ตอนที่ 62 หม่ำเมีย (1/2)

ห้องทำงานภูบดี

"น่าโมโห มันไม่เห็นฉันหรือไง กล้าดียังไงมาแตะต้องใบแก้ว"

ร่างสูงใหญ่ของคุณท่านเดินวนรอบห้องไปมาด้วยความโมโหและไม่พอใจกับเก่งกล้าที่แตะต้องใบแก้วต่อหน้าต่อตาเขา แถมใบแก้วก็ไม่คิดจะผลักออกไปอีก มันเลยทำให้ร่างสูงรู้สึกหึงหวงใบแก้วมาก และตอนนี้ก็รอใบแก้วจนจะอดทนไม่ไหวแล้ว เพราะไม่อยากให้ใบแก้วอยู่กับเก่งกล้านาน

"ทำไมถึงมาช้าแบบนี้ หรือว่าเก่งกล้ามันยื้อ"

ฉันน่าจะลากนายมาด้วย นายจะไม่ได้ต้องอยู่กับไอ้เก่งกล้านานแบบนี้ ทำไมต้องทำให้ฉันรู้สึกกระวนกระวายแบบนี้ด้วยใบแก้ว ฉันไม่ชอบให้ผู้ชายคนไหนเข้ามายุ่งเกี่ยวกับนาย 

"ใบแก้วเป็นของฉัน น่าหงุดหงิดชะมัด"

มันทำให้ฉันรู้สึกหวงจนจะบ้าอยู่แล้ว แล้วยังกอดกันจับมือกันต่อหน้าฉันอีก ทำอย่างกับว่าเป็นคนรักกัน ฉันต่างหากที่เป็นสามีของใบแก้ว มีสิทธิ์มากกว่ามันไหน ๆ แค่คิดแล้วก็รู้สึกโมโหไปหมด

ก๊อก ๆ 

เสียงเคาะประตูดังขึ้น จนคุณท่านรีบหันไปมองประตูห้องทำงานและก้าวขาเดินไปยังหน้าประตูก่อนจะเปิดออกมาด้วยความรีบร้อน ก็พบกับใบแก้วที่ยืนถือถาดอาหารเอาไว้สองมือ และเงยหน้ามองคุณท่านด้วยสีหน้าที่เฉยชา 

"หลบหน่อยครับคุณท่าน แก้วจะได้เข้าไป"

"มาได้สักทีนะ รู้ไหมว่าฉันรอนายนานมากแค่ไหน"

"รอนานอะไรกันครับ แค่ 10 นาทีเอง"

"มันช้าสำหรับฉัน ระหว่างที่ฉันออกไปนายคุยอะไรกับมันบ้าง"

คุณท่านพูดกับใบแก้วออกไป ด้วยน้ำเสียงที่ไม่พอใจเพราะความหึงหวง และตัวของคุณท่านนั้นก็นั่งบนโซฟาและจ้องมองใบแก้วด้วยสายตาที่จับผิด ทำเอาใบแก้วรู้สึกเอื่อมระอากับคุณท่านที่ดูจะนิสัยเสียกับเรื่องที่ไร้สาระ

"เฮ้อ แก้วก็ไม่ได้คุยอะไรมากหรอกครับ ก็แค่บอกให้พี่เก่งกล้าพักผ่อน"

"ทำไมนายต้องเป็นห่วงมันด้วย นายดูไม่ออกหรือไงว่ามันชอบนาย ฉันไม่ชอบที่นายเป็นห่วงมัน มันปากเก่งใส่ฉัน"

"ก็คุณท่านไปว่าพี่เก่งกล้าทำไมล่ะ ที่แก้วเป็นห่วงพี่เก่งกล้า ก็เพราะคุณท่านแกล้งพี่เก่งกล้าไง จะไม่ให้แก้วห่วงได้ยังไง แล้วอีกอย่างนะแก้วคิดกับพี่เก่งกล้าแค่พี่ชายนะครับ พี่เก่งกล้าไม่มาคิดอะไรเชิงรักกับแก้วหรอก"

