แชร์

บทที่ 6-2 ซื้อรองเท้าให้ภรรยา

ผู้เขียน: องค์หญิงโนเนม
last update วันที่เผยแพร่: 2026-03-19 17:47:54

ทางด้านหลินอวี้ที่ถูกซูชิงมองเมินก็เก็บความไม่พอใจเอาไว้ ระยะนี้ข่าวคราวของซูชิงไม่ได้กลายเป็นประเด็นถกเถียงอีกต่อไป อย่างไรเสียเธอก็แต่งงานเรียบร้อยแล้ว ผู้คนจึงไม่กล้านินทากันส่งเดชอีก ดังนั้นหัวข้อใหม่ในหลายวันนี้ก็คือเรื่องการแข่งขันกีฬาสัมพันธ์ภายในโรงงานที่กำลังจะเกิดขึ้นในไม่ช้านี้

“นี่ชิงชิง ฉันอยากลงแข่งชักกะเย่อ เธอสนใจไหม หรือว่าอยากลงแข่งปิงปองกับแบตมินตัน แต่นั่นมันกีฬาของพวกผู้ชาย เราคงสู้ไม่ไหว”

ไป๋ม่านหารือกับซูชิงอย่างกระตือรือร้นในระหว่างที่พักเบรกจากงานที่แสนหนัก ซูชิงที่กำลังยกน้ำแกงถั่วเขียวขึ้นมาดื่มหันมามองไป๋ม่านแล้วบอกว่า

“ไม่แข่งหรอก ฉันไม่เก่งเรื่องพวกนี้ แต่ถ้าให้ฉันไปแข่งต่อด้าย ฉันว่าฉันเก่งไม่แพ้ใคร”

ไป๋ม่านได้ยินก็หัวเราะคิกคัก ซูชิงเองก็อดหัวเราะไม่ได้ ในขณะที่คนทั้งสองกำลังสนทนากันอยู่นั้นก็เห็นเฉินเฮ่อวิ่งเข้ามาแต่ไกล อาจเพราะรีบวิ่งมาอย่างรีบร้อน ทำให้เสื้อทำงานของเขาเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อ ชายหนุ่มยิ้มให้ภรรยาตนเองอย่างอ่อนโยน ก่อนจะยื่นกล่องอาหารของตนมาตรงหน้าเธอ ด้านในมีน่องไก่ทอดชิ้นหนึ่งวางอยู่ ซูชิงมองน่องไก่ทอดในกล่องอาหารของเฉินเฮ่อ ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมาเอ่ยถามเขาด้วยความสงสัย

“นี่หมายความว่าไง?”

“วันนี้ที่โรงงานมีอาหารพักเบรกเป็นน่องไก่ทอด ฉันเลยเอามาให้เธอ รีบกินตอนร้อนๆ เร็วเข้า”

ผู้คนต่างมองมาที่พวกเขาเป็นตาเดียว ไป๋ม่านถึงกับยิ้มกรุ้มกริ่ม ไม่เพียงเท่านั้นยังมีเสียงแซวดังมาเป็นระยะ

“ให้ตายเถอะ อาเฮ่อนี่คือยอดสามีจริงๆ ดูสิ กลัวเมียหิว”

“ได้ยินว่าชิงชิงชอบกินน่องไก่ทอดนี่นา เขาเลยเอาน่องไก่ทอดมาเอาใจภรรยา”

“ไหนๆ ใครว่าพวกเขาไปกันไม่รอด ช่วยมาดูหน่อย คนเขารักกันขนาดนี้”

ซูชิงปั้นหน้าไม่ถูกแล้ว หูของเธอเริ่มแดงขึ้นมา หญิงสาวรีบจับมือชายหนุ่มให้เดินออกมานั่งที่ม้านั่งใต้ต้นไม้ด้านหน้าแผนกทันที

“นายทำอะไรน่ะ คนนินทากันหมดแล้ว”

“นินทาอะไร พวกเขาชมเราต่างหาก เธออย่าเอาแต่สนใจคำพูดพวกนั้นเลย รีบกินน่องไก่ทอดเร็วเข้า”

ซูชิงมองดูน่องไก่ทอดก่อนจะกลืนน้ำลายลงคอ เธอยื่นมือไปหยิบมันขึ้นมาตั้งใจจะเอาเข้าปาก แต่เมื่อมองมาที่เฉินเฮ่อเธอก็ชะงักงัน

“นายกินหรือยัง?”

