مشاركة

จับขโมย

مؤلف: 橙花
last update تاريخ النشر: 2025-12-19 05:30:18

สี่พ่อแม่ลูกยังคงวางแผนการที่จะเดินทางเข้าเมืองเพื่อหาคนแต่งงาน พวกเขาไม่รู้เลยว่าอีกไม่กี่วันจะเกิดเรื่องขึ้นที่บ้านจนไม่สามารถเดินทางไปทำตามเป้าหมายที่ตั้งเอาไว้ได้ คืนนั้นคนบ้านฟู่ยังคงต้องกินอาหารฝีมือของเหมียนจูเหมือนเคย เพราะไม่สามารถลากซินเหยามาทำงานให้ตัวเองได้

สามวันต่อมา

เสียงกรีดร้องดังออกมาจากภายในบ้านตระกูลฟู่ต่างจากทุกวัน เหมียนจูที่เตรียมตัวจะนำเงินเก็บพาครอบครัวไปยังเมืองข้าง ๆ เพื่อหาคนแต่งงานให้ลูกชายและลูกสาวต้องตกใจที่เงินเก็บทั้งหมดของครอบครัวหายไป

“เกิดอะไรขึ้น!! ทำไมเสียงดังขนาดนี้!” ฟู่อ้ายโกวรีบเปิดประตูเข้ามาในห้องนอน

“เงิน! เงินเก็บบ้านเราหายไปหมดแล้ว!!!” เหมียนจูตะโกนร้องไห้เสียงดัง

“บ้าน่า! คุณเป็นคนรู้ที่เก็บอยู่คนเดียว แล้วเงินมันจะหายไปได้ยังไง” ฟู่อ้ายโกวเองก็ตกใจไม่น้อยที่รู้ว่าตอนนี้ในบ้านเขาไม่มีเงินเหลืออีกแล้ว

“ฉันก็อยู่กับคุณตลอด แล้วจะรู้ไหมว่าเงินหายไปไหนน่ะ ฮือ…” เหมียนจูโวยวายต่อ

“แจ้งตำรวจดีไหม? ผมว่าในหมู่บ้านต้องมีขโมยแน่” ฟู่อ้ายโกวคิดอะไรไม่ออก

“บ้า! ถ้าแจ้งตำรวจแล้วนังซินเหยาบอกว่าพวกเราเอาเงินมันไปจะทำยังไง เราไม่ต้องหาเงินมาใช้คืนให้มันเหรอ คิดอะไรโง่ ๆ” เหมียนจูปาดน้ำตาไปด่าสามีไป

“ก็แล้วจะให้ทำยังไงล่ะ บ้านเราไม่มีเงินแล้วจะอยู่กันยังไง” ฟู่อ้ายโกวรู้ดีว่าอีกหลายวันกว่าที่ฟู่จิงถิงจะส่งเงินกลับมา

“ฉันว่าต้องเป็นนังซินเหยาแน่ที่เอาเงินเราไป” เหมียนจูพุ่งเป้าไปยังซินเหยาทันที

“คุณบ้าหรือไง! ซินเหยาจะเข้ามาเอาเงินคุณไปได้ยังไง” ฟู่อ้ายโกวส่ายหน้าอย่างรำคาญ เมียเขาช่างหาเรื่องกับซินเหยาไม่เลิกจริง ๆ ทั้งที่เรื่องใหญ่ขนาดนี้เกิดขึ้นในบ้าน เธอยังคงคอยจับผิดซินเหยาคนนั้นอีก

“ฉันไม่ได้บ้า!! คุณไม่เห็นเหรอว่านังซินเหยามันเปลี่ยนไปมากแค่ไหนน่ะ ฉันยังเคยเห็นมันทำท่าทางลับ ๆ ล่อ ๆ อยู่บ่อย ๆ แค่ไม่มีหลักฐานก็เท่านั้น” เหมียนจูสังเกตว่าซินเหยาออกจากบ้านทุกวันก็จริง แต่พวกเขาก็ไม่รู้ว่าเธอออกไปทำอะไรข้างนอกกันแน่

