Share

24

last update publish date: 2026-08-13 13:49:19

​“นี่ฉันไปฮ่องกงกับเฮียแค่สองอาทิตย์ มันมีเรื่องราวมากมายเกิดขึ้นที่นี่เหรอ? ยัยจ้อย”

นิสากลับมาจากฮ่องกงแล้ว ตอนนี้กำลังเอาของฝากมาให้เพื่อนและน้องๆ พบว่าบ้านของเสน่ห์จันทร์มีคนมารับของ น้องๆ ของเสน่ห์จันทร์อยู่กันครบ ช่วยกันทำขนมคนละไม้คนละมือ ดาวล้อมเดือนอวดเธอทันทีที่เห็นนิสาลงมาจากรถ ว่าตอนนี้พี่จ้อยงานเยอะมาก ทำกันมาสามวันแล้ว ได้ค่าขนมเป็นแสน ก็เล่นเอานิสาว้าวมาก ว่าเพื่อนไปหาออเดอร์ขนาดนี้ได้ยังไง

​“มีเยอะมากจนไม่รู้จะเริ่มต้นตรงไหน”

​เสน่ห์จันทร์ปาดเหงื่อที่ไหลออกมา ทำงานง่วนกันมาหลายวัน ส่งขนมหลายรอบแล้ว ขนมนี้เป็นลอตสุดท้ายที่ตามสั่ง ปภพหาออเดอร์มาให้เธอ และเธอก็ทำตามเขาสั่ง เขาโอนไวมากเพราะรู้เลขที่บัญชีเธอแล้ว ไม่รู้ไปเอามาได้ยังไง น่าจะถามจากเจ๊เปรี้ยว อ้อ...เธอขนหัวลุกเลยเมื่อรู้ว่า รอบสุดท้ายเขาจ่ายค่าตัวเธอไปเท่าไหร่ เจ๊เปรี้ยวเขี้ยวจริงๆ เล่นเรียกค่าตัวเธอไปขนาดนั้น เขาก็กระไรกล้าจ่ายมาก

​เขามันสายเปย์...

​เขาตามมาส่งถึงบ้านและเจอกับเรไร แน่นอนว่าความเลยแตกว่าเธอเป็นเจ้าของร้านขนมหวานที่เขาไปเหมาบ่อยๆ นั่นแหละ น้องสาวของเธอดีใจมากเมื่อเจอพี่คนหล่อถึงบ้าน เธอจูงเขาไปอวดพี่ๆ ทุกคนด้วย ปภพถูกแนะนำให้รู้จักกับน้องๆ ทั้งหมดเว้นสองหนุ่มที่ยังอยู่ในโรงพยาบาล วันนั้นบ้านของเธอเต็มไปด้วยบรรยากาศเสียงหัวเราะและน้องๆ ของเธอเป็นครั้งแรกที่ได้กินสุกี้เอ็มเค...เพราะคำพูดของดาวล้อมเดือน ที่คุยว่าอาหารที่หรูที่สุดคือเคเอฟซี และอยากลองกินเป็ดย่างเอ็มเคสักที เท่านั้นพวกเธอก็ได้กินถึงบ้าน แถมได้กระทะไฟฟ้าแบบที่ใช้ได้ทั้งปิ้งย่างมาอีกสองเตา เพราะเขาซื้อมาให้

​อีกวันเขาเข้าถึงบ้านแล้วถามว่าเธอทำขนมเปี๊ยะได้ไหม? และขนมไทยมงคล ถ้าทำได้เขาจะสั่ง เสน่ห์จันทร์บอกว่าทำได้ และออเดอร์ก็เข้ามา ทำกันไม่หยุดจนถึงตอนนี้ ดีที่เป็นวันหยุดยาวของเด็กๆ เจ้าจิ๋วถูกนำไปฝากกับยายสมพร และทุกคนก็ตั้งหน้าตั้งตาทำขนม เพิ่งจะเสร็จที่เขาสั่งไปหมาดๆ นี่เอง

