เมียลับเชฟมาเฟีย (NC 18+)

เมียลับเชฟมาเฟีย (NC 18+)

last updateLast Updated : 2025-08-16
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
10
1 rating. 1 review
86Chapters
5.7Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

คำโปรย เห็นแล้วใจสั่น อยากจับให้มั่นคั้นให้ตายคามือ เมื่อนางร้ายคนสวยอยากได้เชฟหนุ่มผมยาว อุปสรรคของเธอเยอะมากมาย เริ่มตั้งแต่ลูกสาวของเขาหรือน้องแมวบ้าน ๆ นามว่าสลิด แฟนเก่าที่เป็นรักแรกของเขา ว่าที่แม่สามีอีก อุปสรรคเยอะขนาดนี้ นางร้ายสายฝอ ของเราจะผ่านไปได้ไหม

View More

Chapter 1

คำโปรย

Avery's POV

I had agreed to sleep with my boyfriend Ryan for the first time tonight, on our first Mating Day.

When I flung the door to his room open, I saw him looking all sexy and naked like I imagined.

But with another woman on top of him.

My younger half sister, Zara.

"What the-" I froze in his doorway.

Zara was straddling Ryan, facing me. When she spotted me, she smirked and moaned, dipping her head to nip at Ryan's neck.

"Oh yes. Just like that!" she said, breathing in his ear. Ryan grunted and lifted her up to roll over on top of her.

My stomach flipped. I felt like I was going to throw up.

Then Ryan noticed me and froze. "Avery," he breathed.

Guilt flushed across his face, but his hands didn't leave Zara's hips. The room was silent for a moment.

"Zara and I just found out we were fated mates," Ryan's words hammered into my heart.

Fated Mate.

On Mating Days, werewolves over 19 could smell and recognize their fated mates.

The attraction between fated mates is irresistible. They can trigger each other into heat just from smelling each other at a distance. Once fated mates find each other, they will mate and mark each other, forming a resilient bond of intertwined attraction that lasts their whole lives.

The only way to resist a fated mate was to mark a chosen mate before you met your fated one. That's what Ryan and I wanted to do tonight on our first Mating Day.

I knew I would never get a fated mate because my wolf seemed dormant. When everyone started to shift into their wolf form and communicate with their wolf, I got nothing.

I could feel my wolf there back in my mind, though. No one believed what I said, so it became a joke amongst my bullies, especially from my sister Zara's little group.

"Wolfless freak."

"Pathetic human liar."

They would say these words to my face, believing that I was too weak to fight back without a wolf within.

And yet, I was with Ryan, the Alpha heir. He did his best to protect me; we both believed we were meant to be together.

So tonight, on Mating Day, Ryan and I planned to mate and mark each other, so he could protect me forever.

He had been the only light in my life.

But now he was taken by Zara.

How could Moon Goddess treat me like this?

"You choose Zara? Knowing she has been my bully for so long?" A sob was lodged in my throat, but I refused to let it out.

I hated that my voice shook as I stared into his eyes. The eyes of the man whom I'd thought was the love of my life. The man I was going to give myself to, tonight. I'd even worn secret lingerie under my coat to mark the special occasion.

Now Ryan looked like he wanted to apologize. A flash of regret crossed his handsome face.

Zara snaked one arm around his neck and yanked him closer to her, smirking at me from the bed.

Ryan clenched his jaw, "Fated mates make each other stronger, Avery."

"So I was nothing to you?" The sob tore loose.

"Ave--" Ryan's face softened, and he started to rise away from Zara, reaching one hand towards me.

Zara reached up and intertwined her fingers with his, stopping his gesture. Her eyes gleamed at me from under her dark lashes.

"Ryan, Mating Day is the best time to have the strongest Alpha heir with your fated one…" She arched her naked body up into him.

Ryan swallowed, leaning back down to nuzzle at Zara's neck.

I could see the yellow flash of wolf in his eyes. When he looked back up at me, the man I had known was gone. Only coldness remained.

"Get lost now, human," Ryan's wolf growled past me.

Tears streamed down my face. I suppressed my sobs as I ran out and darted down the hidden trails into the old forest.

Where could I go?

There was only one spot I knew was safe, the place I always turned to when I needed to heal myself.

A quiet little pond hidden in the woods.