“พอ ๆ ไปถามเธอดี ๆ ก่อน อย่าเพิ่งอาละวาด” ฟู่อ้ายโกวทำได้แค่ต้องแก้ปัญหาไปก่อน

“ชิ! ไปก็ไปสิ ถ้าเป็นนังซินเหยาเอาไปจริง ๆ ฉันจะฟาดมันให้ตายเลยคอยดู!” เหมียนจูยังคาดโทษซินเหยาก่อนเดินออกจากห้องนอนไปพร้อมฟู่อ้ายโกว

“แม่! เกิดอะไรขึ้นครับ ไหนบอกว่าวันนี้จะพาพวกเราไปต่างอำเภอยังไงล่ะ เราจะไปกันเมื่อไหร่ครับ ผมเตรียมตัวพร้อมแล้ว” ฟู่หยางเซิงไม่กล้าเข้าไปในห้องพ่อแม่เขาจึงถามขึ้นขณะที่นั่งรออยู่ในบ้าน

“เงินบ้านเราหายไปหมดแล้ว ฉันกำลังจะไปถามนังซินเหยาเนี่ย พวกแกตามไปช่วยฉันค้นดูในห้องมันด้วย เร็วเข้า!” เหมียนจูรีบสั่งการลูกชายกับลูกสาวที่นั่งรออยู่ให้ตามไป

สองพี่น้องได้แต่หันมองหน้ากันอย่างตกใจ พวกเขาไม่คิดว่าซินเหยาจะกล้าถึงขนาดขโมยเงินของที่บ้านไปหมดจริง ๆ แต่ถึงจะสงสัยมากแค่ไหน คำสั่งของแม่ พวกเขาก็จำเป็นต้องรีบทำตาม ไม่อย่างนั้นแม่ของพวกเขาคงจะด่าว่าพวกเขาทั้งวัน

ซินเหยาวันนี้ยังไม่ได้ออกไปเดินเล่นข้างนอก เธอได้ยินเสียงกรีดร้องของเหมียนจูก่อนหน้านี้แล้ว ซินเหยาจึงรีบนำเงินทั้งหมดที่มีอยู่ไปซ่อนเอาไว้ในผนังห้องเก็บฟืนที่เธอขุดเอาไว้เมื่อหลายวันก่อนเพื่อซ่อนเงิน ปกติซินเหยาจะพกเงินทั้งหมดออกไปด้วยเพื่อป้องกันไม่ให้คนบ้านฟู่หาพบ แต่ตอนนี้เธอต้องรีบนำเงินกลับไปเก็บก่อน ไม่อย่างนั้นถ้าพวกเขารุมกันเข้ามาค้นตัวเธอคงแย่แน่

“นังซินเหยา แกเอาเงินฉันคืนมาเดี๋ยวนี้นะ!” เหมียนจูผลักเปิดประตูเข้าไปอย่างแรง

“อะไรของคุณ! เงินอะไรอีก!! เงินชดเชยพ่อแม่ฉันคุณก็เอาไปหมดแล้ว ยังกล้ามาถามหาเงินจากฉันอีก หน้าด้านเกินไปแล้ว” ซินเหยาเถียงกลับเสียงดัง เธอมีหรือจะยอมให้เหมียนจูกล่าวหาได้ง่าย ๆ

“แกไม่ต้องมาทำเป็นไม่รู้เรื่อง พวกแกค้นให้หมด!!!” เหมียนจูสั่งทุกคนให้รื้อค้นหาเงินของเธอกลับคืนมาทันที

“มันจะมากเกินไปแล้วนะ! มีสิทธิ์อะไรมาค้นห้องนอนฉัน!” ซินเหยาพยายามขัดขวางคนทั้งสี่ไม่ให้รื้อค้นสิ่งของในห้องเก่าคร่ำคร่าของเธอ

“ถอยไป!” พวกเขาต่างผลักซินเหยาออกไปจากห้องเก็บฟืนอันเล็กจ้อยอย่างรวดเร็ว

ซินเหยาได้แต่ต้องถอยออกไปก่อน เธอไม่อยากให้คนพวกนั้นสงสัยไปมากกว่านี้เลยทำได้แค่ขัดขวางพอเป็นพิธีเท่านั้น

“บ้าเอ้ย! ไม่เห็นจะมีเงินเลย” ฟู่อ้ายโกวอดสบถออกมาเสียงดังไม่ได้ ตอนนี้ในห้องเก็บฟืนเต็มไปด้วยสิ่งของระเกะระกะจากการรื้อค้นกระจายเต็มพื้นไปหมด

“แกหากันดีหรือยัง มันต้องอยู่ที่นี่แน่” เหมียนจูยังคงไม่เชื่อว่าเงินของเธอจะไม่อยู่กับซินเหยา เงินที่เธอเก็บเอาไว้ไม่ใช่จำนวนน้อย ๆ

“ไม่มีสักหน่อยนะแม่!” ฟู่โหรวบอกเสียงดัง เธอหาจนหงุดหงิดไปหมดแล้ว ห้องบ้านี่ก็เหม็นอับเสียจริง เธอที่แต่งตัวสวยเตรียมออกจากบ้านก่อนหน้านี้ถึงกับอยากรีบไปเปลี่ยนเสื้อผ้าใหม่โดยเร็ว

“ทางนี้ก็ไม่มีครับแม่” ฟู่หยางเซิงบอกอีกคน เขาหาทุกซอกทุกมุมแล้วก็ไม่เห็นเงินที่ว่า

“ฉันไม่เชื่อว่าจะไม่ใช่นังซินเหยาเอาไป แกไปเอาไม้มาให้ฉัน ฉันจะดูสิว่ามันจะทนปากแข็งไปได้สักกี่น้ำ” เหมียนจูร้องบอกลูกชายกับลูกสาวอย่างโมโห เธอต้องการระบายอารมณ์กับซินเหยาที่เงินเก็บของบ้านหายไป

“ฮึ! หาไม่เจอก็คิดจะมาตีฉันเหรอ? ได้! วันนี้ฉันก็จะสู้ตายเหมือนกัน” ซินเหยาที่ไม่รู้ว่าเดินไปเอามีดในครัวมาตั้งแต่เมื่อไหร่ตะโกนท้าทายกลับไปทันที

“นังบ้าเอ้ย! แกกล้าดียังไงที่คิดจะมาต่อต้านฉันน่ะ!” เหมียนจูเห็นท่าทางเอาเรื่องของซินเหยาก็ยิ่งโกรธแค้นขึ้นมาหนักกว่าเดิม

ฟู่อ้ายโกว ฟู่หยางเซิงและฟู่โหรวได้แต่ขมวดคิ้วมุ่นอย่างยุ่งยากใจ พวกเขาไม่มีความกล้าที่จะเข้าไปท้าทายมีดในมือของซินเหยาเหมือนเหมียนจู

ในขณะที่เหมียนจูง้างไม้ที่ฟู่หยางเซิงหยิบจากในห้องมาให้ขึ้นสูง ซินเหยาก็วิ่งเข้าไปฟันไม้ท่อนนั้นจนขาดเป็นสองท่อนอย่างรวดเร็ว เหมียนจูที่เห็นมีดคมกริบฟาดฟันเข้ามาตรง ๆ ก็ถึงกับยืนตัวสั่นเป็นเจ้าเข้า เธอไม่คิดว่าซินเหยาจะกล้าลงมือกับเธอจริง

“เข้ามาสิ! คราวนี้ฉันจะไม่ฟันแค่ไม้แล้วนะ” ซินเหยาส่งสายตาดุร้ายกลับไปยังคนทั้งสี่

“นังสารเลว! ฆ่าคนแล้ว ๆ ทุกคนมาดูกันเร็ว ลูกสะใภ้จะฆ่าแม่สามี!” เหมียนจูที่สู้ไม่ได้รีบลงไปนั่งบนพื้นดิ้นไปมาและตะโกนเรียกเพื่อนบ้าน

“ชิ! นึกว่าจะแน่สักแค่ไหนกัน เรียกชาวบ้านมาก็ดี ฉันจะได้บอกเรื่องชั่ว ๆ ที่แม่สามีทำกับฉันมาตลอดสามปีให้พวกเขาฟัง ฉันอยากดูสิว่าใครจะเข้าข้างพวกแก” ซินเหยาไม่สนใจแล้วว่าชื่อเสียงของร่างเดิมจะเป็นยังไง ในเมื่อตอนนี้เธอเป็นเจ้าของร่างนี้แล้ว ซินเหยาย่อมไม่ยอมให้ใครมารังแกเธอได้ง่าย ๆ

