เธอคือรักที่(ไม่)ตั้งใจ[นิยายชุดรักไม่ตั้งใจ]

เธอคือรักที่(ไม่)ตั้งใจ[นิยายชุดรักไม่ตั้งใจ]

last updateTerakhir Diperbarui : 2025-10-24
Bahasa: Thai
goodnovel16goodnovel
Belum ada penilaian
88Bab
2.8KDibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

"สวยแบบนี้ค่าตัวเท่าไรล่ะ ผู้ชายโต๊ะนั้นให้คุณเท่าไร ผมจ่ายให้มากกว่าสองเท่า"ธรรศธรเอ่ยระราน "นี่คุณ ถ้าคุณเมาก็กลับไปซะ อย่ามายุ่งกับฉัน"มณีรินทร์ยังควบคุมอารมณ์ได้ดี แม้ภายในใจจะเริ่มหวาดกลัว "ปล่อย!"หญิงสาวเริ่มดิ้นหนักขึ้น เมื่อฝ่ามือใหญ่เริ่มไม่อยู่นิ่ง ธรรศธรเริ่มลูบไล้สีข้าง และสะโพกแน่นกลมกลึงอย่างมันมือ อกอวบอิ่มเบียดเข้าหาอกกว้าง เอวเล็กเบียดอยู่กับช่วงเอวสอบที่มีกล้ามเนื้อแน่นแบบคนที่ออกกำลังกายเป็นประจำ จากตอนแรกที่คิดจะแกล้งให้เธอกลัว กลับกลายเป็นความต้องการแบบที่ธรรศธรเองก็ยังไม่เข้าใจตัวเอง "ร้อนแรงอย่างนี้นี่เล่าพุฒิพัฒน์ถึงได้หลงจนหัวปักหัวปำ" "ปล่อย! ฉันบอกให้ปล่อยช่วย!..."เสียงตะโกนขาดหาย เมื่อริมฝีปากหนาฉกลงมาปิดปากอิ่ม มณีรินทร์เองก็นึกไม่ถึงว่าจะถูกคนแปลกหน้าคุกคามเธอแบบนี้ ความกลัวเริ่มเข้าเกาะกุมหัวใจ

Lihat lebih banyak

Bab 1

คู่หมั้นคู่หมาย

Jam dua siang, tapi langitnya gelap seperti sudah pukul setengah enam. Hujan baru saja turun dengan deras, lebatnya bukan main, sampai membuat ibuku modar-mandir melongok keluar jendela, takut bakal ada pohon yang tumbang . Maklum saja, di sekeliling gubuk kami memang ditumbuhi pohon alba yang menjulang. Mereka Jammeliuk ditiup angin yang lumayan berhembus kencang. Daun-daun kuning pada rontok, menambah pekerjaan menyapu untuk esok pagi.

Aku mengintip kedalam ruang tidur adikku yang remang. Ia tengah berbaring dalam gumpalan seprai yang ia jadikan selimut, meringkuk layaknya kepompong yang lucu.

Kami sedang bertengkar, entah apa salahku tapi ia sudah mendiamkan ku selama dua hari. Jadi aku tidak bisa mendekat untuk berbaring bersamanya, atau sekedar membenarkan selimutnya yang berantakan. Dia benar-benar bisa sangat aktif ketika sedang tidur, aku sering dibuat geleng-geleng sendiri.

Memilih untuk duduk di ruang depan, kulihat air meluncur dari seng yang menaungi teras depan rumah. Aku bersyukur atap itu masih bekerja dengan baik meski seminggu lalu habis terbang kena angin. Bapak harus bekerja keras memperbaikinya lagi karena kami tidak bisa membeli yang baru, harganya sangat mahal untuk sekarang.

Di kejauhan sana, di tengah derai hujan yang semakin deras, bocah lelaki berkaus merah yang basah kuyup, berdiri di atas kursi plastik dengan sepotong kain kumal di tangannya yang kurus hitam. Bergerak lincah mengelap kaca rumahnya yang mungkin sudah setahun ini tidak dibersihkan. Ia jungkat-jangkit seolah tidak takut akan terjungkal dan jatuh dengan menyakitkan.

Menarik kedua lutut keatas kursi, terus kuperhatikan bocah itu. Bocah yang lima bulan ini menyandang status anak yatim.

Ayahnya meninggal di ladang, tidak ada yang tau apa sebabnya.

