เพรงรักรอยฝัน

เพรงรักรอยฝัน

last updateLast Updated : 2025-06-13
By:  เตชิตาOngoing
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Not enough ratings
5Chapters
498views
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

ภพพลอย นักข่าวสาวไฟแรงต้องเก็บงำความรักที่มีต่อ พันตรีรอยสยาม ไว้ในใจเพราะนายทหารหนุ่มผู้ภักดีต่อแผ่นดินมอบหัวใจให้กับรตี ดาราสาวพราวเสน่ห์หมดหัวใจ แต่โชคชะตาชักพาคนทั้งสองให้เกี่ยวพันกัน ณ บ้านอรรถสุนทร บ้านที่เต็มไปด้วยความรัก ความผูกพัน และดวงวิญญาณที่รอการแก้ไขสิ่งผิดพลาดในอดีต คราใดที่มาเยือนบ้านอรรถสุนทร ภพพลอยมักเห็นภาพในอดีตของสามีภรรยาคู่หนึ่ง พันตรีหลวงสีหราชเดโช ผู้มีใจรักมั่นในภรรยาทุกขณะจิต กับ พุดซ้อน หญิงผู้หมางเมินต่อความรักของสามีที่เธอไม่เต็มใจแต่งงานด้วย ความไม่เข้าใจและแรงแค้นของคุณหญิงวาดจันทร์ที่พึงใจในตัวชายหนุ่ม สุดท้ายความรักจึงกลายเป็นโศกนาฏกรรมที่น่าเศร้าแห่งบ้านอรรถสุนทร ฤาปมรักรอยบาปจะวนเวียนไปทุกภพชาติ ไม่มีวันจบสิ้น

View More

Chapter 1

อดีตรัก

Zach realized I was fuming, and his face fell. "She's been your best friend for 10 years. Are you seriously telling me you won't let her be your bridesmaid?"

"I'm really sorry, Queenie. I have no idea why you got upset, but now that you are…" Daisy twiddled her fingers and bit her lip. "I'll just pass on the gown."

She tossed the custom-made gown aside and buried her face in her hand as she cried in the corner of the couch.

Zach frowned and shot me a glare cold enough to freeze blood. Then, he went and comforted Daisy without missing a beat.

"This gown was made for you. I sewed every single diamond on it myself. I worked on it for three whole months. You can't just give it up."

"Yeah." The new retail assistant couldn't stand by any longer, and they stepped in. "The boss designed this whole gown himself. It took him nearly six months from design to bringing it to life. He loves you dearly, Ms. Holson. Cheer up."

I was stunned. The new retail assistant had gotten the wrong woman, but she didn't care. She ignored the look her boss was giving her and went on with her self-righteous tirade.

"Look at your friend's gown. It's second-hand, and the bloodstain can't even be removed. No one's willing to take it even for free. The boss is paying a lot more attention to you, you know."

There was no answer that came after that. There was only silence enough to drown everyone out. The change in atmosphere hit the retail assistant, and she patted my shoulder. When she spoke again, she put some weight in her voice.

"Calm down. I was just telling the truth. It's all for the sake of your best friend. It's not a good look if the bride cries. You're the bridesmaid. You don't mind giving up a little, do you?"

A bitter smile curled my lips. "But I'm the bride here."

That was the very exact moment the retail assistant knew that she fucked up. Now, she was looking at her boss with trepidation.

Zach dismissed her with an impatient wave. "Don't listen to that new girl. I picked the gown myself. And that's not a bloodstain. It's an exclusive design made with rose petal juice."

I wasn't listening.

Instead, I went back to my chat and asked, "The earliest flight is tomorrow night. Can we meet up after I land?"

"Hey, are you listening to me?" The last of Zach's patience had run out. He snatched my phone away and threw it at the couch.

"Grow up, Queenie. You give me the silent treatment for no reason every single time. You'll never be a good wife if you keep up that act."

I bit my lip. As I stared at the cold and indifferent man I called my fiancé, I couldn't help but chuckle at his ridiculous statement. After all, no one knew silent treatment better than Zach.

He would go off the grid whenever we argued. I could call him a hundred times and text him a thousand, and he would never answer.

