หน้าหลัก / โรแมนติก / เจ้าหนี้เถื่อน / บทที่ 52 นับสต็อกสินค้า

แชร์

บทที่ 52 นับสต็อกสินค้า

ผู้เขียน: กัญจารีย์
last update วันที่เผยแพร่: 2026-08-27 21:00:29

เมื่อฝ่ายบัญชี กับบาร์เทนเดอร์อีกสี่คนทราบเรื่อง ก็รู้สึกไม่พอใจอัยลดาที่เพิ่มภาระมาให้พวกเขา เพราะ
อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป
บทที่ถูกล็อก

บทล่าสุด

  • เจ้าหนี้เถื่อน   บทที่ 75 ตัวเท่าพญานาค NC

    พออัยลดากดวางสายก็เห็นศิลายืนพิงกรอบประตูห้องน้ำมองมาที่เธอแล้ว เขาเอ่ยถามเสียงทุ้ม “คุยอะไรกัน” “คุยเรื่อยเปื่อยค่ะ เสี่ยอย่าสนใจเลย” ในใจแอบหวั่นว่าเขาคงได้ยินเรื่องที่เธอกับน้องสาวคุยกันเรื่องขนาดน้องชายของเขาแล้ว “แต่ฉันได้ยินว่าอะไรทั้งใหญ่ทั้งยาวนะ” “เสี่ย เลิกถามได้แล้วค่ะ” ศิลาคลานเข่าเข้าไปหาเธอ “แล้วใหญ่จริงไหม” “อัยจะไปรู้ได้ยังไงคะ ก็อัยเพิ่งเคยเห็นของเสี่ยแค่คนเดียว” “พูดอย่างนี้แสดงว่าอยากเห็นของคนอื่นอีกเหรอ” “เปล่าค่ะ ก็เสี่ยมาถามทำไมล่ะคะ” “ไม่เชื่อ” ว่าแล้วก็นอนหันหลังให้เธอ จนอัยลดาต้องตามมาง้อ “เสี่ยขา” อัยลดาทำเสียงหวาน พร้อมกับใช้ปากขบติ่งหูเขาเบา ๆ ปากก็เริ่มซุกไซ้ไปตามลำคอเกลี้ยงเกลา ขนบนกายเขาตั้งชันไปทั่วร่าง กระนั้นคนตัวใหญ่ก็ยังไม่ยอมคุยกับเธอ อัยลดาถอดชุดนอนเขาออก แต่เขากลับยึดมันไว้คล้ายไม่อยากให้เธอทำ “เสี่ยขา อัยแค่พูดเล่นเท่านั้นเองค่ะ ถ้าของเสี่ยไม่ใหญ่ แล้วของใครจะใหญ่คะ” มือเล็กจึงเปลี่ยนเป้าหมายโดยการล้วงเข้าไปในกางเกงขายาวผ้ายืด

  • เจ้าหนี้เถื่อน   บทที่ 74 อย่ารักใครมากกว่าตัวเอง

    วันต่อมาปวิมลยังคงไปเรียนตามปกติ ตั้งแต่เมื่อคืนที่เธอออกจากห้องจนถึงตอนนี้ก็เที่ยงวันแล้ว แต่เตชัสยังไม่เคยโทร. หาเธอแม้แต่ครั้งเดียว ปวิมลมองโทรศัพท์แล้วถอนหายใจ คงถึงเวลาที่เธอต้องตัดสินใจสักทีสินะ วันนี้ปวิมลมีเรียนแค่ภาคเช้าเธอคิดว่ารับประทานอาหารกลางวันเสร็จแล้วจะกลับไปพักผ่อนที่ห้อง เธอจึงเดินตรงไปที่ศูนย์อาหารจังหวะนั้นเธอก็เห็นเตชัสกำลังนั่งกินข้าวอยู่กับผู้หญิงคนหนึ่ง เขาตักอาหารให้เธอ และดูแลเอาใจใส่เป็นอย่างดี มองตาเดียวก็รู้ว่าไม่ใช่เพื่อน ผู้หญิงคนนั้นเงยหน้าขึ้นมาจึงสบตาเข้ากับปวิมลพอดี “พี่เต!” “ฮึ” เตชัสมองตามสายตาผู้หญิงคนนั้น ก็พบว่าปวิมลกำลังยืนจ้องทั้งสองอยู่ “มล กินข้าวหรือยัง มานั่งด้วยกันสิ” เตชัสพยายามทำตัวให้ปกติมากที่สุด แต่ผู้หญิงที่นั่งฝั่งตรงข้ามกับเขากลับมองปวิมลด้วยสายตาเย้ยหยัน พร้อมกับเอียงคอฝั่งซ้ายให้เธอเห็นรอยดูดอย่างจงใจ “ไม่ค่ะมลอิ่มแล้ว ขอตัวก่อนนะคะ” กล่าวจบปวิมลก็สาวเท้าออกจากศูนย์อาหารทันที พร้อมกับน้ำตาที่ไหลเอ่อออกมาอาบแก้ม ปวิมลนั่งแท็

