로그인ช่วยฉันที
(18+)
“คุณโอเคนะอัญญา” ชยางกูรถามไถ่อัญญาด้วยความเป็นห่วง
“....” เธอไม่ตอบ มือไม้ลูบไล้ลำคอตัวเอง ก่อนจะปรายตามองเขา
“ร้อนขนาดนั้นเลยเหรอ?” ชายหนุ่มยกมือปาดเหงื่อที่หน้าผากของเธอ เพียงแตะเบา ๆ กลับทำให้เธอรู้สึกวูบวาบ ใจเต้นระส่ำ ตึกตักตึกตัก
อัญญาสบสายตาคมอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นเลื่อนลงอีก เธอกลืนน้ำลายเฮือกใหญ่เมื่อเห็นอกแน่นขาวเนียนรวมถึงซิกแพคที่เป็นคลื่น ๆ ดูสุขภาพดีของเขา บรรยากาศฝนตกแอร์เย็นฉ่ำแบบนี้ หน้าอัญญากลับร้อนผ่าว จิตใจว้าวุ่นไปหมด
“ฉันควรทำยังไงดี”
เธอคิดไม่ตกว่าจะจัดการอารมณ์ที่มีแต่ความต้องการเรื่องอย่างว่านี้ยังไงดี ผู้ชายที่อยู่ตรงหน้า เขาก็ไม่ใช่คนที่เธอควรจะมีสัมพันธ์ลึกซึ้งเกินคำว่าเจ้านายกับลูกจ้าง
“ไม่ไหวก็อย่าทน ผมไม่ถือสาหรอก” เขามองออกว่าเธอกำลังคิดอะไรอยู่
“คุณควรออกห่างจากฉันนะคะ” เธอยังยืนยันคำเดิม
ทว่า...ชยางกูรกลับไม่สนใจคำพูดของหญิงสาวผู้เย่อหยิ่งคนนี้ เขาอดทนไม่เก่งเหมือนเธอ
อุ๊บ…ริมฝีปากหนาประกบไปที่ริมฝีปากอิ่มโดยไม่แยแสว่าคนตรงหน้าจะรู้สึกรังเกียจรสจูบของตัวเองหรือไม่ จะว่าไปเจ้าของปากก็ไม่ได้ขัดขืนสิ่งที่เขากระทำกับเธอเลย เพียงแค่อึ้งงันนั่งนิ่งตัวแข็งราวกับหุ่นปั้น ไม่ว่าชายหนุ่มจะดูดเม้มริมฝีปากของเธอแรงมากแค่ไหนก็ยังคงนิ่งอยู่อย่างนั้น
ชยางกูรรู้ว่าตัวเองกำลังเอาเปรียบผู้หญิงอยู่ แต่เขาก็หักห้ามใจตัวเองไม่ได้เหมือนกัน เมื่อได้ใกล้ชิดเธอและอยู่ในห้องสองต่อสอง กามารมณ์มันก็มาเอง
เขาถอนจูบออกเมื่อเห็นว่าหญิงสาวไม่ได้ตอบสนองต่อการกระทำที่ถือว่าโรแมนติกสุด ๆ สำหรับเขา หรือจูบของเขามันไม่เร้าใจมากพอ อาการนิ่งของหญิงสาวทำให้ชายหนุ่มหมดความมั่นใจ
เมื่อเห็นนัยน์ตาหญิงสาวเริ่มแดงเพราะอดกลั้นไม่ให้น้ำตาไหลออกมา เขารู้สึกผิดขึ้นมาทันที
“ผ...ผมขอโทษ”
ชยางกูรไม่เคยโทษตัวเองขนาดนี้มาก่อน เขาอยากจะตีตัวเองให้ตายตรงนี้ ทำลงไปได้ยังไง เธอไม่ได้เต็มใจเลยด้วยซ้ำ นี่เหมือนเป็นการตอกย้ำความรู้สึกของเธอชัด ๆ รู้ทั้งรู้ว่าเธอพึ่งเจออะไรมา
ไอ้เชี่ยฌอน..มึงมันเลวไม่มีที่สิ้นสุด