คุณท่านก็คิดเกินไป พี่เก่งกล้าจะมาชอบอะไรแก้วในเชิงรักหนุ่มสาว แถมคุณท่านยังทำตัวหึงไม่เข้าท่าอีก แก้วเริ่มจะรำคาญคุณท่านแล้วนะ แก้วเป็นห่วงพี่เก่งกล้าไม่ได้เลยหรือไง 

(คุณท่านจะหวงแก้วทำไม แก้วไม่เข้าใจ สงสารพี่เก่งกล้าและพี่อ้อนเลย)

แก้วมองพี่เก่งกล้าเป็นเพียงแค่พี่ชาย แล้วเมื่อคืนพี่เก่งกล้าก็ไม่ได้มานอนที่บ้าน ก็เพราะคุณท่านกลั่นแกล้งพี่เก่งกล้า แล้วคุณท่านก็ยังไปว่าพี่เก่งกล้าอีก แล้วไหนจะพี่อ้อนอีก ที่โดนคุณท่านมองดุใส่ แถมยังทำพี่อ้อนตกใจอีก คุณท่านจะหวงแก้วเกินไปแล้วนะครับ 

"นายนี่มันโง่จริง ๆ เลย ใคร ๆ ก็ดูออกไหม ว่าเก่งกล้ามันชอบนาย"

"ถ้าชอบแล้วจะทำไมครับ คุณท่านจะมาหึงทำไม"

"นายนี่ก็พูดแปลก ก็นายเป็นภรรยาของฉัน ฉันก็ต้องหึงหวงเป็นธรรมดาอยู่ไหม มีสามีที่ไหนที่อยากให้ผู้ชายคนอื่นมาแตะต้องภรรยาของตัวเอง"

"แต่คุณท่านก็หวงแก้วเกินไป ถึงพี่เก่งกล้าชอบแก้ว แก้วก็ไม่คิดที่จะชอบพี่เก่งกล้ามากกว่าคำว่าพี่ชาย เพราะงั้นคุณท่านหยุดระแวงได้แล้วครับ"

ใบแก้วเอ่ยน้ำเสียงหวานและเหนื่อยใจกับคุณท่านที่ดูจะหวาดระแวงทุกคน ทำให้ใบแก้วไม่เข้าใจว่าทำไมคุณท่านจะต้องหึงหวงตัวเองมากขนาดนี้ ทั้งที่นับต่อจากนี้ ใบแก้วไม่คิดที่จะไปรักใคร่ชอบพอใครอีก เพราะทั้งชีวิตนี้ถ้าคุณท่านไม่เบื่อ ก็คงต้องอยู่กับคุณท่านไปตลอดชีวิต 

"มันหยุดได้ที่ไหนล่ะ ฉันหวงนายมาก ถึงขั้นไม่อยากให้นายอยู่ใกล้ผู้ชายคนอื่น นอกจากฉันคนเดียว ทำไมจะต้องมีผู้ชายคนอื่นมาชอบนายด้วย"

"ทานข้าวเถอะครับ เผื่อจะได้อารมณ์ดี"

"ฉันจะยังไม่ทาน จนกว่านายจะรับปากฉัน"

"เฮ้อ รับปากอะไรอีกครับ คุณท่านได้จากแก้วไปมากแล้วไม่ใช่เหรอ ยังจะต้องการอะไรจากแก้วอีก อ๊ะ! คุณท่าน"

ใบแก้วถึงกับเบิกตากว้างด้วยความตกใจ เมื่อคุณท่านดึงใบแก้วให้มานั่งตัก ก่อนที่แขนทั้งสองข้างของคุณท่านจะโอบกอดใบแก้วอย่างแนบแน่น จนใบหน้าของทั้งสองใกล้กัน สัมผัสถึงลมหายใจที่อุ่นร้อนของกันและกัน ริมฝีปากที่ห่างกันเพียงหนึ่งนิ้ว ทำเอาใบแก้วถึงกับหน้าแดงและใจเต้นแรงเมื่ออยู่ใกล้กับคุณท่านมากเกินไป

