Se connecterPartager
บทที่16 แอลซ่าของหมอ18+
Date de publication:
2026-03-18 21:05:24
Dernier chapitre
เสพติดแอล บทที่25 รักกันได้ซักที
ความเปิ่นของหมอตุ๊กๆ คือการแสดงออกอย่างไม่ปิดบังทั้งเสียงทั้งหน้าตาเหว๋อเหมือนเห็นผีของคนร่างเล็กทำให้อันทธพาลอยกจะจับกลืนลงท้องให้ร้เเล้วรู้รอด"ว่าไง ถ้าชอบก็เป็นแฟนกันถ้าไม่ชอบก็ไม่ต้องเป็นแค่นั้นไม่ต้องพูดให้มันเยอะขี้เกีจยฟังอะไรยาวๆ ปวดหัว""กินยาไหมครับ?''"อย่ามาเฉไฉตอบมา เป็นแฟนกันมั้ย?""เป็นค้าบ""ก็แค่นั้น"แค่การตอบรับเป็นคนรักกันอย่างเป็นทางการทำเอาอันธพาลโฟคมีแรงยืนหยัดฮึดสู้กับปัญหาต่างๆ การเข้าไปพูดกับพ่อเลี้ยงว่ามีคนรักอย่างหมอหน้าซื่อตาใสเป็นหมอตุ๊กตุ๊กก็ดีไปอย่างเพราะทำให้ดูน่าเชื่อถือและสมเหตุสมผลที่จะอยู่ใช้ชีวิตที่พัทยาต่อไป ไม่น่าเชื่อว่าไอ้หน้าเอ๋อๆ ของหมอมันจะทำให้ใครๆ ใจอ่อนได้ในความสดใสของมัน แม้จะไม่มีใครเชื่อว่าเรารักกันจริงๆยิ่งพ่อของหมอเตี้ยยังคิดว่าไปบังคับขืนใจลูกเค้าให้มาเป็นแฟน แต่ไม่น่าเชื่อว่าเวลาหมอมันพูดอะไรใครก็เชื่อมัน ผมไปกินข้าวกับพ่อแม่มันทีไรเหมือนมีมันเป็นแสงสว่างเดียวในวงสนทนาทุกที นี่ก็คบกันมาหลายเดือนแล้วพ่อมันยังตึงใส่ทุกครั้งที่นัดรวมตัวกินข้าวกันอย่างเช่นวันนี้ที่จะคุยเรื่องหมั้นกันพ่อหมอเตี้ยก็ยังคงไม่ยินดียินร้ายอะไรกับการที
เสพติดแอล บทที่24 เจ้าพ่อปล่อยเงินกู้ชอบหมอ
หลังเวลาโรงงานเลิก"คุณโฟคเป็นอะไรมาโรงพยาบาลครับเนี่ยเลิกงานแล้วไม่กลับบ้านเหรอครับ?""ไม่ไป ไปไม่ไหว เมาค้าง รักษาหน่อยสิ""โหย เหม็นเหล้า คุณโฟคอย่ามาใกล้ดิค้าบ ทำไมกินเหล้าเยอะอีกเเล้วล่ะครับเดี๋ยวก็ป่วยหนักเหมือนพี่แอล""ป่วยก็ดีไม่ใช่หรือไงไม่มีใครห่วงกูเท่าหมอแล้วเนี่ย""คุณพ่อกลับมาเหรอครับ?""อืม""ไม่เป็นไรนะคุณโฟคจะนอนในห้องพักหมอได้นะครับส่างค่อยกลับ""นี่อภิษิทธิ์คนไข้ประจำหรือลูกค้าประจำร้านทองเนี่ย""อะไรก็ได้คุณโฟคหิวไหมครับทานข้าวหรือยัง""ยังไม่หิว""โหยคุณโฟคผมไม่อยากรักษาคุณตอนอยู่ในห้องผ่าตัดนะครับเดี๋ยผมเอาโจ๊กให้ทาน""อาบน้ำให้ด้วยดิ่""อาบเองเถอะครับมีผ้าขนหนูในห้องน้ำนะครับ""หมอ...""ผมจะไปข้างนอกแล้วครับคุณโฟค""ปากเลอะแอบกินขนมอีกแล้วเหรอหมออ้วน""ไม่ได้แอบกินครับแต่รีบไปหน่อยไม่รู้ว่ามันติด"หมอเตี้ยมันยิ้มกว้างหน้เล็กๆ แต่ฉีกยิ้มทีโลกสดใสไปทั้งโลกน่าหมั่นไส้ชะมัด มันหันหลังเตรียมจะออกไปทำงานแต่ผมรีบลุกไปดึงแขนหมุนตัวมันก้มหน้าลงมาใกล้หน้ามันไม่รู้ว่าด้วยความเมาหรือแค่หมั่นเขี้ยวจึงยื่นลิ้นออกมาแตะที่มุมปากของมันที่มีขนมติด เราทั้งคู่ต่างชะงักกับการกระทำ