Then, he would show up a few days after the fight and ask me what was for dinner as if the fight had never happened.

"If you think I'm a failure of a wife, you can marry Daisy instead."

I grabbed my bag and tried to leave, but Daisy moved faster. She stopped me, her eyes red at the edges. She was the perfect picture of a puppy who had been kicked by an evil woman.

"It's not what you think, Queenie. Zach and I never betrayed you. That retail assistant didn't know what she was talking about. Your gown is the real haute couture."

I scanned this woman from head to toe. An Hermes necklace hung around her neck, an LV designer bag looped around her shoulder, and a pair of Valentino shoes graced her feet.

She was an intern who barely made three grand a month. So, I was certain that every single one of those designer items was very much out of her reach.

Then, my eyes moved somewhere else and caught Zach's look. He was giving Daisy a doting look that said he'd be willing to pluck the very stars from the sky if that was what she wanted.

My heart ached for a moment. I'd dated him for seven years. Yet, the most expensive thing he'd gotten me barely broke a hundred.
Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
5 Chapters
อดีตรัก
หัวใจของคนเป็นแม่แทบสลายไปพร้อมกับเสียงคร่ำครวญระโหยไห้ปิ่มจะขาดใจของบุตรสาว กับการจากไปอย่างไม่มีวันกลับของชายผู้เป็นสามี ร่างกายที่ควรอวบอิ่มตามสภาวะตั้งครรภ์กลับดูผ่ายผอม ซูบซีด ใบหน้าที่เคยหวานซึ้งตอบลงจนเห็นได้ชัด ดวงตาซึ่งเคยกระจ่างใสก็หม่นหมอง เหลือเพียงร่องรอยแห่งความเศร้าระทมใจ ผู้เป็นแม่เอื้อมมือเหี่ยวย่นไปวางลงบนบ่าที่กำลังสั่นสะท้านตามแรงสะอื้นของบุตรสาว “ตัดใจเสียบ้างเถอะแม่พุดซ้อน ลูกไม่ได้ตัวคนเดียวเหมือนแต่ก่อนอีกแล้ว จะอย่างไรก็คิดถึงหลานของแม่ที่อยู่ในท้องของลูกบ้างเถอะนะ” ผู้เป็นแม่เอ่ยปลอบด้วยน้ำเสียงอาทร เต็มไปด้วยความห่วงใยอย่างปฏิเสธไม่ได้ว่าท่านคือต้นเหตุแห่งความทุกข์ที่เกิดกับบุตรสาว ทิฐิและความอคติของลูกถูกบ่มเพาะถ่ายทอดมาจากนิสัยของท่านทั้งสิ้น หรือเป็นเพราะบาปเวรที่ท่านเคยกระทำไว้กับหลายชีวิต สวัสดิ์ บุตรชายของท่านก็จากไปแล้วคนหนึ่งแล้วเวรกรรมยามตามตกมาที่บุตรสาวผู้เป็นดังดวงใจที่เหลือเพียงดวงเดียวของท่านอีก คุณหญิงยี่สุ่น อรรถสุนทร ผู้เป็นมารดาของพุดซ้อนเป็นสตรีร่างเล็ก วงหน้ารูปไข่ งดงามสมวัย ดวงตาคมลึกเคยฉายแววความเข้ม