Padahal dua hari sebelumnya anaknya yang kelima baru saja lahir sementara anak-anaknya yang lain masih begitu kecil-kecil bahkan yang paling besarpun baru lulus sekolah dasar. Aku masih ingat betapa pilunya suara jeritan mbak Retno saat itu.

Wanita tiga puluh dua tahun yang bekerja sebagai buruh pabrik dengan gaji tak seberapa, tiba-tiba harus ditinggalkan suami dan menjadi janda. Aku tidak tau sebanyak apa rasa sedih dan terpuruk yang musti ditanggung jika mengalami musibah seberat itu.

Pun setelah tragedy itu ia hidup seperti orang linglung, sering sekali melamun. Aku pikir ia sangat frustasi juga syok berat tapi aku tak bisa apa-apa untuk menolongnya.

Begitu juga saat dengan sembunyi sembunyi mba Retno datang mencegat ku saat akan pergi ke warung.

Kedua matanya terlihat layu dengan tulang pipi menonjol. Belah bibirnya yang dulu selalu ter-poles gincu merah kini tampak pucat dan kering. Aku cukup terkejut dengan keadaannya kini, terlihat begitu menyedihkan dan lelah.

“Tolong…” ia memohon. Jemarinya yang kurus mencengkeram erat lengan bajuku sampai nyaris sobek. “Lima ratus ribu saja. Susu untuk Dania sudah habis, aku tidak tau harus pinjam pada siapa lagi.” Kulihat ia hampir menangis. Aku tergugu, kebingungan.

“Tapi aku tak punya, Mbak. Maaf …” aku melihatnya menunduk. Kini jemarinya berpindah untuk meremas baju dasternya sendiri. Sebenarnya aku tidak tega, tapi mau bagaimana lagi, pekerjaanku yang hanya sebagai penjaga toko buku di kota tidak memberikanku uang lebih sebagai simpanan. Terkadang aku bahkan harus kelabakan sendiri untuk memenuhi kebutuhan mendadak yang mendesak.

“Ya sudah. “ Mbak Retno mengangguk samar. Kulihat ia mengelap pipinya. Aku pikir ia benar-benar sudah menangis. Aku semakin merasa bersalah jadinya.

Sambil menggigit bibir dan menimbang-nimbang berbagai hal, kukeluarkan dompetku sambil celingukan. Takut kalau kalau ada Ibuku yang melihat.

Dengan tergesa gesa kuambil dua lembar uang kertas dari dalamnya dan kuraih tangan mbak Retno.

“Maaf, aku Cuma bisa bantu segini...” aku meringis ketika mbak Retno mendongakan wajah sembari melihat dua lembar uang seratus ribuan di tangannya. Kedua matanya kembali berkaca kaca.

“Ndak apa-apa, Fi. Makasih ya…” Ia mencoba tersenyum di sela-sela tangisnya. Aku hanya diam sambil mengangguk.

Setelah menepuk pundaknya untuk menguatkan, akupun pamit. Ibu dan bapak di rumah pasti sudah ngomel ngomel karena lama menunggu. Tadi mereka bilang pengen dimasakin telor balado. Padahal ini tanggal tua, telor pun harganya sedang naik. Mentang mentang anaknya sedang pulang kampung, malah ditodong beli ini itu. Tapi ya sudahlah, mungkin senin nanti aku bisa puasa untuk menghemat pengeluaran.

“Padahal simpenan pak Lurah, masak cuma dikasih dua ratus,…”

Sayup sayup aku mendengar suara lirih dari belakang. Ingin rasanya aku menoleh, tapi dengan sekuat tenaga ku tahan dan tetap mengayunkan langkah.

“...Dasar pelit!”

Sambil mengepalkan tangan, kurasakan air mataku meleleh.

***

Aku tau ibu melirikku sedari tadi. Mungkin karena beliau sadar bahwa kedua mataku sedikit sembab. Namun aku mencoba tak peduli dan lanjut menata piring di atas meja makan. Aku baru selesai memasak balado telor kesukaan bapak, spesial ekstra pedas.

“Kamu habis nangis , Ndok?” ibu akhirnya tak mampu menahan untuk bertanya. Aku hanya menggeleng sambil memberinya sebuah senyuman.