เสพติดแอล บทที่23 พี่มันคนแบดๆ แต่รวยนะ
ไม่ชอบกลิ่นโรงพยาบาลไม่ชอบกินยาไม่ชอบหมอที่ชอบมองเหยียดรูปลักษณ์ภายนอกและพูดจาไม่ดีใส่จนได้เหวี่ยงหมอบ่อยๆการที่ทำแผลเองหรือแม้แต่เย็บแผลเองก็สามารถทำมันได้จนมาวันหนึ่งที่มีเรื่องกับไอ้บ้าโอนักเลงปล่อยเงินกู้อีกคนที่เป็นไม้เบื่อไม้เมาเจอกันในที่เที่ยวทีไรก็ใส่กันทุกทีจนต่างฝ่ายต่างเลือดตกยางออกแค่วันนั้นโดนรุมตีจนหัวแตกมากไปหน่อยจึงต้องเข้าโรงพยาบาลแถวนั้นกลิ่นโรงพยาบาลที่คุ้นเคยทำให้คนขี้หงุดหงิดหน้ายิ่งตึง ท่าเดินที่ดูโมโหดุดันจนไม่มีใครกล้าเข้าหน้าไม่มีพยาบาลคนไหนเข้ามาในห้องฉุกเฉินมีเพียงหมอตัวเล็กตาโตผิวขาวจัดที่โผล่หน้ามาในห้องเดินเข้ามาด้วยท่าทางเก้ๆกังๆทำหน้าเหว๋อเมื่อเห็นเลือดที่โฉลมหัวไหลลงมาถึงหน้าหรี่ตาเข้ามาเช็ดเลือดผิดๆถูกๆเพราะไม่ยอมเบิกตามองจนต้องเข้ามาปรัชิดคนไข้จนหน้าอกคุณหมออยู่ติดปลายจมูกกลิ่นขนม...หมอกลิ่นขนม คล้ายจะเป็นขนมไทยมันหอมกะทิหอมน้ำตาลหอมกลิ่นควันเทียนทั้งที่มันไม่น่าจะมีกลิ่นชัดขนาดนี้ ชัดขนาดไม่ได้กลิ่นยาของโรงพยาบาลที่เคยได้กลิ่น หมอกลิ่นขนมคนนี้พยายามจะเช็ดเลือดออกจากหัวพูดจาเสียงสั่นมือสั่นตลอดจนในที่สุดคนตัวขาวก็ร่วงพลอยจนคนไข้ต้องรับร่างขาวๆด้วย
เสพติดแอล บทที่22 พ่อไม่ปลื้ม
ผมไม่เคยอยากจะสนใจอะไรเลยตั้งแต่โตขึ้นมาในเมืองแห่งวัตถุนิยมเงินเป็นใหญ่ การมีสังคมมีพวกพ้องเป็นเรื่องสำคัญยิ่งขึ้นชื่อว่าเป็นลูกเลี้ยงของผู้มีอิธทิพลในวงการเทาๆอย่างเจ้าของร้านผับบาร์ในย่านแสงสีและเจ้าพ่อเงินกู้ในโรงงานใหญ่ทุกคนเข้ามาก็หวังผลลประโยชน์ด้วยกันแทบทั้งนั้นการฉาบฉวยในความสัมพันธ์เซ็กแลกเงินหรือเพียงเพราะความพอใจแค่ได้ชื่อเป็นเด็กของพี่โฟคจึงกลายเป็นป้ายแปะหน้าผากว่าเป็นแบดบอยโดยสมบูรณ์ยิ่งเรื่องชกต่อยตบตียิ่งไม่ยอมใครจนได้แผลทั้งเล็กทั้งใหญ่มาประดับร่างกายเป็นเครื่องบ่งบอกความเลวได้อย่างดีแล้ววันหนึ่งมันก็มีความรักสุดแสนจะโรแมนติกเกิดขึ้นกับคนใกล้ตัวอย่างไอ้เจ้าแอลลูกหนี้ที่น่ารักของตัวเอง กว่าจะรู้ว่ารู้สึกพิเศษกับมันก็ตอนที่มันปันใจให้ไอ้หมอปากดีที่โรงพยาติดหาดพัทยาที่แสนคุ้นเคยนั่นการที่ไปรู้สึกดีกับมันเพราะมันเป็นคนซื่อๆบริสุทธิ์จริงใจไปไหนไปกันรักเพื่อนรักฝูง มันไม่เคยมาพูดจาประเหลาะหรือเอาตัวเข้าแลกแบบผู้หญิงบางคนเอ็นดูมันมากจนเพื่อนมันยังแซว แต่จนแล้วจนรอดคนที่ได้ใจมันไปกลับเป็นคนที่คอยทำแผลให้มันตลอดเเละรักษาโรคพิษสุราเรื้อรังของมันทั้งครอบครัว กลับเป็นตัว
