Chapter 11 : เพื่อนลูกสาวน้ำอร่อยและปากร้อน SM NC

“อ๊า!~มันเสียวนะไอ้แก่...” นารากดหัวเขาอย่างแรงหมายจะให้เขาหยุด แต่ทว่าเขาไม่ขยับเขยื้อนเลยแม้แต่น้อย เรี่ยวแรงของเธอน้อยเกินไปสำหรับเขา

“พูดให้มันดี ๆ หน่อย...เดี๋ยวก็โดนบีบคออีกหรอก...” ชรัณหยุดชั่วครู่ก่อนที่จะละเลงลิ้นต่อ ทำให้จุดกระสันของนาราถูกสั่นคลอนอย่างต่อเนื่อง กระตุ้นความรู้สึกเสียดเสียวให้แก่เธออย่างไม่มีพัก กระทั่งทำให้แข้งขาของเธอสั่นระริกไปหมด

“หึหึ...เอาสิ...” นาราพยายามข่มความรู้สึกตัวเอง แต่ก็เห็นได้ชัดว่าเธอต้านไว้ไม่ไหวจากทั้งขาที่สั่นและใบหน้าที่แดงซ่านนั้น “ครั้งต่อไปถ้าบีบก็ทำให้กูหายใจไม่ออกและตายไปเลยได้ยิ่งดี...” หญิงสาวยังคงท้าทายหนุ่มใหญ่คนนี้อย่างไม่หวั่นเกรง เธอชอบที่จะกล่าวคำที่รุนแรงใส่อีกฝ่ายเพราะมันทำให้เธอรู้สึกฮึกเหิม แต่ในทางกลับกันชรัณเองก็ชื่นชอบบุคลิกที่ห้าวหาญของเธอ แต่มันต้องไม่เกินกว่าเส้นที่เขาวางไว้

หนุ่มใหญ่หยุดลิ้นชั่วครู่ “ไม่เข็ดหลาบเลยนะมึงเนี่ย...” ก่อนที่จะกอดเธออย่างแนบแน่นจากนั้นก็ดูดดื่มรสชาติหอมหวานจากร่องรักของเธออย่างป่าเถื่อนและไม่ปรานี

นาราครางออกมาเสียงสั่นไหว ทุกสัมผัสที่เขามอบให้ราวกับคลื่นที่ซัดเข้าสู่ร่างกายเธอครั้งแล้วครั้งเล่า หญิงสาวสูดลมหายใจลึก ควันบุหรี่ที่พ่นออกมาราวกับม่านหมอกบาง ๆ ปกคลุมรอบตัว เธอหอบหายใจถี่ ริมฝีปากเผยอเล็กน้อย ขณะที่ดวงตาก็เฝ้ามองเขาด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความวาบหวาม

“อร๊าง...อา...ซี๊ด~อ๊า!” เสียงครางของเธอหลุดรอดออกมาโดยไม่รู้ตัว มันเต็มไปด้วยความรู้สึกที่เธอเองก็ไม่สามารถระงับได้ กลิ่นควันบุหรี่ยังคงลอยอ้อยอิ่งในอากาศ ยิ่งทำให้บรรยากาศยิ่งเร่าร้อนขึ้น หญิงสาวพยายามสูบบุหรี่ในมืออีกครั้งและอีกครั้งเพื่อกระตุ้นตัวเองไปด้วยขณะที่ถูกเขากระทำชำเรา

ชรัณเพิ่มแรงกดดันในจังหวะการเคลื่อนไหวของเขา แต่ละการกระทำของเขาราวกับกำลังเล่นดนตรีที่เร่งเร้าจังหวะขึ้นเรื่อย ๆ เขาสังเกตเห็นร่างกายของนาราเริ่มเกร็งและกระตุกเป็นระลอก เธอดิ้นทุรนทุรายในอ้อมแขนของเขา แต่กลับไม่มีท่าทีว่าจะถอยหนีเลยสักนิด

