19. ความจริงที่รับไม่ได้

เช้าวันใหม่….

คีรินก็ตื่นแต่เช้าแล้วออกไปทำงานเลยเพราะเขาไม่อยากจะเจอหน้าแพรไหม เขาก็ไปนอนต่อที่บริษัทของเขาตั้งแต่เจ็ดโมงเช้าเลย กว่าเขาจะตื่นมาอีกทีก็เก้าโมงแล้ว พอเลขาของเขาเข้ามาปลุกบอกว่าเนวินเพื่อนของเขาที่เป็นตำรวจนั้นมาขอพบ คีรินก็อนุญาตให้เพื่อนหนุ่มเข้ามาได้ แล้วเขาก็ค่อยๆลุกไปนั่งที่โต๊ะทำงานของเขา

“นี่แกถึงขั้นมานอนที่บริษัทเลยเหรอวะคีริน…” เนวินเดินเข้ามาแล้วมองเพื่อนหนุ่มที่หน้าตาเหมือนคนเพ่งตื่นนอนด้วยสภาพที่อิโดรยราวกับได้นอนนั้นอย่างสงสาร

“เออ..ตั้งแต่ที่รู้เรื่องฉันก็นอนไม่หลับเลยว่ะ หลับก็หลับไม่เต็มตื่น เฮ้อ…แล้วนี่แกได้เรื่องอะไรแล้วใช่ไหม แกถึงได้มาหาฉันที่นี่น่ะ” คีรินพูดบอกไปก็มองเพื่อนหนุ่มอย่างจดจ้อง เพราะคิดว่าเนวินมาหาเขาแบบนี้ก็หมายความว่ามันจะต้องได้ข่าวอะไรมาแล้วล่ะ

“อืม…ได้มาแล้ว แบบละเอียดยิบเลย…” เนวินพูดบอกไปก็ชูเอกสารให้เพื่อนของเขาเห็น เพราะเขาเห็นข้อมูลปุ๊บเขาก็อยู่ไม่เป็นสุขเลย จึงต้องรีบหลบงานออกมาหาเพื่อนหนุ่มก่อน เพราะเขาอยากจะบอกเรื่องนี้กับเพื่อนของเขาด้วยตัวเอง

“ทำไมเร็วจังวะ….ฉันยังไม่ได้เตรียมตัวเตรียมใจจะมาฟังเลยว่ะ” คีรินเห็นเพื่อนหนุ่มชูเอกสารมาแบบนั้นก็ถอนหายใจทันที ก่อนจะทำหน้าเคร่งเครียดออกมาแล้วพูดไป

“แต่แกก็ต้องฟังเพราะมันคือความจริงที่แกจะต้องรับให้ได้ เพราะแกเป็นเพื่อนรักของฉัน และฉันจะไม่ยอมให้แกถูกใครหลอกด้วย….มาเริ่มกันก็แล้วกันนะ…” เนวินตอบเพื่อนหนุ่มไปแล้วเขาก็นั่งลงตรงเก้าตรงข้ามกับเพื่อนหนุ่ม ก่อนจะเอามือเปิดซองเอกสารที่เข้าได้มาจากหมวดกีรติเมื่อเช้าด้วยสีหน้าเคร่งเครียดมากขึ้น

“อืม…” คีรินพยักหน้าตอบไปแบบยอมรับ ก็นั่งนิ่งๆอย่างรอฟังเพื่อนหนุ่มว่ามันจะบอกอะไรกับเขา เพราะดูจากสีหน้าของมันนั้นดูไม่ค่อยโอเคเลย เรื่องที่มันจะบอกเขามันก็คงจะไม่โอเคสินะ คีรินคิดในใจไปอย่างเดาออกเลย

“เฮ้อ…เรื่องแรกก่อนก็แล้วกันนะ…จากที่คุณไหมเขาแอบเอาข้อมูลของแกไปให้นายภัคพลน่ะ ตอนนี้ฉันรู้แล้วว่าทำไม…นายดูนี่แล้วนายจะเข้าใจเอง….คุณไหมกับนายภัคพลคบกันมาตั้งแต่เรียนมหาวิทยาลัยด้วยกัน แต่พอนายภัคพลไปเรียนต่อต่างประเทศ ทั้งสองก็เลิกรากันไปแล้วคุณไหมเขาก็มาคบกับแก...” เนวินถอนหายใจออกมาอย่างหนักใจ ก่อนจะเริ่มพูดออกไปแบบตรงๆพร้อมกับเอารูปภาพให้เพื่อนหนุ่มดูประกอบว่าแพรไหมและภัคพลนั้นเคยคบกัน

