ตอนที่ 5: สมรภูมิบนโต๊ะประชุม 2/3

ทว่า... ณิชญาวีร์กลับระบายยิ้มบางเบา เป็นรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความเหนือกว่า

"ขอบคุณสำหรับข้อกังวลที่เฉียบขาดค่ะ ท่านประธาน"

เธอกดรีโมตเปลี่ยนสไลด์ถัดไป หน้าจอแสดงภาพผังโครงสร้างทางวิศวกรรมที่ถูกซ้อนทับด้วยแบบตกแต่งภายในของเธอ

"ดิฉันทราบดีค่ะว่าเสาสองต้นนั้นคือหัวใจหลักของการรับน้ำหนัก และแน่นอนว่า... เราไม่ได้บ้าพอที่จะสั่งทุบมันทิ้งหรอกค่ะ"

สิงห์ที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ยิ้มกว้างก่อนจะอธิบายเสริมด้วยน้ำเสียงฉะฉาน

"ทางทีมเราได้คำนวณร่วมกับวิศวกรที่ปรึกษาอิสระมาแล้วครับ เราจะใช้เทคนิคการตกแต่งเพื่อพรางเสาสองต้นนั้นต่างหากครับ"

ณิชญาวีร์อธิบายต่อทันทีโดยไม่ปล่อยให้จังหวะขาดตอน

"เราจะหุ้มเสาโครงสร้างหลักด้วยแผ่นอะลูมิเนียมคอมโพสิตดัดโค้ง และเชื่อมต่อมันเข้ากับโครงสร้างฝ้าเพดาน ให้ดูเหมือนเป็นประติมากรรมรูปต้นไม้ใหญ่ที่แผ่กิ่งก้านออกไปรับน้ำหนักตึก"

เธอชี้จุดเลเซอร์พอยเตอร์ไปที่หน้าจออย่างแม่นยำ

"นอกจากจะไม่กระทบการรับน้ำหนักเดิมของทางเค-อาร์ชแล้ว ยังเป็นการเปลี่ยนอุปสรรคทางวิศวกรรม ให้กลายเป็นจุดเด่นที่สุดของล็อบบี้นี้ด้วยค่ะ"

ประธานบอร์ดบริหารของลูกค้าพยักหน้าหงึกหงัก ดวงตาเป็นประกายด้วยความประทับใจกับทางออกที่ชาญฉลาด

เขมินทร์หน้าตึงขึ้นมาทันที ข้ออ้างแรกของเขาถูกตีตกอย่างหมดจด อดีตประธานบริหารขบกรามแน่น เปลี่ยนประเด็นโจมตีไปที่เรื่องตัวเลข ซึ่งเป็นไม้ตายและจุดแข็งที่สุดของเขาเสมอ

"แล้วเรื่องวัสดุล่ะ"

เขาตอกกลับเสียงแข็ง

"กระจกโค้งแบบสั่งตัดพิเศษ หินอ่อนนำเข้าที่ต้องมาเจียรขอบโค้งมนทุกแผ่น คุณรู้ไหมว่ามันจะทำให้งบประมาณเฟสแรกบานปลายไปอีกกี่สิบเปอร์เซ็นต์ ในฐานะพาร์ทเนอร์ร่วมงาน ผมเกรงว่าตัวเลขมันจะไม่คุ้มค่าการลงทุนนะครับ"

เขาหันไปสบตากับประธานบอร์ดบริหารของลูกค้า เพื่อดึงแนวร่วมทางความคิด

ณิชญาวีร์สูดลมหายใจเข้าลึก เธอเตรียมตัวมาอย่างดีสำหรับคำถามเชิงงบประมาณนี้

"ถ้ามองแค่ต้นทุนวัสดุโดยตรง มันอาจจะดูสูงกว่าปกติสิบห้าเปอร์เซ็นต์ค่ะ"

เธอตอบกลับด้วยน้ำเสียงหนักแน่น ไม่มีการหลบตาสายตาดุดันคู่นั้นเลยแม้แต่วินาทีเดียว

"แต่ในแง่ของจิตวิทยาผู้ใช้งาน... การใช้เส้นโค้งจะช่วยลดความรู้สึกแข็งกระด้างและอึดอัด ทำให้แขกที่เข้ามาพักรู้สึกผ่อนคลายและปลอดภัยตั้งแต่ก้าวแรกที่เดินเข้ามา"

เธอสไลด์หน้าจอไปยังข้อมูลกราฟวิเคราะห์พฤติกรรมผู้บริโภค

"นอกจากนี้ เราได้ปรับลดสเปกพรมทอผืนใหญ่ในโถงทางเดินชั้นพักอาศัย ไปใช้วัสดุแผ่นซับเสียงแบบรีไซเคิลซึ่งเป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อมแทน ซึ่งตรงนี้ช่วยประหยัดงบประมาณลงไปได้ถึงยี่สิบเปอร์เซ็นต์ค่ะ"