“กินแล้ว”

ซูชิงไม่เชื่อที่เขาพูด หากเขากินแล้วจริงๆ จะจ้องมองน่องไก่ทอดของเธอตาเป็นมันแบบนี้หรือ หญิงสาวครุ่นคิดก่อนจะแบ่งให้เขาครึ่งหนึ่ง

“คนละครึ่ง”

“ฉันไม่หิวเธอกินเลย”

“ถ้านายไม่กิน คืนนี้นอนนอกห้อง”

“ก็ได้ๆ กินแล้วๆ”

เฉินเฮ่อรีบรับน่องไก่ทอดที่ซูชิงแบ่งให้ไปกินทันที รสชาติของมันดีมากๆ ซูชิงที่เห็นอย่างนั้นก็อดยิ้มไม่ได้

“ชิงชิง ฉันจะลงแข่งปิงปอง ถึงวันนั้นเธอต้องเชียร์ฉันด้วยนะ”

ซูชิงจ้องมองเฉินเฮ่อ เธอจำได้ว่ากีฬาที่เฉินเฮ่อชอบมากที่สุดก็คือปิงปองนี่ล่ะ เพราะไม่มีเงินซื้อไม้ปิงปองเขาจึงมักจะไปเล่นปิงปองที่สนามกีฬาของโรงงานอยู่บ่อยครั้ง แต่ว่าไม้ปิงปองในโรงงานนั้นมักจะเก่ายางลอกหรือไม่ก็ไม้บิ่นไปหมดแล้ว

ซูชิงพลันคิดเรื่องหนึ่งขึ้นมาได้ จึงส่งยิ้มให้เฉินเฮ่อแล้วบอกว่า

“ครั้งก่อนนายซื้อรองเท้าให้ฉัน ครั้งนี้ฉันซื้อไม้ปิงปองให้นายดีไหม ฉันพอจะมีเงินอยู่บ้าง”

เฉินเฮ่อหันมามองซูชิงเหมือนไม่อยากจะเชื่อในสิ่งที่ตนเองได้ยิน เขาคิดครู่หนึ่ง แล้วจึงส่ายหน้าไปมา

“ไม่ต้องหรอกเสียดายเงิน ฉันยืมโรงงานเล่นได้”

“ฉันซื้อได้ หลังเลิกงานพวกเราไปซื้อไม้ปิงปองที่ร้านสหกรณ์ของโรงงานกันเถอะ นะๆ”

“ก็ได้ แต่ถ้าราคาแพงเธอห้ามซื้อเชียวนะ”

“รู้แล้วน่า”

เมื่อตกลงกันได้แล้ว คนทั้งสองจึงแยกย้ายกันไปทำงานตามหน้าที่ ซูชิงรอเวลาที่แผนกให้พักเบรกอีกครั้ง แล้วรีบไปที่สหกรณ์ร้านค้าเพื่อซื้อไม้ปิงปองให้กับเฉินเฮ่อ ที่เธอรีบมาก่อนเพราะว่าไม่อยากให้เฉินเฮ่อตามมาด้วย นิสัยอย่างเขาจะต้องเกรงใจเธอจนไม่กล้าเลือกเองอย่างแน่นอน เมื่อเป็นแบบนี้เธอชิงซื้อก่อนนับว่าดีที่สุด

