จักรพรรดินี/ฮองเฮา Mga Nobela at Kwento

หญิงผู้นี้จะเป็นแม่แท้ๆ ของเยี่ยเฟิงหรอกหรือ ยิ่งคิดกู้ชูหน่วนก็ยิ่งรู้สึกถึงความเป็นไปได้ "ฝูกวง เจ้าไปสืบมาหน่อยว่าสตรีผู้นี้เป็นใคร" "นายหญิง นางคือฮองเฮาแห่งแคว้นฉู่ ทั้งชีวิตของจักพรรดิฉู่มีฮองเฮาเพียงพระนางเดียว เขามีความรู้สึกผูกพันลึกซึ ้งกับฮองเฮาผู้นี้ยิ่งนัก พวกเขามีโอรสหนึ่งพระองค์ แต่วันที่ทรงคลอดก็ถูกคนชิงตัวไป จนถึงตอนนี้เป็นตายเช่นไรก็ไม่มีผู้ใดรู้"

ณ ตำหนักเฉียนชิง ตำหนักที่ใหญ่ที่สุด และงดงามที่สุดในวังหลังเป็นที่ประทับของฮองเฮา ผู้มีอำนาจสูงสุดเหนือหมู่ 12 ตำหนักของสนมของฮ่องเต้เฉินเฉิง แห่งราชวงศ์เฉิน “ฮองเฮาเพคะ โอสถเพคะ” นางกำนัลข้างกายประคองถ้วยโอสถที่นางเคี่ยวเองกับมือตามคำสั่งของฮองเฮาว างลงตรงหน้าพระพักตร์ขาวซีดของผู้เป็นใหญ่ในตำหนักนี้

มีทั่วไป แต่กลับได้รับความรักใคร่ทะนุถนอมพวกนางเป็นอย่างดี เยียนเหรินเป็นญาติกับฮองเฮา เพราะท่านหญิงเหอเหวินอี๋เป็นญาติสนิทกับฮองเฮาองค์ปัจจุบัน ‘เหอเยียนถิง’ ว่ากันว่าฮองเฮาทรงรักแม่ทัพใหญ่ ‘เหอจื่อหยาง’ผู้นี้ นอกจากหลานชายของพระองค์จะเก่งในด้านการรบแล้ว รูปร ่างหน้าตาก็ไม่เป็นสองรองใคร ถึงขนาดเล่าลือกันว่า หากแม่ทัพเหอเป็นอันดับสองแล้ว ผู้ที่เป็นอันดับหนึ่งจะถูกฮองเฮาทรงส่งคนไปสังหารทันที

"คิดไม่ถึงว่าเพิ่งถึงพ้นวัยปักปิ่นไม่ถึงครึ่งปี เจ้ากลับต้องแต่งออกไปเสียแล้ว เสี่ยวเฟิ่ง" จี้หงเหมยเงยหน้าขึ้นมองสตรีในคันฉ่อง ดวงตาคู่งามอ่อนลงเล็กน้อย สาวน้อยยกยิ้มบางเมื่อนึกถึงนามรองที่ท่านแม่บุญธรรมตั้งให้ เสี่ยวเฟิ่ง หรือเจ้าหงส์น้อย นอกจากสวีหวงกุ้ยเฟย หยางฮองเฮา หยางเหยาจี และ ฮ่องเต้เฉินเสวียนจ้ง หรือก็คือ จักรพรรดิเฉินตี้จง แล้วก็ไม่มีผู้ใดเรียกนางด้วยนามนี้อีก