“Enggak, Bu. Ini balado sambelnya dicampur cabe setan jadi pedesnya sampai ke mata, hehe,” aku menambahi sambil terkekeh. ”Bapak di mana?”

“Lagi di belakang kayaknya, dari kemarin airnya mati ….”

“ Ya sudah. Ibu aja dulu yang makan, aku mau manggil Bapak dulu.”

Langit sudah menghitam saat aku membuka pintu belakang. Lampu bohlam kekuningan yang menggantung di langit langit sebelah sumur menampakan sosok bapak yang sedang berjongkok, memperbaiki entah apa aku tak terlalu mengerti.

“Pak!” aku berseru.

“Opo , Nduk?” si bapak menjawab tanpa menoleh. Terlihat masih sibuk dengan kegiatannya.

“Makan malam dulu, Pak. Ibu sudah nungguin …”

“Iya sebentar. Ini hampir selesai.”

Untuk beberapa menit aku menunggui bapak sambil melihat kesekitar halaman rumah yang remang karena hari sudah menjelang malam. Suara jangkrik terdengar nyaring di telingaku. Beda sekali dengan keadaan di kota yang biasanya hanya terdengar suara mesin pabrik atau kendaraan yang bising.

Ini sudah dua bulan semenjak kejadian waktu itu. Kejadian memalukan yang hampir mencoreng nama baik keluargaku. Di mana fotoku bersama sosok yang disegani di desa ini tersebar di media sosial dan menjadi gunjingan tiada henti. Ayah dan ibu tentu pasang badan paling depan dalam membelaku, mereka terus membantah, meluruskan pada masyarakat bahwa berita yang beredar hanyalah fitnah, itu pasti perbuatan dari salah seorang yang merasa iri. Dan lambat laun semuanya pun reda, meskipun aku tak membuka suara semuanya pun percaya bahwa berita yang entah bersumber dari mana itu hanyalah kebohongan belaka.

Aku diam, bapak dan ibu tak pernah menuntut jawaban. Semuanya berlalu begitu saja, pun sampai aku kembali sekarang.

“Ayo, Ndok.”

Tau-tau bapak sudah ada di hadapanku. Rupanya aku keasyikan melamun.

Aku menyingkir sedikit. Mempersilahkan bapak untuk masuk ke dalam rumah lebih dulu. Saat aku hampir menutup pintu, sayup-sayup kudengar deru halus sepeda motor yang lewat dari jalan samping rumah. Dari suaranya saja aku tau itu milik siapa. Tentu saja mas Suryo. Tanpa sadar aku tersenyum begitu ponsel yang kukantongi di saku baju bergetar menerima satu pesan masuk.

‘ketemu sebentar, yuk. Mamas kangen Sufi’ begitu tulisnya.

Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya
Tidak ada komentar
88 Bab
คู่หมั้นคู่หมาย
ณ คฤหาสน์หรูกลางกรุงของตระกูล’จอมแก้วตะการ’ ตระกูลเก่าแก่ที่สืบทอดมาจากข้าราชชั้นผู้ใหญ่ วันนี้ดูคึกคักเป็นพิเศษเพราะแขกที่มาเยือนเป็นถึงเจ้าพ่ออสังหาริมทรัพย์ระดับต้นๆของเมืองไทย ภายในห้องรับแขกหรูคุณโชติและคุณหญิง อรสานั่งหน้าตายิ้มแย้ม ถัดมาจากคุณหญิงอรสาเป็นหญิงสาวร่างสมส่วนผิวขาวหน้าสวยหวานที่นั่งเงียบ แต่ในตาหวานแอบเขินอายทุกครั้งที่ได้สบตากับตาคมฝั่งตรงข้าม คุณชาตรีและคุณเกตุแก้วนั่งหน้าตาสดชื่นแจ่มใสเช่นกัน ถัดมาจากคุณเกตุแก้ว เป็นชายหนุ่มหน้าตาหล่อเหลาคมคายในตาดุที่นั่งหน้าบอกบุญไม่รับเพียงคนเดียวในห้องนี้ ถ้าจะมีใครสังเกตสักนิดจะเห็นว่าในตาคมคู่นี้เหลือบมองนาฬิกาข้อมืออยู่บ่อยครั้ง "ถ้าไม่มีอะไรแล้วเอาเป็นว่าตกลงตามนี้นะคะคุณพี่ น้องจะให้หนูแอ้กับตาพุฒิหมั้นหมายกันไว้ก่อน"คุณเกตุแก้วเอ่ยทำลายความเงียบ "พี่ก็ไม่ติดขัดอะไรหรอกค่ะ ยายแอ้ก็โตแล้วเรื่องแบบนี้ พี่คงต้องแล้วแต่ลูกค่ะ"คุณหญิงอรสาตอบกลับ "ถ้ายังไงวันนี้ผมขอตัวกลับเลยนะครับ เรื่องที่คุยไว้ก็ตกลงตามนี้นะครับ"คุณชาตรีเอ่ยขอตัวหลังจากเจรจาเสร็จตามที่ได้ตั้งใจไว้ "รีบไปไหนกันครับนานๆได้เจอกันทีอยู่ทานข้าวกลางว
Baca selengkapnya
คนเอาแต่ใจ
ห้องอาหารชั้นบนสุดของโรงแรมหรูกลางกรุง เจ้าของร่างสมส่วนใบหน้าสวยเฉี่ยวที่ตบแต่งมาอย่างสวยงาม นั่งหน้าบูดบอกบุญไม่รับสายตาจับจ้องไปทางประตูของห้องอาหารเป็นระยะสลับกับก้มมองนาฬิกาเรือนหรู ถ้าจะมีใครสังเกตคงเห็น อารมณ์หงุดหงิดที่เกิดขึ้นจากความไม่ได้ดังใจตามประสาคนถูกตามใจจนเคยตัว สายตาสวยมองจ้องร่างสูงใหญ่หล่อเหลาที่เร่งรีบเดินเข้ามาด้วยความรีบร้อน ก่อนจะมาหยุดตรงสายตาสวยที่มองมาแบบโกรธกรุ่น "คุณมาช้ามากนะคะพุฒิ"ทันทีที่ชายหนุ่มมาถึง สาวสวยก็ตั้งคำถามขึ้นมาตามอารมณ์โกรธที่เริ่มปะทุขึ้น "ไม่เอาน่ามายด์" มายด์หรือมณีรินทร์ หญิงสาวสวยที่นั่งตรงหน้ามองสบตาพร้อมกับสายตาที่ขอคำอธิบาย "คุณให้ฉันรอคุณสองชั่วโมงเพื่อที่จะฟังคุณพูดแค่นี้ เหรอคะ" "ผมติดธุระกับครอบครัว คุณก็รู้" "ธุระอะไรคะพุฒิ ใช่ธุระเรื่องหมั้นของคุณหรือเปล่า"สายตาจ้องมองอย่างคาดคั้น "คุณจะให้ฉันรอไปถึงไหนคะคุณเองก็ไม่ชัดเจน ก็แค่คุณบอกว่าคุณไม่หมั้น คุณมีแฟนอยู่แล้วคุณพูดได้ไหมคะ จะอะไรกันนักหนาเชียว"หญิงสาวกล่าวด้วยอารมณ์โกรธ "มายด์คุณก็รู้ว่าผมยังพูดอะไรไม่