"นายห้ามให้มันแตะต้องตัวเด็ดขาด แม้กระทั่งเส้นผมเส้นเดียวก็ไม่มีสิทธิ์มาแตะ และอีกอย่างนายห้ามยิ้มให้กับมัน แล้วหยุดเป็นห่วงมันได้แล้ว ฉันหวงฉันไม่ชอบมัน"

"อึก ก็ได้ครับ เพราะงั้นคุณท่านปล่อยแก้วได้แล้ว"

"ฉันไม่ปล่อย ฉันจะหม่ำเมียก่อนทานข้าว โทษฐานที่เมียฉันให้ผู้ชายคนอื่นกอด"

"อ๊ะ! อื้อ คุณท่าน ไม่ทำนะครับ คุณท่านทำไปแล้วไม่ใช่เหรอ แล้ววันนี้เราต้องไปทำธุระกันอีก อ๊ะ"

ใบแก้วรู้สึกจั๊กจี้ที่คอทันทีเมื่อคุณท่านจูบหอมซอกคอของใบแก้ว ด้วยความถึงหวงและโอบกอดใบแก้วจนไม่มีพื้นที่ให้อากาศลอดผ่าน ไหนจะส่วนกลางกายของคุณท่านที่กำลังดันเนื้อผ้าแตะสัมผัสช่องทางหลังของใบแก้ว ทำเอาใบแก้วถึงกลับกลืนน้ำลายลงคอกับความหื่นของคุณท่าน 

"นายไม่มีสิทธิ์ปฏิเสธ นายต้องรับโทษ ที่นายให้ผู้ชายคนอื่นมาแตะต้อง ทั้งที่ฉันก็อยู่ตรงนั้นด้วย เพราะงั้นฉันจะเอานายจนกว่าฉันจะพอใจ"

"อ๊ะ ไม่นะครับคุณท่าน อย่าถกเสื้อแก้วสิครับ"

"ฉันจะหม่ำนมเมีย และจูบเมีย แล้วต่อจากนั้นฉันจะใส่xxxของฉัน เข้าไปอยู่ในรูอุ่น ๆ ของเมีย แล้วเติมเต็มจนกว่าฉันจะพอใจ"

ทำเอาใบแก้วถึงกับอ้าปากค้างกับคำพูดของคุณท่านที่พูดออกมาอย่างไม่อายปาก ซ้ำยังล้วงมือสัมผัสไปทั่วเรือนร่าง แล้วยังถกเสื้อในแก้วจนเผยให้เห็นหน้าอกที่เต็มไปด้วยรอยจ้ำสีกุหลาบ

(คุณท่านหื่นกามที่สุดเลย)

ใบแก้วมองแววตาคุณท่านที่ดูจะไม่เชื่อฟังและไม่ยอมที่จะหยุด แถมยังดูหื่นจนใบแก้วเหนื่อยใจทันที ทั้งที่ทำไปเมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อน แต่ในตอนนี้ก็ยังอยากจะทำอีก ถ้าคุณท่านจะหื่นขนาดนี้ ใบแก้วคงได้ช้ำตายแน่

"อึก ไม่นะ แก้วไม่ให้ทำนะ คุณท่านหื่นกาม อ๊ะ!"

แผล็บ! แผล็บ!

"อื้อ! อ๊ะ ไม่นะ หยุดเลียนะครับคุณท่าน"

ใบแก้วร้องออกมาด้วยความรู้สึกเสียว เมื่อลิ้นร้อนของคุณท่านเลียหน้าอกของใบแก้วด้วยความรู้สึกหิวกระหาย สองมือเล็กจับหัวของคุณท่านและพยายามจะผลักดันออก แต่มันก็ไม่ได้เป็นผลทุกรอบ เพราะในตอนนี้ใบแก้วไม่สามารถดิ้นหนีออกไปจากคุณท่านได้ 

"อ๊า! ไม่นะ อย่าดูดแบบนี้ อ๊ะ!"

