Mag-log in"สวยแบบนี้ค่าตัวเท่าไรล่ะ ผู้ชายโต๊ะนั้นให้คุณเท่าไร ผมจ่ายให้มากกว่าสองเท่า"ธรรศธรเอ่ยระราน "นี่คุณ ถ้าคุณเมาก็กลับไปซะ อย่ามายุ่งกับฉัน"มณีรินทร์ยังควบคุมอารมณ์ได้ดี แม้ภายในใจจะเริ่มหวาดกลัว "ปล่อย!"หญิงสาวเริ่มดิ้นหนักขึ้น เมื่อฝ่ามือใหญ่เริ่มไม่อยู่นิ่ง ธรรศธรเริ่มลูบไล้สีข้าง และสะโพกแน่นกลมกลึงอย่างมันมือ อกอวบอิ่มเบียดเข้าหาอกกว้าง เอวเล็กเบียดอยู่กับช่วงเอวสอบที่มีกล้ามเนื้อแน่นแบบคนที่ออกกำลังกายเป็นประจำ จากตอนแรกที่คิดจะแกล้งให้เธอกลัว กลับกลายเป็นความต้องการแบบที่ธรรศธรเองก็ยังไม่เข้าใจตัวเอง "ร้อนแรงอย่างนี้นี่เล่าพุฒิพัฒน์ถึงได้หลงจนหัวปักหัวปำ" "ปล่อย! ฉันบอกให้ปล่อยช่วย!..."เสียงตะโกนขาดหาย เมื่อริมฝีปากหนาฉกลงมาปิดปากอิ่ม มณีรินทร์เองก็นึกไม่ถึงว่าจะถูกคนแปลกหน้าคุกคามเธอแบบนี้ ความกลัวเริ่มเข้าเกาะกุมหัวใจ
view moreสองเดือนต่อมาวันทำงานพุฒิพัฒน์มักจะกลับบ้านเร็วเสมอ ถ้าวันไหนติดประชุมหรือต้องไปงานเลี้ยง ก็จะโทรมาบอกหรือไม่ก็ให้คนขับรถมารับเธอไปงานด้วยกัน วันหยุดก็ขลุกอยู่แต่กับบ้าน ไม่ว่าพิมพ์มาดาจะขยับตัวไปไหน เขาก็จะตามติด จนกลายเป็นเงาของเธอ คุณโชติคุณอรสาต่างก็ดีใจ ที่ลูกเขยกลับตัวเป็นคนดี ยิ่งคุณเกตุแก้วยิ่งไม่ต้องพูดถึง นางดีใจที่สุดที่สุดท้ายลูกชายก็ต้องขอบคุณที่รู้ว่านางเลือกสิ่งที่ดีที่สุดให้กับเขา เพลย์บอยไฮโซหนุ่มนักรัก กลายร่างมาเป็นลูกแมวเชื่องๆที่คอยเดินตามภรรยา ใครเห็นภาพนี้ต่างก็ตกใจกันทั้งนั้น วันหยุดพิมพ์มาดาจะมาหามณีรินทร์เสมอ ถ้าเธอไม่มามณีรินทร์กับครอบครัวก็จะมาหาเธอ หนูของขวัญน่ารักมาก น่ารักจนพิมพ์มาดายากมีลูกสักคน เธอไม่ได้คุมกำเนิดแต่ทำไมลูกถึงมาช้า ในขณะที่มณีรินทร์ทำท่าจะท้องลูกคนที่สอง พุฒิพัฒน์กับธรรศธรเปิดใจคุยกัน และทำให้เขารู้ว่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นกับมณีรินทร์ เป็นเพราะธรรศธรอยากจะกันเธอออกจากชีวิตเขา แต่สุดท้ายธรรศธรก็หลงรักมณีรินทร์ จึงวางแผนจับเธอเป็นภรรยา เรื่องนี้พิมพ์มาดาไม่มีส่วนเกี่ยวข้อง เรื่องของเอวิกาที่ทำกับธรรศธร ทำให้พิมพ์มาดารู้สึกดีกับพุฒิพัฒน์