“เธอพูดเกินไปไหมลูกสะใภ้ พวกเราไม่ได้ทำร้ายอะไรเธอนะ” ฟู่อ้ายโกวยังคงอยากรักษาหน้าตาของตระกูลเขาในหมู่บ้านเอาไว้อยู่ เขาจึงเอ่ยปรามซินเหยาสักคำ เผื่อว่าเธอจะเห็นแก่หน้าเขาที่เป็นพ่อสามีบ้าง

“ฉันพูดเกินไปตรงไหน? ตลอดสามปีที่ผ่านมา ข้าวแม้แต่มื้อเดียวฉันก็ยังไม่เคยได้กินอิ่ม งานทุกอย่างทั้งในบ้านนอกบ้านก็เป็นฉันที่ทำ ฉันแต่งงานกับฟู่จิงถิง ไม่ใช่มาเป็นทาสให้คนตระกูลฟู่อย่างพวกแกนะ” ซินเหยาระบายเรื่องทุกอย่างออกมาอย่างสุดจะทน ภาพความลำบากของร่างเดิมผุดขึ้นมาในความคิดของเธอเป็นฉาก ๆ ซินเหยาไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าในโลกนี้ยังมีครอบครัวเลวร้ายแบบนี้อยู่จริง ๆ ถึงแม้ร่างเดิมจะอ่อนแอ แต่เธอก็ไม่เคยปริปากบ่นเวลาถูกคนตระกูลฟู่ใช้งานเลยแม้แต่น้อยจนกระทั่งตายจากไป

“เกิดอะไรขึ้น! ซินเหยาเป็นอะไรไหม?” ป้าเพ่ยกับชาวบ้านรีบเข้ามาตรวจดูร่างกายของซินเหยาอย่างเป็นห่วง หลายปีมานี้บาดแผลบนร่างกายของซินเหยามีแต่จะเพิ่มขึ้น

“พวกเขาหาว่าฉันขโมยเงินค่ะป้าเพ่ย ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าพวกเขาเก็บเงินไว้ที่ไหน พวกเขายังกล้ามาหาเรื่องฉันถึงในห้องอีก พวกป้าดูสิคะว่าห้องฉันเละเทะขนาดไหน” ซินเหยาชี้นิ้วเข้าไปด้านในห้องที่ตอนนี้สิ่งของกระจัดกระจายเต็มพื้นไปหมด

“เหมียนจู พวกเธอจะรังแกคนเกินไปแล้วนะ หลายปีมานี้แค่ข้าวปลาอาหาร ซินเหยายังไม่เคยได้กินอิ่มเลย นี่พวกเธอยังกล้ามากล่าวหาซินเหยาอีกเหรอ” ป้าเพ่ยอดพูดขึ้นมาไม่ได้

“หุบปากไปเลย! นังซินเหยามันโกหก ต้องเป็นมันแน่ ๆ ที่ขโมยเงินของบ้านฉันไป” เหมียนจูยังคงไม่ยอมรับความจริง เธอต้องการให้ทุกคนรู้ว่าซินเหยาเป็นขโมย

“ไม่มีหลักฐานยังคิดจะใส่ร้ายฉันอีก แน่จริงไปแจ้งตำรวจกันไหมล่ะ ฉันก็อยากได้เงินชดเชยของพ่อแม่คืนเหมือนกัน” ซินเหยาโต้กลับทันที เธอไม่ยอมให้เหมียนจูเอาเปรียบได้ง่าย ๆ เหมือนร่างเดิมหรอกนะ

“กรี๊ด!! นังเด็กอกตัญญู แกกล้าดียังไงถึงคิดจะแจ้งตำรวจน่ะฮะ!” เหมียนจูกลัวว่าเรื่องที่เธอเคยทำกับซินเหยาจะถูกตำรวจรู้เข้าและต้องถูกลงโทษ