The water shimmered faintly under the moonlight. I settled at the edge, knees pulled to my chest, letting the cool moss beneath me soften the weight I carried.

I could hear the rasp of my breathing, thick with the tears in my throat.

Slowly, the sounds of the night filtered in. The breeze in the trees, and the rustling of leaves across the ground.

Then I heard a different, most sinister sound. The distant howl of wolves.

Of course. Tonight was the Full Mating Moon. The rogue hordes of unruly, unmated wolves would be more agitated on this night.

While it was unlikely anyone would find me here, it also wasn't safe. I needed to get back to the pack town.

I wiped my tears on my sleeve and was about to rise to my feet to head back when I smelled something, delicious and intoxicating.

A ripple of heat rushed through my body from the base of my spine to my fingertips. Desire slammed into my body, washing over me and leaving me breathless.

What was this?

I breathed deeply again. I needed more of whatever that was. My body craved it with every nerve and fiber.

While I was lost in the hazy, distracting sensation, I suddenly realized that this might be…the mating heat?

How is that possible? I thought my wolf was dormant.

No matter what it is, I need to go home now.

There was danger nearby, and I had no mate - not even a chosen one anymore - to share this heat with.

I shook my head, trying to clear the dizzying sensation. I managed to rise to my feet and started to make my way home, but the intoxicating smell kept coming towards me and getting stronger, as if it was coming from someone running towards me.

Was this what was triggering me into heat?

"Lads, look what we've found," a low voice suddenly spoke from the tree-line. "A female wolf in heat."

I whirled to face the man who stepped into the clearing. He was tall and lean. His face bore the stubble of a few days unshaven.

More strangers stepped from the trees. They wore rough denim and leather. Knives and nets hung from their belts.

They smelled sweaty, almost blocking the delightful smell from earlier.

They must be Rogues! I realized with horror.

"Looking for something, pretty?" a flash of teeth in the dark beneath dark, shadowed pits for eyes.

"No, I was just leaving," I could hear my voice shaking.

"Why leave? If you're looking for a mate-" the man inhaled a shuddering breath, sniffing the air pointedly, "and it certainly smells like you are… then I'm sure we have several young bucks who would be willing to help, right lads?"

Murmured approval rose. They were fanning out behind me now, cutting off my escape.

"G-Get away from m-me," I tried to growl. "I don't w-want you!"

Another man laughed. "Looks like we got ourselves a feisty one, lads."

The man lunged forward. I felt his fingers snatch at the hem of my coat, yanking me backwards towards him.

Tears started to well in my eyes as he grabbed at me.

"LEAVE HER ALONE!"

A voice cracked through the air like thunder. That intoxicating scent that had triggered my heat immediately enveloped me.