"ออกไปจากที่นี่ก่อนที่ผมจะเรียกตำรวจมาลากคอคุณ"ชายหนุ่มขู่คำราม ตาคู่คมมองใบหน้าที่ยิ้มสะใจของเอวิกาอย่างเดือดจัด ผู้หญิงคนนี้ไม่ได้รักเขา และก็ไม่ได้ต้องการเขาจริงๆ ร่างบางที่ยืนโงนเงนตรงบันไดพยายามตั้งสติ เธอจะไม่อ่อนแอให้ใครเห็นอีกแล้ว แม้จะเจ็บจนแทบเดินไม่ไหว แต่เธอจะไม่ยอมแพ้ จะไม่ยอมให้คนพวกนั้นมองเธอเป็นตัวตลก มือบางที่กำราวบันไดสั่นระริก เมื่อพยายามบังคับขาที่สั่น ให้ก้าวเดินไปอย่างมั่นคงที่สุด นี่จะเป็นความเจ็บปวดครั้งสุดท้าย เธอจะไม่ร้องไห้อีกแล้วเสียงเอะอะโวยวายของคนทั้งสองเงียบไปแล้ว เขาจะตกลงอะไรกันก็ช่าง มันไม่เกี่ยวกับเธอ"แอ้พี่ขอโทษ"เสียงนุ่มทุ้มมาพร้อมวงแขนแกร่งที่ช้อนเธอเข้าสู่อ้อมแขน แล้วพาเดินขึ้นชั้นบน ทำให้น้ำตาเธอไหลออกมาไม่หยุด ร่างบางสะอื้นจนตัวโยน เมื่อถูกรวบเอาไปกอดไว้ในอกกว้าง"พี่ขอโทษๆๆ"พุฒิพัฒน์พูดแต่คำว่าขอโทษซ้ำๆ เพราะมันเป็นคำเดียวที่เขาพูดได้ในตอนนี้"แอ้เจ็บค่ะ เจ็บมากจริงๆ พี่พุฒิหย่าให้แอ้นะคะ แอ้ไม่ได้ตั้งใจให้เป็นแบบนี้ แอ้ทำไปเพราะแอ้รักพี่ ไม่ได้ตั้งใจทำลายชีวิตพี่เลยจริงๆ"พูดปนเสียงสะอื้นเพราะเจ้าตัวไม่เก็บมันไว้อีกแล้ว คำพูดของผู้หญิงคนนั
ภาพที่ปรากฏตรงหน้าทำให้หญิงสาวตัวชาเหมือนถูกแช่แข็ง พุฒิพัฒน์ก็เช่นกัน ชายหนุ่มมองหน้าคนมาเยือน ก่อนจะกัดฟันเพื่อข่มความโกรธเอาไว้ ผู้หญิงสวยจัดแต่งตัวด้วยเสื้อผ้ารัดรูป ยืนฉีกยิ้มหวานส่งให้เธอ ก่อนจะยกมือไหว้ด้วยท่าทางอ่อนช้อย ดูก็รู้ว่าไม่ได้มาหาเธอแบบเป็นมิตร"สวัสดีค่ะคุณพี่ เอมี่มารบกวนหรือเปล่าคะ"แนะนำตัวอย่างเป็นทางการ ตาคู่เฉี่ยวมองพิมพ์มาดาอย่างเย้ยหยัน"มาทำไม!"ชายหนุ่มถามด้วยน้ำเสียงไม่เบาเลย คนฟังรู้ดีว่าเขากำลังโกรธจัด"เห็นคุณไม่รับโทรศัพท์ เอมี่เลยมาหา เลยถือโอกาสมาทำความรู้จักกับคุณพี่ด้วย วันนั้นที่คอนโดเห็นคุณพี่รีบกลับ เลยไม่ทันได้ทักทาย เอมี่นะคะ เอวิกาค่ะคุณพี่คงคุ้นหน้าเอมี่จากรูปถ่ายแล้ว"เอวิกาพูดหน้าตาเฉย จงใจเน้นคำว่ารูปถ่ายชัดๆ จนคนที่ยืนข้างๆหญิงสาวเย็นวาบไปทั้งตัว"รูปถ่ายอะไร!"พุฒิพัฒน์ถามเสียงเย็น กรามแกร่งขบเข้ากันจนเป็นสันนูน เอวิกาทำอะไรลับหลังเขาอีกแล้วหรือ"กลับไป! ก่อนที่ผมจะหมดความอดทนกับคุณ"พุฒิพัฒน์เอ่ยปากไล่ เมื่อเห็นพิมพ์มาดายังเฉย เขาก็ยิ่งรู้สึกผิด"แหมคุณพี่ยังไม่พูดอะไรสักคำ พุฒิอย่าใจร้ายสิคะ"เอวิกาท้าทาย "ลูกฉันไม่พูด แต่ฉันนี่แหละจะพูด