ชยางกูรตัดสินใจที่จะลุกขึ้นกลับไปที่ของตัวเอง แต่ยังไม่ทันที่เท้าจะก้าวไปข้างหน้า ปลายเท้าก็ต้องชะงักงัน
“เดี๋ยวค่ะคุณฌอน” อัญญาหยัดกายลุกขึ้นยืน แววตาที่ดูเหมือนคนหมดหนทางจดจ้องไปที่แผ่นหลังชายหนุ่ม
“....” ชยางกูรหันกลับมาหาเธอ มองเข้าไปนัยน์ตาคู่สวยตอนนี้ดูเหมือนกับอยากขอความช่วยเหลือจากเขา
“ช่วยฉันที”
หมับ...ว่าแล้วก็สาวเท้าเข้าใกล้เขา เขย่งปลายเท้าขึ้นเพื่อสัมผัสจูบปากหยักของเขาอย่างไม่เขินอาย ในเวลาแบบนี้เธอไม่มีตัวเลือกอื่นแล้ว ไม่ใช่ว่าไม่ลองทำวิธีอื่น เธอทำแล้วขณะที่เขางีบหลับ แต่เหมือนมันยังไม่สุด อารมณ์มันยังคั่งค้าง อย่างน้อยเขาก็ไม่ได้ผลักไสเธอออก ซ้ำยังจู่โจมก่อนด้วยซ้ำ คิดว่าฝันไปก็แล้วกัน
ชยางกูรตกใจในวินาทีแรก แต่แค่ชั่ววูบเท่านั้น ความรู้สึกเขาก็ไม่ต่างกับคนโดนมอมยาสักเท่าไหร่นัก พร้อมเสมอถ้าเธอยอม มือหนากระชับเอวบางเข้าไปแนบชิด ริมฝีปากตอบรับการจูบของหญิงสาวอย่างชำนาญ จากแค่ขบเม้มเบา ๆ เริ่มไต่ระดับเป็นดูดดื่มจนเกิดเสียง จ้วบจ้าบ ชวนปลุกเร้าอารมณ์
ทั้งคู่ต่างก็มีประสบการณ์ในเรื่องนี้เป็นอย่างดี จึงไม่ต้องรีรอให้เสียเวลา มือหนาลูบไล้ไปทั่วแผ่นหลังเนียนด้วยความเสน่หา ปลายลิ้นอุ่นตวัดกวัดแกว่งสู้กันไปมาด้วยอารมณ์ที่พลุ่งพล่าน ชยางกูรรู้สึกไม่สบอารมณ์กับชุดคลุมที่เธอใส่อยู่ เขาถอดมันออกไปกองอยู่ที่ปลายเท้าของเธอ ไม่มีอะไรมาหยุดเขาได้แล้วจังหวะนี้
ร่างบางถูกอุ้มไปนอนที่เตียงใหญ่ ก่อนจะหันมาจัดการกับกางเกงตัวเอง เธอเพ่งมองเขาทุกอิริยาบถ เลือดในกายเดือดปุด ๆ ร้อนรุ่มไปหมดอยากจะปลดปล่อยโดยเร็วเห็นเขาชักช้าจึงดีดกายลุกนั่งเพื่อช่วยเขาถอดกางเกง
“ใจเย็นสิคุณ” ชายหนุ่มเห็นท่าทางเร่งรีบของเธอจึงทักท้วงให้สาวตั้งสติ
“คุณช้า” เธอไม่ฟัง ยังคงพยายามแกะกระดุมออกให้เขาจนครบทุกเม็ด ชายหนุ่มเห็นแบบนี้ก็สู้ไม่ถอยเช่นกัน
ถ้าชอบแบบดุดันเขาก็จัดให้ได้
ชยางกูรจัดการเปลื้องผ้าตัวเองจนล่อนจ้อน ก่อนจะเชยคางเธอและมอบจูบอันเร่าร้อนให้หญิงสาว เธอเผยอปากตอบรับ มือเรียวรั้งคอเขาเอาไว้แน่น ลมหายใจหอบกระเส่าของเธอฟังแล้วช่วยปลุกเร้าอารมณ์ในกามได้ดีทีเดียว