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters

reviews

Regina Correa
Regina Correa
traduçã, porfavor.
2025-08-25 04:30:03
0
0
86 Chapters
คำโปรย
คำโปรยเห็นแล้วใจสั่น อยากจับให้มั่นคั้นให้ตายคามือเมื่อนางร้ายคนสวยอยากได้เชฟหนุ่มผมยาวอุปสรรคของเธอเยอะมากมายเริ่มตั้งแต่ลูกสาวของเขาหรือน้องแมวบ้าน ๆ นามว่าสลิดแฟนเก่าที่เป็นรักแรกของเขาว่าที่แม่สามีอีก อุปสรรคเยอะขนาดนี้ นางร้ายสายฝอ ของเราจะผ่านไปได้ไหมบทที่ 1 ทางเดียวกันนางร้ายสายฝอนามว่า พิซซี่ หรือพิชาญา ส่งข้อความเข้าไลน์กลุ่มบอกเพื่อนทั้งทีเจและเจ้เมย์ ตอนแรกตั้งใจว่าจะกลับพร้อมทั้งสองคน แต่เมื่อเห็นหน้าเชฟสุดหล่อแล้ว หัวใจแรดของเธอก็อยากเปลี่ยนจากกลับพร้อมเพื่อนเป็นกลับพร้อมผู้ “เชฟพักแถวไหนเหรอคะ” “แถวนี้แหละครับ” เชฟหนุ่มหล่อยิ้มให้นางร้ายคนสวย ถามว่าตรงตามสเปกไหม ก็พอได้ แต่ถามว่าอยากสานต่อไหม คงต้องบอกว่าไม่ เขาไม่อยากสนิทแนบแน่นกับคนในวงสังคมเดียวกัน ขอสถานะแค่เพื่อนของแฟนพี่ก็แล้วกัน “ทางเดียวกันเลยค่ะ” พิชาญาตอบหน้าซื่อ พาให้คนที่ไม่อยากสานสัมพันธ์ถึงกับอึ้ง นี่เธอไม่เข้าใจหรือเป็นพวกตามตื๊อเก่ง แบบนี้ยิ่งไม่ใช่สเปกเขามากกว่าเดิม เขาไม่ชอบผู้หญิงพูดยาก “คุณพิซซี่พักแถวไหนครับ” ณัฐดนัย หรือไนท์ เอ่ยถามออกไป เพราะถ้าที่พักไม่
Read more
บทที่ 1
บทที่ 1 ทางเดียวกันนางร้ายสายฝอนามว่า พิซซี่ หรือพิชาญา ส่งข้อความเข้าไลน์กลุ่มบอกเพื่อนทั้งทีเจและเจ้เมย์ ตอนแรกตั้งใจว่าจะกลับพร้อมทั้งสองคน แต่เมื่อเห็นหน้าเชฟสุดหล่อแล้ว หัวใจแรดของเธอก็อยากเปลี่ยนจากกลับพร้อมเพื่อนเป็นกลับพร้อมผู้ “เชฟพักแถวไหนเหรอคะ” “แถวนี้แหละครับ” เชฟหนุ่มหล่อยิ้มให้นางร้ายคนสวย ถามว่าตรงตามสเปกไหม ก็พอได้ แต่ถามว่าอยากสานต่อไหม คงต้องบอกว่าไม่ เขาไม่อยากสนิทแนบแน่นกับคนในวงสังคมเดียวกัน ขอสถานะแค่เพื่อนของแฟนพี่ก็แล้วกัน “ทางเดียวกันเลยค่ะ” พิชาญาตอบหน้าซื่อ พาให้คนที่ไม่อยากสานสัมพันธ์ถึงกับอึ้ง นี่เธอไม่เข้าใจหรือเป็นพวกตามตื๊อเก่ง แบบนี้ยิ่งไม่ใช่สเปกเขามากกว่าเดิม เขาไม่ชอบผู้หญิงพูดยาก “คุณพิซซี่พักแถวไหนครับ” ณัฐดนัย หรือไนท์ เอ่ยถามออกไป เพราะถ้าที่พักไม่ใกล้เธอ เขาจะได้หาทางเลี่ยง “คอนโดเดอะไทม์โซนค่ะ” พิชาญายิ้มตอบ เธอแอบส่อง ไอจีเชฟมาแล้วระหว่างที่เขาสอนทำอาหารให้เธอกับเบญญา นี่มันพรหมลิขิตชัด ๆ เขาอยู่คอนโดเดียวกับเธอ แบบนี้จะหนีเธอไปไหนได้ กามเทพอยู่แถวไหน ต้องรับมาแล้ว “เหรอครับ...คื...” เ
