บทที่1

Lens.lff : โรงแรมเดิม ห้องเดิม

Film.​lff : เออ แต๊งค์

ร่างสูงโปร่งเหยียดกายอยู่บนโซฟาเบดในห้องทำงานของเพื่อนรักอย่างตริติณเจ้าของร้านเหล้า พิมพ์​ข้อความหาแฝดให้หาสาวๆ มาช่วยปลดปล่อยอารมณ์​ความเครียดให้ในคืนนี้ตามประสาหนุ่มโสด มันก็ต้องมีกันบ้าง ซึ่งทุกรายต้องจบในคืนเดียวและแยกย้ายไม่มีสานต่อใดใดทั้งนั้น จะได้ไม่มีปัญหา​ตามมาให้วุ่นวายใจกัน

"กว่าจะมา" 

"กูมาปกติ" ปกติของเจ้าของร้านอย่างไอ้ติณคือสองทุ่ม แต่ตอนนี้เข็มนาฬิกาบอกเวลาเกือบสามทุ่มแล้ว ติดเด็กตั้งแต่เล็กจนโตจริงๆ

"หมดแก้ว กูจะกลับละ" ผมรินน้ำสีอำพันราคาแพงให้เพื่อนจนเต็มแก้ว จะได้ตามกันทัน

"รีบ?" 

"กูมีธุระ" 

เกร๊ง! 

"เจอกัน" 

หลังจากยกแก้วจนหมด ผมก็บอกลาเหมือนทุกครั้ง ก่อนจะก้าวขายาวออกจากห้อง วิ่งลงบันไดเหล็ก ผิวปากอย่างอารมณ์ดี​ ตรงไปไฮเปอร์​คาร์คู่ใจ ปลายทางคือโรงแรมในเครือของผมนี่แหละ

ห้อง 909

"มาเร็ว" ไอความเย็นจากเครื่องปรับอากาศออกมาจากประตูห้องที่ถูกแง้มไว้ ทำผมแปลกใจไม่น้อย เพราะอันที่จริงห้องนี้มีเพียงผมกับไอ้แฝดเท่านั้นที่เปิดได้ ส่วนสาวๆ จะต้องรอที่ล็อบบี้ก่อนหรือว่าไอ้แฝดจะแวะมาดู 

แต่ก็ดีเหมือนกัน กำลังร้อนอยู่พอดีจะได้ไม่หงุดหงิดจนเสียอารมณ์​

แกร๊ก! 

แขนยาวเอื้อมไปล็อคกุญแจอีกชั้น ก่อนจะเดินไปหาน้ำเย็นๆ ในตู้เย็นมาจิบปลุกอารมณ์​ให้ตัวเองนิดหน่อย ก่อนจะเดินจิบไปปลดกระดุมเสื้อไปตรงไปยังห้องนอนที่คิดว่ามีใครบางคนรออยู่ 

และก็จริง... ภาพที่เห็นทำผมรู้สึกปวดหนึบขึ้นมาทันทีอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน ร่างบางหุ่นนางแบบในชุดเดรสเกาะอกสั้นรัดรูปสีชมพู ผิวขาวใส เรียวขาสวย แต่งหน้าอ่อนๆ ผมสีน้ำตาลเป็นลอน นอนหลับตาพริ้มอยู่บนเตียง คนนี้ตรงใจผมมาก

"รอจนหลับ?" 

ฟอด

เธอเหมือนมีอะไรบางอย่างดึงดูดให้ผมหลงใหล ก้มลงไปกดจมูกมีสันลงบนแก้มหอมๆ อย่างห้ามความรู้สึกตัวเองไม่อยู่ ต่างจากทุกคนที่ผมไม่เคยแม้แต่สัมผัส

"อื้ม ร้อนจัง" เสียงงอแงดังขึ้นพร้อมกับมือเล็กๆ ที่พยายามรูดซิปหน้าลงเผยให้เห็นภูเขาลูกโตขนาดเกินตัว

"ใจเย็นครับคนสวย" 

กลิ่นแอลกอฮอล์​บนตัวเธอคละเคล้ากับกลิ่นน้ำหอมชวนผมเข้าไปดอมดมใกล้ๆ อีกครั้ง ตั้งแต่ลำคอขาวเรื่อยลงมาหยุดตรงก้อนภูเขาที่มีเพียงแผ่นซิลิโคนปิดไว้ให้ดูน่าค้นหา

จุ๊บ

"อ๊ะ"

"อื้อ" 

เสียงหวานๆ เป็นธรรมชาติดังขึ้นทันทีที่ริมฝีปากร้อนครอบครองยอดอกสีหวาน เพียงเท่านี้ก็เพียงพอต่ออารมณ์​ที่พลุ่งพล่านของผม ปากดูดกินเธอไปส่วนมือก็ปลดเข็มขัดกางเกงตัวเองดึงอาวุธร้ายพร้อมรบออกมา เธอจะเป็นคนแรกที่ตัวตนของผมจะเข้าไปอยู่ในตัวเธอ และเป็นคนแรกที่ผมอยากชิมปากอวบอิ่มนั่นด้วย

กึก! 