เสพติดแอล บทที่21 โฟคเจ้าพ่อเงินกู้
ผมชื่อโฟค ว้อดก้า มาโก้ เป็นคนพัทยาโดยกำเนิดเนื่องจากอยู่ในเมืองที่ขึ้นชื่อเรื่องความเจริญที่ไม่เป็นสองรองใครทั้งทำเลที่ติดกับทะเลสวยทั้งนิคมอุตสาหกรรมมากมายที่เข้ามาตั้งรกรากในจังหวัดชลบุรีทำให้บรรดานายหน้านายทุนนักธุรกิจหลั่งไหลข้ามา การเกิดที่นี่ไม่ใช่เรื่องง่ายเพราะความเป็นเมืองแห่งแสงสีและการรวมกันของหลายชนชาติผู้มีเงิน การที่ได้เห็นอะไรแบบนี้มาตลอดเห็นถึงความเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วมันทำอะไรไม่ได้นอกจากต้องปรับตัวและยอมรับมันคนท้องที่ส่วนใหญ่ใช้ชีวิตในโรงงานตั้งแต่ออกจากโรงเรียนจนกระทั่งแก่เฒ่าเป็นเรื่องปกติธรรมดาคนต่างจังหวัดหลั่งไหลเข้ามาขุดทองทำงานกลางคืนแถวโซนฝั่งหาดกันคับคั่งเช่นเดียวกันกับแม่ของผมที่มาเป็นสาวกลางคืนในผับหน้าหาดแห่งหนึ่งตั้งแต่ยังสาวแรกรุ่นจนกระทั่งมีผม แต่ไม่มีพ่อ การที่เกิดมาจากตรงนั้นก็ไม่ได้แย่แค่บางครั้งก็กินหรูอยู่สบายบางครั้งก็อดอยากตามการมาใช้บริการของลูกค้า แม่ทำให้ผมเข้มแข็งเมื่อท่านเข้าวัยกลางคนก็ได้มีชาวต่างชาติชาวมาเลเซียคนหนึ่งเข้ามาในชีวิตมันไม่ไดราบรืนเท่าไหร่เมื่อคนๆนั้นมีเมียมากหน้าหลายตาหลายประเทศด้วยความที่เป็นคนมีเงินและขยายบารมีด้วย
เสพติดแอล บทที่20 หมอตุ๊กตุ๊ก
ตุ๊กตุ๊ก ไหมไทย ธาตุทอง ( MaiTai เหล้ารัม น้ำส้ม ทริปเปิ้ลเช็ค) เป็นนายแพทย์หนุ่มจบใหม่อายุยี่สิบห้าตัวเล็กขาวมากแก้มกลมนิ้วเล็กๆ ป้อมๆ บ้านเกิดเป็นคนพัทยา เป็นลูกคนเดียวพ่อแม่เปิดร้านขายทองสองสาขาในพัทยาเนื่องจากตอนเด็กๆ เห็นพ่อตนเองป่วยเป็นหวัดแล้วรู้สึกไม่ดีที่พ่อเล่นด้วยไม่ได้เลยอยากทำให้พ่อหายเมื่อแม่พูดลอยๆ ว่าถ้าจะรักษาใครได้ก็ต้องเรียนเป็นหมอ คำๆ นั้นมันฝังหัวคนตัวเล็กมาตลอดแต่ตุ๊กก็มีความสุขดีกับการเรียนหนักเพราะไม่ได้ชอบอย่างอื่นเลยนอกจากเรียนหมอ"หมอตุ๊กครับหมอเอให้ไปห้องฉุกเฉินด่วนครับ"คำนี้มักจะมาพร้อมกับอาการขนลุกวาบของคนตัวเล็กมาได้สักพักตั้งแต่วันที่เข้ามาฝึกงานในฐานะนักศึกษาแพทย์ฝึกหัดก็เจอกับเลือดท่วมตัวคนไข้ตัวสูงใหญ่ไถผมเปิดข้างเจาะหูสักแขนหน้าโหดหัวแตกอาบมาครึ่งหน้าในยามวิกาลเป็นภาพที่ติดตามาตลอดจำได้ว่าวันนั้นแค่เช็ดเลือดให้คนคนนั้นก็จอดับหมดสติไปเลย รู้ตัวอีกทีก็อยู่บนเตียงห้องพักรับรองแล้วโดนหมอเอเรียกไปอบรมเล็กน้อยและตั้งแต่นั้นมาคนหน้าดุตัวสูงใหญ่ก็เข้ามาเป็นแขกประจำของโรงพยาบาล มาแต่ละทีก็พาเลือดอาบร่างมาด้วยทุกครั้งไปเวลาผ่านไปหลายเดือนได้มาเป็นหมอ