Read more
บทที่ 2
น้ำอุ่นที่ไหลออกมาจากร่างกายแมวอ้วนกำลังไหลรินที่ขาของนางร้ายคนสวย ในใจอยากจะจับไอ้แมวไม่น่ารักตัวนี้มาหักคอ แต่เพราะพ่อของเจ้าแมวน้อยดันหล่อเหลาและเธอกำลังอยากได้เขาเป็นแฟน ทำอย่างไรได้ ก็ต้องยิ้มออกมาทั้งที่ในอกคับแค้นใจแทบตาย “คุณ! ผมขอโทษนะครับ” “ไม่เป็นไรค่ะ”เชฟไนท์รีบนั่งลงและหาทิชชูมาซับขาให้เธอละมุนไปอีกพ่อ ละมุนกว่านี้ไม่มีอีกแล้ว ‘อยากได้อะ ผู้ชายแบบนี้’มือเรียวของเชฟสุดหล่อซับน้ำจากขาของเธอเบา ๆ มือเบามากแม่...งือ ใจละลาย “ไปล้างในห้องน้ำก่อนดีกว่าครับ” เจ้าของแมวจับจูงเธอไปยังห้องน้ำที่อยู่ไม่ไกลจากห้องครัว “เดี๋ยวพิซซี่ทำเองค่ะ” พิชาญาจับมือหนาไว้ก่อนที่จะลากพาเธอเข้าห้องน้ำไปยังโซนอาบน้ำ อยู่ในห้องน้ำด้วยกันแบบนี้ สิ่งที่เกิดขึ้นไม่ควรเป็นการล้างฉี่แมว ควรจะเป็นกิจกรรมอย่างอื่นที่เร้าใจกว่านี้ “ครับ ขอโทษแทนสลิดด้วยนะครับ” “ไม่เป็นไรค่ะเชฟ” พิชาญายิ้มหวานให้คนที่ทำหน้ารู้สึกผิดก่อนที่เขาจะออกจากห้องน้ำไป “เห็นว่าเป็นลูกสาวของเชฟนะ ไม่งั้นกลายเป็นแมวหันแน่ยายสลิด” พิชาญาแอบบ่นเบา ๆ รู้สึกถึงความ
Read more
บทที่ 3
“ชอบจริงเหรอ ปกติไม่เห็นแกชอบใคร”เจ้เมย์มองไปยังเชฟหนุ่มในชุดสีดำ ผมยาวถูกรวบไว้ตรงท้ายทอย ยิ่งทำให้ดูกร้าวใจขึ้นไปอีก สาว ๆ เกินครึ่งคงมาเพราะความหล่องานดีของเชฟหนุ่มนั่นแหละ“ไม่รู้สิเจ้ ใจมันสั่น หัวใจเต้นแรงตลอดตอนเห็นหน้าหรืออยู่ใกล้เขา”‘เชฟไนท์’ ‘เชฟไนท์’ ‘หมอไนท์’ เสียงสาวในร้านทักเชฟเจ้าของร้าน คู่แข่งเธอเยอะจัง“เขาน่ารักดี”“ก็น่ารัก แต่คู่แข่งเยอะนะสาว” เจ้เมย์เตือนสติน้องสาว คนสนิท ดูแล้วไลฟ์สไตล์ของนางร้ายสายฝอกับเชฟผู้ดูสโลว์ไลฟ์ ไม่น่าจะเข้ากันได้ อยากเชียร์ให้ได้ให้โดน แม้จะกลัวรุ่นน้องเสียใจ แต่ก็ไม่กล้าขัดตรง ๆ“เยอะแล้วไง เขายังโสดก็จีบได้ หรือจะปล่อยให้เขา หลุดลอยโดยที่ยังไม่ได้ทำอะไร” พิชาญาบอกอย่างไม่ใส่ใจมากนัก ตอนนี้คิดถึงแต่ชุดที่จะใช้ใส่ไปดินเนอร์กับเขาศุกร์นี้ ใครมีโอกาสได้กินข้าวฝีมือเขาบ้าง อาหารหวานใคร ๆ ก็ได้กิน แต่อาหารคาว ๆ รับรองมีแต่เธอเท่านั้นที่จะได้กิน“คนนั้นใคร” เจ้เมย์ชี้ชวนให้ดูคนที่เพิ่งเข้ามาในครัว เธอคนนั้นไม่ใช่เชฟหรือพนักงานร้าน แต่กลับได้รับอภิสิทธิ์เข้าไปในพื้นที่ครัวซึ่งคนทั่วไปไม่มีทางได้ทำแบบนั้น“...” พิชาญามองภาพนั้นแล้วป