คีรินก็มองภาพของแพรไหมและภัคพลนั้นถ่ายด้วยกันอย่างหวานซึ้งด้วยสายตาจดจ้อง บวกกับคำพูดของเพื่อนหนุ่มที่เล่าบอกมานั้นมันก็ทำให้เขาเดาอะไรได้หลายๆอย่างเลย

“ไหมเขาแอบเอาข้อมูลการประมูลไปให้แฟนเก่าของเขาอย่างนั้นเหรอ…วันนั้นที่ฉันเจอไอ้หมอนี่ที่โรงพยาบาล ไหมกลับบอกฉันว่าไอ้หมอนี่มันมาตามจีบน้องสาวของไหม…พรึบ…ถ้าเขายังรักมันแล้วเขามาแต่งงานกับฉันทำไมวะ…ทำไมไม่กลับไปคบหรือแต่งงานกับมันไปซะ…จะมาทำให้ฉันรักแบบนี้ทำไมกัน” คีรินพูดไปก็บีบขยำรูปของแพรไหมและภัคพลที่เขาถือไว้อย่างแค้นใจ จนตาของเขานั้นแดงก่ำเลย

เนวินเห็นเพื่อนหนุ่มพูดมาแบบนั้นก็ช่างใจอยู่ว่าเขาควรจะเอาให้เพื่อนหนุ่มดูต่อไหม แต่มันมาถึงขนาดนี้แล้วนะ ก็ให้คีรินมันรู้ไปเลยว่าเมียมันไม่ใช่ผู้หญิงแสนดีอย่างที่มันคิด เนวินจึงเอาภาพเซทต่อไปที่เขาได้มาให้กับเพื่อนหนุ่มดู พร้อมกับอธิบายออกไป

 “พอนายภัคพลกลับมาจากต่างประเทศ เขาก็นัดเจอกับคุณไหมเขาบ่อยๆ…แล้วนี่เป็นภาพจากกล้องวงจรปิดในโรงแรมที่ฉันได้มาเพิ่มเติม…ฉันคงไม่ต้องบอกแกต่อแล้วนะว่าความสัมพันธ์ของทั้งสองจะเป็นยังไงต่อ ฉันว่ามันคงจะเป็นเหตุผลที่เขาหักหลังแกนั่นแหละ…คุณไหมเขาเป็นชู้กับนายภัคพล…” เนวินพูดไปแบบชัดเจน เพื่อให้เพื่อนหนุ่มที่หลงรักแพรไหมให้ได้สติว่าคนที่มันรักนั้นไม่ได้ซื่อสัตย์กับมันเลยสักนิด

“ระยำ! ที่แท้ก็แอบเป็นชู้กันนี่เอง ไม่น่าล่ะไหมถึงได้กล้าหักหลังฉัน แม่งเอ้ย….ทำไมเลวระยำกันได้ขนาดนี้วะ…ฉันอุตส่าห์รักและเชื่อใจ สุดท้ายไหมเขาก็ตอบแทนความรักของฉันแบบนี้เหรอวะ…ฉันทำอะไรผิดวะไอ้เน…” คีรินสถบออกมาอย่างแค้นใจกับสิ่งที่เขาได้รู้จนมือของนั้นกำรูปภาพพวกนั้นไว้แน่นจนมันแทบจะแหลกคามืออยู่แล้ว

เขาไม่คิดเลยว่าผู้หญิงที่ใสซื่อและเรียบร้อยอ่อนหวานอย่างแพรไหม จะแอบลักลอบคบชู้กับผู้ชายคนอื่น ทั้งที่เขาก็ดีกับเธอทุกๆอย่างแต่ทำไมเธอถึงได้กล้านอนกายนอกใจเขาได้ลงคอ เธอไม่สงสารเขากับลูกบ้างเลยหรือไง…