​เขาโอนค่าขนมมาแสนหนึ่ง...โอ้โห มันเกินค่าขนมไปอีก มันไม่ถึงขนาดนั้น แต่เขาบอกว่าจ่ายล่วงหน้า เดี๋ยวมีออเดอร์มาให้อีก ให้เตรียมแรงงานไว้ทำได้เลย เธอรีบพูดไว้ดักคอว่า ทำแบบนี้ เธอก็รับไว้นะ เพราะเขาให้โดยเสน่หา ไม่ผิดกฎหมายแล้วเธอก็แลกด้วยของ เขาไม่มีบุญคุณหรือมีสิทธิ์จะมาเรียกร้องอะไรกับเธอนะ

​เขาแค่หัวเราะ แล้วหยิกแก้มเธอหยอกๆ พลางถามเธอว่าแล้วเธอคิดได้หรือยังเรื่องนั้น

​เสน่ห์จันทร์ทำไก๋ ทำไม่รู้เรื่อง เธอรีบวิ่งเข้ามาในบ้านเมื่อเดินไปส่งเขาที่รถ น้องๆ พากันแอบดูผู้ชายหล่อมาก หอมมาก...กลิ่นของเขาเหมือนกลิ่นเทียนอบผสมกับดอกรสสุคนธ์ คำบรรยายจากดาวล้อมเดือน ผู้ที่ชอบดอกไม้หอมๆ และชอบเก็บมาเพาะต้นที่บ้านบอกไว้

​เมื่อดูส่งขนมเสร็จ และรับบิลมาแล้ว...เธอเห็นบิลเป็นชื่อร้านอาหารเชฟไทยคนดังคนหนึ่งในโซเชียล ก็แอบดีใจที่ขนมของเธอจะถูกส่งไปที่นั่น แต่เขาไปขายได้ยังไงแบบไหน เธอไม่รู้เลย...รู้แต่เขาคงจะรวยมาก จากรถที่ขับ จากเงินที่เปย์ เธอไม่เคยถามว่าเขาทำงานอะไร ไม่รู้เรื่องของเขาเท่าไหร่แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่าเขาจะรู้เรื่องของเธอมาก และทำความรู้จักกับน้องของเธอไปแล้วเกือบทุกคน

​“มีอะไรไหนเล่าสิ”

เธอสะกิดเพื่อนที่นั่งแปะอยู่บนพื้นกระดาน ดาราทอง ดาวล้อมเดือน ทองทัต เริ่มเก็บกวาดทำความสะอาด เรไรตัวจ้อยวิ่งไปสั่งข้าวเย็นให้ทุกคนที่ร้านป้าอ้อย ตอนนี้เหลือเพียงเธอกับนิสาที่นั่งกันที่โถงบ้าน

​“ไม่รู้จะเริ่มตรงไหนเลย”

เสน่ห์จันทร์พรูลมหายใจออกมา แล้วมองหน้านิสาที่กำลังจ้องมองเพื่อนอย่างอยากรู้อยากเห็น

​“เอาที่แกสะดวกจะเล่า ยังไม่ต้องวกไปถึงเรื่องพี่ปริ้นซ์หรอก”

​“ใครเล่าเรื่องเขาให้แกฟัง?”

​“เจ๊เปรี้ยวงะ ส่งข้อความทิ้งไว้ไลน์ไอ้ที่ฉันไม่ได้รับไม่ได้อ่านหรือตอบใครเลยสองอาทิตย์เนี่ย เพราะลืมโทรศัพท์ไว้ที่บ้านน่ะสิ ฉันเลยไล่อ่านดู...เจ๊ตามหาแก บอกว่าจะมีงานให้ แล้วเจ๊ก็บอกว่าขอบใจนะที่เพื่อนกลับมารับงาน ตกลงว่าแกรับงานพี่เขาเหรอ?”

​“เอ่อ...”

แก้มแดงจัดขึ้นมาในทันที แถมยังหลบสายตาเธออีก    นิสาเบิกตาโต หรือว่า!

​“เจ๊เปรี้ยวบอกว่าเขาเหมาวันด้วย แก แก นี่แกเสร็จเขาแล้วเหรอ?”

​“เอ่อ...”