"อื้อ จะ เจ็บนะ" 

"โคตรแน่น" 

สะโพกสอบขยับเข้าออกเนิบนาบ ก่อนจะค่อยๆ แรงขึ้นเร็วขึ้นตามอารมณ์​กระสันของตัวเองพาคนใต้ร่างครวญคราง​ออกมาไม่เป็นภาษา สองมือเล็กๆ นวดคลึงภูเขาลูกโตปล่อยใจไปตามอารมณ์​ที่ผมมอบให้ ชวนให้ผมอยากจะกินอีกครั้ง และอีกครั้ง

"กรี๊ด..." 

ฉันลืมตาตื่นขึ้นมาด้วยความเหนื่อยล้า เหมือนเมื่อคืนไปวิ่งมาราธอนมาเลย ทำไมถึงได้ปวดตัวขนาดนี้เนี่ย สงสัยจะเมามากไปหน่อยละมั้ง

แต่ที่ทำให้ฉันตกใจจนถึงขีดสุดก็เพราะแผ่นหลังเปลือยเปล่าที่นอนคว่ำหน้าอยู่ข้างกัน แถมยังเอาแขนล่ำๆ มากอดก่ายเอวยี่สิบเอ็ดของฉันไว้อีก ทำฉันเผลอเอาขาถีบคนแปลกหน้าตามสัณชาตญาณที่มีจนเขาตกเตียงไป

พลั่ก!

"โอ๊ย!"

"ไอ้แก่ แกเป็นใครห๊ะ" 

"ว่าใครแก่วะ" 

"คระ ใครพูด ก็คนนั้นแหละ" 

คนแปลกหน้าลุกขึ้นยืนมองฉันตาเขียว ร่างสูงผิวขาวซิกแพคแน่นๆ มีไลน์​วีเชฟพาสายตาของฉันมองตามลงไปจนถึงขอบบ็อกเซอร์​แบรนด์​ดัง นึกว่าจะเป็นตาแก่ลงพุงซะอีก

"ขะ เข้ามาในห้องฉันได้ยัง​ไง" 

"ห้องใคร" 

"ห้องฉัน"

"มอง แล้วพูดใหม่"

เขาชี้ป้ายรหัสไวไฟที่มีเลขห้องให้ฉันหันไปมอง '909' ฉันเลยรีบเอื้อมไปหาคีย์การ์ดในกระเป๋าสะพายให้แน่ใจว่าคนที่พูดมั่วเป็นเขาไม่ใช่ฉัน 

"609" โชคไม่เข้าข้างกันเลย เป็นฉันเองที่เมาจนไม่รู้เรื่องแถมมานอนผิดห้องอีก ทำยังไงดีละวาดฝัน! ฮือออ...แกล้งเบลอไปเลยแล้วกัน

พยายามทำตัวให้เล็กที่สุดหอบผ้าห่มผืนใหญ่ปกปิดอะไรต่อมิอะไรของฉัน ค่อยๆ ขยับลงจากเตียง ยังไม่ทันที่เท้าจะแตะพื้น ใจของฉันก็ตกลงไปอยู่ที่ตาตุ่มอีกครั้ง

"จะไปไหน" หน้าก็ไม่โหดแต่เสียงดุชะมัดเลย ให้ตายเถอะ! 

"กลับห้อง" 

"ง่ายๆ แบบนี้?" 

"แบบนี้แหละ" 

คนตัวโตเดินอ้อมมายืนกอดอกตรงหน้า คิ้วเข้มผูกกันเป็นปมพยายามระงับคลุกรุ่นที่มี มองร่างบางที่นั่งทำหน้าเหมือนจะร้องไห้ แต่ในแววตากลับสะท้อนความดื้อออกมาอย่างเห็นได้ชัด ไหนจะปากจิ้มลิ้มเตรียมเถียงทุกคำนั่นอีก

 

 

 

 

 

 

#พาพี่ฟิล์มคนแซ่บมาทักทายทุกคนแล้วคร้า

#อ่านเพลินๆ สบายๆ ฟินๆ กันเหมือนเดิมนะคะ