  • เจ้าหนี้เถื่อน   บทที่ 73 กลับบ้านอย่างปลอดภัย

    เมื่อออกมาจากสถานีตำรวจแล้วอัยลดาจึงไปส่งน้องสาวที่บ้าน โดยมียศสพลเป็นคนขับ และมีศิลานั่งไปด้วย “พี่อัยไปส่งมลที่หอพักไม่ได้เหรอคะ” “ไม่ได้ เรื่องนี้ยังไงก็ต้องบอกพ่อกับแม่” “พี่อัย มลกลัวพ่อตี” ปวิมลเอนกายเอาหน้าเข้ามาซบกับไหล่พี่สาว “โดนสักทีก็ดีจะได้หลาบจำ” “พี่อัยอย่าพูดอย่างนั้นสิ แค่นี้มลก็กลัวจะแย่อยู่แล้วนะ” อัยลดาเอี้ยวหน้ามามองน้องสาว พร้อมเอ่ยเสียงจริงจัง “ตอนนี้แกไม่สมควรที่จะอยู่คนเดียว” เพราะปวิมลเพิ่งผ่านเหตุการณ์ที่ทำให้กระทบกระเทือนจิตใจ อัยลดาจึงไม่ไว้ใจให้น้องสาวอยู่คนเดียว ปวิมลไตร่ตรองดูจึงเห็นด้วยกับพี่สาว อีกอย่างเธอไม่อยากกลับไปเจอเตชัสตอนนี้ จึงทำตามที่พี่สาวแนะนำ พอกลับมาถึงบ้านจารึกกับกุสุมาต่างตกใจที่เห็นลูกสาวทั้งสองกลับบ้านพร้อมกัน อีกทั้งยังมีหนุ่มหล่อตามมาด้วย และนี่ก็ตีสองแล้ว จารึกจำผู้ชายคนนั้นได้ในทันที “เกิดอะไรขึ้นเหรอครับเสี่ย” กุสุมามองดูด้วยความตกใจเมื่อได้ยินสามีเรียกผู้ชายที่มีใบหน้าหล่อเหลาคนนั้นว่าเสี่ย “เรื่องนี้ให้ลูกสาว

  • เจ้าหนี้เถื่อน   บทที่ 72 ตามไปช่วยน้องสาว

    ปวิมลนั่งรอศิลาจนถึงเที่ยงคืนเขาก็ยังไม่ยอมมาพบเธอ เมื่อรู้สึกเมามากจึงตัดสินใจเดินออกมาจากผับ อัยลดาเผลอแป๊บเดียวก็มองไม่เห็นน้องสาวแล้วเธอจึงรีบตามออกมา แต่กลับพบว่าน้องสาวกำลังโดนผู้ชายสองคนกำลังบังคับเธอขึ้นรถ โดยมีผู้ชายอีกคนนั่งประจำที่คนขับรออยู่แล้ว “ปล่อยฉันนะ พวกแกจะพาฉันไปไหน” สิ้นคำปวิมลก็ถูกดันร่างเข้าไปในรถแล้ว พร้อมกับรถยนต์คันนั้นก็เคลื่อนตัวออกไปทันที อัยลดาตกใจจึงวิ่งตามออกไป ยศสพลก็วิ่งตามอัยลดาออกไปเช่นกัน แต่เธอกลับขึ้นรถแท็กซี่ไปแล้ว ยศสพลจึงโทร. หาศิลา “เสี่ยครับ คุณอัยนั่งแท็กซี่ตามน้องสาวออกไปแล้วครับ” ศิลาได้ยินดังนั้นก็รีบลงมาจากห้องทำงานทันที “อัยออกไปกับใคร” ศิลาถามออกด้วยความร้อนใจ “คนเดียวครับ” “แล้วทำไมมึงถึงให้อัยออกไปคนเดียววะ” “ก็ผมวิ่งตามคุณอัยไม่ทันนี่ครับ” ยังดีที่เขาวิ่งตามอัยลดาออกมาแล้วเห็นตอนที่เธอนั่งแท็กซี่ออกไป “ช่างเถอะ รีบตามไป” จากนั้นศิลาจึงกดโทรศัพท์หาอัยลดา “อัยอยู่ไหน” อัยลดาตอบกลับมาแล้ว ศิลาจึงเร่งให้ยศสพลขับตามไป