เสียงครางอื้ออึงในลำคอเป็นครั้งคราวทำเอาใจเขาสั่นสะท้าน ที่เคยลั่นวาจาว่าไม่ชอบและไม่มีวันนอนกับเธอ มันก็คงเป็นเพียงแค่คำลวง ตอนนี้ในเวลานี้เขาต้องการเพียงอัญญาเท่านั้น ก็เธอเซ็กซี่ขนาดนี้จะให้ปล่อยไปได้ยังไง
อีกอย่างเธอเป็นคนขอให้ช่วย ถ้าไม่ช่วยก็คงดูไม่เป็นสุภาพบุรุษ ฟังดูอาจจะแปลก ๆ สรุปคือความต้องการของตัวเขาเองนั่นแหละ ยอมตามมาขนาดนี้ทั้งที่ไม่ใช่เรื่องของตัวเอง แบบนี้เขาไม่เรียกว่าชอบจะให้เรียกว่าอะไร
“อ่า! ซี้ด” เสียงครางเล็ดลอดผ่านไรฟัน เมื่อคอระหงถูกดูดจนขึ้นรอยช้ำเป็นจ้ำ ๆ ฝ่ามือหนาสอดประสานมือเรียวตึงไว้เหนือศีรษะของหญิงสาว เธอแอ่นกายขึ้นทุกครั้งที่เขาสัมผัสจุดไวต่อความรู้สึก
“ใส่มันเข้าไปสักทีเถอะ ขอร้องล่ะ” เสียงแผ่วเอ่ยขอร้องให้เขารีบยัดความเป็นชายที่ขึงขังเข้าไปในช่องทางรักของเธอได้แล้ว
ไม่ใช่ว่าเขาไม่อยาก แค่อยากเล้าโลมเธอให้มากกว่านี้ อีกทั้งยังอยากสำรวจเรือนร่างของเธอให้ทั่วเสียก่อน สำหรับเขาจุดหมายปลายทางมันไม่สำคัญเท่าระหว่างทาง เธอต้องจดจำเขาให้ขึ้นใจหลังจากจบภารกิจนี้แล้ว
“ใจร้อนจัง” เขาเอ่ยเสียงกระเส่า ทว่าก็ยอมทำตามที่เธอร้องขอ
เขาจับเรียวขาเธออ้าออกเล็กน้อย จากนั้นจับท่อนเอ็นสอดเข้ากายอุ่นที่เปียกแฉะไปด้วยน้ำหวานเยิ้ม ไม่รู้เป็นเพราะเธอห่างหายจากการร่วมรักกับใครนานไปหรือขนาดน้องชายของเขามันใหญ่ไป ท่อนใหญ่เข้าลำบากเล็กน้อย แต่ก็ผ่านเข้าไปได้ในที่สุด มันเข้าไปลึกจนสุดลำ
“อ่า” ความเสียวซ่านวิ่งพรวดพราดไปทั่วทั้งตัวเมื่อท่อนแข็งเสียบลงลึก
สะโพกหนาเคลื่อนกายไปตามจังหวะอย่างเนิบนาบ ชวนปลุกเร้าอารมณ์ที่ร้อนแรงให้ลุกโชนขึ้น
“ขอแรงกว่านี้ได้มั้ยคะ” หญิงสาวทำหน้าเหยเกเอ่ยปากเว้าวอนขอให้เขาส่งแรงมากกว่านี้ คำขอของเธออาจจะดูแรงและน่าอาย เพราะอยากหลุดจากความทรมานจึงไม่อาจมัวแต่เล่นบทรักกับเขาได้ ขอแค่ไปถึงจุดสุดยอดให้เร็วที่สุดแค่นั้นพอ
“จัดให้” เขาโน้มตัวลงกระซิบข้างหูเธอแผ่วเบา ก่อนจะจับเรียวขาขาวพาดบ่าแล้วเร่งสะโพกถี่และแรง กระแทกกระทั้นจนร่างสั่นสะเทือน
“อ๊า ๆ ๆ” เสียงครวญครางเจือกับเสียงเนื้อกระทบกัน ดัง ป๊าบ ๆ ๆ ...