​“เฮ้ย ตายแล้ว วาสนาจริงๆ ยัยจ้อย ว้ายยย กรี๊ด ดีใจ”

​“อ้าว นังบ้ามาดีใจอะไรอะ เพื่อนเสียตัวนะ เสียใจมากด้วย”

เสน่ห์จันทร์เผลอหลุดด่าออกมา แล้วสารภาพออกมาด้วย นิสาหัวเราะชอบใจ แล้วกระเถิบเข้าไปใกล้เพื่อนเพราะไม่อยากให้น้องๆ มาแอบได้ยินว่าพวกเธอพูดอะไรกัน

​“แล้วยังไงพี่เขาดีปะ”

​“ยัยเจี๊ยบ”

ถลึงตาใส่เพื่อน นิสาหัวเราะคิกคักรู้สึกฟินแทนอย่างเก็บอาการไม่อยู่

​“หูย...งานดี หอมขนาดนั้น หล่อก็หล่อ ไม่อยากจะคิด แอร๊...”

​“ไม่อยากจะคิดก็ดีแล้ว เลิกถามเสียที”

หน้าแดงตัวแดงไปหมดแล้ว ตั้งท่าจะลุกหนีด้วย แต่เพื่อนไม่ยอม ดึงมือของเสน่ห์จันทร์ไว้ให้อยู่ด้วยกันก่อน

​“เดี๋ยวสิยัยจ้อย แล้วทำไมเขาถึงตามมาจ้างงานแก แล้วจ้างเป็นแสนจริงๆ เหรอ?”

​“เอ่อ ก็อะไรแบบนั้นแหละ”

​“ส่งเจ้านกกับเจ้าหมอกเข้าโรงพยาบาลเอกชนด้วย นอนแบบนั้นคืนเป็นหมื่นนะ”

​“ก็เขาอยากทำ ก็ให้ทำ ฉันบอกแล้วว่าฉันจะไม่ชำระเขาเป็นตัวฉันแน่นอน ไม่ขายอีกแล้ว อยากทำอะไรให้ก็ทำ ก็ถือว่าให้โดยเสน่หาไง ไม่มีการตอบแทนบุญคุณยะ”

​“ก็จริงแหะ ให้โดยเสน่หา”

นิสาทำตาวิ้งใส่เพื่อน ขณะที่เสน่ห์จันทร์ตอนนี้นั่งบิดเพราะเขินกับคำที่เพื่อนย้ำแบบนั้น

​“เขาคงชอบแกแหงละ จ้อย ไม่ชอบคงไม่แวะเวียนวนมาช่วยแกแบบนี้หรอก หูย...อย่าพลาดนะเพื่อน พลาดไปเสียดายแย่”

​“พลาดอะไร?” เธอจ้องเพื่อน หน้ายังคงแดง

​“พลาดพี่เขายังไงล่ะ เขามีเมียหรือยังจ้อย”

​“ไม่รู้เลย ไม่รู้อะไรเลย เขาคงแค่แบบว่าอยากเอาชนะไหมอะ ยังติดใจ ยังอยากได้อยู่ แต่ฉันไม่ให้ไงก็เลยมาทำแบบนี้”

​“ก็ให้ๆ ไปเหอะ ถ้าจะงานดีขนาดนั้นอะ ดีมาก ดีเวอร์ หนุ่มด้วย รวยอีกต่างหาก”

​“แล้วแกไม่แปลกใจหรือไง ว่าทำไมเขาถึงเหลือมาได้จนป่านนี้ แล้วฉันนี่นะ...”

เสน่ห์จันทร์ชี้นิ้วที่ตัวเอง พลางยักไหล่

​“มีอะไรควรค่าให้เขาอยากได้ จน เรียนน้อย มีน้องตั้งเจ็ดคน มีภาระขนาดนี้ เขาจะเอาฉันไปทำไมก่อน”

​“นั่นสิ แหม...ถามอะไรมากมาย ถ้าเขารักนะ ต่อให้แกมีน้องเจ็ดสิบคน เขาก็มีปัญญาหาเงินมาช่วยแกหรอก”

​“เหลวไหล ไร้สาระ ตื่นคะคุณเจี๊ยบ!”

