บทที่ 21 [2/2]

“ผมเลือกกอ--”

แต่ก่อนที่ภาคินจะเอ่ยจนจบ เสียงเคาะประตูเบา ๆ ก็ดังขึ้นขัดจังหวะเสียก่อน พร้อมเสียงของแม่บ้านที่เอ่ยอย่างกล้า ๆ กลัว ๆ

“ขออนุญาตค่ะ คุณท่านประธาน คุณวศินกับคุณเซเรน่าขอเข้าพบค่ะ”

บรรยากาศภายในห้องทำงานตรึงเครียดยิ่งขึ้น ภูวเดชหันขวับไปทางประตู จากสีหน้าเดือดดาลเปลี่ยนเป็นกังวลโดยพลัน

“ให้เข้ามา”

ประตูเปิดออกอย่างช้า ๆ เผยให้เห็นร่างของวศิน ในชุดสูทสีเข้มที่ยืนอย่างภูมิฐาน ข้างกายเขาคือเซเรน่าในชุดเดรสเรียบสีครีมอ่อน ใบหน้าสวยของเธอเรียบนิ่งจนอ่านไม่ออก ทันทีที่ทั้งคู่ก้าวเข้ามาในห้อง เสียงทุกอย่างก็เงียบลงเหมือนโลกทั้งใบหยุดหมุน

“วศิน...ขอโทษแทนลูกชายของฉันจริง ๆ เรื่องเมื่อคืนมัน---”

ในขณะที่ภูวเดชกำลังพยายามอธิบายก็ต้องหน้าเสีย เมื่อวศินยกมือขึ้นห้าม สีหน้าของเขาเรียบนิ่งแต่แฝงไปด้วยความเยียบเย็น จนภูวเดชเสียวสันหลังวูบทั้งที่ตัวเขาเป็นถึงอดีตมาเฟียเขตเหนือ

“ไม่จำเป็นต้องขอโทษแทนลูกชายของแกหรอก เพราะวันนี้ฉันมาเพื่อพูดเรื่องที่ควรจะพูดให้จบเสียที”

สายตาของวศินจับจ้องไปยังทางภาคินที่ยังยืนก้มหน้าอยู่กลางห้อง ภายในใจของเขาเต็มไปด้วยไฟแค้นที่ปล่อยให้ลูกสาวของตนโดนรังแกมานับหลายปี จนตอนนี้วันที่เขาได้รู้ความจริงอันโสมมด้วยตาของตัวเอง

“ดิฉัน...มาเพื่อขอหย่าค่ะ”

เซเรน่ายืนเงียบอยู่ข้างบิดาอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงชัดเจน ทำให้ภาคินเงยหน้าขึ้นพร้อมดวงตาที่เบิกกว้างคล้ายเหมือนถูกฟ้าผ่ากลางอก ไม่คิดว่าหญิงสาวตรงหน้าจะกล่าวคำนี้ออกมา ถึงแม้ว่าเธอจะเปลี่ยนไปในช่วงนี้ แต่เขาก็ยังคิดเข้าข้างตัวเองว่าเธอกำลังเรียกร้องความสนใจ

“เซเรน่า เธอพูดอะไร?”

“ฉันพูดชัดแล้วค่ะ” เธอตอบด้วยรอยยิ้ม “ฉันจะหย่ากับคุณ ภาคิน”

“เซเรน่า...พ่อขอโทษแทนมันอีกครั้งนะลูก อย่าถึงขั้นนั้นเลย” คุณภูวเดชหันขวับมามองลูกชาย สีหน้าเต็มไปด้วยความไม่เชื่อและหวั่นใจ

“ไม่ค่ะคุณอา ฉันไม่ได้โกรธอะไร แต่ทุกอย่างมันจบแล้วจริง ๆ ฉันอยากให้คุณภาคินได้อยู่กับคนที่เขารัก”

เซเรน่าส่ายหน้าเบา ๆ น้ำเสียงของเธอนุ่มนวล อ่อนหวาน แต่แฝงด้วยความเด็ดขาด เธอไม่ร้อง ไม่ฟูมฟาย ไม่โวยวาย มีเพียงความสงบที่ยิ่งทำให้คนมองรู้สึกหนักอึ้ง

“เรื่องเมื่อคืน...ฉัน”

“ไม่ต้องอธิบายค่ะ ฉันเห็นคลิปนั้นชัดดีอยู่แล้ว”

คำตอบของเธอเหมือนตบหน้าเขาเบา ๆ แต่กลับปวดร้าวไปทั้งกาย ก่อนที่วศินที่ยืนข้างลูกสาวจะเอ่ยเสียงเรียบ แต่แฝงด้วยอำนาจที่ทำให้บรรยากาศภายในห้องเย็นยะเยือกขึ้นทันตา