หญิงสาวหัวสั่นหัวคลอนเพราะแรงกระทำที่ใส่เต็มกำลัง เครื่องกำลังร้อน อะไรก็ฉุดไม่อยู่
“ด..เดี๋ยวค่ะ” เธอขอให้เขาหยุด
หญิงสาวเอาแต่ใจ ขอนั่นขอนี่ ขอให้ทำเขาทำได้หมด แต่มาขอให้หยุดเขาคงไม่ยอมตามใจ ชายหนุ่มยังเร่งจังหวะต่อไป
“ฉันขอเป็นคนทำเอง” อัญญาเปล่งเสียงดังฟังชัด ถึงแม้จะเป็นการขอที่น่าอาย แต่มันทำให้ชายหนุ่มชะงักงันและยกยิ้มอย่างพอใจ ชอบเลยล่ะถ้ามาทรงนี้
อยากรู้เหมือนกันว่าเธอจะเก่งสักแค่ไหน
“โอเค” เขาพลิกกายลงไปนอนราบรอให้เธอขึ้นขย่ม
เธอขึ้นคร่อมเขาในทันที จับเจ้านั่นสอดใส่ช่องทางเสียว สายตาคมมองเธอด้วยความเสน่หา ยามที่เธอเริ่มโยกสะโพกไปมาท่อนเอ็นถูไถกับช่องสวาทมันช่างเสียวเหลือเกิน เขาคิดว่าที่ผ่านมาตัวเองช่างโง่เง่า มีอคติกับผู้หญิงที่สวยเซ็กซี่คนนี้ได้ยังไง
ชยางกูรลากสายตาไปที่กระจกบานใหญ่ เห็นเงาสะท้อนของเขาและเธอพอสลัว ทั้งรูปร่างทั้งผิวพรรณของหญิงสาวที่สะท้อนในนั้นราวกับนางฟ้าลงมาโปรดหุ่นก็สวยเพอร์เฟกต์ โดยเฉพาะยามที่กำลังขยับขึ้นลงอย่างพลิ้วไหว ราวกับการเต้นระบำ สำหรับเขาเรื่องเซ็กส์มันคือศิลปะที่สร้างความสุขอีกอย่างหนึ่ง ภาพที่เห็นในกระจกท่วงท่าที่เป็นอยู่ดูสวยงามและลงตัวเกินคำบรรยาย เขาคงไม่อาจลืมคืนนี้ได้แน่
อารมณ์ในกามของเธอน่าจะถึงขีดสุดจริง ๆ ตั้งแต่เป็นฝ่ายรุกพลิกตัวเองขึ้นมาอยู่บนกายแกร่ง แรงเธอยังไม่ตกเลยแม้แต่น้อย มือเรียวขยำสองเต้าเพื่อระบายอารมณ์ที่มันร้อนแรง ชายหนุ่มเห็นอย่างนั้นก็ไม่รีรอที่จะช่วยเธอเอื้อมมือขึ้นไปสัมผัสอกอวบ เต็มไม้เต็มมือและนุ่มนิ่มพอดีมือหนา นวดคลึงได้สักพักรู้สึกทนไม่ไหว ดีดกายลุกขึ้นนั่ง
ทั้งคู่หยุดนิ่งพลางสบตากัน เสียงลมหายใจหอบกระเส่า ฝ่ายชายจู่โจมริมฝีปากอิ่มของเธออีกครั้ง จูบจนหนำใจจึงไล่เลียลงมาถึงปลายยอดอกดูดกลืนกินอย่างเอร็ดอร่อยราวกับเป็นหวานเย็น