เธอเอามือสองมือประกบแก้มเพื่อน แล้วบิดโยกซ้ายขวาไปมาจนนิสาเวียนหัว

​“งื้อ...ไอ้บ้าเจ็บนะ”

​“เออ ก็เจ็บไง นี่คือความจริง เขาไม่ได้มารักอะไรคนอย่างฉันหรอกน่า ข้าวมาส่งแล้ว ฉันไปกินข้าวก่อนนะ หิวมาก”

​ว่าแล้วก็ลุกหนีเพื่อน นิสามองตามหลังเสน่ห์จันทร์ พลางย่นจมูกน้อยๆ

​“แหม...ไอ้จ้อย คนปากแข็งใจแข็ง เป็นเจี๊ยบหน่อยไม่ได้ ยอมตั้งแต่หน้าประตูแล้ว เออ...เราควรจะสืบช่วยเพื่อนสักหน่อยว่า พี่เขามีเมียไหม? จะได้สบายใจว่ายัยจ้อยไม่ได้เป็นเมียน้อย หรือเป็นเมียเก็บเขา”

​ช่วยเพื่อนแหละ ถึงแม้ตัวเองจะอยู่ในสถานะนั้นกับเฮีย แต่นิสาก็ไม่อยากให้เพื่อนเป็นแบบเธอ และเห็นว่าเป็นโอกาสดีมากๆ ของเพื่อนที่ควรจะคว้าไว้

​เสน่ห์จันทร์เป็นคนดี คนเก่ง ขยัน ความรับผิดชอบสูงมาก คนดีๆ แบบเสน่ห์จันทร์ก็ควรได้รับสิ่งดีๆ ในชีวิตบ้าง คนเราถึงจะจนวันนี้แต่ก็ไม่แน่ว่าจะรวยในอนาคตได้ถ้ามีโอกาส จิตใจต่างหากที่สำคัญ คุณคนนั้นจะต้องชอบไอ้จ้อยมันจริงๆ นั่นแหละ ไม่งั้นคงไม่มาวอแว มาใจป๋าแบบนี้หรอกน่า

​เอาฐานะมาปิดตัวเองเสียแล้วเพื่อนเรา ทั้งๆ ที่คนอื่นเขาจะรีบคว้า แต่เสน่ห์จันทร์กลับดันไม่คว้าทำท่าจะวิ่งหนีเอาเสียด้วย

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • เรื่องบรรจบ ณ ตรงที่ใจ   บทส่งท้าย

    ​เสน่ห์จันทร์เรียนไม่จบจนได้เพราะเธอท้องตอนเรียนปี 2 เลยต้องดร็อปเรียนไว้ก่อ สามีของเธอบางทีก็ขี้หึงเกินไป ไม่ชอบหนุ่มๆ ที่มาวนเวียนใกล้จ้อยของเขา ไม่ต้องเรียนจบก็ได้เพราะประสบการณ์ชีวิตน้องเยอะแล้ว เขานี่แหละจะเป็นครูในชีวิตจริงให้เธอ​คุณปณิตาไม่ค่อยเห็นด้วยเพราะอยากให้สะใภ้เรียนต่อยอด ปภพบอกว่างั้นเขาจะเรียนด้วยพร้อมกับเธอ เอากับพ่อสิ หวงเมียเบอร์หนึ่งเลยพ่อคนนี้ และพอเสน่ห์จันทร์คลอดงานแต่งก็ถูกจัดขึ้นตามที่ได้สัญญากับเธอไว้ ว่าจะจัดงานให้เขาก็ทำให้เธอจริงๆ ในงานเต็มไปด้วยความอบอุ่นและซาบซึ้ง การเปิดตัวของเจ้าสาวของปภพ ลูกสะใภ้คนแรกของคุณปณิตากับสังคม ไม่มีใครดูแคลน มีแต่คนชื่นชมเมื่อรู้ประวัติความเป็นมาของเธอและครอบครัว ส่วนมากทึ่งในความเป็นคนเก่ง มีความรับผิดชอบ และความรักในครอบครัวของเสน่ห์จันทร์​เสน่ห์จันทร์ได้ลูกสาวน่ารักน่าฟัด คือ เด็กหญิงจรัสจันทร์ หรือ ณจันทร์ อีกสี่ปีต่อมาก็คลอดเด็กหญิงจรัสดารินทร์ หรือ ณดาว เธอกับปภพแยกบ้านไปอยู่อีกหลังหนึ่งอยู่ในบริเวณรั้วเดียวกับบ้านใหญ่ ส่วนปพลนั้นก็กลับไปคืนดีกับทยิดาที่มีลูกสาวคือ นะนาย ที่ซ่อนแอบไว้ ความจริงปรากฏว่าเธอไม่ได้ทำลายเ