“ทำไมฉันจะแจ้งตำรวจไม่ได้? ในเมื่อหลายปีมานี้เป็นพวกคุณที่ทำร้ายฉันและแย่งเงินของพ่อแม่ฉันไปน่ะ” ซินเหยาลอยหน้าลอยตาตอบกลับ

“พ่อว่าใจเย็น ๆ ก่อนดีกว่านะซินเหยา นี่ก็แค่เรื่องเข้าใจผิด ถือว่าพวกเราขอโทษเธอก็แล้วกันนะ อย่าทำให้เรื่องราวบานปลายมากไปกว่านี้เลย” ฟู่อ้ายโกวเองก็กลัวว่าตัวเองจะต้องติดร่างแหไปด้วย เขายังไม่อยากติดคุกตอนแก่หรอกนะ

“แกเงียบไปเลย! ฉันไม่เชื่อหรอกว่านังซินเหยาจะกล้าแจ้งตำรวจ” เหมียนจูอับอายชาวบ้านที่กำลังกระซิบกระซาบเรื่องที่เธอเคยทำกับซินเหยาจนกลายเป็นความโกรธ

“ป้าเพ่ย รบกวนให้ใครไปตามผู้ใหญ่บ้านมาหน่อยค่ะ ฉันจะให้เขาโทรแจ้งความ” ซินเหยาหันไปขอร้องป้าเพ่ยให้ช่วยเธอสักหน่อย

“ซินเหยาจะทำแบบนี้จริง ๆ เหรอลูก” ป้าเพ่ยเองก็รู้สึกหวาดกลัวตำรวจเป็นทุนเดิม

استمر في قراءة هذا الكتاب مجانا
امسح الكود لتنزيل التطبيق

أحدث فصل

  • เมื่อฉันกลายเป็นเมียทหาร   รวมตัว

    สองปีต่อมา ตอนนี้เฟิงอู่กับโจวหงไม่ได้เข้าทำงานที่บริษัทมากว่าหนึ่งปีแล้ว พวกเขาอยู่บ้านเลี้ยงหลานและปล่อยให้ลูกชายกับลูกสะใภ้ดูแลธุรกิจกันเอง เพราะซินเหยาหลังมีลูกคนแรกได้ไม่ถึงครึ่งปี เธอก็ท้องลูกคนที่สองอีกครั้ง ทำให้พวกเขามีหลานสาวและหลานชายให้คอยเลี้ยงดูอย่างมีความสุข ส่วนเฟิงจี้ถิงกับเฟิงจี้กวงได้ลูกชายกันทั้งคู่ พวกเขาเพิ่งวางแผนจะมีลูกคนที่สองกันในปีนี้“เราพาเด็ก ๆ ไปเล่นกับลูกพี่ลูกน้องพวกเขาที่บ้านใหญ่ดีไหมคะคุณ” โจวหงถามหลังจากป้อนข้าวให้หลานทั้งสองคนของเธอเสร็จในช่วงสายของวัน“อืม… ก็ดีเหมือนกันนะ คุณพ่อจะได้เล่นกับหลานด้วย” เฟิงอู่พยักหน้ารับคำ พวกเขาพาหลาน ๆ ไปเล่นด้วยกันบ่อย ๆ เพื่อที่ในอนาคต เด็ก ๆ ตระกูลเฟิงจะได้ช่วยเหลือกันและกันในย