ชยางกูรจับเธอพลิกให้อยู่ในท่าคลานเข่า อ้าขาขาวออกเล็กน้อย ก่อนจะสอดใส่ท่อนแกร่งเข้าทางด้านหลัง ก้นกลมแอ่นขึ้นตอบรับท่วงท่าชวนเสียวนี้ สองมือหนาจับสะโพกกลม ก่อนจะเร่งจังหวะถี่ ๆ รัว ๆ
ป้าบ! ป้าบ! ป้าบ! เอวดีไม่ไหว จัดให้ตามคำขอและตามแรงปรารถนาของตัวเอง จนท้ายที่สุดก็ถึงจุดหมายไปพร้อมกัน
“อื้อ/อ่า”
เขาลงไปนอนแผ่หลาข้างกายเธอ เผลอหลับตาไปเพราะความเหนื่อยล้า ไม่ได้ลุกไปชำระร่างกายตัวเอง ส่วนฝ่ายหญิงก็เช่นกันเธอนอนนิ่งมองเพดานห้อง หลับตาปริบ ๆ เมื่อความรู้สึกอัดอั้นถูกปลดปล่อยก็สบายตัวขึ้น ตอนนี้กลับเป็นว่ารู้สึกผิดขึ้นมาแทน ก็เคยลั่นวาจากับเขาว่า
‘คุณไม่มีวันได้เห็นขาอ่อนของฉันหรอกคุณฌอน สาบานให้ฟ้าผ่าหัวฉันเลยถ้ามีวันนั้น’
ไม่ใช่แค่เห็นเท่านั้น เขายังได้สัมผัสเรือนร่างของเธอแทบทุกอณู อับอายขายขี้หน้าที่สุด
ไม่รู้สุชาติเอายาเสียสาวแบบไหนผสมในเครื่องดื่ม มันวูบวาบขึ้นมาอีก แม้จะถึงจุดสุดยอดไปแล้ว ผ่านไปประมาณหนึ่งชั่วโมงทว่าความต้องการทางเพศถูกกระตุ้นขึ้นอีกครั้ง เหมือนฤทธิ์ยายังไม่หมด พอหายเหนื่อยร่างกายเธอก็ร้อนผ่าวขึ้นอีก จนต้องสะกิดเขารอบสอง ซึ่งเขาก็ยอมช่วยเธออย่างเต็มที่ ไม่มีอิดออด
เฮอ...กว่าจะหลับสนิททำเอาทั้งเขาและเธอเพลียสุด ๆ
บทส่งท้าย หนึ่งเดือนผ่านไป “สวัสดีค่ะจีเอ็ม” “สวัสดีครับจีเอ็ม” “ดีครับ” พนักงานในรีสอร์ตของอัญญาต่างพากันยกมือไหว้และให้ความเคารพชยางกูรเมื่อเขาเดินผ่าน “ดูคุณจะทำตัวเว่อร์กว่าเจ้าของรีสอร์ตอีกนะคะ ที่นี่มีจีเอ็มที่ไหนกัน” แฟนสาวเดินเข้ามาแซวเมื่อได้ยินพนักงานเรียกเขาว่าจีเอ็ม “ก็ไม่ต่างอะไรกันนักหรอกที่รัก ผมเป็นที่ปรึกษาด้านบริหารโดยตรงถ้าไม่เรียกจีเอ็มจะให้เรียกอะไรละครับ” ว่าที่สามีอ้อนภรรยาอย่างน่ารัก ที่บอกว่าเขาเป็นว่าที่สามี เพราะอีกสองเดือนทั้งคู่จะเข้าพิธีแต่งงานกันแล้ว หลังจากไปง้อกันสำเร็จ กลับมาชยางกูรก็ถือพานดอกไม้เข้ามาขอขมาพ่อแม่และยายของแฟนสาวที่เขาได้ล่วงเกินแก้วตาดวงใจของพวกท่านไป และถือโอกาสนี้สู่ขออัญญาด้วยเสียเลย