Baca selengkapnya
คนเอาแต่ใจ(จบ)
"คุณผู้หญิงคะ คุณพุฒิมาค่ะ"เสียงรายงานจากสาวใช้ ทำให้คุณวดีละมือจากทัพพีที่กำลังคนแกงในหม้อ "ขึ้นไปตามคุณมายด์หรือยัง" "ไปแล้วค่ะคุณมายด์เธอบอกให้คุณพุฒิกลับไปเลย หนูเลยมาถามคุณผู้หญิงก่อนว่าจะให้หนูทำยังไงดี" "ลูกคนนี้บทจะดื้อก็ดื้อเอาการ เชิญคุณพุฒิไปห้องรับแขกก่อนเดี๋ยวฉันตามออกไป"พูดจบก็ละมือจากงานตรงหน้า "ฝากด้วยนะแม่อิ่ม"คุณวดีหันไปสั่งแม่บ้านที่ทำหน้าที่เป็นลูกมืออยู่ใกล้ๆก่อนจะเดินออกไปพบแขกของลูกสาว "สวัสดีครับคุณอา ผมมาหามายด์ครับ"ทันทีที่คุณวดีเดินเข้ามายังห้องรับแขก พุฒิพัฒน์ก็ลุกขึ้นทำความเคารพ "เชิญนั่งค่ะ ยายมายด์ไม่สะดวกลงมาเห็นบ่นว่าปวดหัว คุณพุฒิมาก็ดีแล้วอากำลังมีเรื่องอยากคุยด้วยพอดี"สายตาจับจ้องไปที่ชายหนุ่ม "ไม่อ้อมค้อมนะคะข่าวที่คุณพุฒิจะหมั้น มันยังไงกันคะ จริงๆอาก็ไม่อยากก้าวก่ายเรื่องส่วนตัวหรอกนะ แต่คุณพุฒิต้องนึกถึงหน้าตาของยายมายด์บ้าง คุณคบกับยายมายด์มาตั้งนาน อยู่ๆมามีข่าวแบบนี้ มายด์จะเป็นไงค่ะคุณคิดบ้างไหม"เป็นคำถามที่ทำให้ชายหนุ่มหน้าซีดลง "คุณอาทราบแล้วเหรอครับ"เอ่ยถามไม่
Baca selengkapnya
ธรรศธร
‘พิมพ์มาดา’ ชื่อนี้เริ่มจะเป็นข่าวในวงสังคมมากขึ้น ไม่ว่าจะเป็นข่าวจากหน้าหนังสือพิมพ์ หรือจากสายข่าวขาเมาท์ทั้งหลายในวงการไฮโซ มีใครบ้างที่ไม่รู้จัก’พิมพ์มาดาจอมแก้วตะการ’ นอกจากนามสกุลของเธอแล้ว ชื่อเสียงของเธอที่บ่มเพราะมาจากคุณหญิงอรสาผู้ที่เป็นแม่งานสังคมสงเคราะห์ต่างๆ และยิ่งมามีข่าวถึงการทาบทามหมั้นหมายของ’ตระกูลกิตติไพศาล’ เจ้าพ่ออสังหาริมทรัพย์ระดับต้นๆของเมืองไทยด้วยแล้ว ยิ่งพาให้ชื่อเสียงดังมากขึ้นอีกเท่าตัว ข่าวซุบซิบจากหน้าสังคมที่ตอนนี้มีคนสนใจมากกว่าข่าวหน้าดาราผ่านสายตาของคุณปานวาด ซึ่งเป็นหนึ่งในคนดังของสังคมไฮโซอีกคน นางวางหนังสือพิมพ์แล้วหันกลับไปมองร่างสูงใหญ่ที่กำลังก้าวเข้ามายังห้องอาหาร ซึ่งมีนางและสามีนั่งทานอาหารเช้าอยู่ก่อนแล้ว "ตาหนึ่งแกเห็นข่าวหนูแอ้หรือยัง"ทันทีที่ร่างสูงเดินมาหยุดตรงที่นั่งประจำนางก็เอ่ยถามทันที ตาหนึ่งหรือ ‘ธรรศธร’ขมวดคิ้วทำหน้างุนงงหนัก "ข่าวอะไรครับแม่"ถามหลังจากรอให้เด็กรับใช้ยกอาหารเช้ามาเสิร์ฟแล้วเดินออกไป "ก็ข่าวหมั้นนะสิยะ อ้าว!นี่แกไปอยู่ไหนมาเนี่ยถึงได้ตกข่าว"คำตอบและคำถามของมารดา ทำใ
Baca selengkapnya
คำถามที่ไม่อยากตอบ