ร้านค้าสหกรณ์ในโรงงานแห่งนี้เป็นร้านสวัสดิการที่ขายของใช้เบ็ดเตล็ดให้แก่พนักงาน และมีราคาถูกมาก ซูชิงเลือกอยู่ครู่หนึ่งก็ได้ของที่ตนเองต้องการ หลังจากจ่ายเงินเสร็จแล้วเธอก็รีบเดินกลับไปทำงานต่อทันที แต่ระหว่างทางกลับพบกับหลินอวี้เข้าเสียก่อน

หลินอวี้ปรายตามองไม้ปิงปองในมือของซูชิงก่อนจะยกยิ้มเย็นชา

“ฉันเพิ่งรู้ว่าเธอชอบเล่นปิงปองด้วย จะลงแข่งในงานกีฬาสัมพันธ์เหรอ?”

“เรื่องของฉัน”

หลินอวี้ส่งเสียงเหอะออกมา แล้วจึงปรามาสซูชิงอย่างดูถูก

“ถ้าเธอยอมเป็นของฉัน ฉันสามารถซื้อไม้ปิงปองที่ดีกว่านี้ให้เธอได้ สามีกระจอกๆ ของเธอน่ะ เทียบฉันไม่ได้หรอก”

“ฉันว่านายเก็บปากไว้กินข้าวเถอะ”

กล่าวจบซูชิงก็ไม่สนใจหลินอวี้อีก ทำเอาเขาเลือดขึ้นหน้า ซูชิงเป็นผู้หญิงคนแรกที่กล้าเอ่ยคำพูดพวกนี้กับเขา มันทำให้หลินอวี้โมโหมาก ถึงขนาดพาลไปโทษแม่ของตนเองที่ทำให้แผนการของเขาล่มไม่เป็นท่า หากแม่ไม่มาขวาง คนที่จะได้นอนกับซูชิงเป็นคนแรกก็คือเขาต่างหาก

มันน่าเจ็บใจจริงๆ!

อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป

บทล่าสุด

  • เมื่อเพื่อนรักกลายเป็นสามีแสนดีในปี 1982   บทที่ 30 ตอนจบ

    วันเวลาสี่ปีผันผ่านไปอย่างรวดเร็วประดุจสายน้ำที่ไหลริน ในที่สุดเฉินเฮ่อและซูชิง ก็สำเร็จการศึกษาจากรั้วมหาวิทยาลัยและหวนคืนสู่โรงงานได้กลับมาทำงานที่นี่อีกครั้ง ทว่าการกลับมาครั้งนี้กลับเต็มไปด้วยเกียรติยศและตำแหน่งที่สูงขึ้น เฉินเฮ่อผู้มีความปราดเปรื่องและผลการเรียนเป็นเลิศ ได้รับการบรรจุเป็นวิศวกรเครื่องจักรประจำโรงงานทอผ้าแห่งที่สามของเมืองจิ่งเหอในทันที ในขณะที่ซูชิงผู้ยึดมั่นในสัจจะและความกตัญญู ได้กลับมาทำงานเพื่อตอบแทนโรงงานที่เคยเกื้อหนุนเงินเดือนให้กับเธอ เธอตั้งปณิธานว่าจะอุทิศแรงกายแรงใจให้กับโรงงานอย่างเต็มที่ อีกทั้งยังพยายามเก็บหอมรอมริบเงินทุนสำหรับสานฝันในการเปิดห้องเสื้อของตนเองในอนาคตอีกด้วยด้วยสถานะวิศวกรผู้มากประสบการณ์และวุฒิการศึกษาที่การันตีฝีมือ เงินเดือนรวมค่าครองชีพของเฉินเฮ่อจึงก้าวกระโดดสู่หลัก100-120หยวนต่อเดือน ทันทีที่ได้เงินเดือนเดือนแรกเขาก็เอาไปซื้อรองเท้าผ้าใบให้ซูชิงตามที่เคยสัญญากับเธอเอาไว้ และในปี1987 ซึ่งเป็นยุคแห่งการปฏิรูปโรงงาน แผนกวิศวกรของเขาสามารถปรับปรุงประสิทธิภาพเครื่องจักรจนยอดการผลิตพุ่งสูงขึ้นเป็นประวัติการณ์ ส่งผลให้เขาได้รับเงินโบ