พ่อแม่และยายหอมไม่ติดใจอะไรเขา แถมยังชื่นชมว่าใจกล้าและมีความรับผิดชอบดีมาก ชายหนุ่มจึงเป็นที่โปรดปรานของผู้ใหญ่ไปแล้ว ทำให้เขาสามารถเดินเข้าออกห้องนอนของอัญญาได้อย่างสบายใจ เป็นการอยู่ก่อนแต่งทดลองความเป็นสามีไปในตัว แต่ชยางกูรไม่ได้มาเกาะอัญญากินนะ เขาท
รักต้องง้อ(18+) “ตกลงจะให้ผมทำอะไร” อัญญาไม่ยอมเอ่ยออกมาสักที เอาแต่จ้องหน้าสบตาเขาอยู่หลายวินาทีแล้ว “ฉัน...ขอให้คุณยกขันหมากไปสู่ขอฉันภายในเดือนหน้า” ในที่สุดเธอก็กล้าเอ่ยปาก เป็นคำขอที่ทำให้ใจของเขาแทบจะละลายลงตรงนั้น ก่อนหน้านี้กลัวแทบแย่ ว่าเธอจะขอเลิก พอได้ยินประโยคนี้หัวใจพองโตคล้ายกับกำลังเต้นเฉลิมฉลองกันยกใหญ่ แต่เขายังเก็บอาการดีใจเอาไว้ก่อน “นี่คุณกำลังขอผมแต่งงานเหรอ?” “ใช่ที่ไหนกัน ฉันสั่งให้คุณไปขอฉันแต่งงานต่างหาก” “มัดมือชกผมเหรอ?” “ใช่ จะคิดอย่างนั้นก็ได้” “ไม่โกรธผมแล้วเหรอที่ผมพาสาวอื่นมานอนค้างด้วย”คำพูดนี้ของเขาทำให้อัญญาโกรธขึ้นมาจริง ๆ เดิมที คิดว่าเขาแค่แกล้งพูดให้เธอโมโหเท่านั้น “นี่คุณมีคนอื่นจริงเหรอ?” “....” เขาแกล้งไม่ตอบ เอาแต่ทำหน้านิ่ง จนแฟนสาวคิดว่าเป็นเรื่องจริง “คนสารเลว!” อัญญาจะง้างมือตบเขา ทว่าชายหนุ่มคว้าเอาไว้ทันแล้วรวบร่างบางไว้ในอ้อมแขนแกร่ง จากนั้นพาเธอไปในห้องนอน “ปล่อยฉันนะไอ้คนใจหมา ฉันไม่แต่งงานกับผู้ชายหลายใจสำส่อนอย่างคุณแล้ว”
คุณแพ้พนันฉันแล้ว อัญญานั่งเหม่อใจลอยที่ระเบียงห้องนั่งเล่นในที่พัก เสียงน้ำไหลเป็นธาร เสียงนกร้องเพลงเจื้อยแจ้ว เสียงลมพัดใบไม้ร่วงหล่น บรรยากาศดูสงบร่มรื่น ช่วงเวลาแบบนี้เธอต้องใจสงบ แต่ในใจกลับว้าวุ่นคิดถึงแต่เขา สามวันแล้วที่ติดต่อเขาไม่ได้ “คนใจร้าย จะเลิกกับฉันจริง ๆ ใช่มั้ย ชยางกูรนายมันงี่เง่า” เธอพึมพำคนเดียว สายตาก็ยังไร้ความสุข ไม่มีชีวิตชีวาเหมือนเดิม “มานั่งเหม่ออะไรตรงนี้ลูกสาวแม่” กัญญาเดินถือแก้วกาแฟเข้ามานั่งเก้าอี้ตัวข้าง ๆ “ดื่มกาแฟให้สดชื่นก่อนสิลูก” แม่ของเธอชงกาแฟมาให้ “ขอบคุณค่ะแม่” “คิดถึงก็ไปตามเขาสิลูก” หญิงวัยกลางคนเอ่ยอย่างคนรู้ใจลูก เพราะสามวันมานี้เธอสังเกตเห็นว่าลูกสาวทำหน้าเศร้าตลอดเวลาอัญญามองหน้าแม่อย่างเขิน ๆ “หนูจะง้อเขาทำไมคะ เขาไม่มีเหตุผลเองนี่คะ” “อันไม่รักเขาแล้วเหรอ?” “ไม่ค่ะ” คนปากแข็งเอ่ยไม่เต็มเสียง “ไม่อยากแต่งงานกับคุณฌอนเหรอ?” เจอคำถามนี้เธอนิ่งไปหลายวิ “ไม่...ค่ะ” ปฏิเสธอย่างไม่ค่อยเต็มใจนัก จนแม่ก็แอบยิ้ม “แต่แม่อยากได้คุณฌอนเป็นลูกเขยน
ครอบครัวอบอุ่น ชายหนุ่มบอกลา สามเดือนผ่านไป @ สายธารารินทร์ รีสอร์ต “พี่อัน ได้ยินพนักงานบอกว่าวันนี้ห้องพักเต็มทุกห้องเลยเหรอจ๊ะ?” รัญญาเดินเข้ามาในห้องทำงานของพี่สาว อัญญากำลังนั่งดูแฟ้มอยู่บนโต๊ะทำงานเล็ก ๆ ในบ้านไม้สองชั้น ที่เป็นทั้งบ้านและห้องน้ำงานของเธอ เดิมทีพ่อปรีชาเตรียมห้องทำงานไว้ให้เธออย่างดี เป็นห้องทำงานเดิมของภรรยาใหม่ แต่เธอเกรงใจจึงขอใช้ชั้นหนึ่งของบ้านเป็นห้องทำงานตัวเอง “ใช่ วันนี้ห้องเต็มหมดเลย และพื้นที่ลานกลางเต็นท์ก็เต็มด้วยนะ” หญิงสาวในบทบาทของผู้บริหารรีสอร์ตเอ่ยอย่างภูมิอกภูมิใจ ตั้งแต่เธอก้าวขึ้นมาทำตำแหน่งนี้ เธอได้ศึกษาและเรียนรู้ปัญหาของที่นี่อย่างละเอียดถี่ถ้วน และได้นำปัญหาต่าง ๆ ไปปรึกษาชยางกูร ซึ่งเขาก็เก่งมาก มองขาดในทุกเรื่อง ชายหนุ่มได้แนะนำวิธีการจัดการให้เธอทีละขั้น เพียงเวลาไม่ถึงครึ่งปีด้วยซ้ำ ยอดการจองก็เพิ่มขึ้น ทำให้พนักงานทุกคนยอมรับในตัวของอัญญา ต่างกับตอนแรกที่เดินเข้ามารับตำแหน่งใหม่ ๆ แต่ละคนแทบไม่เห็นหัวเธอเลย “พี่สาวรัญญ์เก่งจริง ๆ” “เรื่องนี้ต้องขอบคุณ คุ
หน้าที่ใหม่(18+) หลังจากชยางกูรนั่งคุกเข่าสำนึกผิดต่อหน้าว่าที่พ่อตาประมาณห้านาทีเห็นจะได้ ปรีชาจึงให้เขาลุกขึ้น อัญญาจึงเชิญพ่อกับแฟนหนุ่มเข้ามาในบ้าน พ่อปรีชาได้เจอกับรัญญาก็หลั่งน้ำตาอีกรอบ ส่วนรัญญาก็ดีใจที่ได้เจอพ่ออีกครั้ง อัญญาจำต้องปลุกยายให้ตื่นกลางดึก