จุดอิ่มตัว 3

“ไม่รู้สิ ร้านอุ๋ย อุ๋ยน่าจะคิดเองมากกว่านะ”

ภพภัคกลั้นยิ้ม ก็บอกแล้วว่าไอ้เพื่อนคนนี้น่ะคนจริง ลองถ้ามันไม่ชอบ มันไม่เอาแล้ว เสนอตัวให้ขนาดไหน มันก็ไม่ยุ่ง อรอุมาเองก็น่าจะรู้นิสัยมันดี

“อุ๋ยแค่อยากได้ไอเดียเยอะ ๆน่ะ” พูดด้วยน้ำเสียงติดจะขุ่นเคืองนิด ชาญชัยแทบจะไม่มองหน้า ไม่สบตา ถามคำตอบคำ ทั้งที่ตอนเป็นแฟนกัน เขาตามติดเธอทุกที่ รักและหลงยิ่งกว่าอะไร

ก่อนที่จะแต่งงานกับสามีคนที่เพิ่งเลิกรากันไป กว่าเธอจะสลัดเขาออกไปจากชีวิตได้ก็ทั้งเหนื่อยและลำบากไม่น้อย

“แล้วอุ๋ยมีลูกไหม ?” พอเพื่อนเริ่มแสดงอาการอึดอัดให้เห็น ภพภัคก็ชิงเปลี่ยนเรื่องคุยและสิ่งที่ถามก็ทำเอาแม่หม้ายที่เพิ่งหย่ากับผัวแก่มาหมาด ๆดูจะไม่ชอบใจนัก

“ไม่มี” บอกอย่างห้วน ๆสีหน้าแสดงชัดว่าไม่อยากถูกซักไซ้เรื่องส่วนตัว

“ไอ้ชาญก็ยังไม่มีเหมือนกัน”

อรอุมาเชิดหน้าขึ้นนิดแล้วปรายตามองไปยังภพภัคอย่างหัวเสีย เธอรู้ว่าชาญชัยแต่งงานแล้ว แต่แล้วอย่างไรล่ะ แต่งได้ก็เลิกได้เหมือนกัน

“อุ๋ยเคยเห็นเมียไอ้ชาญไหม? น้องพริกน่ะ น่ารักตัวเล็ก ๆขาว ๆ” ภพภัคอัดไปอีกหนึ่งดอก ถ้าอรอุมาคิดจะกลับเข้ามาในชีวิตเพื่อนแล้วต้องการทำให้ครอบครัวของพวกเขาแตกแยก ก็อย่าหวังว่าจะทำให้มันเกิดขึ้นได้ง่าย ๆ

“ไม่เคยเห็นไม่รู้จักด้วย วันหลังชาญพามาเที่ยวด้วยสิ อุ๋ยจะได้รู้จักน้อง” อรอุมาสบตากับชาญชัยอย่างมีความหมาย ถ้าเขายังหลงเหลือความรู้สึกดี ๆให้ อย่างไรเธอก็เข้าไปแทรกแซงความสัมพันธ์ของคนทั้งคู่ได้

“กูกลับก่อนนะ ออกมานานแล้วเดี๋ยวพริกเป็นห่วง” ชาญชัยเลือกที่จะตัดปัญหาทุกอย่างด้วยการปลีกตัวกลับ เขาไม่อยากเห็นหน้า ไม่อยากนั่งร่วมโต๊ะกับอรอุมานาน แม้ความรักที่เคยมีจะไม่หลงเหลือ แต่ความเกลียดก็ยังคงมี อาจไม่มากเท่าเดิม แต่ก็ไม่ได้เลือนรางไปทั้งหมด

และยิ่งอดีตคนรักแสดงเจตนาอย่างโจ่งแจ้งว่าอยากกลับมาหา เขายิ่งต้องอยู่ห่างและไม่ควรไปยุ่งเกี่ยว ไม่ว่าจะทางตรงหรือทางอ้อม ถ้าพริมารู้ บ้านก็จะยิ่งร้อนอยู่ไม่เป็นสุข

“ครับ ไอ้คนรักเมีย”

ชาญชัยไม่เอ่ยคำลาใด ๆกับอรอุมา คนที่ถูกทิ้งเหมือนหมาหัวเน่ากำหมัดแน่น หายใจฮึดฮัดก่อนจะลุกตามออกไปนอกร้านอย่างไม่ยอมแพ้

“ชาญ” สาวเท้าอย่างเร็วบนรองเท้าส้นสูงขนาดสี่นิ้วแล้วมาหยุดอยู่ตรงหน้าของชาญชัย เห็นเขามองมาด้วยสายตาเย็นชา อรอุมาก็ไม่คิดสนใจ วัวเคยขาม้าเคยขี่ อย่างไรก็ไปไม่รอด “เปลี่ยนเบอร์ใหม่เหรอ อุ๋ยโทร.ไปเบอร์เดิมไม่ติด”

คนถูกถามพยักหน้าเป็นคำตอบพลางขยับตัวถอยหลังเมื่อหญิงสาวที่ยืนอยู่ด้านหน้าจงใจขยับเข้ามาใกล้เกินความเหมาะสม

พอเห็นว่าอดีตคนรักระวังตัว คนที่มีแผนอยู่ในใจก็ฉุนนิด ยิ่งเขาถอย เธอก็ยิ่งรุก ก็ให้มันรู้ไปสิว่าคนอย่างชาญชัยจะทนต่อเสน่ห์ของผู้หญิงที่เคยรักมากที่สุดในชีวิตได้อย่างไร

อรอุมาใช้จังหวะที่ชาญชัยเบนสายตามองไปที่รถป้ายนิ้วมือกับริมฝีปากของตัวเอง รอจังหวะที่จะใช้เล่ห์เหลี่ยมที่มีอยู่ในตัวสร้างความร้าวรานให้กับชีวิตคู่ของเขาอีกครั้ง

“อุ๋ยขอเบอร์ชาญได้ไหม สะดวกให้อุ๋ยไหม ?”

“ผมไม่สะดวก ขอตัวก่อน” ปฏิเสธด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ไม่มีความรู้สึกใด ๆแอบแฝง จังหวะที่ชาญชัยกำลังจะขยับขาเดิน อรอุมาก็จับที่ปกเสื้อเชิ้ตทำงานของเขาอย่างเร็ว

“อะไรไม่รู้ติดเสื้อชาญน่ะ อุ๋ยปัดออกให้ละ”

ชาญชัยมองอรอุมาด้วยสายตาไร้ความรู้สึก พยายามแค่ไหน เขาก็ไม่กลับไปเป็นควายให้สวมเขาได้อีก ตอนที่เขาขอให้อยู่ด้วยกัน อรอุมายังใจร้ายใจดำทิ้งไปอย่างเลือดเย็น

พออยากจะกลับมา ก็กลับมาง่าย ๆเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ช่างเป็นผู้หญิงที่ง่ายจริง ๆง่ายไปเสียทุกอย่าง

ชาญชัยเดินมาขึ้นรถแล้วขับผ่านอรอุมาไปโดยไม่คิดจะสนใจ ส่วนคนที่มีเป้าหมาย ยืนนิ่งมองตามหลังรถยุโรปด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความคับแค้นใจ ที่สิ่งที่คิดไว้ดูจะไม่ง่ายเหมือนปอกกล้วยเข้าปาก

“ไม่มีใครรู้จักชาญดีไปกว่าอุ๋ยหรอก คอยดูเถอะ ชาญจะต้องกลับมาซบอกอุ๋ยอีกครั้ง”