"แอ้จะหมั้นเหรอครับ"ชายหนุ่มเอ่ยถามทันทีหลังจากผู้ใหญ่ทั้งสองออกไป ส่งผลให้ดวงตากลมโตสลดลงเล็กน้อย "แอ้รักพี่พุฒิค่ะ แอ้อยากหมั้น"เพราะเห็นคนตรงหน้าเป็นพี่ชายหญิงสาวจึงไม่ปิดบังความรู้สึก คนฟังได้แต่ถอนใจชัดเจนในคำตอบรอบที่ร้อยที่สาวสวยบอกกับเขา แต่คงเป็นเขาเองที่ชอบหลอกตัวเอง "ครับ…จนป่านนี้แอ้ก็ไม่รักพี่สักที" "พี่หนึ่งคะ!"เสียงหวานเอ่ยขัดก่อนที่ชายหนุ่มจะพูดต่อ "ใครบอกว่าแอ้ไม่รักพี่หนึ่งคะ แอ้รักพี่หนึ่งมากรักพี่หนึ่งเหมือนพี่ชายแท้ๆของแอ้"สาวสวยเอ่ยความรู้สึกของตัวเองเป็นครั้งที่ร้อยเช่นกัน "โอเค…พี่ได้ยินชัดเเล้วครับ"ชายหนุ่มรีบพูดเมื่อบรรยากาศเริ่มจะเครียดเพราะคนสวยเริ่มตาแดง "พี่หนึ่งอย่าพูดแบบนี้อีกนะคะ แอ้ไม่อยากเสียพี่ชายคนนี้ไป อยู่กับแอ้แบบนี้นานๆนะคะ"พูดพร้อมกับเอนหัวทุยสวยซบลงบนไหล่กว้างเพื่อเอาใจเหมือนลูกแมวประจบเจ้าของ หัวใจของธรรศธรอ่อนลงทันทีที่สาวน้อยของเขาทำแบบนี้ นี่ใช่ไหมวีธีที่พิมพ์มาดาดึงหัวใจของเขาไว้ โดยที่สาวเจ้าแทบไม่ต้องทำอะไรเลย "แล้วจะหมั้นเมื่อไรครับ หมั้นแล้วแต่งเลยหรือเปล่า"ธรรศธรย
Baca selengkapnya
รุกฆาต
ธรรศธรออกมาจากบ้านของพิมพ์มาดาด้วยหัวใจที่หนักอึ่ง นี่หรือเปล่าอาการของคนอกหัก ชายหนุ่มยิ้มให้กับตัวเอง ตลอดเวลาที่ผ่านมาเขาสู้เพื่อที่จะให้พิมพ์มาดามองเห็นความรักที่เขามีต่อเธอ และวันนี้คำตอบมันชัดเจนแล้ว ความรักก็เป็นแบบนี้แหละ เมื่อสมหวังก็ต้องมีผิดหวังเป็นเรื่องธรรมดา ชายหนุ่มส่ายศรีษะเบาๆ เพื่อไล่ความคิด พร้อมกลับหักพวงมาลัยรถออกนอกเส้นทางที่ตั้งใจจะกลับบ้านในตอนแรก เขาอยากหาที่นั่งใช้ความคิดสักพัก และเพื่อนที่ดีที่สุดก็คือเหล้านั่นเองชายหนุ่มหมุนพวงมาลัยรถเข้ามายังร้านประจำของเขากับเพื่อนๆ เป็นผับขนาดเล็กที่มีทุกอย่างพร้อมทั้งอาหารและเครื่องดื่ม รวมถึงสาวๆ ไว้คลายเครียดหากลูกค้าคนไหนต้องการ หาที่จอดรถได้แล้ว ชายหนุ่มเดินเข้าไปด้านในตาคมเข้มมองหาที่นั่ง โต๊ะที่ธรรศธรเลือกเป็นมุมที่ค่อนข้างมืดแต่สามารถมองเห็นบรรยากาศได้ทั่วทั้งร้าน ชายหนุ่มสั่งเครื่องดื่มที่ต้องการ และนั่งทอดอารมณ์ฟังเพลงไปเรื่อยๆ ระหว่างนั้นมีสาวๆ ส่งสายตาเชิญชวนมาไม่ขาด หรือบางคนก็แวะเวียนมาหาเขาถึงโต๊ะ เพราะหน้าตาที่หล่อเข้มของเขาจึงเป็นที่สะดุดตากับสาวๆ ที่พบเห็น ถึงแม้สายตาจะดูเย็นชาไปบ้าง แต่นั่นยิ่งส่งผลให
Baca selengkapnya
มาก่อนแล้วไง
