ราดหน้า ราดพื้น

อูย จะแตก...

เมษารำพึงในใจจนตาเหลือกลอยคว้าง ทิวาคาดุ้นไว้ก่อนกดศีรษะของเธอเข้าหาตัว เขาดันเข้าลึกสุดลำคอจนน้ำหูน้ำตาซึม ทว่านิ้วมื้อที่กระแทกร่องร่านของตนกลับรัวยิกๆ สวนเข้าออกรูที่เยิ้มอาบไปด้วยน้ำเงี่ยน ปลายเท้าจิกเขย่งจนช่องหลืบกลางกายแยกออกตามองศาการแหกขา เมษากำลังหวาดหวั่นการถูกจับได้ แต่ร่างกายไร้ยางอายกลับเสียวสะท้านจนขึ้นก้านสมอง

“ให้พี่ทำให้ไหมคะ คุณทิจะได้ไปอยู่เป็นเพื่อนคุณท่าน”

เพราะเครื่องปั่นผลไม้และเครื่องสกัดแยกกากอยู่ด้านหน้า ผ่องศรีจึงไม่ทันได้สังเกตว่ามืออีกข้างของทิวามุดทำอะไรอยู่ใต้โต๊ะกลางครัว คนหวังดีเอื้อมหยิบผลไม้ขึ้นทำท่าจะอ้อมมาช่วย หากแต่เสียงนุ่มทุ้มของเจ้านายหนุ่มกลับเอ่ยขึ้นก่อน

“ไม่เป็นไรครับ พอดีผมกำลังจะทดลองสมูทตี้สูตรใหม่ที่จะใช้เป็นเมนูแนะนำของคาเฟ่”

ใบหน้าคมยกยิ้มพลางผายมือบอกคนตรงข้ามให้มองตาม ในขณะที่มืออีกข้างของเขาขยุ้มกลุ่มผมนุ่มโยกเข้าออก ก่อนอัดท่อนเอ็นร้อนยัดลึกสุดคอของคนที่อยู่ข้างใต้

“ผมรบกวนพี่ผ่องปอกสับปะรดแช่เก็บให้หน่อยแล้วกันครับ”

“อ้อ ได้ค่ะ ว่าแต่จะปอกหมดเลยเหรอคะ”

“ครับ”

ผ่องศรีหันหลังเดินกลับไปอีกฝั่งห้องอย่างว่าง่าย ก่อนตั้งอกตั้งใจปอกฝานสับปะรดตามคำไหว้วานของเจ้านายหนุ่ม เขาก้มลงมองคนตาเหลือกลอยหน้าแดงก่ำ เมษาจะทำจะกระเอือกอ๊อกออกมา จากการถูกท่อนดุ้นดันจนหายใจไม่ออก ทิวายกมือขึ้นจุ๊ปาก ก่อนกดหัวของเธอเข้าแรงๆ แล้วดึงออกจนน้ำลายยืดไหลเยิ้ม

อู้ว ตะ แตกแล้ว...

อ่า...

พรวด!

ทันทีที่อากาศถูกเติมเข้าช่องอก เมษาที่สวนร่องอย่างเมามันพร้อมปากอมคาดุ้นของอีกฝ่าย ก็พรวดน้ำเงี่ยนแตกซ่านลงบนพื้นครัวจนสาดกระเซ็น ทิวาเหลือบมองอีกคนกลางห้อง ผู้ไม่รู้ว่าหลานสาวสุดร่านของตัวเองปรนเปรอลำเนื้อของเขาอยู่ ฝ่ายนั้นดูจะยังไม่ระแคะระคายสถานการณ์ดุเดือด ที่กำลังเกิดขึ้นภายในห้องเดียวกันนี้เลยแม้แต่น้อย

ทิวาหยิบยกผลไม้และส่วนผสมใส่เข้าเครื่องปั่น เขารั้งหัวเล็กๆ ของคนข้างใต้เข้าหาตัวอีกครั้ง ก่อนกดเปิดเครื่องปั่นให้เริ่มทำงาน

อ่อก...อุก...อ่อก อ่อก...