"สนุกไหมลูก"เสียงที่ร้องถามมาก่อนตัว ทำให้คนที่ลงจากรถกลอกตาไปมาอย่างแสนงอน คุณหญิงอรสายิ้มกริ่ม เมื่อลูกเขยขับรถพาลูกสาวมาจอดหน้าบ้าน"ไปเที่ยวมาทำไมทำหน้าแบบนี้คะ ไม่สนุกเหรอ""สนุกคะ ถ้าแอ้ได้เที่ยวกับเพื่อนๆ""อ้าว...แล้วพวกยายก้อยไม่ไปเหรอคะ""ไปคะ...แต่"พิมพ์มาดาหยุดคำพูดไว้แค่นั้น เกือบไปแล้วจะให้แม่รู้ได้ยังไง ว่าเธอถูกพุฒิพัฒน์ขังให้อยู่แต่ในห้อง แล้วเสิร์ฟเซ็กให้เธอทั้งก่อนและหลังอาหาร"ว่าไงคะคุณพุฒ..."กระซิบถามลูกเขย แต่ได้ค้อนวงโตจากลูกสาวเป็นคำตอบ"ไม่พลาดครับคุณแม่"ชายหนุ่มตอบพร้อมกับยักคิ้วให้คนแก่ คุณหญิงอรสาหน้าบาน เมื่อได้คำตอบที่ถูกใจ"อย่าลืมโทรบอกคุณอาเกตุนะคะแม่"พูดประชดใส่มารดาก่อนจะเดินเข้าบ้านไป"เก่งมากค่ะคุณพุฒิ ที่คุยกันไว้ตกลงค่ะ แม่ยกโทษให้ ทีนี้ก็เหลือแต่ยายแอ้ แม่เอาใจช่วยค่ะ ขอตัวก่อนนะคะ"พูดจบก็เดินจากไป ชายหนุ่มส่ายหัวให้แม่ยาย เพราะรู้ว่านางจะไปไหน เรื่องนี้แม่เขาก็ต้องรู้ ร่างสูงถอนหายใจ ก่อนจะเดินตามคนร่างบางเข้าบ้าน 7 วัน 7 คืนที่เชียงใหม่ เขาจัดหนักจัดเต็มให้เธอ นึกว่าจะยกโทษให้บ้าง ที่ไหนได้กับโกรธหนักกว่าเดิม จะมีก็แต่เวลาบนเตียงเท่านั้นที่ยอ
พิมพ์มาดาลุกขึ้นจากที่นอน เมื่อแสงสีทองจากท้องฟ้า ส่องลอดกระจกใสทะลุผ้าม่านลูกไม้สีขาว สะอาดมากระทบใบหน้า ร่างบางพยุงตัวเองลุกขึ้นนั่งพิงหัวเตียง เธอยังอยู่ในสภาพเดิมทั้งชุดและผม จะมีก็แต่ใบหน้าที่เปลี่ยนไป เพราะน้ำตาที่ไหลออกมาทั้งคืน ได้ล้างเครื่องสำอางบางส่วนออกไปจากหน้า ปวดหัวคือสิ่งแรกที่เธอรู
พุฒิพัฒน์เดินออกมาจากห้องหออย่างไม่ใยดี เขาไม่จำเป็นต้องสนใจผู้หญิงคนนั้น พ่อกับแม่รักเธอมาก อยากได้เธอมาเป็นลูกสะใภ้ เขาก็ทำหน้าที่นั้นให้แล้ว แต่ท่านทั้งสองคงลืมไปว่า เขาไม่อยากได้เมีย อยากให้แต่งเขาก็แต่ง แต่หลังจากนี้ใครก็มาบงการชีวิตเขาไม่ได้ ผู้หญิงคนนั้นเลือกที่จะเล่นกับไฟ เขาก็จะทำให้เธอรู้
เมื่อมาถึงห้องพักที่ทางโรงแรมจัดไว้ให้ พิมพ์มาดาก็ทิ้งตัวลงบนเก้าอี้ โดยมีพสิกานั่งข้างๆ มือบางบีบมือเพื่อนรักเอาไว้ พร้อมกับปลอบใจ เมื่อเห็นสีหน้าที่ไม่สู้ดีของเพื่อน"อดทนอีกนิดนะแอ้ เดี๋ยวมันก็ผ่านไป""แอ้ไม่เป็นไรก้อย แอ้ทำใจไว้แล้ว ตั้งแต่วันที่แอ้หมั้น แอ้ก็รู้ว่าวันนี้ต้องมาถึง""แต่คุณพุฒิก
ร่างแบบบางในชุดเจ้าสาวสีขาวสะอาด ยืนมองผู้ชายร่างสูงใหญ่ที่เดินเข้ามา ดวงตาสองคู่สบกัน ก่อนที่ชายหนุ่มจะเป็นฝ่ายยิ้มให้ แล้วเดินเลี่ยงไปหากลุ่มเพื่อนที่นั่งรออยู่ด้านใน พิมพ์มาดาทำได้เพียงมองตามแผ่นหลังกว้าง อยากเดินเข้าไปหา ไปทักทาย แต่สถานะของเธอตอนนี้ คงไม่เหมาะที่จะไปหาเขา เพราะเธอกำลังทำหน้าท