วันนี้ธรรศธรตื่นสายกว่าปกติ เพราะเป็นวันหยุดเขาเลยนอนต่อแบบคนเกียจคร้าน เมื่อคืนกลับมาดึก เลยทำให้เช้านี้เขานอนยาวไปสักหน่อย "เสด็จลงมาได้แล้วเหรอยะ ฉันนึกว่าแกจะนอนถึงเย็นเสียอีก"คำทักทายจากแม่ทันทีที่เจอหน้ากัน "เมื่อคืนกลับดึกน่ะครับ พ่อไม่อยู่เหรอครับ"ตอบพร้อมกับถามหาบิดา ซึ่งปกติพ่อเขามักจะอยู่ติดบ้านเสมอ "ไม่ดึกละมั้ง บ้านฉันเรียกว่าสว่างคาตาเลยแหละแบบนี้"คุณปานวาดตอบลูกชายแบบคนหาเรื่องทะเลาะกัน ยกที่หนึ่งกำลังจะเริ่ม ชายหนุ่มคิดในใจ แม่กับเขาถือว่าเป็นมวยถูกคู่ "พอดีมีเรื่องให้คิดนะครับ เลยอยู่คิดดึกไปหน่อย"คำตอบของลูกชาย ทำให้คุณปานวาดลอบเบะปาก มีเรื่องให้คิด หรือเรื่องไม่ต้องคิดกันแน่ ทำอย่างเดียว "แม่อ่านอะไรอยู่ครับ เห็นเพ่งจนตาแทบหลุด"ถามมารดาเพราะตั้งแต่ลงมาเขาเห็นแม่นั่งจ้องมองอะไรบางอย่างในหน้าหนังสือพิมพ์อย่างตั้งอกตั้งใจ "ข่าวซุบซิบสังคมไฮโซนั่นแหละ เออตาหนึ่ง แกดูนี่สิ นี่ใช่ว่าที่ลูกเขยคุณหญิงอรสาหรือเปล่า ในข่าวมันใช้อักษรย่อนะ ฉันแปลไม่ถูก ในข่าวเขาเขียนว่า น้องม.นี่หรือป่าวที่เป็นตัวจริงของ ไฮโซ
Baca selengkapnya
แผนร้าย
"คุณดนัย เข้ามาพบผมหน่อย"ธรรศธรกดต่อสายหาเลขาคนสนิท ไม่นานชายหนุ่มรูปร่างสันทัดใบหน้าเข้มก็เปิดประตูเข้ามา หลังจากเคาะและรอเสียงอนุญาตจากเจ้าของห้อง"คุณหนึ่ง มีอะไรหรือครับ"ดนัยเอ่ยถาม หลายปีที่ทำงานด้วยกัน ดนัยไม่ได้เป็นแค่เลขา แต่เขายังเป็นคนที่รู้ใจหรือเรียกอีกคำก็คนสนิทนั่นเอง"คุณให้คนไปตามดูผู้หญิงคนนี้ให้หน่อย ว่าวันๆ เธอไปไหนและทำอะไรบ้าง""สวยนะครับ"ดนัยจ้องมองรูปในสมาร์ทโฟน"สนใจหรอครับ""เปล่าแค่อยากรู้""แบบนี้แถวบ้านผมเรียกว่าสนใจครับ""ไอ้โอ สั่งแค่ไหนก็ไปทำเถอะอย่ามาถาม"โอหรือ ดนัยลอบอมยิ้ม"ถ้าไม่ชอบ ผมขอนะ แบบว่าสวยถูกใจผมมาก"ดนัยยังไม่เลิกแหย่เจ้านาย"เออ! ไปทำตามที่สั่งเถอะ"ธรรศธรรับปากแบบขอไปที"รับปากว่าให้ผมแล้วนะ""ถ้าไม่อยากหางานใหม่ ก็รีบๆ เอามือถือไปปริ้นรูปมาซะ" บอกอย่างอารมณ์เสีย"ค๊าบบบบบ คุณหนึ่งงงง"ตอบแบบยานคางและกวนอารมณ์ ส่งผลให้เกือบได้บาทาของธรรศธรเป็นของแถมออกมาด้วย สวยเหรอก็แค่สวยแต่รูป ธรรศธรคิดในใจพร้อมกับยกริมฝีปากบิดขึ้นร่างที่ดูสูงโปร่งแต่อวบอิ่มสมส่วนในชุดเสื้อเกาะอกสีดำ กับกระโปรงที่ยาวจากสะโพกแค่คืบ นั่งไขว้ขาบนเก้าอี้ทรงสูง เพราะหันหน้าเ
Baca selengkapnya
แผนร้าย(1)