  • เมื่อเพื่อนรักกลายเป็นสามีแสนดีในปี 1982   บทที่ 29 ช่วยชีวิต

    ทางด้านกู้เฉิงเมื่อทราบเรื่องราววุ่นวายที่เกิดขึ้น ชายหนุ่มจึงรีบมุ่งหน้ากลับมาที่บ้านทันที ข่าวเรื่องที่แม่ของเขาออกไปประชันฝีปากกับแม่ใหญ่กลางตลาดกลายเป็นหัวข้อสนทนาที่แพร่สะพัดไปทั่วชุมชนเพียงชั่วข้ามคืน ทว่าสิ่งที่น่าประทับใจคือเหล่าชาวบ้านต่างพากันเข้าข้างลั่วเหมย พร้อมกับช่วยกันขับไล่คนพวกนั้นออกไป อีกทั้งยังเอ่ยปลอบประโลมเธอว่าอย่าได้เก็บเรื่องอดีตมาใส่ใจ ถือเสียว่าครั้งนี้ได้สะสางบัญชีแค้นให้จบสิ้นกันไปก็พอ ส่วนเฉินเฮ่อก็ดีใจมากที่สุดท้ายแล้วแม่ของเขาก็แข็งแกร่งขึ้นและกล้าเผชิญหน้ากับความจริงเสียทีแต่แล้วความสงบก็ดำรงอยู่ได้ไม่นาน เมื่อคนจากตระกูลกู้รุดมาแจ้งข่าวร้ายว่ากู้เฉียนประสบอุบัติเหตุอาการสาหัสและกำลังเข้ารักษาตัวอยู่ที่โรงพยาบาลในเมือง แม้กู้เฉิงจะมีความขุ่นเคืองต่อแม่ใหญ่เพียงใด แต่สำหรับกู้เฉียนผู้เป็นน้องชาย เขากลับมีความผูกพันและรักใคร่อย่างจริงใจ ชายหนุ่มมุ่งหน้าไปยังโรงพยาบาลพร้อมกับเฉินเฮ่อโดยไม่รั้งรอเมื่อไปถึงกู้เฉิงก็ได้พบว่าตอนนี้พ่อและแม่ใหญ่กำลังนั่งประคองกอดกันและร้องไห้ออกมาอย่างหมดสภาพ ใบหน้าของทั้งคู่บวมช้ำและดูทรุดโทรมจนแทบจำไม่ได้ ไม่ต้องบอกก็รู้ว