นาราหายใจแรงขึ้น ความรู้สึกที่ทับถมในตัวเธอราวกับลาวาที่เดือดพล่านอยู่ใต้พื้นดิน และในที่สุด ความร้อนระอุนั้นก็ระเบิดออกมา ร่างเล็กสั่นเทิ้ม ขณะที่เสียงครางสุดท้ายของเธอดังขึ้นพร้อมกับความปลดปล่อยที่ท่วมท้น 

ของเหลวสีใสไหลทะลักออกมาจากในร่องรักของเธอพุ่งพรวดเข้าไปในช่องปากและลำคอของชายตรงหน้า แขนเล็กโอบรัดเขาไว้แน่น ราวกับกลัวว่าความรู้สึกอันล้นหลามนี้จะหายไป

เมื่อความเร่าร้อนค่อย ๆ ซาลง นาราก็ถอนหายใจยาว สูดบุหรี่ในมือเธออีกครั้ง กลิ่นควันยาสูบอุ่นและขมเบา ๆ ยังคงอยู่รอบตัว หญิงสาวพ่นควันออกช้า ๆ ราวกับปลดปล่อยความรู้สึกทั้งหมดไปพร้อมกับมัน

ชรัณที่กลืนกินน้ำหวาน  ๆ ของเธอเข้าไปอย่างหมดจดจากร่องรักสีชมพูสดสวยนี้ เขาก็มองเธอด้วยสายตาที่นิ่งสงบแต่แฝงไปด้วยความพึงพอใจ เขาปัดเส้นผมที่หล่นมาปรกหน้าเธอออกอย่างเบามือ ก่อนจะลุกขึ้นช้า ๆ ขณะที่เธอยังคงนั่งอยู่ตรงนั้น สูบบุหรี่ในมือที่เหลือเพียงก้นมวน

บรรยากาศรอบตัวเงียบสงบลงอีกครั้ง แต่ในความเงียบนั้น กลับเต็มไปด้วยความรู้สึกที่ยากจะบรรยาย ราวกับว่าควันบุหรี่ที่ลอยอ้อยอิ่งไม่ได้เพียงแต่ปกคลุมห้อง แต่ยังหลงเหลือในใจของทั้งสองคน

 

ชรัณถอดเสื้อเชิ้ตของเขาออกอย่างเชื่องช้า เผยให้เห็นแผ่นอกที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามแน่นขึงราวกับสร้างขึ้นจากศิลปะชั้นสูง เขาสูดลมหายใจลึก พร้อมกับปลดปล่อยควันบุหรี่ออกมาช้า ๆ สายตาคมกริบจับจ้องไปยังนาราที่นั่งอยู่ตรงหน้า ใบหน้าของเขาประดับด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ ก่อนที่เสียงทุ้มหนักจะดังขึ้นในห้องที่เงียบงัน

“บางทีอะไร ๆ อาจจะง่ายขึ้น ถ้าเธอยอมรับว่าตัวเองเป็นเด็กฉันเสียดี ๆ ทำตัวน่ารัก ๆ และมอบความพอใจให้ฉัน เหมือนกับคนอื่น ๆ ที่รู้ว่าฉันต้องการอะไรเขาทำกัน”

นาราไม่แม้แต่จะกระพริบตาเมื่อได้ยินคำพูดนั้น เธอเอนตัวพิงพนักโซฟา สูดบุหรี่อย่างใจเย็น ปล่อยควันบางเบาให้ลอยคลอเคลียในอากาศ “หึ...คิดว่ากูจะเป็นกะหรี่หรือเด็กเลี้ยงของมึงง่าย ๆ หรือไง? อย่าลืมสิว่ากูเป็นเพื่อนลูกสาวมึง” เธอพูดด้วยน้ำเสียงเย้ยหยัน ใบหน้าแต่งแต้มด้วยรอยยิ้มจาง ๆ ที่เต็มไปด้วยความท้าทาย 