Read more
ภพพลอย
หาดทรายสีขาวสะอาดกับระลอกคลื่นที่ซัดสาดเข้าหาชายฝั่ง ทำให้หนุ่มน้อยซึ่งเป็นแชมป์ว่ายน้ำของโรงเรียนไม่ลังเลที่จะลงไปโต้เกลียวคลื่นในทะเลกับบรรดาลูกพี่ลูกน้อง ซึ่งเป็นเจ้าถิ่นด้วยความสนุกสนาน สามหนุ่มเล่นน้ำตามประสาอยู่ครู่ใหญ่ ก่อนจะท้าแข่งกันว่ายน้ำกลับเข้าฝั่ง รอยสยามซึ่งมีดีกรีแชมป์ว่ายน้ำจึงต่อให้สองหนุ่มเจ้าถิ่นเล็กน้อยด้วยการนับถึงสิบแล้วจึงว่ายตามไป แต่ในจังหวะที่รอยสยามเกือบจะเป็นผู้นำ เขากลับเห็นเด็กหญิงร่างเล็กพลัดหลุดจากห่วงยาง เด็กหนุ่มจึงพุ่งตัวว่ายเข้าไปช่วยดึงเด็กหญิงตัวน้อยขึ้นมาได้ทันท่วงที “กรี๊ด!! ภพพลอย” พิมพ์กรีดร้องลั่นเมื่อเห็นบุตรสาวพลัดหลุดจากห่วงยางแล้วจมน้ำต่อหน้าต่อตา ก่อนที่เด็กชายซึ่งกำลังเล่นน้ำอยู่ไม่ห่างจากบุตรสาวของเธอจะคว้าภพพลอยขึ้นมาได้ทัน พิมพ์รีบย่ำลงไปในทะเล คว้าตัวลูกสาวที่กำลังสำลักน้ำจนหน้าตาแดงมาจากอ้อมแขนของเด็กชาย พร้อมกับปลอบลูกสาวที่ร้องสะอื้นเพราะความตกใจ ก่อนจะหันมาละล่ำละลักขอบคุณเด็กชายเสียงรัว “ขอบใจนะจ๊ะหนูที่ช่วยน้องไว้” “ไม่เป็นไรครับ ผมอยู่ใกล้น้องพอดี แต่น้องยังเด็กแล้วก็ว่ายน้ำไม่
Read more
หัวใจรักไม่เคยลืม
ประนอม คนงานหญิงของบ้านอรรถสุนทรเดินออกมาต้อนรับ ภพพลอยจึงยื่นกล่องเก็บความเย็นที่บรรจุกุ้งแม่น้ำส่งตรงจากอยุธยาให้นำไปที่เรือนราชพฤกษ์ ส่วนเธอเดินสำรวจรอบบ้านด้วยความสบายใจ ปล่อยความรู้สึกเพริดไปกับเสียงขับร้องเพลงพระราชนิพนธ์เป็นภาษาอังกฤษ ดังเคล้าเสียงดนตรีจากเครื่องเล่นเทปแคสเซตต์ที่วางอยู่บนตู้ไม้สักแกะสลักชิดผนังข้างบันได สร้างความอ่อนหวานให้คฤหาสน์อรรถสุนทรมากจนหญิงสาวอดเคลิ้มไปกับบทเพลงแผ่วหวานที่ได้ยินไม่ได้ ภพพลอยหยุดยืนมองบันไดไม้สักที่มีขอบราวจับเป็นไม้ลูกระนาดทอดตัวยาวโค้งพาดผ่านจากชั้นที่สามลงมาชั้นที่สอง แล้วแยกออกซ้ายขวาไปบรรจบที่พื้นชั้นล่างสุด บนผนังเหนือโถงบันไดมีภาพถ่ายขนาดใหญ่ในกรอบไม้ลงสีทองแกะสลักด้วยลวดลายแปลกตาตรึงติดอยู่ หญิงสาวยกมือพนมก้มศีรษะจดปลายนิ้วมือทั้งสิบไหว้ท่านผู้เป็นเจ้าของบ้านในภาพอย่างให้ความเคารพเหมือนเช่นทุกครั้งที่ได้มาเยือนคฤหาสน์อรรถสุนทรแห่งนี้ ‘ไหว้พระเถอะลูก...แม่พุดซ้อน’ เสียงอ่อนโยนแผ่วเบาดังมาจากที่ไกลๆ คล้ายเจ้าของเสียงอยู่ห่างจากเธอมาก ทว่าเสียงนั้นกลับชัดเจนจนกลบเสียงไพเราะของผู้ที่กำลังขับขานบทเพลงพระราชน