แผล็บ! จ๊วบๆ แผล็บ! จ๊วบๆ

"อื้อ! อย่าดูดดึงสิ อ๊ะ! คุณท่าน"

แก้วบอกกับคุณท่านที่ตอนนี้กำลังดูดหน้าอกของแก้วจนเกือบยืดติดปาก ทำไมแก้วจะต้องให้คนอย่างคุณท่านมาหื่นกามแบบนี้ใส่ด้วย แก้วเจ็บหน้าอกไปหมดแล้วนะ เลียก็ว่าไปอย่าง แต่พอดูดแบบนี้แก้วรู้สึกเสียวแปลกๆ แถมตรงนั้นของคุณท่านก็จะดันอะไรขนาดนั้น แก้วอึดอัดไปหมดแล้ว แถมแก้วพูดอะไรออกไปก็ไม่คิดที่จะฟังเลย ยิ่งแก้วบอกให้หยุดก็ยิ่งออกแรงมากกว่าเดิมอีก ทำไมคุณท่านถึงลามกได้มากขนาดนี้

"อ่า ถ้ามีลูก น้ำนมนายคงหวานมากแน่ ฉันจะไม่ให้ลูกดูดนมนายเด็ดขาด นมนายฉันดูดได้คนเดียว"

"อึก หยุดพูดจาลามกได้แล้วครับ แล้วก็ปล่อยแก้วได้แล้ว พอแค่นี้เถอะ"

"จะปล่อยได้ยังไงล่ะ ฉันยังไม่ลงโทษนายเลยนะ"

"แก้วไม่ได้ผิดซะหน่อย คุณท่านห้าม...อุ๊บ!"

ใบแก้วยังพูดไม่ทันจบก็ถูกคุณท่านจูบปิดปาก ลิ้นร้อนเลียวนริมฝีปากบางจนเปียกชุ่มไปด้วยน้ำลาย ก่อนจะดันเข้าไปในโพรงปากของใบแก้ว จนใบแก้วถึงกลับตกใจที่ลิ้นร้อนของคุณท่านเลียตวัดลิ้นของตัวเองอย่างดูดดื่ม

"อื้อ! อื้มมม"

"อื้มมม"

ดวงตากลมสวยสบตามองคุณท่านไม่วางสายตา ตัวของคุณท่านเองก็เช่นกันไม่เคยละสายตาไปจากใบแก้วเลย คุณท่านยังคงดูดดื่มจูบใบแก้วอย่างร้อนแรง มือใหญ่ทั้งสองข้างก็ล้วงสัมผัสไปทั่วเรือนร่างของใบแก้วอย่างเป็นเจ้าข้าวเจ้าของ จนใบแก้วรู้สึกสั่นสะท้านไปทั่วร่าง กับสัมผัสของคุณท่านที่ดูอ่อนโยนแต่กับเร่าร้อนจนใบหน้าจิ้มลิ้มขึ้นสี

พรึ่บ

"อื้อ!"

ในขณะที่คุณท่านจูบใบแก้วอยู่นั้น จู่ๆ คุณท่านก็โอบอุ้มใบแก้วด้วยแขนทั้งสองข้างทำเอาใบแก้วรีบคล้องคอและสองขาเรียวเล็กก็รีบเกี่ยวเอวคุณท่านเพราะกลัวว่าจะตก แต่คุณท่านก็ไม่เคยทำใบแก้วตกเลยสักครั้ง ก่อนที่คุณท่านจะเดินไปทางโต๊ะทำงานที่ไม่มีสิ่งของกีดขวาง และวางใบแก้วให้นอนราบกับโต๊ะทำงาน โดยที่ยังจูบกันอย่างดูดดื่ม จนน้ำลายเปียกไปทั่วบริเวณคางและลำคอ 

จุ๊บ! จ๊วบ! จุ๊บ! จ๊วบ!