  • เรื่องบรรจบ ณ ตรงที่ใจ   37

    ​บ้านเจนธรรมดีถูกสร้างใหม่จนเรียบร้อย ครอบครัวของเสน่ห์จันทร์ทั้งแปดคนและนิสา กลับไปยังบ้านหลังเดิมอีกครั้ง และอย่างที่ปภพสัญญาทุกคนจะได้ห้องส่วนตัว...​ต้องเรียกว่าตึกมากกว่าบ้าน เพราะมีความสูงถึงห้าชั้นและมีชั้นดาดฟ้า ใช้พื้นที่ให้เกิดประโยชน์สูงสุด เด็กๆ ดีใจมากๆ กับบ้านหลังใหม่ นิสาเองตอนนี้มาอยู่กับเพื่อนเกือบจะถาวรแล้วเพราะไม่ได้กลับบ้านของตัวเองเลย ก็มีห้องของตัวเองด้วยที่บ้านหลังนี้​ห้องของเสน่ห์จันทร์ มีข้าวของของปภพไปอยู่ในนั้นด้วย อย่างเป็นเจ้าของห้องอีกคน เหมือนกับที่คอนโดของเขา และ...ห้องของเขาที่บ้านด้วย​เขาพาเสน่ห์จันทร์ไปนอนค้างที่บ้านมารดาทุกศุกร์-เสาร์ก่อน รอให้น้องเรียนมหาวิทยาลัยค่อยขยับเป็นมานอนทุกวันให้กลับบ้านเสาร์-อาทิตย์ และมารดาให้พื้นที่ว่างที่ตอนนี้ใช้เป็นพื้นที่สวน ให้เขาปลูกบ้านเพื่อจะเป็นเรือนหอในอนาคต คุณ ปณิตาตอนแรกก็วางท่ากับว่าที่สะใภ้สาวน้อย หลังๆ มาท่านก็แพ้กับความน่ารักของเสน่ห์จันทร์ แพ้เสน่ห์ปลายจวักของเธอด้วย ถ้าวันไหนอยู่นอนค้างที่บ้านวัชระโชติ วันนั้นเธอก็จะรับหน้าที่แม่ครัวทำอาหารขึ้นโต๊ะเอง ปพลเองก็ชอบฝีมือของเสน่ห์จันทร์มากเช่นกัน และนึ

  • เรื่องบรรจบ ณ ตรงที่ใจ   36

    ​“ตาปริ้นซ์กับเด็กนั่น แกคบกับเขามากี่เดือนแล้ว” มารดาถามขึ้น ท่านสั่งให้เขามานั่งคุยในห้องนอน เพื่อจะได้เป็นส่วนตัว ปพลขยิบตาให้กับพี่ชายเมื่อเขาเดินตามท่านขึ้นมายังชั้นสอง พร้อมกับชูนิ้วสองนิ้วบอกใบ้ว่าสู้ตายนะครับพี่​“ห้าหกเดือนแล้วครับ”​“แม่คงไม่ต้องถามล่ะมั้งว่า...เรากับเขาถึงขั้นไหนกันแล้ว”ท่านทำสีหน้ารู้ทัน ขณะที่ชายหนุ่มกระแอม ท่านถอนใจเฮือกใหญ่พร้อมกับเอ่ยลอยๆ​“ดีนะไม่สิบเจ็ด ถ้าสิบเจ็ดนี่แกติดคุกแน่ตาปริ้นซ์ เจอกันที่ตลาดของแม่หรือยังไงกัน”​“ก็อะไรแบบนั้นครับ”​เล่าไม่ได้หรอกว่าเจอน้องที่ไหน ขืนเล่าคงเรื่องใหญ่ เขานี่แหละจะโดนบ่นว่า ส่วนน้อง...ท่านคงจะมองว่าเด็กคนนี้มันแสบและเอาตัวรอดเก่งมาก ถ้าเขาไม่กลับไปซ้อนแผนก็คงจะไม่ได้น้องแน่นอนละ เขาพึ่งรู้จากนิสาว่า การที่เสน่ห์จันทร์กลับไปรับงานตกหลุมเขาได้ เพราะน้องชายประสบอุบัติเหตุเลยต้องใช้เงินด่วน​เขาจะต้องขอบคุณทั้งทองเอกและทองนพคุณมากๆ ที่ทำให้เกิดเรื่อง จนเสน่ห์จันทร์ยอมรับงานอีกหน​“เป็นคนที่เก่งนะ เก่งมากด้วย” ท่านพึมพำ จะว่าเกลียดก็ไม่พูดไม่ได้หรอก เพราะเด็กมันไม่น่ารังเกียจอะไร น่าทึ่งด้วยซ้ำไป ตัวแค่นั้นดูแลน้อ