  • เมื่อเพื่อนรักกลายเป็นสามีแสนดีในปี 1982   บทที่ 28 ด่าทอกลางตลาด

    กาลเวลาหมุนเวียนเปลี่ยนไปวันแล้ววันเล่า จนกระทั่งถึงวันที่ทุกคนต่างเฝ้ารอด้วยใจระทึก วันที่ป้ายประกาศหน้าโรงงานจะปรากฏรายชื่อผู้มีสิทธิ์เข้าเรียนในมหาวิทยาลัย ซูชิงและเฉินเฮ่อต่างตื่นเต้นจนแทบนั่งไม่ติด และผลก็เป็นไปตามคาดเมื่อชื่อของคนทั้งสองปรากฏเด่นหราอยู่บนป้ายประกาศ ทั้งคู่สวมกอดกันกลมพร้อมกับกระโดดโลดเต้นด้วยความดีใจอย่างถึงที่สุด นับจากนี้ชีวิตของพวกเขาจะก้าวหน้าขึ้นไปอีกระดับ หากเรียนจบกลับมา ย่อมหมายถึงการเลื่อนตำแหน่งและหน้าที่การงานที่มั่นคงประดุจได้ชามข้าวทองคำมาไว้ในมือเมื่อจัดการเรื่องเอกสารเสร็จเรียบร้อยแล้ว ทั้งสองก็ต้องเตรียมตัวไปพักในหอพักของมหาวิทยาลัยทันที และจะต้องลาออกจากงานเพื่อไปทุ่มเทให้กับการเรียนอย่างเต็มกำลัง แม้จะลาออกแล้วแต่ทางโรงงานยังคงจ่ายเงินเดือนขั้นพื้นฐานให้เพื่อเป็นค่าเลี้ยงชีพทุกๆ เดือน แม้จะไม่เต็มจำนวนแต่ก็นับว่าเพียงพอสำหรับการเริ่มต้นชีวิตใหม่ ทั้งนี้เพื่อสนับสนุนให้บุคลากรนำความรู้กลับมาพัฒนาโรงงานในตำแหน่งบริหารที่สูงขึ้นในอีก 4 ปีข้างหน้าอีกด้วยเมื่อกู้เฉิงทราบข่าวว่าน้องชายและน้องสะใภ้สามารถสอบติดมหาวิทยาลัยได้แล้ว ก็ดีใจมากอีกทั้งยังกล

  • เมื่อเพื่อนรักกลายเป็นสามีแสนดีในปี 1982   บทที่ 27 ข่มขู่

    เมื่อได้ยินถ้อยคำเด็ดเดี่ยวจากปากของผู้เป็นแม่ เฉินเฮ่อก็ยิ้มที่มุมปากเล็กน้อย ชายหนุ่มทรุดกายลงนั่งเคียงข้างแม่ของตนพลางกล่าวด้วยน้ำเสียงทุ้มนุ่มทว่าอบอุ่น"แม่ทำถูกแล้วครับ เราจะหนีความจริงไปตลอดชีวิตไม่ได้หรอก ผมดีใจเหลือเกินที่เห็นแม่กล้าเผชิญหน้ากับมันเสียที คนเราย่อมมีวันที่ก้าวพลาดกันได้ทั้งนั้น"ลั่วเหมยทอดสายตามองลูกชายคนเล็กด้วยความรู้สึกท่วมท้น นิสัยของเขาช่างถอดแบบมาจากบิดาผู้ล่วงลับไม่มีผิดเพี้ยน สามีของเธอคนนั้นเป็นคนอ่อนโยนและใจเย็นเสมอมา เมื่อได้เห็นเฉินเฮ่อเติบโตมาเป็นคนที่มีจิตใจหนักแน่นและเข้าใจโลกเช่นนี้ มันจึงกลายเป็นความสบายใจเพียงหนึ่งเดียวที่ช่วยปลอบประโลมหัวใจของเธอเมื่อเห็นว่าแม่เข้าใจอะไรมากขึ้นแล้วชายหนุ่มจึงคลายความกังวลใจลงไปได้มาก เฉินเฮ่อขอตัวไปผลัดเปลี่ยนเสื้อผ้าเพื่อเตรียมตัวเข้างานกะบ่าย หลังจากจัดการทุกอย่างเสร็จเรียบร้อยแล้วเขาจึงมุ่งหน้าไปยังโรงงานทันที ก่อนไปยังไม่ลืมกำชับกู้หยางว่าห้ามซนเด็ดขาด เด็กน้อยเองก็พยักหน้ารับอย่างเชื่อฟังทันทีที่มาถึงหน้าโรงงาน เขาก็พบเข้ากับซูชิงที่เพิ่งเลิกงานกะเช้าพอดี หญิงสาวคลี่ยิ้มหวานให้สามีก่อนจะเดินเข้ามาหาด