ทิวาล็อกเธอเอาไว้ก่อนเย่อสาวลำเงี่ยนเข้าออกช่องปากเล็ก ท่อนใหญ่คับแน่นถูกับโพรงปากนุ่มอุ่นจนเป็นฟองเมือกขาว เมษาน้ำลายเยิ้มไหลยืดยาวลงยันลำคอระหง น้ำตาใสเอ่อคลอดวงตาคู่สวย ที่บัดนี้แดงซ่านเพราะเสียวร่องร่านจนสติหลุด

ทิวาจดจ้องคนยกมือสองข้างถลกเสื้อของตัวเองโชว์อกใหญ่ เขากระเด้าส่งท่อนร้อนไม่ยั้ง สร้างความบวมเจ่อจากแรงเสียดสีบนกลีบปากอีกฝ่าย เสียงเครื่องปั่นกลบเสียงหยาบโลนจนหมดสิ้น ภาพตรงหน้าทำเอาเจ้าของดุ้นที่ขยับเสือกไสระเบิดพุ่งน้ำกามสีขุ่นคลั่กออกมา

“อ่า...แม่ง”

กรามแกร่งขบดังกึกกักขณะชักออกมาฉีดปล่อยข้างนอก ท่อนดุ้นกระตุกหงึกๆ ขับน้ำคาวคลุ้งออกมาจนหมดก๊อก ใบหน้าสวยของคนด้านล่างเต็มไปด้วยเมือกขาวข้นเงาวาว ยามนี้เมษาดูราวกับตุ๊กตากระเบื้องผิวเคลือบราคาแสนแพง

“เป็นอะไรหรือเปล่าคะคุณทิ”

ผ่องศรีหันมามองเจ้านายหนุ่มที่เอื้อมกดปิดเครื่องปั่น ทิวากลั้นหายใจสยบแผ่นอกที่กระเพื่อมถี่จนเกินพอดี เขาเอ่ยตอบกลับด้วยสุ้มเสียงปกติดั่งไม่มีอะไรเกิดขึ้น

“พอดีผมใส่โยเกิร์ตมากไปหน่อยน่ะครับ ไม่มีอะไรหรอก”

“อ้อ”

ผ่องศรีพยักหน้ารับก่อนเดินไปอีกฝั่งเพื่อเก็บสับปะรดเข้าตู้เย็น ทิวาก้มลงมองใบหน้าแสนร่านของคนที่ทรุดนั่งทับบนเรียวขาของตัวเองอยู่ข้างใต้

เขายกโยเกิร์ตที่เหลือในถ้วยเทลงบนใบหน้างาม มือหนาบีบปากของเมษาให้อ้าออก ก่อนเริ่มขยับปัดป่ายท่อนเอ็นร้อนที่ยังแข็งอยู่ กวาดต้อนน้ำกามของตัวเองที่เคล้ารวมกับโยเกิร์ต ยัดส่งเข้าปากคนที่ยืดลิ้นออกมารับแล้วกลืนกินอย่างว่าง่าย แม้จะหลับตาราวกับสิ้นไร้เรี่ยวแรงอยู่กับพื้น

“พี่ไปก่อนนะคะงั้น ของตรงนั้นคุณทิไว้ในซิงค์นั่นแหละค่ะ เดี๋ยวให้ไอ้เมย์มันมาล้าง”

“ครับ”

ทิวามองแผ่นหลังของคนที่เดินออกจากห้องไป เขาถูไถให้เมษาดูเลียท่อนเอ็นจนสะอาดเกลี้ยงเกลา ก่อนเก็บเอาลำเนื้อเข้ากางเกงตามเดิม มือใหญ่หยิบสิ่งหนึ่งออกมาจากกระเป๋าช้าๆ เขาใช้เนคไทที่พับเอาไว้อย่างดี ถูปาดเช็ดบนดวงตาสองข้างของเธอ ที่ชุ่มขังไปด้วยเมือกขุ่นออกจนเกลี้ยง

เมษาลืมตาขึ้นมามองกัน คนตัวเล็กหอบหายใจด้วยร่างสั่นๆ แต่นิ้วมือกลับแยกแหกรู้ร่านด้วยใบหน้าแดงซ่านคล้ายยังไม่เต็มอิ่ม

“สมูทตี้ปั่นเสร็จแล้ว เอาไปให้คุณท่านซะ...”

คนทำหน้าดั่งเทพบุตรใจดีบอกกล่าว ทิวายื่นเนคไทสีเข้มตัดกับความขาวข้นให้อีกฝ่าย เขาโน้มตัวลงใกล้เมษาก่อนกระกระซิบเสียงพร่าเป็นการสั่งงาน

“ซัก แล้วเอาไปเก็บที่ของมันก่อนฉันจะกลับ...รู้ใช่ไหมว่ามันอยู่ตรงไหน”

“คะ ค่ะ...”

เมษามองคนเดินจากไปช้าๆ ลับร่างของทิวาไปแล้ว เธอค่อยๆ ยกเนคไทฉ่ำเปียกนั้นขึ้นปาดบนปลายลิ้น ความเค็มปร่ารวมเข้ากับรสเปรี้ยวหวาน กลายเป็นรสชาติใหม่ที่ทำเอาทั่วกายขนลุกซู่

โห นี่มันสุดยอดไปเลย