เพลิงแค้นหวนคืน : พลิกลิขิตชะตานางหงส์

ความเจ็บปวดที่แผดเผาในลำคอเลือนหายไป แทนที่ด้วยความรู้สึกเบาสบายอย่างประหลาด หลินเยว่ฉีรู้สึกเหมือนร่างของนางกำลังจมลงสู่ก้นบึ้งของมหาสมุทรที่มืดมิด ทว่าในความมืดนั้นกลับมีแสงสว่างรำไรพุ่งตรงเข้ามาหา"คุณหนู... คุณหนูเจ้าคะ ตื่นเถิดเจ้าค่ะ เดี๋ยวจะไปเข้าเฝ้าไทเฮาไม่ทันนะเจ้าคะ"เสียงแว่วหวานที่คุ้นเคยดังขึ้นที่ข้างหู เยว่ฉีขมวดคิ้วแน่น 'เสียงของชิงเหอ?' แต่นางจำได้ว่าชิงเหอ สาวใช้คนสนิท ถูกไป๋อวี้สั่งโบยจนตายไปต่อหน้าต่อตานางเมื่อสามปีก่อนไม่ใช่หรือ?เยว่ฉีพยายามลืมตาขึ้น แสงแดดรำไรที่ลอดผ่านหน้าต่างไม้ฉลุทำให้นางต้องหยีตา ภาพที่ปรากฏตรงหน้าไม่ใช่เพดานผุพังของตำหนักเย็น แต่เป็นม่านมุ้งสีชมพูอ่อนและกลิ่นหอมกรุ่นของกำยานดอกเหมยที่นางชอบที่สุด"ชิงเหอ... เจ้ายังไม่ตาย?" เยว่ฉีละล่ำละลักคว้ามือของสาวใช้ที่อยู่ข้างเตียงมาจับไว้แน่น มือนี้ยังอุ่น... มีเลือดเนื้อจริงๆ"คุณหนูพูดกระไรกันเจ้าคะ? บ่าวจะตายได้อย่างไร" ชิงเหอทำหน้าฉงนพลางหัวเราะเบาๆ "สงสัยคุณหนูจะฝันร้ายเสียแล้ว รีบลุกเถิดเจ้าค่ะ วันนี้เป็นวันงานเทศกาลล่าสัตว์ฤดูใบไม้ผลิ ท่านแม่ทัพและคุณชายใหญ่รออยู่ที่โถงหน้าแล้วนะเจ้าคะ"เยว่ฉี

ควันจากเหตุการณ์ริมสระบัวยังไม่ทันจางหาย ข่าวเรื่ององค์ชายสาม "โอบอุ้ม" แม่นางไป๋อวี้ในสภาพเปียกปอนก็แพร่กระจายไปทั่วล่าสัตว์หลวงราวกับไฟลามทุ่งภายในกระโจมรับรองของตระกูลหลิน หลินเจิ้นหนาน นั่งขมวดคิ้วมุ่นด้วยความไม่พอใจ ขณะที่ หลินมู่เฉิน พี่ชายของเยว่ฉีกำลังเช็ดกระบี่ด้วยสีหน้าเคร่งเครียด"เยว่ฉี เจ้าบอกพ่อมาตามตรง เกิดอะไรขึ้นที่สระบัว?" หลินเจิ้นหนานถามเสียงเข้มเยว่ฉีรินน้ำชาด้วยท่าทางสงบนิ่ง "ไม่มีอะไรมากเจ้าค่ะ เพียงแค่พี่อวี้เดินไม่ระวังจนพลัดตกน้ำ และองค์ชายสามผู้มีน้ำพระทัยกว้างขวางก็ทรงบังเอิญผ่านมาเห็นพอดี จึงรีบลงไปช่วยชีวิตนางไว้... ท่ามกลางสายตาขุนนางนับสิบ""บังเอิญงั้นรึ?" มู่เฉินแค่นเสียงเหี้ยม "ที่นั่นเป็นที่อับลับตาคน องค์ชายสามไปทำอะไรที่นั่นถ้าไม่ใช่ว่ามี 'แผนการ' บางอย่าง"เยว่ฉีวางถ้วยน้ำชาลงเบาๆ "จะเป็นแผนการหรือไม่ ตอนนี้ผลลัพธ์ก็ออกมาแล้วเจ้าค่ะ ในเมื่อองค์ชายสามทรง 'แตะต้อง' ร่างกายสตรีที่ยังไม่ออกเรือนต่อหน้าสาธารณชน ท่านพ่อคิดว่าฝ่าบาทจะทรงจัดการเรื่องนี้อย่างไรเจ้าคะ?"ยังไม่ทันที่หลินเจิ้นหนานจะตอบ ขันทีจากตำหนักหลวงก็ก้าวเข้ามาคุกเข่าที่หน้ากระโจม"เร