  • เรื่องบรรจบ ณ ตรงที่ใจ   35

    คุณปณิตาเข้าสู่ความรู้สึกอยากเป็นลม เมื่อเห็นว่าบุตรชายพาใครมาที่บ้าน เขาบอกกับท่านว่าวันนี้จะมีเซอร์ไพรส์ แล้วก็เซอร์ไพรส์มากจริงๆ ​นอกจากจะพา คนรัก มาพบกับท่านแล้ว แม่หนูนั่นยังพาน้องมาอีกโขยงหนึ่ง! โอย...ต้องเรียกยาดมกันเลยทีเดียว​ปพลที่อยู่ในเหตุการณ์ด้วย มองพี่ชายด้วยสายตาแบบว่าทึ่งมาก คุณปณิตาตอนนี้นั่งข้างกับเขา เอาเขาเป็นกำลังใจแหละ มือของท่านเย็นเจี๊ยบเมื่อท่านจับมือกับเขา​ไม่ต้องถามว่าลูกเต้าเหล่าใคร แต่อยากถามว่าตาปริ้นซ์ไปเจอมาได้ยังไงก่อน...​รายการสัมภาษณ์ว่าที่ลูกสะใภ้จึงเริ่มขึ้น...เด็กๆ ถูกกันให้ไปอยู่กันในห้องนั่งเล่น มีหัวหน้าแม่บ้านคอยอยู่ดูแล พวกเขานั่งคุยกันในห้องโถงพักผ่อน มีกระจกกั้นเป็นสัดส่วน คุณปณิตามักจะใช้ที่นี่เวลาจะคุยกับลูกๆ เรื่องสำคัญเรื่องงาน​“อายุเท่าไหร่? เราน่ะ”​“สิบเก้าค่ะ”โก่งอายุให้ตัวเองนิดหน่อย เธอรู้ว่าถ้าบอกอายุจริงๆ ไป ท่านคงจะยิ่งหน้าเสียกว่านี้ อ้อ...เธอไม่ได้โกหก เดือนหน้าเธอก็อายุสิบเก้าแล้วจริงๆ​“ตาปริ้นซ์” ท่านหันไปทำตาดุใส่ลูกชาย ที่ยิ้มแหยเล็กน้อย พลางยักไหล่​“น้องอายุพ้นวัยที่ผมจะติดคุกแล้วนะครับ”​“แต่เด็กสิบเก้า...ตาปริ

