หายงอนหรือยัง 3

“จุกค่ะ”

“จะจุกได้กว่านี้อีก” จังหวะเร่งรักหนักขึ้น กายบางโอนเอนกระเด้งกระดอนอยู่บนกายกำยำ ส่วนนั้นของเขาผลุบหายเข้าออก เชื่อมต่ออย่างเป็นจังหวะ

...ไม่มีขาดตอน

ความกระสันเสียวพุ่งปรี๊ด จังหวะที่เกร็งหน้าท้องก็ถูกดันให้นอนราบไปกับเตียงก่อนที่แก่นกายขนาดใหญ่จะชำแรกเข้ามา

สองขาเล็กถูกจับให้ตั้งชี้ขึ้นไปบนฝ้าเพดาน โดยที่กายหนานั่งด้วยหัวเข่า อ้าออกกว้างขนาบอยู่ข้างสะโพกผาย

ชาญชัยถอดถอนตัวตนออก กรีดปลายนิ้วตรงร่องแนบสนิท ปลายนิ้วเรียวบดบี้เม็ดกระสัน เล่นเอาใจนางสั่นสะท้านหลุดเสียงครางยั่วยุ

“พี่ชาญ”

พริมากัดริมฝีปากแน่น สองมือบีบขย้ำทรวงอกเต่งตึง หายใจไม่ทั่วท้องเมื่อปลายนิ้วเรียวขยับเอาออกในส่วนอ่อนไหววาบหวาม

น้ำใคร่ไหลลื่น ชโลมปลายนิ้วหนา นัยน์ตาคู่คมทอประกายอย่างชอบใจ จังหวะนิ้วขยับเข้าออกเร็วขึ้น ไม่นานคนที่นอนหายใจเข้าออกจนหน้าอกกระเพื่อมก็เกร็งตัวพร้อมที่ภายในเนื้อนุ่มขมิบตอดรัดนิ้วจนรู้สึกถึงความคับแน่น

“เสร็จด้วยนิ้วไปหนึ่งรอบ ทีนี้ถึงตาเจ้านี่บ้างแล้ว” ปล่อยสองขาเล็กวางลงบนเตียงแล้วแยกให้ออกจากกัน ชาญชัยยกยิ้มมองดอกไม้งามที่ยังขมิบเคลื่อนไหว สองกลีบเนื้อแดงระเรื่อ ชวนมอง

กระดกความเป็นชายขึ้นลงแล้วจับส่วนปลายหัวป้านหยอกเอินถูไถกับปลายทางฉ่ำแฉะ

“พี่ชาญ พริกไม่ไหวแล้ว”

ชาญชัยจงใจยั่วเธอ เขาทำให้เธออยาก ความรู้สึกกระสันซ่านพุ่งปราดไปทั่วกาย

“เอาพริกนะคะ”

“จะเอาให้ตายคาอกเลย” พูดด้วยใบหน้ายิ้มเจ้าเล่ห์พลางโน้มกายเข้าหาเมีย แนบปากจูบ แลกลิ้น ส่วนล่างก็ค่อย ๆชำแรกเข้าสู่ความงดงาม

กายหนาเคลื่อนไหวอย่างคล่องตัว ทั้งช่วงบนช่วงล่างผสานตัวตนได้อย่างวาบหวาม บทเพลงรักบรรเลงไปอย่างต่อเนื่อง เน้นจังหวะหนักบ้าง เบาบ้างคล้ายกับกำลังอยู่ในเครื่องเล่นผาดโผน

ใจนางอ่อนระทวย ร่างกายเหมือนถูกแผดเผาด้วยไฟสวาท จิตวิญญาณลอยละลิ่วเหมือนว่าวถูกปล่อยให้ลู่ลม

ทั้งสุขทั้งเสร็จสม...

ความรัญจวนวาบหวามต่อเนื่องไปตลอดทั้งคืน สองกายแนบชิด เปิดเปรยทุกความรู้สึกผ่านท่วงท่าและทำนองเพลงรัก แม้สายฝนที่ตกลงมาอย่างไม่ลืมหูลืมตาก็ไม่อาจมาขวางกั้นหรือทำลายบรรยากาศที่แสนโรแมนติกนี้

พริมาหลับไปทันทีหลังเสร็จกิจรอบสุดท้าย ใบหน้างดงามดูไร้เดียงสาและน่าทะนุถนอมยามที่เข้าสู่ห้วงนิทรา ดวงตาคู่คมจับจ้องอยู่ที่ดวงหน้าแฉล้มของเมียรัก

เขาต้องใจพริมาตั้งแต่แรกเห็น ทั้งที่ตอนนั้นยังอกหักจากอรอุมามาหมาด ๆพอได้คุย ได้ใกล้ชิด ความรู้สึกก็ชัดเจนขึ้น

วันนั้น...

วันที่เจอกันครั้งแรก เขาเจอกับพริมาโดยบังเอิญที่ล็อบบี้ของโรงแรมแห่งหนึ่ง พริมาตามเจ้านายไปทำงาน ส่วนเขามีนัดคุยงานกับลูกค้า

จังหวะที่นั่งอยู่ในล็อบบี้ ต่างคนต่างเหลียวหน้ามามองกัน พริมาเป็นฝ่ายส่งยิ้มอ่อนโยนทักทายก่อน จังหวะที่เขากำลังจะส่งยิ้มตอบ เธอก็เหลียวหน้าไปทางอื่นแล้ว

พริมาทำให้เขายิ้มเก้อ

พอเสร็จงาน ขับรถออกมาก็เห็นพริมายืนอยู่ที่หน้าโรงแรมโดยที่มือหิ้วถุงแบรนด์เนมอยู่หลายถุง

แว็บแรก ชาญชัยคิดว่าผู้หญิงคนนี้ช้อปปิ้งเก่ง ซื้อของแพง แบรนด์หรู แต่ก็ไม่รู้อะไรดลใจให้ขับรถไปจอดเทียบอยู่ริมฟุตพาทใกล้กับจุดที่พริมายืน

เหตุการณ์ต่อจากนั้นก็เป็นสิ่งดี ๆที่ทำให้เขาหลุดพ้นจากความขมขื่นความเจ็บปวดจากการถูก

อรอุมาหักอกไปโดยปริยาย