เพราะอดีตลูกเขยมาเยี่ยม ยายหอมดีใจมาก โผเข้ากอดปรีชา เพราะยายหอมเองก็รู้สึกผิดต่อเขา เป็นเพราะลูกสาวตัวเองที่อยากเลิกกับปรีชา ยายหอมไม่ได้อยากให้ครอบครัวของลูกสาวแตกแยก ชยางกูรแปลกใจที่ทุกคนต้อนรับปรีชาเป็นอย่างดี ผิดกับตอนที่แม่ของอัญญามา ทุกคนไม่ดีใจขนาดนี้ นึกแล้วก็เห็นใจน้ากัญญา ป่านนี้เธอจะเป็นอย่างไรบ้าง “คุณฌอน พ่อหนุ่ม ฌอน!” ยายหอมเรียกชยางกูรที่เอาแต่เหม่อลอยจนไม่ได้ยินเสียงใครเลย “ครับ! ครับคุณยาย” จนสะดุ้งตื่น “ไง...ฉันอุตส่าห์เอ็นดูคุณ ไม่คิดว่าจะกล้าพาหลานฉันชิงสุกก่อนห่าม” ยายหอมคงรู้เรื่องนี้จากปากปรีชา “ผมขอโทษครับที่ทำให้น้องเสียหาย ผมยินดีรับผิดชอบทุกอย่างนะครับคุณยายคุณพ่อ” “ผมยังไม่กล้ายกยัยอันให้ผู้ชายคนนี้หรอกครับคุณ
นั่นพ่อค่ะ...ที่รัก หนึ่งเดือนผ่านไป เวลาไม่เคยหยุดเดิน ความรักที่ชยางกูรมีให้อัญญาก็เช่นกัน ตลอดเวลาที่คบกันไม่มีวันไหนที่ชายหนุ่มจะไม่เสิร์ฟขนมจีบให้เธอเลย ช่วงแรกอาจจะยังไม่เปิดเผยอย่างตรงไปตรงมา ทำอะไรต้องคอยแอบ แต่สองอาทิตย์ก่อนนี้เอง เขาได้เข้าไปเห็นช็อตที่เชฟแดเนียลกำลังใส่ผ้ากันเปื้อนให้แฟนสาวในห้องครัว วันต่อมาชายหนุ่มขี้หึงรีบมาประกาศถึงในครัวเรื่องที่เขาคบกับอัญญา จากตอนแรกที่รู้กันเป็นบางกลุ่มตอนนี้น่าจะรู้กันทุกคนแล้ว แรงหึงทำให้เขากล้าได้กล้าเสียจริง ๆ แม้จะถูกเบื้องบนตำหนิเขาก็ไม่สนใจ เดินหน้าโชว์ความหวานอย่างไม่อายใคร ล่าสุดแฟนสาวกลับบ้านมาหายายกับน้องสาวที่กรุงเทพฯ เขาก็อยากตามมาด้วยทั้งที่ตัวเองมีประชุมใหญ่ ทว่าอัญญาไม่ยอมให้เขาเสียการเสียงานจึงสั่งให้เขาอยู่ทำงานของตัวเองให้เต็มที่ ถ้าไม่ทำตามที่เธอบอกเธอยื่นคำขาดจะไม่คบกับเขาต่อ ชายหนุ่มจึงยอมฟังคนไม่เคยคบใครอะเนอะ “ยาย...ดึกแล้วไปนอนเถอะจ้ะ เดี๋ยวทางนี้อันกับยัยรัญญ์จะจัดการให้เอง” อัญญาเหลือบดูนาฬิกาที่แขวนอยู่ผนังบ้านจึงบอกให้ยายขึ้นไปพักผ่อน แต่ยายหอมยังคงขะมักเ