Read more
บทที่ 4
“งือ ไม่เอา ๆ ฉันกลัว” นางร้ายสายฝอไม่สนใจสิ่งที่ เชฟหนุ่มพูด เธอเอาแต่กอดคอเขาด้วยสองแขน เกี่ยวเอวเขาไว้ด้วยขาทั้งสองข้าง ใบหน้าซุกซบอยู่กับอกเขา ชายหนุ่มได้แต่ลูบหลังคนที่ร้องไห้เพราะความกลัว หวังให้เธอหายตกใจเมี้ยว...เสียงร้องของเจ้าตัวป่วนที่ปีนขึ้นมานั่งบนโซฟาพยายามเบียดอยากขึ้นมานั่งบนตักของพ่อไนท์ แต่บนตักพ่อมีผู้หญิงจอมโวยวายนั่งอยู่ สลิดนั่งเบียดอยู่ข้าง ๆ ดีนะที่พ่อไม่ลืมน้อง ใช้มืออีกข้างลูบหลังให้เชฟหนุ่มได้แต่ถอนหายใจอย่างระอาทั้งคนทั้งแมว หันไปมองงูที่ตอนนี้ได้ตุย[1]ไปเรียบร้อย คิดว่าเจ้าสลิดคงข้ามจากห้องเขามาที่ระเบียงของพิชาญา เมื่อเจองูเลยจัดการเรียบร้อยแล้วเอามาอวดหญิงสาวอย่างที่เจ้าสลิดชอบทำเป็นประจำ เวลาได้อะไรมาก็ชอบเอามาอวดเขานั่นเองนางร้ายคนสวยคงยังไม่เคยเจอ อีกอย่างเป็นงูด้วย เธอคงกลัว เมื่อแมวน้อยหลับไปแล้ว ชายหนุ่มจึงย้ายมือจากหลังแมวน้อยมาลูบหลังคนบนตัก ตอนนี้เธอไม่ได้ร้องไห้แล้ว แต่ดันหลับไปทั้งน้ำตาหลับทั้งคนทั้งแมว แต่ผู้ชายทั้งแท่งอย่างเขาที่ตอนนี้ไม่สามารถระงับความหื่นไว้ได้...อะไรต่อมิอะไรที่แนบสนิทกันทำให้เขาหายใจไม่ถนัด หน้าอกนุ่มนิ่ม ตัว
Read more
บทที่ 5
“ห้ามปีนไปห้องคนอื่นอีกนะสลิด” เชฟหนุ่มพูดกับลูกสาวลายสลิด มือของเขายังเกาคางของแมวตัวอ้วนในอ้อมแขน ใบหน้าหล่อเหลา โครงหน้าชัดเจนอย่างลูกเสี้ยวมองตรงไปยังทีวีจอใหญ่ แต่สายตากลับไม่ได้โฟกัสกับทีวีตรงหน้า ภาพความขาว ความหอม ความนุ่มของเธอยังคงติดตรึงในความคิด“กูแม่ง!” สบถกับตัวเองก่อนจะเดินเข้าห้องนอน ปล่อยให้เจ้าแมวอ้วนนอนขดอยู่บนโซฟาตัวใหญ่พิชาญาตื่นขึ้นมาในตอนเช้าของอีกวัน ภาพเธอตัดในตอนที่กอดเขาแน่น ร้องห่มร้องไห้เพราะกลัวเจ้างูตัวนั้น ไม่รู้ว่าเจ้าแมวอ้วนตัวนั้นเอางูมาจากไหน ยิ่งคิดยิ่งโมโห อยากจับมาปิ้งให้รู้แล้วรู้รอด“ถ้าไม่เห็นว่าพ่อแกหล่อนะ เจ้าสลิดดก แกตาย” คนคิดจะฆ่าแมวบ่นออกมาอย่างเหลืออดก่อนจะเดินเข้าห้องน้ำ“เชี่ย!” นางร้ายสาวสบถออกมาอย่างตกใจเมื่อเห็นภาพตัวเองในกระจกบานใหญ่ สภาพรอยน้ำตาเต็มใบหน้า แล้วตาเธอทำไมมันบวมอย่างนั้น จากตาสองชั้นที่เห็นชัดเผยให้เห็นดวงตา กลมโต แต่ตอนนี้เปลือกตาตุ่ยบวม ดวงตากลมโตน่ามองของเธอกลายเป็นตาตี่ ๆ ไปเสียแล้ว“ไม่มีถ่ายรายการนี่ จะกลัวอะไร” บ่นกับตัวเองแล้วกลับไปแปรงฟันต่อ วันนี้เธอจะได้นอนแบบสบาย ๆ“แค็ก ๆ” เสียงนางร้ายคนสวยสำลักน้ำลายต
