LOGIN“มาให้ข้ากระแทกท่อนเอ็นเข้าปากทีเถิดน้องหญิง”
เหมยยิ้มออกมา ก่อนจะเอื้อมมือไปกำท่อนเอ็นของท่านเทพซี ที่ตอนนี้แข็งตัวเป็นลำ มือของเหมยกำเกือบไม่มิด เหมยเอานิ้วเขี่ยที่ปลายท่อนเอ็น
“อะ...ซี๊ด...กินมันเข้าไป...”
ท่านเทพซีเผลอครางออกมา เหมยก้มลงไปที่ท่อนเอ็น จูบไปที่บริเวณหัว ลิ้นของเหมยค่อย ๆ ทำหน้าที่แตะปลายลิ้นไปที่ส่วนหัวหยัก เสียงครางกระเส่าของท่านเทพดังอยู่ตลอด เหมยค่อยๆ เผยอปากอมปลายหัวทีละนิด ท่านเทพซีที่ทนไม่ไหวกระแทกท่อนเอ็นเข้าไปในปากจนสุดโคน พลางกดหัวเหมยลงอย่างเอาแต่ใจ
อ๊อก อ๊อก อ๊อก
ท่านเทพซีก็กดหัวเธอไว้แน่นแล้วกระแทกท่อนเอ็นใส่ปากเหมยไม่ยั้งจนเกิดเป็นเสียง อ๊อก อ๊อก ดังขึ้นภายในห้อง
“กินเข้าไป กินให้อิ่ม หญิงชั่ว”
อ๊อก อ๊อก อ๊อก
เหมยน้ำตาคลอ แทบสำลัก แต่ก็ยังคงใช้ลิ้นเลียในปากสร้างความพอใจให้ท่านเทพซีเป็นอย่างมาก
“ลิ้นเจ้าดี อ่าห์....จะ...แตก.....อะ...อะ....อ่าห์!!!!”
น้ำสีขาวขุ่นจากท่อนเอ็นพุ่งเข้าใส่ปากของเหมย ท่านเทพซีตัวกระตุกสองสามที ก่อนจะปล่อยมือที่เคยกดหัวเหมยไว้ น้ำสีขาวขุ่นไหลย้อยออกมาตามลำ ทันทีที่ท่านเทพซีดึงท่อนเอ็นออก เหมยที่กำลังจะคายน้ำในปากออก ก็ถูกบีบแก้มไว้ทันที
“กลืนเข้าไป”
“อื้อออ”
เหมยกลืนลงไปอย่างว่าง่าย ก่อนจะส่งยิ้มไปทางท่านเทพซี
“ข้าเป็นเด็กดีหรือไม่เจ้าคะ”
“เด็กดีของข้า เก่งมาก”
ท่านเทพซีใช้มือลูบหัวเหมยอย่างเอ็นดู
“เด็กดีย่อมต้องมีรางวัล”
พูดจบท่านเทพซีก็จับเหมยนอนราบกับที่นอน ก่อนจะแยกขาสวย ก่อนจะจับท่อนเอ็นไปจ่อที่รูสวาทของเหมย
“เห็นแกเจ้าเป็นเด็กดี ข้าจะไม่ใจร้ายมากนัก”
พูดจบก็กระแทกท่อนเอ็นเข้าไปทีเดียวสุดโคน เหมยเกร็งตัวแน่น เธอทั้งจุกและเสียวในเวลาเดียวกัน ตอนนี้ข้างในของเหมยบีบรัดแน่นจนท่านเทพซีเผลอครางออกมา
“ซี๊ด....แน่นชิบ...”
ท่านเทพกัดฟันแน่น ก่อนจะค่อย ๆ ขยับท่อนเอ็นเข้าออกช้า ๆ ก่อนจะมองเหมยด้วยความเป็นห่วง
“เจ็บหรือไม่”
“ไม่แล้วเจ้าค่ะ”
เมื่อเห็นดังนั้น ท่านเทพก็เริ่มเร่งจังหวะให้เร็วขึ้น เสียงทั้งสองครางออกมาดังระงมไปทั่วห้อง
“อะ...อะ.....ท่านพี่ซี...แรงอีกเจ้าค่ะ...”
“ร่านจริง ๆ ......ซี๊ด......”
ท่านเทพซีจับขาเหมยมาพาดที่บ่า ก่อนจะเร่งอัดท่อนเอ็นไปในรูสวาท พร้อมเร่งจังหวะ เหมยเองก็เด้งรับท่อนเอ็นอย่างรู้งาน เสียงเนื้อกระทบกันผสมกับเสียงครางดังไปทั่วห้อง
พับ พับ พับ พับ
“อะ..อะ...ซี๊ดดด...ข้าเสียวเจ้าค่ะ....ทะ....ท่านี้ไม่ได้.....มัน...อ่าห์...”