  • เรื่องบรรจบ ณ ตรงที่ใจ   34

    ปภพโผล่ไปที่ห้องของครอบครัวเจนธรรมดีในเวลาเกือบสามทุ่มของอีกวันต่อมา เขามีตุ๊กตากระต่ายสีขาวสองตัวขนาดใหญ่ผูกโบเป็นของขวัญผูกโบให้น้องแฝด ดาวล้อมเดือนกับดาราทองดีใจมาก กับของขวัญของ พี่ปริ้นซ์ เด็กๆ ไหว้ขอบคุณเขา ดีใจกับวันเกิดครบอายุ 11 ปีมาก เพราะปีนี้ได้ทั้งจัดวันเกิด ไปเที่ยวสวนสนุก และเป็นวันที่ได้ของขวัญมากที่สุดตั้งแต่เกิดมา ​ชีวิตของพวกเธอดีขึ้นตั้งแต่ที่มีปภพก้าวเข้ามาในบ้าน ทุกคนไม่ต้องเครียด กินอิ่มนอนหลับ มีเวลาคิดเรื่องเรียน ไม่ต้องเห็นพี่จ้อยแอบซึม ถ้าพี่จ้อยคือเสาหลัก เปรียบเป็นบ้านหลังหนึ่ง พวกเธอน้องๆ ก็ต่างมีหน้าที่ของตัวเอง บางคนเป็นประตู บางคนเป็นหน้าต่าง พื้นบ้าน เสริมให้บ้านหลังนี้แข็งแรงไม่ล้มครืน วันนี้เป็นวันที่เห็นพี่น้องหัวเราะเสียงดัง มีความสุขกับเครื่องเล่น ไปกันครบหน้าทั้งแปดคน เจ้าจิ๋วที่กำลังซนเริ่มหัดเดินก็ไปกับเขาด้วย เสร็จแล้วพากันไปดูบ้านหลังเดิมแวะซื้อของฝากให้ ยายสมพร เพราะพวกเธอไม่ได้อยู่บ้านเดิมกันพักนี้ พี่จ้อยบอกว่าจะสร้างใหม่ เห็นเขากำลังก่อสร้างเริ่มขึ้นโครงร่างแล้ว ครอบครัวจับมือกันและมองบ้านที่เริ่มก่อสร้างอีกหนด้วยสายตาปลาบปลื้

  • เรื่องบรรจบ ณ ตรงที่ใจ   33

    ​“พักนี้อยู่บ้านได้แหะ”ปภพเอ่ยหยอกน้องชาย ปพลยิ้มน้อยๆ ส่งให้ ก่อนจะก้มหน้ารับประทานอาหารตรงหน้า ถ้าเขาไม่มีเรื่องในใจ คงจะสังเกตว่าพักนี้น้องชายดูซึมๆ แปลกไปไม่เหมือนเดิม อาหารเย็นวันนี้เขารับประทานมาแล้วกับวรวงศ์แวะเข้าไปเคลียร์งานที่ออฟฟิศมาก่อนเข้าบ้าน​“น้องอยู่บ้านได้ แต่แกออกบ้านบ่อยนะตาปริ้นซ์” มารดาเอ่ยมาเสียงนิ่ง มองจ้องลูกคนโตเขม็ง คนเล็กก็อย่าง คนโตก็อย่างไม่ได้ดั่งใจสักคน ​คนเล็กมีเรื่องให้นางต้องเคลียร์ไปสิบล้าน แถมนึกโมโห อีกอย่างแอบรู้สึกบาป ถ้าเกิดว่าเด็กนั่นมีหลานนางจริงๆ แล้วต้องไปทำแท้ง ต่อให้เรื่องไม่จริงก็รู้สึกไม่ดี คุณปณิตาหนีไปบวชมาเจ็ดวันถึงจิตใจสงบลง นางไม่คุยกับปพลเลย ลูกชายนั้นกลับบ้านทุกวัน พยายามคุยกับท่าน และไม่ไปค้างที่คอนโดอีก ส่วนแม่ทยิดานั่นก็ออกไปแบบทิ้งงาน ก็วุ่นวายกันอยู่บ้าง เพราะงานเอกสารต้องกลับมาต่อ มาเคลียร์กัน ต้องหาคนมาช่วย ตอนนี้ก็มีความวุ่นวายนิดหน่อยในออฟฟิศ เลขาของท่านเลยต้องไปช่วยเคลียร์งานฝั่งของปพลด้วย ให้ยืมไปใช้นั่นแหละ ตอนนี้ลูกชายยังไม่มีเลขา ให้หาคนให้อยู่แน่นอนว่าหนนี้ท่านจะคัดเลือกด้วยตัวเอง ไม่ไว้ใจปพลอีกแล้ว​“ก็งานมันยุ

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status