โซ่ทองคล้องใจนิรันดร์ ความมืดมิดในราชสำนักสิ้นสุดลง เหล่าขุนนางที่เคยจงเกลียดจงชังตระกูลมู่หรงต่างพากันสงบปากสงบคำ เมื่อเห็นว่าสวรรค์ทรงประทานพรให้แก่ฮองเฮาผู้มีความอดทน มู่หรงเสวี่ยลูบหน้าท้องของนางเบาๆ พลางมองออกไปที่ต้นท้อในอุทยานที่กำลังผลิกิ่งก้านเขียวขจี นางไม ่ได้เป็นเพียงนางกำนัลซักล้างที่ถูกลืม หรือฮองเฮาที่ถูกระแวงอีกต่อไป แต่นางคือสตรีผู้เป็นเจ้าของหัวใจมังกร และเป็นมารดาของรัชทายาทที่จะกลายเป็นโซ่ทองคล้องใจของคนทั้งสองไว้ชั่วนิรันดร์

นางสบถออกมาเบาๆ อย่างเหลืออด “สวรรค์เล่นตลกอะไรกับข้า ส่งข้ามาอยู่ในร่างนี้จริงๆ หรือ?” นางจำได้แม่นยำ นิยายเรื่องนี้มีชื่อว่า ‘ลิขิตรักจอมใจจักรพรรดิ’ พล็อตน้ำเน่าดาษดื่นที่ขายดีเป็นเทน้ำเทท่า เรื่องราวของฮ่องเต้หนุ่มรูปงามผู้มั่นคงในรักแรกกับกุ้ยเฟยแสนสวย แต่ถูกขั ดขวางด้วยอำนาจการเมือง จำต้องแต่งตั้งบุตรสาวเสนาบดีผู้มีอำนาจล้นฟ้าขึ้นเป็นฮองเฮา ฮองเฮาผู้นั้น... มีนามว่า ‘ไป๋ลี่หลิน’

เมื่อมาถึงพวกนางก็เอ่ยทำความคารวะทันที "พวกเจ้างดงามยิ่งนักคนหนึ่งงดงามประหนึ่งบุปผาแรกแย้มส่วนอีกคนก็งดงามและลึกลับดั่งมหาสมุทรที่กว้างใหญ่ในยามราตรีช่างเหมาะสมกับลูกชายของข้าจริงๆ "ฮองเฮาได้เอ่ยชมว่าที่ลูกสะใภ้ของพระนางทันทีแล้วพระนางก็สั่งให้นางกำนัลคน สนิทยกปลอกเล็บที่เตรียมเอาไว้ออกมา

ฮองเฮาเสี่ยวลี่ ฮ่องเต้หยงไป๋ ผู้ครองแคว้นเหว่ยเกลีบดฮองเฮาเป็นที่สุด แต่ก็ทำอะไรมากไม่ได้เพราะพระมารดาคอยให้ท้ายนางอยู่จึงทำได้เพียงแค่เย็นชาและพูดจาร้ายกาจใส่เท่านั้น .

และ… สีหน้าของฮ่องเต้ผู้ที่สำควรจะต้องปกป้องนางยิ่งกว่าผู้ใดกลับสับสน ระคนหวาดกลัว แต่ไม่แม้แต่ยื่นมือช่วยนางที่เป็นภรรยา เจิ้งซูเฟยอดีตฮองเฮาแห่งต้าหรง เคยสูงศักดิ์เทียบฟ้า กลับต้องจบลงที่การถูกใส่ร้ายว่าปองพระชนม์ฮ่องเต้ และถูกปลดกลางท้องพระโรงอย่างไร้ปรานี “หาก ฟ้าไม่เมตตา ข้าจะชิงเมตตานั้นกลับมาเอง”

ข้าจำคนผู้นี้ได้ทันที นางคือฮูหยินใหญ่ของตระกูลเสิ่น และเป็นหนึ่งในคนที่ฆ่าแม่ของข้า ฮูหยินใหญ่กอดฮองเฮาไว้ ตะโกนว่า "ไอ้พวกไพร่! ลูกสาวข้าคือฮองเฮาผู้สูงศักดิ์ที่สุดในวัง! พวกเจ้าจะกล้าแตะต้องได้อย่างไร!" "ใครก็ได้ ฆ่าพวกมันให้หมดเลย!"