"เกิดอะไรขึ้นครับคุณหนึ่ง ทำไมคุณเขาถึงได้เป็นแบบนี้"ดนัยถามทันทีเมื่อทั้งสองออกมายืนหน้าร้าน"เมา"ธรรศธรตอบแค่นั้น"ทราบครับว่าเธอเมา ที่ผมอยากทราบคือทำไมเธอถึงได้เมาขนาดนี้ครับ"ดนัยถามเพราะความอยากรู้ ร่างบางในอ้อมแขนเริ่มดิ้นและส่งเสียงประท้วงอ้อแอ้ฟังไม่ได้ศัพท์ยิ่งทำให้ธรรศธรเริ่มหงุดหงิด"แล้วมึงจะถามอีกนานไหมโน้นรถขับตามมา"บอกพร้อมกับพยักหน้าไปทางรถสปอร์ตคันหรูของคนเมา"ปล่อย! ฉันกลับเองได้ ปล่อย! "มณีรินทร์เริ่มมีอาการขัดขืน"ยืนให้ได้ก่อนไหมแม่คุณ ค่อยมาขับรถ"ธรรศธรบ่นอย่างรำคาญ"เออ คุณหนึ่งครับ"เมื่อเห็นท่าไม่ดีดนัยจึงเอ่ยขัดขึ้น"ที่ผมบอกว่า ขอเธอ คือ คุณหนึ่งไม่ต้องลงทุนทำให้ขนาดนี้ก็ได้...ผมแค่""จะพล่ามอีกนานไหม"ธรรศธรเอ่ยขัดขึ้นยิ่งอยู่นานก็ยิ่งเป็นเป้าสายตา เพราะคนเริ่มมองมาทางเขามากขึ้นคงเป็นเพราะสภาพคนสวยอีกนั่นแหละ"รีบๆ ไปเอารถและขับตามไปที่คอนโดเร็วๆ "บอกพร้อมกับเปิดประตูรถแล้วยัดหญิงสาวเข้าไปด้านใน ก่อนจะตามเข้าไปนั่งประจำที่คนขับแล้วขับออกไปทันที ทิ้งให้ดนัยยืนงงมองตามไปจนไฟท้ายลับตา"อะไรวะ” ดนัยยกมือเกาหัวก่อนจะขับรถตามไปยังจุดหมาย"เอายังไงต่อครับคุณหนึ่ง"เม
Baca selengkapnya
แผนร้าย(จบ)
แสงสีทองที่ส่องมาบนพื้นดินลอดผ่านมายังกระจกบานใส ที่คลุมด้วยผ้าม่านสีสะอาดตา ส่งผลให้ร่างบางที่หลับสนิทมาตลอดคืนเริ่มรู้สึกตัว ค่อยๆปรือตาขึ้นคิดทบทวนสิ่งที่ผ่านมา ปวดหัวสิ่งแรกที่มณีรินทร์รู้สึก ดวงตากลมโตเริ่มมองสำรวจไปทั่ว ที่นี่ที่ไหนกันเธอไม่คุ้นตา มีอ้อมแขนแข็งแรงโอบกอดรอบตัวเธออย่างอบอุ่น ดวงตากลมโตเบิกกว้าง พร้อมกับกระถดถอยร่างออกห่างจากสัมผัสนี้ มือบางตะครุบผ้าห่มที่ร่วงหล่นตามแรงขยับ ร่างบางก้มสำรวจตัวเองภายใต้ผ้าห่มผืนหนา"กรี๊ดดด! "มณีรินทร์ส่งเสียงร้องสุดเสียง เมื่อสำเหนียกได้ว่า เธออยู่ในสภาพไหน ดวงตาคู่สวยจับจ้องไปยังร่างหนาที่นอนคว่ำหน้าท่อนบนเปล่าเปลือย มีเพียงผ้าห่มคลุมช่วงร่างไว้อย่างหมิ่นเหม่ ใครกันหญิงสาวถามตัวเอง ไม่รอให้สมองสั่งการเสียงกรีดร้องก็ดังมาอีกครั้งพร้อมกับน้ำตาที่ไหลมาเป็นทางบนหน้าสวย"ตกใจอะไรกันหนักหนา"เสียงแหบพร่างัวเงียตื่นเพราะเสียงกรีดร้องบอกออกมาแบบไม่สบอารมณ์นัก"แก แก เป็นใคร"มณีรินทร์ถามพร้อมกับนึกถึงหน้าผู้ชายคนสุดท้ายที่คุยด้วย ธรรศธรลุกขึ้นแบบหมดอารมณ์ที่จะนอนต่อ เพราะเสียงร้องที่แสบแก้วหู สายตาคมไล่มองไปยังร่างบางที่กระถดถอยไปตั้งหลักอีก
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status