ชรัณหัวเราะในลำคอ สายตาที่เต็มไปด้วยความลึกลับจ้องมองเธอราวกับกำลังมองเหยื่อที่พยายามดิ้นรน “ได้ข่าวว่าตอนนี้เธอเองก็ต้องการเงินใช่ไหม...ครอบครัวเธอกำลังล้มละลายไม่ใช่เหรอ? ถ้าจำไม่ผิดน่าจะเป็นธุรกิจเกี่ยวกับห้างที่ถูกปิดตัว” เขาพูดขณะที่ปลดกระดุมเสื้ออย่างต่อเนื่อง น้ำเสียงมั่นคงและแฝงด้วยอำนาจ

“มันไม่เกี่ยวกับมึงเสียหน่อย...” นาราวางบุหรี่ในมืออย่างสง่างาม ก่อนที่จะเอนตัวมาข้างหน้า จ้องมองเขาด้วยดวงตาที่เต็มไปด้วยความเย้ยหยัน “ตามที่ตกลงไว้...แค่ให้เงินกูมาวันละหมื่น มึงก็จะได้ในสิ่งที่มึงต้องการ และไม่มีการลงหรือโพสต์คลิปพวกนั้นให้ใครรู้...”

ชรัณหยิบแก้วเหล้าขึ้นมา เทของเหลวสีอำพันลงในแก้วอย่างช้า ๆ จากนั้นเขาก็ยื่นแก้วนั้นให้เธอ ก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่แฝงความท้าทาย “แล้วถ้าเธอไม่ได้มาเจอฉัน เธอคิดจะทำงานอะไรล่ะ?”

นารารับแก้วมาอย่างไม่ใส่ใจ เธอยกขึ้นจิบ ริมฝีปากแตะของเหลวราวกับกำลังลิ้มรสความกล้าในตัวเอง “เด็กเชียร์เบียร์...พนักงานเสิร์ฟร้านเหล้า...นักเต้นในผับ หรือถ้าจำเป็นก็อาจจะขายตัว...อะไรก็ได้ทั้งนั้น ขอแค่ได้เงิน” 

คำตอบของเธอทำให้ชรัณหัวเราะเบา ๆ เขาสูบบุหรี่อีกครั้งก่อนจะพ่นควันออกมาอย่างใจเย็น “ถ้าอย่างนั้น ฉันจะให้เธออีกหมื่นหนึ่งรวมเป็นสองหมื่นต่อวัน เพื่อให้เธอทำงานพวกนั้นที่เธอกล่าวมาให้ฉันที่นี่ มันคงจะดีไม่น้อยหากได้เห็นเธอในชุดนักเต้นที่ดึงดูดคนได้เหมือนในคลิปที่เธอโพสต์ในติ๊กต็อกหรือไอจี...เธอมีศักยภาพที่จะดึงดูดใจหนุ่ม ๆ จะว่าไงดีล่ะ...ประมาณว่า...เธอมันยั่ว” 

นาราเลิกคิ้วขึ้น เธอยกแก้วเหล้าขึ้นอีกครั้ง ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่ปนเปกับความรู้สึกหลากหลาย “ทุเรศจริง ๆ มึงแม่งเจ้าเล่ห์...” 

ชรัณยิ้มมุมปาก รอยยิ้มนั้นเต็มไปด้วยความมั่นใจและอำนาจ เขาค่อย ๆ ปลดเข็มขัดและดึงกางเกงลงอย่างไม่เร่งรีบ ทุกการเคลื่อนไหวของเขาราวกับกำลังแสดงบทละครที่เขาเป็นผู้ควบคุม บรรยากาศในห้องเริ่มเปลี่ยนไป กลิ่นอายของเหล้าผสมผสานกับควันบุหรี่ที่ลอยเคว้งในอากาศ ทำให้ทุกอย่างดูพร่ามัวและร้อนแรงมากยิ่งขึ้น เสียงเพลงแจ๊สที่เปิดคลอเบา ๆ กลายเป็นฉากหลังของเหตุการณ์ที่กำลังจะเกิดขึ้น สร้างความรู้สึกเหมือนอยู่ในโลกที่ถูกตัดขาดจากความจริง