"อื้มมม"

"อื้มมม"

คุณท่านจูบจนใบแก้วรู้สึกเคลิบเคลิ้มและตอบรับสัมผัสของคุณท่านเป็นอย่างดี จนคุณท่านรู้สึกดีที่ใบแก้วไม่ได้ปฏิเสธหรือผลักไสเขา มันยิ่งได้ใจคุณท่าน จนจูบใบแก้วอย่างเอาแต่ใจ เป็นเวลาหลายนาที ทั้งเลียทั้งดูดอย่างเมามัน จนคุณท่านรู้สึกพอใจแล้วนั้น ก็ผละริมฝีปากออกจากใบแก้วด้วยความรู้สึกดีจนเผลอยิ้มออกมา 

"หวานชะมัดเมียฉัน"

"แฮ่ก! แฮ่ก! คุณท่าน"

"ขอให้ฉันได้ทำหน่อยนะ ฉันอยากทำกับนายมากเหลือเกิน"

"ต..แต่คุณท่านทำไปแล้วนี่ครับ อีกอย่างเราสองคนต้องออกไปข้างนอกนะครับ"

แก้วบอกกับคุณท่านที่เอาหน้าผากมาแตะที่หน้าผากของแก้ว จนแก้วสัมผัสถึงลมหายใจอุ่นร้อนของคุณท่าน ริมฝีปากที่ใกล้กันมากจนเผลอสัมผัสกัน แววตาสีน้ำทะเลนั้นมองแก้วอย่างไม่ละสายตาและเต็มไปด้วยความสุขและครอบครอง นี่เป็นสายตาที่แก้วไม่คิดว่าจะได้เห็น โดยเฉพาะกับคุณท่าน สภาพตอนนี้ของคุณท่านที่สวมใส่ชุดสูทดูดีนั้นมันดูมีเสน่ห์และร้อนแรงจนแก้วหายใจติดขัดกับใบหน้าที่หล่อจนเกินไปของคุณท่าน 

"ยังพอมีเวลาเหลือเฟือ ขอให้ฉันได้หม่ำเมียสักสองสามรอบจะได้ไหม ก่อนไปจดทะเบียนสมรสด้วยกัน"

"แต่แก้วเหนื่อยแล้วนะครับ ก่อนที่แก้วจะลงมาคุณท่านก็เอาแก้วแล้วไม่ใช่เหรอ คุณท่านยังไม่พอใจอีกเหรอครับ"

"ฉันไม่เคยพอกับนายหรอก ฉันอยากแสดงความเป็นเจ้าของกับนายทุกเวลา แม้ว่าจะจดทะเบียนสมรสกันแล้วก็ตาม ฉันอยากจะสัมผัสเมียฉัน"

คำพูดของคุณท่านทำเอาใบแก้วรู้สึกเขินอายมากกว่าเดิม คุณท่านดูแปลกไปจริงๆ ทั้งสีหน้า น้ำเสียง และสัมผัสที่อ่อนโยน มันทำให้ใบแก้วเผลอรู้สึกดีจนอยากคล้อยตามคุณท่าน แต่รู้สึกเหนื่อยที่ยังไม่ได้นอนหลับเต็มอิ่ม เลยไม่อยากจะให้คุณท่านทำอีก

"อึก เอาอีกแล้วนะครับ ไม่ต้องเรียกแก้วว่าเมียก็ได้"

"ให้ฉันเรียกหน่อยเถอะ ฉันรู้สึกดีใจ ที่นายเป็นเมียของฉัน แล้วจะเป็นของฉันตลอดไป"

"คุณท่าน....ดีใจมากเลยเหรอครับ? ที่มีแก้วเป็นเมีย"

แก้วสงสัยมากเลยทำไมคุณท่านต้องทำถึงขนาดนี้ คุณท่านไม่จำเป็นจะต้องยัดเยียดสถานะนี้ให้กับแก้วเลยด้วยซ้ำ ทั้งที่ไม่ได้มีใจรักแก้ว แค่อยากจะเอาชนะแก้วก็เท่านั้น แต่ทำไมคุณท่านดูแปลกไปเมื่อแก้วยอมเป็นของคุณท่าน คุณท่านคงไม่ได้คิดกับแก้วเกินเลยใช่ไหม เพราะถ้าเป็นอย่างนั้น แก้วคงรับไม่ได้ เพราะคุณท่านทำร้ายแก้วมาก่อน 