“แกไม่ได้ทำอะไรผิดเลยคีริน แกทำดีที่สุดแล้วต่างหาก แต่คุณไหมเขาไม่รู้จักพอเอง…เรื่องนี้แกไม่ต้องโทษตัวเองหรอก…ถ้าจะโทษก็โทษสองคนนั้นเถอะที่ไม่รู้จักยับยั้งชั่งใจตัวเอง ทั้งๆที่รู้ว่ามันไม่ควร…ถ้าแกจะหย่ากับคุณไหม…ภาพพวกนี้สามารถช่วยให้แกฟ้องหย่าเขาได้นะ…ในเมื่อแกรู้แล้วว่าเขาไม่ซื่อสัตย์กับแก แกก็ถอยออกมาเถอะคีริน….ผู้หญิงแบบนี้ไม่ควรค่าให้แกไปเสียเวลาด้วยหรอก…” เนวินพูดบอกไปแล้วมองเพื่อนหนุ่มอย่างสงสาร แต่เขาก็ทำอะไรไม่ได้นอกจากพูดแบบนี้ เพราะเขาไม่อยากจะให้เพื่อนเขาอยู่กินกับผู้หญิงหลายใจคนนี้ต่อ

คีรินได้ยินแบบนั้นก็จุกจนพูดไม่ออกเลย เพราะมันเป็นสิ่งที่เขานั้นไม่อยากจะทำที่สุด แต่ถ้าจะให้เขาใช้ชีวิตอยู่กับเธอต่อไปเขาก็คงจะทำไม่ได้ เพราะสิ่งที่เธอกับเขาน่ะมันไม่สามารถลบไปจากใจเขาได้จริงๆ แต่ลูกของเขาก็ยังเล็กมากๆ ยังไม่ทันรู้ความก็ต้องมาเจอครอบครัวที่แตกขาดแล้ว เขาก็อดเป็นห่วงความรู้สึกของลูกของเขาในอนาคตไม่ได้เลย

“ฉันรู้ไอ้เน…แต่ฉันกับไหมมีลูกด้วยกันนะโว้ย…อีกหน่อยลูกฉันจะคิดยังไงวะที่รู้ว่าที่พ่อแม่หย่ากันเพราะแม่ของเขามีชู้น่ะ แม่งเอ้ย…ทำไมชีวิตฉันต้องมาเจอเรื่องระยำแบบนี้ด้วยวะ ทั้งๆที่มันเกือบจะดีอยู่แล้ว…ทำไมไอ้หมอนั่นมันต้องกลับเข้ามาในชีวิตของไหมเขาด้วยวะ…” คีรินพูดออกไปแล้วเอามือทุบโต๊ะอย่างโมโห เพราะถ้ามันไม่กลับมาไหมก็ไม่ไปเป็นชู้กับมันแบบนี้

“ต่อกลับมาแล้วคุณไหมเขาไม่เล่นด้วยมันก็ไม่มีปัญหาอะไรหรอก แต่นี่คุณไหมเขาเล่นด้วยนิวะ…แกจะโทษแค่ผู้ชายไม่ได้ เพราะบางทีผู้หญิงก็ตัวดีเหมือนกัน….เห็นใสๆซื่อแบบนั้นแต่ร้ายลึก…ไม่งั้นคงไม่เอาลูกชู้มายัดเหยียดให้เป็นลูกของแกหรอก” เนวินพูดความจริงออกไปอย่างอดไม่ได้ เพราะเขาอยากจะให้เพื่อนหนุ่มนั้นมีสติในการไตร่ตรองอะไรต่างๆ เขารู้ว่าเสียใจแต่มันก็เป็นสิ่งที่ต้องยอมรับให้ได้ ดังนั้นคีรินมันก็ควรจะรู้เรื่องลูกเช่นกันว่าไม่ใช่ลูกของมัน…

“แกว่าอะไรนะไอ้เน….แกพูดใหม่อีกทีสิ…แกอย่ามาล้อฉันเล่นนะไอ้เน…” คีรินพูดออกไปเสียงสั่นเลยทีเดียว เพราะเขาได้ยินเพื่อนหนุ่มพูดว่าลูกชู้แล้วใจเขามันตกไปอยู่ที่ตาตุ่มเลย และเขาก็หวังว่ามันจะไม่ใช่ความจริง แต่เขาก็เห็นเนวินมันมองหน้าเขามาแบบจริงจังพร้อมกับหยิบเอกสารออกมาจากซอง