  • เมื่อฉันกลายเป็นเมียทหาร   ลาออก

    เฟิงจิงถิงพยักหน้ารับคำภรรยาที่ใบหน้ายังซีดเผือดจากการเสียเลือดอยู่ เขาได้แต่คิดว่าจะมีลูกอีกอย่างที่ซินเหยาอยากมีหรือเปล่า“พวกลูกนอนพักกันสักหน่อยเถอะ เมื่อเช้าก็ตื่นกันตั้งแต่เช้าแล้ว แม่เองก็จะพักด้วยเหมือนกัน รอเสวี่ยเยว่หิวนมเราค่อยตื่นกันอีกที” โจวหงบอก เธอรู้ดีว่าเด็กแรกคลอดดื่มนมบ่อยมากแค่ไหน ถ้าซินเหยาไม่นอนพัก เธอก็กลัวว่าลูกสะใภ้จะไม่มีน้ำนม“ได้ค่ะแม่ คุณไปนอนก่อนเถอะนะคะ” ซินเหยาบอกเฟิงจิงถิงที่กำลังเก็บกล่องอาหารอยู่ข้างเตียงของเธอเงียบ ๆ ซินเหยาไม่รู้ว่าตอนนี้สามีคิดอะไรอยู่“ครับ ฝันดีนะครับที่รัก” เฟิงจิงถิงลุกขึ้นจูบหน้าผากนวลของซินเหยาอย่างแสนรัก ก่อนจะหยิบเอากล่องอาหารออกไปทิ้งนอกห้องพักผู้ป่วยของซินเหยาแล้วกลับเข้ามานอน

  • เมื่อฉันกลายเป็นเมียทหาร   ลูก

    เฟิงอู่ โจวหงและเฟิงจิงถิงนั่งรออยู่หน้าห้องคลอดเกือบหนึ่งชั่วโมง พวกเฟิงตี้หลงก็มาถึง พวกเขาต่างสอบถามอาการของซินเหยาด้วยความเป็นห่วง“ทุกคนอย่าเพิ่งคิดมากเลย ยังไงก็ถึงมือหมอแล้ว” เฟิงตี้หลงบอกลูกหลานให้สงบจิตใจ คนอื่น ๆ ได้แต่พยักหน้ารับคำเฟิงตี้หลง เพียงแต่ในใจแต่ละคนยังคงคิดไปต่าง ๆ นา ๆ และภาวนาให้ซินเหยาคลอดอย่างปลอดภัยเท่านั้น หนึ่งชั่วโมงต่อมา พยาบาลอุ้มห่อผ้าออกมาพร้อมรอยยิ้ม เธอนำเด็กไปส่งให้กับโจวหงที่ลุกขึ้นเดินไปหาพยาบาลเป็นคนแรก“ยินดีด้วยนะคะ เป็นเด็กผู้หญิงค่ะ” พยาบาลบอกพร้อมรอยยิ้มกว้าง“

  • เมื่อฉันกลายเป็นเมียทหาร   ใกล้คลอด

    สี่สิบห้าวันต่อมา เฟิงจิงถิงเรียนรู้งานทุกอย่างจากเฟิงอู่เสร็จเรียบร้อยนานแล้ว ตอนนี้ร่างกายที่เคยบาดเจ็บของเขาหายสนิทแล้ว วันนี้จึงเป็นวันแรกที่เฟิงจิงถิงจะกลับไปทำงานที่หน่วย เขารับปากกับพ่อว่าจะเข้าไปทำงานช่วงวันเสาร์ของทุกสัปดาห์ ส่วนเรื่องการลาออกเฟิงจิงถิงยังไม่รับปากว่าเขาจะลาออกเมื่อไหร่ สำหรับเฟิงจิงถิงแล้วการเป็นทหารถือเป็นเกียรติของเขามานานแล้ว เมื่อรู้สึกว่าจะไม่ได้รับใช้ประเทศอีก เขาจึงรู้สึกใจหายแปลก ๆ ด้านซินเหยาก็ท้องเข้าสู่เดือนที่หกแล้วเช่นกัน ร้านอาหารของเธอมีคนมาติดต่อขอสูตรเป็นจำนวนมาก จากที่ซินเหยาคิดจะเปิดร้านสาขาตามมณฑลต่าง ๆ เธอจึงได้แต่มาปรึกษาพ่อแม่สามีเรื่องการขายเฟรนไชส์แทนในช่วงสัปดาห์ก่อน รายละเอียดต่าง ๆ จะมีฝ่ายกฎหมายของตระกูลมาช่วยซินเหยาเตรียมสัญญาก่อนประกาศเปิดขา

  • เมื่อฉันกลายเป็นเมียทหาร   เก่ง

    ซินเหยาเดินตามหลังพนักงานไปยังช่องยิงใกล้ ๆ เธอบรรจุกระสุนและเล็งยิงไปยังเป้าหมายห่างออกไปประมาณ 30 เมตรปัง! ปัง! ปัง! ปัง! ปัง! ปัง!