Read more
ในเรือนรัก
“ไปกินที่เรือนนู้นดีกว่าจ้ะ หนูภพอยู่กินข้าวต้มเป็นเพื่อนน้าก่อนก็แล้วกันนะจ๊ะ” ทับทิมเอ่ยชวนเสียงอ่อน เธอมีเรื่องที่ยังอยากคุยกับภพพลอยอีกมาก จึงไม่ยอมให้เด็กสาวหลบเหลี่ยงด้วยการหนีกลับบ้านก่อน “ค่ะคุณน้า” ภพพลอยรับคำง่ายๆ ก่อนจะเดินตามหญิงรูปร่างงดงามสมวัยผ่านประตูไม้สักออกไป กาลเวลาในบ้านอรรถสุนทรหยุดนิ่งเมื่อสองสาวต่างวัยพากันเดินผ่านบานไม้สลักลายวิจิตรไปจนลับสายตาเสียงเพลงแผ่วหวานจากเทปแคสเซตต์ตลับเดิมพลันบรรเลงขึ้นเองโดยอัตโนมัติ ม้วนเทปเดินเบาๆ ถ่ายทอดบทเพลงที่ขับร้องโดยนักร้องดังของยุคขับกล่อมสตรีสูงวัยที่นั่งอยู่บนเก้าอี้โยกซึ่งขยับเบาๆ อยู่ข้างหน้าต่าง ไม่ไกลจากตู้ไม้สักที่วางเครื่องเสียง ใบหน้าของสตรีสูงวัยคนดังกล่าวไม่ได้ผิดเพี้ยนไปจากในรูปถ่ายที่ติดอยู่บนผนังตรงโถงบันไดเลยแม้แต่น้อย นางนุ่งห่มด้วยชุดไทยงดงาม เสื้อแพรไหมสีเขียวโศกแขนยาวพองฟู จับจีบเข้ารูปที่เอว ทับด้วยโจงกระเบนลายดอกพิกุลสีเม็ดมะปรางสุก รัดด้วยเข็มขัดทองงามอร่าม สร้อยคอทองคำเส้นใหญ่แขวนพระเลี่ยมทองคล้องอยู่ในลำคอ ข้อมือข้างหนึ่งสวมกำไลทองวงเล็ก นิ้วนางข้างซ้ายสวมแหวนนพเก
Read more
สถานที่เกิดรัก
คฤหาสน์อรรถสุนทรตั้งอยู่ในอาณาบริเวณกว้างขวาง ร่มรื่นไปด้วยพรรณไม้นานาชนิด ด้านหน้าอาคารอยู่ติดถนน ส่วนด้านหลังมีเนื้อที่กว้างขวางทอดยาวไปจดริมแม่น้ำเจ้าพระยา ขณะที่เรือนราชพฤกษ์ตั้งเยื้องไปทางซ้ายมือของอาคารสามชั้นหันหน้าออกสู่ถนน เหมาะกับการเปิดเป็นร้านอาหาร และที่สำคัญ รัตติกาลมีฝีมือดีเยี่ยมในการปรุงอาหาร ประกอบกับทับทิมค้นเจอตำราอาหารสูตรชาววัง ซึ่งสารภี อดีตนางข้าหลวงในวังเก่าผู้เป็นยายของรัตติกาลจดบันทึกไว้และนำมามอบให้รัตติกาล แล้วยังได้แม่ครัวฝีมือดีอย่างเจิม ลูกสาวแม่เอิบ แม่ครัวเก่าแก่ของคฤหาสน์อรรถสุนทรมาช่วยงาน จึงทำให้มีลูกค้ามากหน้าหลายตาเข้ามาลิ้มรสอาหารตำรับชาววังรัตติกาลเดินอุ้ยอ้ายออกมาจากเรือนครัวในจังหวะที่ประตูร้านถูกผลักเข้ามาพอดี “คุณแม่มาพอดีเลยค่ะ หนูกำลังจะให้เด็กยกข้าวต้มกุ้งไปตั้งสำรับที่ตึกอยู่เชียว” เสียงสดใสของรัตติกาลกับรอยยิ้มประจบเรียกรอยยิ้มจากสองสาวที่เพิ่งก้าวเข้ามาได้เป็นอย่างมาก “พอดียายหนูภพพลอยเขาแวะไปทักทายแม่ที่ตึก แม่ก็เลยชวนเขามากินข้าวเป็นเพื่อนเสียเลย เพราะคุณพ่อของลูกออกไปทำงานตั้งแต่เช้าตรู่ทีเดียววันนี้” ทับทิมเอ่ยกับหญิง
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status