“ฉันขอโทษที่ฉันถือวิสาสะเอาเส้นผมของแกกับเคนโซ่ไปตรวจ…ผลมันออกมาว่าแกไม่ใช่พ่อของเคนโซ่…และถ้าให้ฉันเดา เคนโซ่คงจะเป็นลูกของนายภัคพล….ไม่ใช่แกคีริน….” เนวินพูดบอกไปแล้วก็ส่งเอกสารผลตรวจดีเอนเอให้เพื่อนหนุ่มไป

“ไม่จริง…เคนโซ่เป็นลูกชายของฉันไม่ใช่ไอ้ภัคพลนั่น ผลตรวจนี่มีปัญหาแน่ๆ แกแน่ใจเหรอว่าแกเอาเส้นผมของฉันกับเคนโซ่ไปจริงๆ มันอาจจะเป็นของคนอื่นก็ได้…” คีรินได้ยินแบบนั้นก็อึ้งไป ก่อนจะเอามือดึงใบผลตรวจนั้นไปอ่านแล้วมันก็เป็นแบบที่เพื่อนหนุ่มพูดจริงๆ แต่เขาก็รับความจริงไม่ได้ เขาจึงปฎิเสธออกไปอย่างหวังว่าลูกยังจะเป็นลูกของเขา

“ถ้าแกไม่เชื่อ…งั้นแกก็พาเคนโซ่ไปตรวจเลือดที่โรงพยาบาลเอาเองก็แล้วกัน….ถึงตอนนั้นฉันก็หวังว่าแกจะยอมรับความจริงให้ได้นะคีริน…ฉันรู้ว่าแกรักเคนโซ่มาก ฉันเองก็รักและผูกพันกับหลานเหมือนกัน แต่ถ้าเคนโซ่เป็นลูกของนายภัคพลจริงๆ แกจะทำใจยอมรับเป็นลูกของแกได้จริงๆเหรอวะ” เนวินพูดออกไปอย่างเข้าใจเพื่อนหนุ่ม เพราะทุกเรื่องมันถาโถมเข้ามาแบบหนักหน่วงเลย ถ้าเขาเจอแบบนี้เขาก็คงจะไปไม่เป็นเลย แต่ในฐานะเพื่อนที่เห็นเพื่อนโดยหลอกโดนสวมเขา เขาก็ต้องบอกเพื่อนอยู่แล้ว เขาจะปล่อยให้เพื่อนของเขามาเลี้ยงลูกชู้ได้ยังไง แบบนี้มันใจร้ายกับคีรินเกินไปแล้ว

“ทำไมมันต้องเกิดเรื่องบ้าๆนี่กับฉันด้วยวะ…ทำไม….” คีรินพูดออกไปเสียงดังแล้วเขาก็ก้มหน้าพร้อมกับเอามือมาปิดหน้าของเขาเพราะตอนนี้เขาห้ามน้ำตาลูกชายของเขาเอาไว้ไม่อยู่แล้ว เรื่องนี้มันหนักเกินไป เขาเจ็บจนไม่รู้จะพูดยังไงแล้ว

เนวินเห็นเพื่อนหนุ่มก้มหน้าลงแบบนั้นก็นั่งมองแบบเงียบๆแล้วก็ถอนหายใจออกมาอย่างสงสารเลยทีเดียว แต่เขาก็ไม่สามารถทำอะไรได้ เพราะเรื่องแบบนี้มันก็ขึ้นอยู่กับเพื่อนของเขาว่ามันจะเอายังไงต่อ จะทำเมินไม่รู้เรื่องรู้ราวแล้วอยู่กินกับแพรไหมแล้วก็เลี้ยงลูกชู้ต่อ หรือว่ามันจะยอมหย่ากับแพรไหมเพื่อจบชีวิตการแต่งงานกันเพียงเท่านี้…ทุกอย่างก็ล้วนแต่คีรินมันจะเลือกแล้วว่ามันจะทำยังไงกับชีวิตของมันต่อไป…เพราะเขาก็คงช่วยได้แค่เปิดหูเปิดตาเพื่อนหนุ่มก็เท่านั้น