  • เมื่อฉันกลายเป็นเมียทหาร   โรงงานใหญ่

    รถของเฟิงจิงถิงออกจากบริษัทไปทางทิศตะวันตกของเมืองหลวง ที่นั่นเป็นศูนย์รวมอุตสาหกรรมหนักและเหล็กกล้าของประเทศแห่งหนึ่ง ระยะทางจากบริษัทไปยังโรงงานไกลประมาณยี่สิบกิโลเมตร เมื่อพวกเขาไปถึงด้านหน้าโรงงาน ยามรักษาการติดอาวุธหลายคนตรวจสอบอย่างเข้มงวดตามระเบียบ ที่นี่ห้ามคนภายนอกเข้าโดยเด็ดขาดและโรงงานมีนโยบายการเก็บความลับเป็นอย่างดี“สวัสดีครับเลขาตู้ คุณชายใหญ่ คุณนายน้อย” ผู้จัดการโรงงานออกมาต้อนรับพวกเขา เพราะก่อนออกจากบริษัทนั้น เลขาตู้ได้โทรบอกล่วงหน้าแล้ว“สวัสดีครับ/ค่ะ” ทั้งสามทักทายกลับ ก่อนจะเดินตามผู้จัดการโรงงานเพื่อเข้าไปฟังการอธิบายเกี่ยวกับโรงงานในห้องประชุม เรื่องพวกนี้ผู้จัดการทำบ่อยเวลามีลูกค้าเข้ามา

  • เมื่อฉันกลายเป็นเมียทหาร   หางโจว

    กว่าหนึ่งชั่วโมงที่ซินเหยาหลับไป เธอไม่ได้รับรู้เลยว่าสถานีสุดท้ายผ่านพ้นไปนานแล้ว ซินเหยาเลือกที่จะหลับพักผ่อนก่อนถึงปลายทาง เมื่อลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง เธอก็เห็นชายทั้งสามกำลังมองดูเธออยู่เงียบ ๆ

    last updateآخر تحديث : 2026-03-17
  • เมื่อฉันกลายเป็นเมียทหาร   บาดหมาง

    “ผู้หญิงคนนั้นดูถูกซินเหยาครับปู่ พอผมกับซินเหยาจะกลับโต๊ะ เธอกลับเขวี้ยงแก้วไวน์มาใส่ซินเหยา เธอเลยเตะกลับไปเท่านั้นครับ” เฟิงจิงถิงตอบด้วยสีหน้าไม่พอใจ เขาไม่รู้ว่าคุณปู่จะเข้าข้างใครระหว่างเขากับคนจากตระกูลใหญ่อย่างจ้าวตี้เหลียน

    last updateآخر تحديث : 2026-04-04
  • เมื่อฉันกลายเป็นเมียทหาร   หน้าคุ้น

    ร้านของซินเหยาขายดิบขายดีมากกว่าก่อนหน้านี้หลายเท่า ทหารที่มาช่วยงานเธอในวันนี้ต้องไปตามสหายมาช่วยอีกสองคน เพราะซินเหยากับเขาไม่สามารถล้างถ้วยชามได้ทันจำนวนลูกค้าที่เข้ามาในวันนี้ ลูกค้าส่วนใหญ่ล้วนแต่เคยได้รับบะหมี่ฟรีจากซินเหยาในช่วงที่เกิดอุทกภ

    last updateآخر تحديث : 2026-03-29
  • เมื่อฉันกลายเป็นเมียทหาร   ฟื้นฟู

    ซินเหยาพยักหน้ารับคำเสร็จก็เข้าครัวของบ้านไปจัดการที่วางเตา ดีที่ก่อนหน้าน้ำจะท่วม ซินเหยาให้ทหารช่วยขนของชั้นล่างไปไว้บนห้องนอนของเธอกับฟู่จิงถิง ไม่อย่างนั้นเครื่องเรือนในชั้นล่างคงเสียหายไม่น้อย เทียนจำนวนมากถูกซินเหยาซื้อเอาไว้เช่นกัน ทำให้หลา

    last updateآخر تحديث : 2026-03-28
فصول أخرى
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status