  • เมื่อเพื่อนรักกลายเป็นสามีแสนดีในปี 1982   บทที่ 26 สามีเก่า

    บรรยากาศของเมืองจิ่งเหอในช่วงพัฒนาเศรษฐกิจค่อนข้างคึกคักไม่น้อย จากเมืองที่เคยเงียบเหงากลับฟื้นคืนชีวิตด้วยความคึกคักที่เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว โรงงานร้านอาหารและภัตตาคารหรูหราเริ่มผุดขึ้นหลายแห่ง ไม่เว้นแม้แต่ธุรกิจโรงแรมขนาดใหญ่ที่กำลังเร่งก่อสร้างจนเห็นโครงสร้างโดดเด่นเป็นรูปเป็นร่าง"ฉันกับลูกจะกลับไปพักที่บ้านพักก่อนนะคะคุณ เสร็จธุระเมื่อไหร่ก็รีบกลับไปทานมื้อเย็นที่บ้านด้วย"น้ำเสียงที่แฝงไปด้วยความเบื่อหน่ายดังขึ้นมาจากหญิงวัยกลางคนผู้หนึ่ง สายตาของหล่อนกวาดมองไปรอบเมืองด้วยความไม่สบอารมณ์เท่าไหร่นัก หล่อนคุ้นชินกับความเจริญของเมืองหลวงมานานเกินกว่าจะทำใจให้ชอบสถานที่ทุรกันดารแบบนี้ได้ ที่หล่อนยอมติดตามสามีมาไกลถึงเพียงนี้ ก็เพราะความระแวงว่าเขาจะแอบมาซุกซ่อนเมียน้อยเอาไว้จนคลอดตัวทุเรศอย่างกู้เฉิงออกมาประจานความชั่วอีกรอบ แค่กู้เฉิงคนเดียวก็เกินที่จะรับไหวแล้ว หากเขายังแอบไปมีลูกกับผู้หญิงคนอื่นเพิ่มอีกคนเธอคงได้อกแตกตายเป็นแน่กู้เจิ้งเพียงพยักหน้ารับคำภรรยาอย่างขอไปที แล้วหันกลับไปจดจ่อกับกองงานตรงหน้า เขาไม่ได้คิดจะนอกใจใครเหมือนในอดีตอีกแล้ว เพราะตอนนี้เขามีภาระหน้าที่รัดตัว

  • เมื่อเพื่อนรักกลายเป็นสามีแสนดีในปี 1982   บทที่ 25 สะสางความในใจ

    กู้เฉิงไม่ได้ทัดทาน อีกทั้งยังยอมให้เฉินเฮ่อลากเข้าไปด้านในห้องอย่างไม่ขัดขืน เมื่ออยู่ในห้องกันเพียงลำพังแล้ว ชายหนุ่มก็กวาดสายตามองไปโดยรอบ ห้องนอนของน้องชายไม่ได้หรูหรานัก ข้าวของเครื่องใช้ค่อนข้างเก่าและมีไม่มาก บนโต๊ะยังมีหนังสือเก่าๆ วางอยู่สองสามเล่ม ต่างจากเขาที่ใช้ชีวิตอู้ฟู่มาตลอด แม้พ่อจะไม่ค่อยอะไรกับเขาและยังเคี่ยวเข็ญเขาอย่างหนัก แต่ชีวิตของเขาตอนอยู่ที่ตระกูลกู้ก็ไม่ได้ลำบากเรื่องความเป็นอยู่ ชายหนุ่มผ่อนลมหายใจออกมา พลางยกมือขึ้นนวดขมับ ไม่รู้ว่านับจากนี้ตนเองจะทำอย่างไรต่อไปเฉินเฮ่อเองก็ไม่ต่างกัน เขาตกใจมากที่รู้ว่ากู้เฉิงคือพี่ชายแท้ ๆ ของตน อาจเพราะเขารู้สึกถูกชะตากับกู้เฉิงมาตั้งแต่แรก และถึงขั้นนับถือกันเป็นพี่เป็นน้อง แต่ไม่คิดว่าทุกอย่างจะเป็นเช่นนี้"พี่อย่ากดดันแม่เลย บางทีแม่อาจจะมีความจำเป็นอย่างที่เล่าให้พี่ฟังจริง ๆ ก็ได้"เฉินเฮ่อบอกด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน กู้เฉิงหันมามองหน้าชายหนุ่มครู่หนึ่งก่อนจะเอ่ย"แม่เคยเล่าอะไรให้นายฟังบ้างไหม?"กู้เฉิงถามด้วยความอยากรู้ เฉินเฮ่อมองพี่ชายตรงหน้าก่อนจะบอกไปตามตรง"ไม่เลยครับพี่ ตั้งแต่เด็กจนโต เท่าที่ผมจำความได้ แม่ไม