สามวันหลังจากงานเทศกาลล่าสัตว์จบลง ข่าวการประทานสมรสพระราชทานระหว่างองค์ชายสามและไป๋อวี้ในฐานะชายารองก็กลายเป็นหัวข้อซุบซิบอันดับหนึ่งในเมืองหลวง หลินเยว่ฉีใช้จังหวะที่ทุกคนกำลังสนใจเรื่องอื้อฉาวนี้ เริ่มต้นหมากตัวต่อไปของนาง"คุณหนูเจ้าคะ แม่นางไป๋ส่งเทียบเชิญมาเจ้าค่ะ" ชิงเหอ ยื่นจดหมายกระดาษหอมกรุ่นให้นางด้วยสีหน้าไม่พอใจ "นางนัดคุณหนูไปพบที่ 'โรงน้ำชาจุยเซียน' ยามบ่ายวันนี้ บอกว่าอยากจะขอขมาเรื่องที่เกิดขึ้นเจ้าค่ะ"เยว่ฉีรับจดหมายมาคลี่อ่าน มุมปากกระตุกยิ้มหยัน 'ขอขมาหรือ? โรงน้ำชาจุยเซียนเป็นกิจการลับของคนตระกูลไป๋ ชาติก่อนข้าเคยถูกนางหลอกไปที่นั่นเพื่อแอบดูองค์ชายสามทำคะแนนด้วยการช่วยเด็กตกรถม้า... แต่วันนี้นางคงมีแผนที่ 'พิเศษ' กว่าเดิม'ณ โรงน้ำชาจุยเซียนห้องรับรองชั้นสามถูกจัดเตรียมไว้อย่างหรูหรา ไป๋อวี้ในชุดสีฟ้าสดใสดูภูมิฐานขึ้นกว่าแต่ก่อนนั่งรออยู่พร้อมรอยยิ้มพิมพ์ใจ เมื่อเห็นเยว่ฉีก้าวเข้ามา นางก็รีบลุกขึ้นต้อนรับ"เยว่ฉี เจ้ามาแล้ว! ข้านึกว่าเจ้าจะโกรธจนไม่ยอมมาพบพี่สาวคนนี้เสียแล้ว""น้องสาวจะกล้าโกรธพี่อวี้ได้อย่างไรเจ้าคะ ในเมื่อตอนนี้ท่านกำลังจะได้เป็นถึงชายารองในอ