  • เจ้าหนี้เถื่อน   บทที่ 71 อยากรอก็รอไป

    สามวันต่อมาหลังจากภีมวัจน์บอกพี่สาวว่าทำสัญญาเสร็จแล้ว เธอจึงขออนุญาตศิลากลับมาเยี่ยมบ้าน ซึ่งเขาก็อนุญาต เพียงแต่ต้องให้ยศสพลไปส่งเท่านั้น อัยลดาจึงตกลงตามนั้น“พี่อัย” ภีมวัจน์ยกมือขึ้นไหว้พี่สาวเมื่ออัยลดาเดินเข้ามาในบ้าน อัยลดาก็รับไหว้น้องชายด้วยใบหน้าเรียบเฉย“ใครมาส่งเหรอ” จารึกถาม“พี่ยศค่ะ”“ไม่คิดว่าการเป็นเมียน้อยเสี่ยจะดีแบบนี้” กุสุมาเอ่ยขึ้นพร้อมกับชะเง้อหน้าออกไปดูรถยนต์ที่จอดอยู่หน้าบ้าน“กบ” จารึกเอ่ยปรามภรรยากุสุมายิ้มแหย “ฉันก็แค่ยินดีกับอัยเท่านั้นที่ไปไหนมาไหนก็มีรถรับส่ง”อัยลดาไม่ได้สนใจแม่เลี้ยง เธอหันไปคุยกับน้องชาย “ขอดูสัญญาหน่อย”“นี่ครับ” ภีมวัจน์เตรียมสัญญารอพี่สาวอยู่แล้วอัยลดากวาดสายตาอ่านดูครู่หนึ่ง “ลงชื่อแกซะ”“พี่อัยตกลงแล้วเหรอครับ” ดวงตาของภีมวัจน์เปล่งประกายเจิดจ้า“อืม ครั้งหน้าฉันไม่ช่วยแกอีกแล้วนะ”“จะไม่มีครั้งหน้าอีกแล้วครับ” ภีมวัจน์ดีใจจนเก็บอาการไว้ไม่อยู่หลังจากมอบเงินให้พ่อเสร็จแล้วอัยลดาก็ขอตัวกลับทันที จารึกจึงพูดกับบุตรสาว “ไม่อยู่กินข้าวเที่ยงด้วยกันเหรอ”“ไม่ล่ะค่ะพ่อ อัยจะกลับไปหลับต่ออีกสักหน่อยก่อนเข้างานน่ะค่ะ”“งั้นก็ตามใจ”

  • เจ้าหนี้เถื่อน   บทที่ 70 เสียใจที่ไม่มีเงินใช้หนี้

    จารึกเอ่ยต่อว่า “ที่อัยต้องไปเป็นเมียเก็บเสี่ยอยู่ทุกวันนี้ พวกแกยังไม่คิดว่าอัยทำเพื่อครอบครัวอีกเหรอ และถ้าคิดว่าเงินสองแสนบาทมันหาง่าย พวกแกก็ไปหาใช้หนี้กันเอาเอง” ทุกครั้งที่จารึกไปขอยืมเงินจากบุตรสาวคนโตเขาก็รู้สึกปวดใจเช่นกัน“ผมตกลงครับพ่อ ผมยอมทำตามเงื่อนไขของพี่อัยทุกอย่างครับ” เพราะภีมวัจน์ห่วงชีวิตของตนเอง เขาจึงยอมรับข้อเสนอของพี่สาว อีกอย่างเขาก็ทำผิดจริง ๆ“ดี อีกอย่างตั้งแต่พรุ่งนี้เป็นต้นไป ฉันจะลดเงินค่าขนมของแกให้เหลือแค่วันละหนึ่งร้อยบาทก็พอ ถ้าอยากมีเงินกินขนมมากขึ้นก็ห่อข้าวจากที่บ้านไปกินซะ” เพราะอย่างไรกุสุมาก็ทำอาหารขายทุกวันอยู่แล้ว“พ่อ!”“ตามนั้น ถ้าทำไม่ได้ จบมอหกก็ออกมาขับวินกับฉัน หรือไม่ก็มาช่วยแม่แกขายข้าวแกง” พูดเพียงเท่านั้นจารึกก็เดินเข้าไปห้องนอนของตนอย่างเงียบ ๆกุสุมารู้ว่าจารึกเป็นคนพูดจริงทำจริงจึงไม่กล้ามีปากเสียงอีก อย่างน้อยเธอก็มีเงินใช้หนี้ให้ลูกชายแล้วคืนนั้นตั้งแต่กลับมาจากที่ทำงานอัยลดาก็ดูเหม่อลอยและไม่สดใสเหมือนเช่นทุกวันเธอนั่งลงตรงโซฟาห้องรับแขก ศิลาก็เดินมานั่งลงข้าง ๆ“เป็นอะไรไป ไม่สบายเหรอ”“เปล่าค่ะ”“พ่อมาหาทำไม”“เรื่องเงิน

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status