  • เมื่อเพื่อนรักกลายเป็นสามีแสนดีในปี 1982   บทที่ 24 ลูกชาย

    แม่ของเฉินเฮ่อชะงักตัวแข็งทื่อทันทีเมื่อได้ยินกู้เฉิงเรียกตนเองว่าแม่ เธอจ้องมองหมอหนุ่มที่ยืนอยู่ตรงหน้าอย่างไม่เชื่อสายตาตนเอง ก่อนจะเห็นภาพของเด็กชายวัยหกขวบคนหนึ่งซ้อนทับอยู่บนตัวของเขาบรรยากาศภายในบ้านพลันเงียบสงบลงอย่างทันตาเห็น ไป๋ม่านและกู้หยางหันมามองกู้เฉิงเป็นตาเดียว ส่วนเฉินเฮ่อและซูชิ

  • เมื่อเพื่อนรักกลายเป็นสามีแสนดีในปี 1982   บทที่ 2 เรื่องไม่คาดคิด

    เพราะความเสียใจ ซูชิงเลยมานั่งร้องไห้อยู่ที่ด้านหน้าโรงเก็บผ้าเก่าหลังโรงงาน โดยมีเฉินเฮ่อนั่งอยู่เป็นเพื่อน หญิงสาวยกขวดเหล้าราคาถูกขึ้นมาดื่มครั้งแล้วครั้งเล่า เฉินเฮ่อที่เห็นอย่างนั้นจึงยื่นของบางอย่างส่งให้ซูชิง"กินเสียหน่อยสิ มันเผานี่ยังอุ่นๆ อยู่เลย ฉันซื้อมาให้ เธอยังไม่ได้กินข้าวเย็นเลย ดื

  • เมื่อเพื่อนรักกลายเป็นสามีแสนดีในปี 1982   บทที่ 1-2 รักครั้งแรก

    เช้าวันต่อมาเฉินเฮ่อก็มารับเธอไปที่โรงงานพร้อมกันเหมือนเช่นทุกวัน เมื่อนำจักรยานไปจอดแล้ว เฉินเฮ่อก็เดินมาทวงของกับซูชิงทันที“ไหนล่ะ ค่าปิดปาก”ซูฉิงร้องอ้อในใจ เธอลืมไปเสียสนิท เพราะเอาแต่คิดถึงหลินอวี้“ฉันยังไม่ว่างทำ ไว้จะหาเวลาทำให้นายก็แล้วกัน”“เธอจะเบี้ยวฉันเหรอชิงชิง งั้นเรื่องที่เธอนัดพบ

  • เมื่อเพื่อนรักกลายเป็นสามีแสนดีในปี 1982   บทที่ 1-1 รักครั้งแรก

    เสียงกึกกักที่ดังอย่างสม่ำเสมอของเครื่องจักรทอผ้าภายในโรงงานทอผ้าที่ 3 แห่งของมณฑลจิ่งเหอ แสดงให้เห็นถึงความรุ่งโรจน์ของรัฐวิสาหกิจในปี1985 ยุคสมัยที่เข็มนาฬิกาของประเทศกำลังหมุนไปสู่การเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ซูชิงหญิงสาววัยสะพรั่งกำลังตั้งอกตั้งใจเก็บของใช้ใส่กระเป๋าสะพายเพื่อเตรียมตัวกลับบ้านหลังจาก

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status