ณิชญาวีร์ประสานมือไว้ที่หน้าท้อง แววตาเด็ดเดี่ยว

"หักลบกันแล้ว งบประมาณรวมยังคงอยู่ในกรอบที่ทางโรงแรมกำหนดไว้เป๊ะทุกบาททุกสตางค์ แถมเรายังสามารถใช้เรื่องการออกแบบเพื่อความยั่งยืน ไปเป็นจุดขายในการทำการตลาดดึงดูดลูกค้าต่างชาติกลุ่มไฮเอนด์ได้อีกด้วย... การคืนทุนจะไวกว่าที่ท่านประธานประเมินไว้แน่นอนค่ะ"

"ใช่ครับ"

สิงห์สมทบด้วยรอยยิ้มกวน ๆ เล็กน้อยตามประสาคนรุ่นใหม่ที่มั่นใจในข้อมูลของตัวเอง

"ตัวเลขทุกอย่างเราคำนวณมาเผื่อค่าความปลอดภัยไว้เหลือเฟือแล้วครับ ถ้าทางผู้รับเหมาหลักคิดว่าการขึ้นรูปวัสดุโค้งมันทำยากเกินไป หรือประเมินแล้วว่าจัดการหน้างานไม่ได้... จะลองให้ทางเราหาพาร์ทเนอร์รายย่อยมาช่วยซัพพอร์ตเฉพาะจุดให้ก็ได้นะครับ ทางเราไม่ติด"

คำพูดของสถาปนิกหนุ่มหน้าใหม่ ราวกับฝ่ามือที่ตบลงบนหน้าผู้ชายอีโก้สูงอย่างเขมินทร์ฉาดใหญ่กลางห้องประชุม

"บริษัทของผมมีศักยภาพพอที่จะสร้างตึกที่ซับซ้อนกว่านี้เป็นร้อยเท่า"

เขมินทร์สวนกลับทันควัน น้ำเสียงเย็นเยียบและแฝงไปด้วยรังสีอำมหิตที่พร้อมจะบดขยี้เหยื่อ

"ผมแค่ตั้งคำถามในฐานะคนที่ต้องรับผิดชอบความเสี่ยงหน้างาน ไม่ใช่พวกนักวาดรูปที่เก่งแต่ขายฝันบนกระดาษ"

"การขายฝันบนกระดาษ..."

ณิชญาวีร์เอ่ยแทรกขึ้นมาด้วยน้ำเสียงเรียบสนิท แต่กลับทำให้บรรยากาศในห้องเย็นยะเยือกยิ่งกว่าเดิม

"คือจุดเริ่มต้นของการสร้างความจริงที่งดงามค่ะ ท่านประธาน และหน้าที่ของวิศวกรผู้เชี่ยวชาญระดับประเทศอย่างพวกคุณ ก็คือการทำให้ความฝันเหล่านั้นตั้งตระหง่านขึ้นมาได้อย่างปลอดภัย ไม่ใช่หรือคะ"

เธอใช้ตรรกะและหน้าที่ของสายอาชีพย้อนศรต้อนเขมินทร์จนมุม

ความเงียบครอบงำห้องประชุมอีกครั้ง สายตาของอดีตสามีภรรยาฟาดฟันกันกลางอากาศอย่างไม่มีใครยอมใคร เขมินทร์มองลึกเข้าไปในดวงตาสีน้ำตาลประกายทองคู่นั้น เขาพบเพียงความเด็ดขาดและกำแพงน้ำแข็งที่สูงชันจนเขาไม่อาจปีนข้ามด้วยวิธีการเดิม ๆ อีกต่อไป

"ยอดเยี่ยมมาก!"

เสียงปรบมือจากประธานบอร์ดบริหารของลูกค้าดังขึ้น ทำลายความตึงเครียดทั้งหมด

"ผมชอบวิสัยทัศน์ของคุณณิชญาวีร์มาก มันตรงกับสิ่งที่เราตามหามานาน"

ชายวัยหกสิบปีหันไปพยักหน้ากับทีมผู้บริหารของตัวเอง ก่อนจะหันมาสรุปผลการพรีเซนต์

"ทางเดอะ แกรนด์ เพิร์ล ตัดสินใจเลือกที-ดีไซน์ สตูดิโอ เป็นผู้ออกแบบตกแต่งภายในสำหรับโปรเจกต์นี้ทั้งหมดครับ และผมหวังเป็นอย่างยิ่ง..."

เขาหันไปทางเขมินทร์ที่นั่งหน้าตึงอยู่

"ว่าทางเค-อาร์ช ในฐานะผู้รับเหมาหลักที่เก่งที่สุดของเรา จะสามารถทำงานสอดประสานและเนรมิตแบบของคุณณิชญาวีร์ให้ออกมาสมบูรณ์แบบที่สุดนะครับ คุณเขมินทร์"