้อย เขาปรายตามองพนักงานสาวที่ยังคงนั่งหลังตรง ทว่ายอมทรุดตัวลงนั่งเว้นระยะห่างจากเธอพอสมควร กลิ่นน้ำหอมปรับอากาศของโรงพยาบาลถูกแทนที่ด้วยกลิ่นกาแฟดำจางๆ ที่ลอยมาจากตัวเขา เอวาลอบสูดลมหายใจเข้าลึก พยายามรักษาสีหน้าให้นิ่งที่สุด

"ที่เรียกมาวันนี้ ไม่ใช่เรื่องเคสแทรกหน้าวอร์ดหรอก แต่เป็นเรื่องเคส VVIP ที่กำลังจะเดินทางมาถึงในสัปดาห์หน้าต่างหาก" ผู้อำนวยการประสานมือวางบนโต๊ะ "ชีค อัล-ฟาร์ซี จากตะวันออกกลาง ท่านยืนยันจะบินมารักษาอาการเนื้องอกในช่องท้องกับทีมศัลยกรรมของเรา"

ปรวีร์พยักหน้ารับ "ผมได้รับรายงานเบื้องต้นแล้วครับ กำลังให้ทีมเตรียมห้องผ่าตัดไฮบริดและเคลียร์ตารางงานให้ตรงกับวันที่ท่านเดินทางมาถึง"

"เรื่องการแพทย์ หมอไม่เคยทำให้ฉันผิดหวัง" ผู้อำนวยการยิ้มบาง "แต่ปัญหาของเคสนี้ไม่ใช่เรื่องการผ่าตัด มันคือเรื่องการสื่อสารและการจัดการอารมณ์ของท่านชีคและผู้ติดตามต่างหาก ทีมเลขานุการของท่านแจ้งมาว่า ท่านชีคต้องการผู้ประสานงานส่วนตัวที่สามารถสื่อสารภาษาฝรั่งเศสและอังกฤษในระดับการทูตได้ เพราะท่านไม่โปรดการใช้ล่ามแปลภาษาหลายทอด"

"เรามีล่ามเฉพาะทางภาษาอาหรับและฝรั่งเศสอยู่ในแผนกอยู่แล้วนี่ครับ" ปรวีร์แย้ง

"มี แต่ท่านชีคเคยคอมเมนต์ว่าล่ามของเราใช้ภาษาแข็งทื่อและไม่เข้าใจบริบททางวัฒนธรรมเพียงพอ" นายแพทย์สมชายหันมาทางเอวา "ซึ่งบังเอิญมากที่เช้านี้ ฉันได้รับรายงานเรื่องคุณมาร์แต็งพอดี"

เอวาสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อถูกพาดพิง เธอเตรียมใจรับคำด่าทอ

"คุณเอวาจัดการสถานการณ์ได้ดีเยี่ยม การเลือกใช้คำภาษาฝรั่งเศสของคุณไม่ใช่แค่ถูกไวยากรณ์ แต่มันมีศิลปะในการเจรจาต่อรองแฝงอยู่ คุณทำให้คนไข้อารมณ์ร้อนสงบลงได้ภายในสามนาทีโดยไม่ต้องพึ่งยาคลายเครียด"

คำชมที่หลุดออกจากปากผู้อำนวยการทำเอาปรวีร์หันขวับมามองเอวา หญิงสาวเองก็กระพริบตาปริบๆ ไม่คิดว่าผลลัพธ์จะออกมาในรูปแบบนี้

"แต่เธอละเมิดกฎระเบียบของแผนกนะครับอาจารย์" ปรวีร์ท้วงเสียงแข็ง "การให้พนักงานใหม่ตัดสินใจพลการในพื้นที่ VVIP เป็นความเสี่ยง ถ้าเราสนับสนุนพฤติกรรมข้ามขั้นตอนแบบนี้ ระบบการจัดการจะเสียหมด"

"กฎระเบียบมีไว้เพื่อความปลอดภัย ฉันเข้าใจหลักการของหมอวีดี" ผู้อำนวยการยกมือขึ้นปราม "แต่ในโลกของการบริการลูกค้า VVIP บางครั้งความยืดหยุ่นและไหวพริบก็สำคัญพอๆ กับคู่มือ ฉันได้ตรวจสอบประวัติการทำงานและวุฒิการศึกษาของคุณเอวาแล้ว เธอจบด้านความสัมพันธ์ระหว่างประเทศมาโดยตรง ทักษะนี้แหละที่เราต้องการสำหรับเคสชีค อัล-ฟาร์ซี"

เอวาเริ่มรู้สึกถึงเค้าลางความวุ่นวายที่กำลังจะก่อตัวขึ้น เธอตัดสินใจเปล่งเสียงออกไปเป็นครั้งแรก

"ขอประทานโทษค่ะท่านผู้อำนวยการ เอวาเพิ่งเข้ามาทำงานวันแรก ยังไม่คุ้นเคยกับระบบของโรงพยาบาลและคำศัพท์ทางการแพทย์เลยค่ะ เกรงว่าถ้าต้องไปรับผิดชอบเคสใหญ่ขนาดนั้น อาจจะทำให้เกิดข้อผิดพลาดได้"

เอวาพยายามหาทางลงอย่างสุภาพ เป้าหมายของเธอคือการทำงานเงียบๆ เป็นพนักงานทั่วไป ไม่ใช่เอาตัวเองไปผูกติดกับผู้ป่วยระดับชาติที่จะดึงดูดสายตาคนมากมาย ยิ่งถ้ามีนักข่าวมาทำข่าว เธออาจจะถูกจับได้ว่าหน้าตาเหมือนเจ้าหญิงแห่งเอราเวียที่หายตัวไป

"ไม่ต้องกังวลเรื่องนั้นหรอกคุณเอวา" นายแพทย์สมชายตอบด้วยน้ำเสียงที่เด็ดขาดขึ้น "ฉันจะมอบหมายให้คุณเป็นผู้ช่วยประสานงานส่วนตัวของหมอวีตลอดระยะเวลาสามเดือนนี้ คุณจะมีหน้าที่จัดการตารางเวลา นัดหมาย และเป็นกันชนระหว่างทีมแพทย์กับผู้ติดตามของชีค ส่วนเรื่องศัพท์แพทย์ หมอวีจะเปรียบเสมือนพี่เลี้ยงคอยอธิบายให้คุณฟังเอง"

"อะไรนะครับ!"