Read more
บทที่ 6
พิชาญาคิดว่าเจ้าแมวอ้วนแอบมองเธออย่างไม่สบอารมณ์ ไม่อยากแย่งผู้ชายกับแมวหรอกนะ แต่ช่วยไม่ได้ ผู้ชายตรงหน้างานดีเหลือเกิน“ไปครับ” เขาแตะศอกเธอเบา ๆ ให้เดินไปยังห้องครัว ห้องของเชฟไนท์น่าจะใหญ่กว่าห้องของเธอเกือบเท่าตัว และห้องที่ใหญ่ที่สุดน่าจะเป็นห้องครัวเขาขยับเก้าอี้ให้เธอนั่ง...‘แก ผู้ชายขยับเก้าอี้ให้’ ขอแอบส่งข้อความไปให้เพื่อนอิจฉาเล่นในไลน์กลุ่ม แต่ดูเหมือนจะไม่มีใครสนใจตอบข้อความเธอเลยสักคน“ผมทำซุปสาหร่ายง่าย ๆ กับข้าวปลาย่าง ส่วนอันนี้เนื้อหมูคุโรบุตะย่างจิ้มแจ่วครับ” เขานำเสนอเมนูเช้านี้ ผู้ชายทำกับข้าวเป็นคือนิพพานอย่างที่ทีเจพูดจริงหล่อมากพ่อ ดีมากแม่ อยากได้มากย่า “ขอบคุณนะคะ”“ไม่เป็นไรครับ ผมสิต้องขอโทษแทนสลิดด้วยนะครับ”“ไม่เป็นไรค่ะ” พิชาญากังวลใจกับดวงตาบวมของเธอ ไม่น้อย เธอยังไม่มีเวลาส่องกระจกเลย ไม่รู้ว่าตาเป็นยังไงแล้วบ้าง หากขอเข้าห้องน้ำจะน่าเกลียดไหม“กินเลยไหมครับ ผมหิวแล้ว” หลังจากเธอไม่ยอมลงมือกินสักที จนเชฟหนุ่มทนไม่ไหวต้องชวนเริ่มกิน“งูตัวเมื่อวานผมเอาไปทิ้งแล้วนะครับ”“ค่ะ อร่อยจังเลยนะคะคุณไนท์ อาหารคาวคุณก็ทำอร่อย ไม่แพ้ขนมหวานเลย” พิชาญาพูด
Read more
บทที่ 7
บทที่ 4 คนพิเศษกับคนข้างห้องPASS295 BAR เวลา 22.00 น. พิชาญานั่งอยู่ในบาร์ชื่อดัง หลังจากเลิกงานเดินแบบ เธอ ทีเจ และเมย์มาเลี้ยงฉลองพร้อมกับทีมงานเดินแบบที่นี่ “ทำไมทำหน้าตาแบบนี้ ตั้งแต่ในงานแล้ว” เจ้เมย์ที่มองเห็นความผิดปกติของนางร้ายสายฝอคนสวยเอ่ยทัก “เออ ไหนเจ้บอกว่าวันนี้มีนัดกินข้าวกับผู้ชายไง ทำไมถึงมาได้” ทีเจรีบถามเหมือนกัน พิชาญายกแก้วไวน์ขึ้นดื่มจนหมด “ก็โดนเทไง” พิชาญาตอบอย่างไม่ใส่ใจ คนอย่างพิชาญา นางร้ายสายฝอโดนเท หึ! คิดแล้วน่าสมเพชชะมัด “อย่างแกเนี่ยนะโดนเท” “นั่นสิเจ้” ทั้งสองคนแทบไม่เชื่อสิ่งที่ได้ยิน นางร้ายสายฝอคนสวยไม่เคยโดนเทมาก่อน อย่างมากก็เทคนอื่น “เขาบอกว่าติดธุระสำคัญ แต่นั่งข้างเวทีกับสาว ไม่เรียกโดนเทแล้วเรียกว่าอะไร” “เชฟไนท์แม่งร้ายว่ะ คบเผื่อเลือกเหรอ” ทีเจแสดงท่าที ไม่พอใจสิ่งที่เชฟหนุ่มทำกับรุ่นพี่คนสนิท “จะว่าเขาก็ไม่ได้หรอก ฉันเป็นคนขอให้เลี้ยงดินเนอร์เอง แถมยังขอให้เขาเป็นคนทำให้กิน” พิชาญาพูดพร้อมทั้งมองแก้วไวน์ครึ่งแก้วในมือ ก่อนจะแกว่งไปมาเพื่อให้รสชาติของไวน์
Read more
บทที่ื 8