"ฉันรู้สึกโชคดีและมีความสุขที่ได้นายเป็นภรรยา เพราะฉันหมายปองนายตั้งแต่ครั้งแรกที่เห็นแล้ว ฉันจะรู้สึกดีไม่ได้หรือไง ที่ได้ครอบครองนาย"

"อึก เดี๋ยวอีกไม่นาน คุณท่านก็จะเบื่อแก้วนะครับ เพราะงั้นคุณท่านยังมีเวลาที่จะคิด เราสองคนไม่จำเป็นจะต้องจดทะเบียนสมรสกันก็ได้"

เพราะในตอนนี้แก้วแพ้แล้ว คุณท่านจะทำยังไงกับแก้ว มันก็เป็นสิทธิ์ของคุณท่านอยู่ดี เพราะยายของแก้วอยู่ในกำมือของคุณท่าน และคงจะมีแค่คุณท่านคนเดียวที่จะช่วยยายแก้วได้ คุณท่านไม่จำเป็นจะต้องให้แก้วเป็นภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมายเลยด้วยซ้ำ ถ้าหากคุณท่านมองแก้วเป็นแค่ของเล่นที่สนุก ยังไงสักวันก็ต้องเบื่อแก้วอยู่ดี แล้วแก้วก็กลัวท้องด้วย แก้วไม่อยากให้ลูกต้องมาเสียใจเพราะแก้วกับคุณท่านไม่มีวันได้รักกันอย่างแน่นอน 

"เพราะงั้นคุณท่านคิดให้ดีอีกรอบเถอะครับ ก่อนที่มันจะสายเกินไป"

"ฉันคิดดีแล้ว ถ้าฉันเลือกใครแล้ว ฉันจะไม่เปลี่ยนใจเด็ดขาด และนายก็ไม่ต้องกลัวว่าฉันจะเบื่อ"

"แล้วถ้าหากคุณท่านเบื่อแก้ว แล้วตอนนั้นแก้วมีลูกกับคุณท่าน คุณท่านจะทำยังไงครับ"

"หึ ถ้าหากฉันทิ้งนายกับลูกไป สมบัติทุกอย่างที่ฉันสร้างขึ้นมันจะเป็นของนายและลูก แต่นายอย่าได้กังวลเลย เพราะว่ามันจะไม่มีวันนั้น"

เพราะนายเป็นคนเดียวที่ฉันอยากจะอยู่ด้วยไปตลอดชีวิต และการได้มีลูกกับนายมันเป็นของขวัญที่ดีที่สุดอย่างแน่นอน มันยิ่งทำให้ฉันยึดติดกับนายจนไม่มีทางหันไปสนใจคนอื่น แล้วมันจะไม่มีวันนั้น วันที่ฉันทิ้งนายกับลูก เพราะว่านายกับลูกจะเป็นสิ่งที่มีค่าที่สุดในชีวิตของฉัน 

"คุณท่านไม่เสียดายเหรอครับ"

"ทำไมฉันต้องเสียดาย มันสมควรเป็นของนายและลูก เพราะงั้นหยุดระแวงว่าฉันจะทิ้งนายได้แล้ว ไม่งั้นฉันจะจดทะเบียนสมรสกับนายทำไม"

"คุณท่านทำแบบนี้เพราะอยากเอาชนะแก้วใช่ไหมครับ ไม่ใช่เพราะ....รักแก้วใช่ไหม"

"ไม่รู้สิ แล้วนายคิดว่ายังไงล่ะใบแก้ว แต่ตอนนี้ฉันขอหม่ำเมียฉันก่อนแล้วกัน ฉันทนไม่ไหวแล้ว"

---