“ถ้าตกลง ก็เข้ามาใกล้ ๆ สิ...” เขาเอ่ยด้วยน้ำเสียงราบเรียบ แต่แฝงด้วยอำนาจที่ยากจะต้านทาน “ทำให้ฉันพอใจอีกสักยก แล้วฉันจะทำให้เธอรู้ว่าเธอเลือกถูก”

นารายกบุหรี่ขึ้นสูบเป็นครั้งสุดท้ายก่อนจะพ่นควันออกมาอย่างแรง ริมฝีปากของเธอบิดเป็นรอยยิ้มบางเบา รอยยิ้มนั้นเต็มไปด้วยความเย้ยหยันและการยอมจำนนที่แฝงความขมขื่น เธอจิ๊ปากเบา ๆ ก่อนจะลุกขึ้นจากโซฟาด้วยท่าทีเยื้องย่างเหมือนนักล่า “ชิ...” เสียงนี้เป็นทั้งคำท้าทายและการยอมรับกลาย ๆ

“มานั่งตรงนี้” ชรัณพยักหน้าไปยังพื้นที่พรมตรงหน้าของเขา พร้อมกับเอนตัวพิงพนักโซฟาในท่าทีผ่อนคลาย แต่สายตายังคงจับจ้องนาราไม่วาง “แล้วก็ใช้ปากให้ฉัน...” คำพูดของเขาเป็นคำสั่งที่ไม่เปิดโอกาสให้ปฏิเสธ 

นาราเดินเข้าไปหาช้า ๆ ก่อนจะทรุดตัวลงนั่งคุกเข่าตรงหน้าชรัณ ดวงตาของเธอเงยขึ้นมองสบกับสายตาของเขา แววตาคู่นั้นเต็มไปด้วยอารมณ์หลากหลาย ทั้งท้าทายและยอมจำนนในคราวเดียวกัน ริมฝีปากของเธอสั่นไหวเล็กน้อย แต่เธอก็ยังคงทำตามคำสั่งนั้นอย่างเงียบงัน

มองดูท้อนเนื้อที่ใหญ่เกินมือและยาวเกินใบหน้าของเธอในระยะใกล้ กลิ่นอับชื้นและคาวใคร่ลอยมาเตะจมูกเธอ นาราใช้นิ้วเรียวสัมผัสถึงความแข็งของมันและเส้นเอ็นที่ปูดโปนรอบลำ จากนั้นก็ใช้อุ้มมือทั้งสองข้างจับมันไว้โดยค่อย ๆ แลบลิ้นออกมารองรับส่วนปลายสีม่วงอมชมพูนี้

เสียงลมหายใจของชรัณดังชัดขึ้นเมื่อสัมผัสแรกเกิดขึ้น ความอุ่นของริมฝีปากนาราที่แตะผิวกายทำให้เขาหลับตาลงชั่วครู่ ราวกับต้องการจดจำทุกความรู้สึกนี้ไว้ นาราเคลื่อนไหวอย่างเชื่องช้าแต่มั่นคง ริมฝีปากของเธอประหนึ่งกำลังวาดภาพศิลปะที่เต็มไปด้วยรายละเอียดและความพิถีพิถัน

เสียงเพลงคลอเบา ๆ ยังคงดำเนินต่อไป แต่เวลานี้กลายเป็นเสียงกระซิบของอารมณ์ที่ทวีความเข้มข้นขึ้นเรื่อย ๆ ชรัณสูดลมหายใจลึก ก่อนจะพึมพำเสียงแหบพร่าท่าทีแฝงอำนาจอย่างชัดเจน “ดีมาก...แบบนั้นแหละ...ถ้าทำแบบนี้ได้ทุกวัน...ไม่แน่วันหนึ่งฉันอาจจะให้เธอมาเป็นภรรยาฉันเต็มตัว...”

ทุกอย่างในห้องนั้นราวกับหยุดนิ่ง มีเพียงความเร่าร้อนที่แผ่กระจายและเสียงลมหายใจที่กลายเป็นจังหวะดนตรีที่ไม่มีโน้ตใดสามารถบรรยายได้...

 

To be continued...