“บ้าที่สุดเลย ฮือ ๆ” พิชาญารีบวิ่งเข้าห้องน้ำ ถอดชุดเพื่ออาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า ไม่น่าเลย ไม่น่าให้เขาเห็นมุมนี้ จะมีผู้ชายที่ไหนชอบผู้หญิงขี้เหล้า หมดกันภาพลักษณ์ของเธอ แล้วแบบนี้ภารกิจพิชิตใจเชฟของเธอจะสมหวังไหมเนี่ย ยิ่งคิดยิ่งอยากหยุมหัวตัวเองหลาย ๆ รอบ เสียงสัญญาณหน้าห้องดังขึ้นในตอนที่หญิงสาวเดินออกจากห้องนอน แน่นอนว่าคนที่อยู่หลังประตูไม่ใช่ใครที่ไหน ต้องเป็นหนุ่มข้างห้องของเธอแน่ แต่ใครจะกล้าเจอเขาเวลานี้ เวลาที่เธอยังไม่แน่ใจว่ากลิ่นละมุดหายไปหรือยัง “คุณไนท์มีอะไรเหรอคะ” นางร้ายสายฝอใบหน้าเฉี่ยวกดหน้าจออินเตอร์คอมพูดกับคนอีกฝั่งของประตู เธอไม่กล้าเปิดประตูเพราะกลัวเขาได้กลิ่นละมุดอีก “คุณยังไม่ได้กินข้าวไม่ใช่เหรอ” “ไม่เป็นไรค่ะ พิซซี่ไม่หิว” ใครจะกล้าไปนั่งกินข้าวกับเขา เกิดเรอแล้วกลิ่นละมุดหึ่งจะทำยังไง “แต่ผมหิว นี่เลยเที่ยงแล้วนะครับ ให้ผมเข้าไปหน่อย เกรงใจห้องอื่น” คำพูดของเขาทำให้เธอต้องยอมเปิดประตู พิชาญาพยายามยืนให้ห่างจากเขา “คุณไนท์กินเลยค่ะ พิซซี่ไม่หิว” “แต่ผมหิว อยากได้เพื่อนกินข้าว” น้ำเสียงของเขาดู
Read more
บทที่ 9
เสื้อยืดเขาสีขาวบางอยู่แล้ว ยิ่งเจ้าแมวอ้วนนั่นซุกไซ้เนื้อผ้าก็ยิ่งแนบกับหน้าท้องแน่น ๆ ของเชฟสุดหล่อ ไม่ไหวแล้ว เธอจะไม่ไหวแล้ว“คุณไนท์ขา ขอพิซซี่เข้าห้องน้ำหน่อยได้ไหมคะ”“ครับ เชิญครับ”สิ้นคำนางร้ายคนสวยรีบวิ่งไปห้องน้ำทันที ทิชชูสามสี่แผ่นถูกดึงออกจากกล่อง มองภาพของตัวเองในกระจก“อีพิซซี่ มึงจะมาเลือดกำเดาไหลบ้านผู้ชายแบบนี้ไม่ได้นะ”พิชาญาบ่นผู้หญิงที่เลือดกำเดาไหลในกระจกบานใหญ่ ก่อนหน้านี้เธอคิดว่าเรื่องเลือดกำเดาไหลเป็นเพียงมุกตลกที่ใช้พูดกัน ใครจะคิดว่ามันดันเกิดขึ้นกับเธอ คงเป็นเพราะไวน์ที่ดื่มเยอะเกินไปเมื่อคืนแน่ ๆคนเลือดกำเดาไหลเดินกลับมาที่โต๊ะรับประทานอาหาร เจ้าแมวอ้วนนั่งกินอาหารอยู่ในที่ของมัน ไม่ส่งเสียงร้องเรียกเหมียว ๆ เหมือนเดิมแล้ว“ไม่สบายหรือเปล่าครับ”“เปล่าค่ะ แค่ยังแฮ้งอยู่นิดหน่อยน่ะค่ะ”“ปกติดื่มแบบนี้ประจำเหรอครับ”“เปล่าค่ะ แค่เมื่อคืนหนักไปหน่อย”‘ใครจะกล้าบอกว่าชอบดื่ม ไว้ให้คุณไนท์หลงพิซซี่ก่อนนะคะ พิซซี่จะบอก’ สิ่งที่ตอบออกไปกับสิ่งที่เป็นช่างแตกต่างกันเหลือเกิน แต่เพราะไม่อยากให้เขาปิดโอกาสมากกว่านี้ เธอเลยต้องปฏิเสธไว้ก่อน“เสียดายจัง ผมว่าจะชวนด
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status