เสพติดแอล บทที่6 ขาประจำ
"คุณหมอคะน้องแอลห้องผู้ป่วยฉุกเฉินค่ะ ""เป็นอะไรมาครับวันนี้ ""ตีกับชาวบ้านแขนเดาะค่ะ "หมอหนุ่มที่รับเคสช่วยผ่าตัดมาทั้งวันจนหน้าบึ้งตึงถึงกับหลุดอมยิ้มกับเคสล่าสุดที่เข้ามาตอนดึกดื่น ลูกค้าประจำอีกแล้ว~"ถ้าผมเป็นพนักงานขายประกันผมจะบล็อคเบอร์คุณทิ้งซะ "พอเห็นหน้ากันการรบราด้วยสกิลปากหมาของทั้
เสพติดแอล บทที่5 แลกเบอร์ส่งสติ๊กเกอร์ด่ากัน
เมื่อถูกตำหนิในตอนที่อารมณ์ไม่คงที่เพราะอาการแฮงค์และนอนไม่พอทำให้ความหงุดหงิดเกิดขึ้นได้โดยง่าย สีหน้าที่เรียบเฉยบวกเสียงที่ดุของนายแพทย์ตัวใหญ่ทำให้การสอบถามคนไข้ไม่เป็นปกติไปด้วย"คุณสมชายคนไหนครับ "เสียงแหบดุเอ่ยออกไปห้วนๆ ใส่กลุ่มวัยรุ่นที่ยืนอยู่จนมีหนึ่งในนั้นตอบออกมาด้วยท่าทางยียวน"ทางนี้
เสพติดแอล บทที่4 หมอก็ใช่ย่อย
จอนดึงโทรศัพท์แอลมากดสมัครประกันสุขภาพให้ เพราะรู้ว่ายังไงเงินมันก็ไม่เคยพอใช้ถึงเดือนอยู่แล้ว เจียดจ่ายประกันเดือนละพันดีกว่า เผื่อเจ็บมาจะได้ไม่ต้องจ่ายมาก พอสมัครเสร็จก็ปาโทรศัพท์คืนเพื่อนไป"มึงพี่เบฝ่ายบุคคลมาจีบกู "ในขณะที่นั่งลอยชายกินบรรยากาศริมหาดสบายๆ แอลก็เอ่ยเรื่องปกติที่มักจะมีสาวเล็
เสพติดแอล บทที่3 ขี้เมากลัวเลือด
"แอลแม่กับพ่อไปกินเหล้าบ้านลุงโจนะเดี๋ยวเที่ยงคืนกลับมา กับข้าวอยู่ในตู้ถ้าออกไปข้างนอกปิดประตูด้วย "" ค้าบ "คุณแม่ของแอลชื่อโอ๋พ่อชื่ออ้วนอายุสี่สิบห้าปีเท่ากันเรียนจบปวส.ช่างกลมาเหมือนกันทำงานที่เดียวกันแต่งงานมีลูกเหมือนคนปกติทั่วไปพ่อกับแม่แอลเป็นคนตลก กวน ดื่มเหล้าเก่ง รักสนุกไม่คิดเล็กคิดน
Vous vous intéresseriez aussi à
รักอันตราย (FWB: Friend With Benefits)
Saturnlonely 525.1K Vuesเพื่อนสนิทผมคลั่งรัก
เธียรนรา4.2K Vuesทรยศรักนายมาเฟีย
อินทิตา2.0K Vuesเดี๋ยวก่อน! นายเป็นนายเอกไม่ใช่เหรอ!?
ชอบคนผมแดง1.8K VuesThe Feast of Casier มื้อค่ำของคาเซียร์[Omegaverse]
พิจิกา Pijika / นาวาพันดาว / ณ สรา355 Vuesพิษราคะพันธนาการรักพระชายา
พิมพ์ใจ201 Vuesตัวเพาะพันธุ์ไร้กลิ่นของอัลฟ่า
Fidelia_j362 Vues[แบตเตอรี่ที่สมบูรณ์แบบระดับ SS]
silver구슬501 Vues