บรรยากาศในเมืองหลวงเริ่มมาคุราวกับพเหมาขมุกขมัวก่อนพายุใหญ่ ข่าวคาวของไป๋อวี้ถูกกลบด้วยข่าวลือใหม่ที่น่าสะพรึงกลัวกว่าเดิมว่า "ตระกูลหลินซุกซ่อนกองกำลังผี" เพื่อเตรียมการยึดอำนาจ ข่าวนี้แพร่กระจายไปถึงหูฮ่องเต้โจวเหวินตี้อย่างรวดเร็วผ่านการเป่าหูของขุนนางฝ่ายองค์ชายสามณ ศาลาชมจันทร์ จวนแม่ทัพหลินหลินเยว่ฉีนั่งปักผ้าอย่างสงบนิ่ง ทว่าฝีเข็มของนางกลับเฉียบคมและรวดเร็วผิดปกติ นางรู้ดีว่าโจวหานหมิงจะใช้ไพ่ตายใบนี้เพื่อบีบให้ตระกูลหลินจนมุม"คุณหนูเจ้าคะ! ท่านโหวสะใภ้รองและเหล่าฮูหยินจากกรมวังมาขอพบเจ้าค่ะ" ชิงเหอวิ่งหน้าตาตื่นเข้ามา "พวกนางมาถามเรื่องข่าวลือ... แถมยังพูดจาจิกกัดคุณหนูเรื่องความสัมพันธ์กับท่านอ๋องเก้าด้วยเจ้าค่ะ!"เยว่ฉีวางเข็มลงช้าๆ "ปล่อยให้พวกนางรอไปก่อน ข้ามีแขกที่สำคัญกว่านั้น"นางหันไปมองเงามืดที่มุมศาลา อ๋องเก้า โจวอวี้ฉี ก้าวออกมาจากเงามืดอย่างเงียบเชียบ ใบหน้าภายใต้หน้ากากเงินดูเคร่งขรึมกว่าทุกครั้ง"เจ้ายังมีอารมณ์มานั่งปักผ้าอยู่อีกรึ? โจวหานหมิงยื่นฎีกาลับต่อเสด็จพ่อแล้วว่าพ่อของเจ้าซ่องสุมกำลังพลที่หุบเขาเมฆหมอก" อ๋องเก้าเอ่ยเสียงเย็น "พรุ่งนี้เช้ากองกำลังองค

สิ้นเสียงของ ไป๋อวี้ บรรยากาศกลางลานประลองที่เคยครึกครื้นก็พลันเงียบกริบราวกับถูกน้ำแข็งปกคลุม หลินเจิ้นหนาน กำหมัดแน่นจนเส้นเลือดปูดโปน หากไม่ใช่เพราะอยู่หน้าพระที่นั่ง เขาคงชักดาบออกไปฟันนังงูพิษตัวนี้ให้ขาดสะพายแล่งไปแล้ว"ชายาบรรณาการงั้นรึ?" ฮ่องเต้โจวเหวินตี้ ทรงทวนคำด้วยสุ้มเสียงอ่านยาก สายตาคมกริบจ้องมองไปยังบุตรสาวแม่ทัพที่เพิ่งกู้หน้าให้แผ่นดิน "เจ้าคิดเห็นอย่างไร หลินเยว่ฉี?"โจวหานหมิง ลอบยิ้มสะใจในเงามืด หากเยว่ฉีต้องไปซีหรง ตระกูลหลินจะสูญเสียขวัญกำลังใจ และเขาก็จะจัดการกำจัดเสี้ยนหนามที่เหลือได้ง่ายขึ้นเยว่ฉีก้าวออกมาข้างหน้าอย่างมั่นคง นางไม่ได้แสดงความหวาดกลัว แต่กลับคุกเข่าลงด้วยท่าทีนิ่งสงบ "ทูลฝ่าบาท หม่อมฉันยินดีเสียสละเพื่อแผ่นดินเพคะ... ทว่า การเชื่อมสัมพันธ์ที่ยั่งยืน มิใช่เพียงการส่งสตรีคนหนึ่งไป แต่ต้องเป็นการส่ง 'ความมั่งคั่ง' ไปด้วยเพคะ"นางหันไปมองหัวหน้าเผ่าซีหรงที่จ้องมองนางด้วยความหิวกระหาย "ท่านอาร์ซา ท่านต้องการตัวข้า หรือต้องการ 'เส้นทางเกลือเถื่อน' ที่ถูกลักลอบส่งเข้าเผ่าท่านโดยขุนนางกบฏบางคนในวังนี้กันแน่?"คำพูดของเยว่ฉีทำเอาขุนนางหลายคนในที่นั้น