“ภาคิน ฉันเคยไว้ใจแกเหมือนลูกชายอีกคน แต่สิ่งที่แกทำกับลูกสาวของฉัน มันเกินให้อภัย”

“คุณวศินครับ ผม—”

“ไม่ต้องพูด ฉันไม่ได้อยากฟังคำแก้ตัวจากปากคนที่ทำให้ลูกสาวฉันร้องไห้กลางงานวันเกิดตัวเอง” วศินพูดขัด เสียงนั้นหนักแน่นพอจะทำให้ภาคินพูดไม่ออก เขารู้สึกเหมือนร่างกายถูกตรึงอยู่กับที่

“คุณพ่อคะ...” เซเรน่าค้อมหัวเล็กน้อย

“ลูกแน่ใจใช่ไหมว่าจะเลือกแบบนี้จริง ๆ ?” วศินหันมามอง

“แน่ใจค่ะ”

เธอยิ้มบาง ๆ แสร้งเช็ดน้ำตาที่ไหลออกมา ทั้งที่ภายในใจกำลังยิ้มอย่างยินดี ที่ได้หลุดพ้นจากบทนางร้ายเสียที หลังจากนี้จุดจบอันน่าสมเพชคงไม่เกิดขึ้นกับเธอแล้ว เว้นเสียแต่กอหญ้าจะทำอะไรโง่ ๆ

เมื่อสิ้นเสียงหวานของเซเรน่า ความเงียบก็เข้าครอบคลุมภายในห้องทำงาน หลงเหลือเพียงเครื่องปรับอากาศที่ดังคลอเบา ๆ กับเสียงลมหายใจของทั้งสี่คน

“เซเรน่า หนูคิดดีแล้วใช่ไหม” ภูวเดชถอนหายใจแรง

“ค่ะคุณอา”

“แต่ถึงแบบนั้น พ่อจะให้มันแต่งงานใหม่กับผู้หญิงคนนั้นไม่ได้เด็ดขาด!” เขาหันไปตะโกนใส่ลูกชาย “แกอยากจมกับผู้หญิงต่ำทรามแบบนั้นนักใช่ไหมภาคิน!?”

“พ่อ!” ภาคินตะโกนกลับ เสียงสั่นด้วยอารมณ์ร้อน “ผมรักเธอจริง ๆ! ทำไมพ่อถึงไม่เข้าใจผมบ้าง!”

“รักเหรอ!? ความรักที่ทำให้แกเหยียบศักดิ์ศรีคนอื่นจนแหลกนี่น่ะเหรอที่เรียกรัก? แกทำให้ฉันอับอาย! แกทำให้ครอบครัวเราต้องถูกตราหน้าว่าเลี้ยงลูกชายที่นอกใจเมียกลางสังคม!” คุณภูวเดชหัวเราะลั่น

“ฉันจะจัดการเรื่องนี้ให้เรียบร้อย ฉันจะไม่ปล่อยให้ใครมาลบหลู่เกียรติลูกสาวของแก เพราะงั้นอย่าพึ่งให้หนูเซเรน่าหย่าเลยนะ”

“ในเมื่อลูกสาวของฉันตัดสินใจไปแล้ว ย่อมกลับคำไม่ได้ และลูกชายของแกยังหยามเกียรติ์ลูกสาวของฉันอีก โดยการบอกรักผู้หญิงคนนั้นต่อหน้าฉัน ถ้าแกยังยื้ออยู่แบบนี้ฉันจะฟ้องหย่า แกรู้ใช่ไหม ควรเป็นใครที่จะอับอาย!”

“อย่าให้เรื่องมันกลายเป็นเรื่องใหญ่เลยค่ะคุณอา ฉันเองก็รักคุณอาเหมือนพ่อของฉันแท้ ๆ แต่หนูยอมรับกับการที่ภาคินนอกกายหนูไม่ได้จริง ๆ ”

เซเรน่าเงียบอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเดินเข้าไปหยุดตรงหน้าภูวเดช ใบหน้าของเธอสงบนิ่งขณะเอ่ยอย่างใจเย็น แล้วยื่นเอกสารใบหย่าร้างในมือของเธอให้ภาคิน

“รบกวนเซ็นตรงนั้นด้วยค่ะ”

นัยน์ตาคู่สวยมองใบหน้าหล่อเหลาของอดีตสามีอย่างเย็นชา แน่นอนว่าเธอไม่รอคำตอบ หญิงสาวค้อมศีรษะอย่างสุภาพ แล้วหันหลังเดินออกจากห้องด้วยท่าทีโล่งใจ เมื่อในที่สุดได้ทำในสิ่งที่เธอเฝ้ารอตลอด เธอได้อิสระกลับคืนมาแล้ว และไม่ต้องตายตามบทนิยายในตอนจบ

เพราะตอนนี้เนื้อหาทั้งหมดมันได้เปลี่ยนแปลงไปแล้ว ด้วยฝีมือของนางร้ายอย่างเธอ!