เหมยโดนจับให้พลิกไปอยู่ในท่าหมา
“ข้าได้ยินมาว่า สตรีชื่นชอบท่านี้ที่สุด.....อ่าห์....หาใช่แค่สตรีที่ชื่นชอบ...ซี๊ดดดด...”
พับ พับ พับ พับ เพี๊ย!!
ท่านเทพตีไปที่ก้นของเหมยจนเกิดรอยแดง ก่อนจะเริ่มกระแทกอีกครั้ง เหมยที่โดนท่อนเอ็นกระแทกก็สะดุ้งตัวเกร็ง เธอฟุบหน้าลงกับหมอน พลางครางเสียงกระเส่า ก่อนจะขมิบรูสวาทอย่างเอาใจ
“ซี๊ดดด....เจ้านี่มัน......”
“ข้าจะไม่ไหวแล้วเจ้าค่ะ....อะ...อะ.....”
เพี๊ย!! เพี๊ย!! เพี๊ย!!
เสียงตังขึ้นต่อเนื่องปนกับเสียงคราง ท่านเทพซีกัดฟันแน่น พลางดึงท่อนเอ็นออกจนเกือบสุดและกระแทกเข้าไปสุดลำโคน เหมยสะดุ้งเฮือก ก่อนร่างของนางจะกระตุกสองสามที ท่านเทพซีมองเหมยที่ตอนนี้เสร็จทิ้งเขาไปแล้ว
“ใครใช้ให้เจ้าทำเช่นนี้.....ซี๊ด...หญิงเช่นเจ้าควรโดนข้าลงโทษ....ซี๊ดดดด”
ท่านเทพกระแทกท่อนเอ็นเต็มแรงจนตัวเหมยตัวสั่นตามแรงกระแทก ไม่นานท่านเทพซีก็ฉีดน้ำสีขาวเข้าไปในรูสวาทของเหมย ก่อนจะมานอนหอบหายใจข้าง ๆ เหมยรู้สึกถึงความอุ่นที่อยู่ในท้อง พลางหันไปมองคนที่อยู่ข้าง ที่ตอนนี้มองมาที่เธออยู่
“มาให้ข้ากอด”
“ท่านพี่ข้าต้องไปอาบน้ำ”
ท่านเทพซีกระตุกยิ้มก่อนจะ สีนิ้วไปที่เหมย
“เช่นนั้นก็สะอาดแล้วมาให้ข้ากอดได้แล้ว”
เหมยในตอนนี้สะอาดไม่มีแม้แต่รอยน้ำกาม นางเอาไปกอดท่านเทพซี พลางยิ้มออกมาจริงสิสามีนางเก่งเช่นนี้ ทำไมนางคิดไม่ได้กันนะ ทั้งสองกอดก่อนจะเผลอหลับไป
วันต่อมา
เหมยที่นอนอยู่เธอรู้สึกเสียวจนพยายามหุบขาเข้าหากันแต่ทำไม่ได้ นางรู้สึกว่ามีบางอย่างตึงแขนและขานางไว้ เหมยลืมตาขึ้นแต่ก็พบกับความมืด
“อะ....อะ.....ทะ...ท่านพี่ซี...”
“เจ้ารู้ความผิดหรือไม่หญิงร่าน”
“อะ....อะ....อ่าห์....ทะ....ทะ..ท่านพีซี....”
ท่านเทพซีมองเหมยที่ครางบิดไปมาอย่างพอใจ ไม่เสียแรงที่เขาศึกษาเรื่องพวกนี้มาสำหรับใช้กับนาง เหมยในตอนนี้ถูกตรึงทั้งแขนขาทั้งมีผ้าปิดตา และสาเหตุที่ทำให้นางครางเสียวขนาดนี้ เพราะท่านเทพซีนำอุปกรณ์บางอย่างที่เหมยเก็บไว้ เขาเปิดสวิตช์ก่อนจะมาจี้กับเม็ดเสียวของเหมย เหมยได้แต่ครางออกมา
“อ่าห์......”
“ข้าถามว่ารู้ความผิดหรือไม่”
ท่านเทพซีเร่งแรงสั่นจากเครื่องขึ้น เหมยได้แต่ครางออกมาดังขึ้น
“เมื่อคืน...อะ....ข้า......อะ...ซี๊ด......ทิ้งท่านพี่ไป....ก่อน....อ่าห์”
“ในเมื่อเจ้าจำได้ เช่นนั้นเจ้าจะรับผิดชอบยังไง”
“ข้าจะตามใจท่าน...อ่าห์.....ท่านพี่ได้โปรด.....ข้าอยากได้ท่อนเอ็นท่าน...ซี๊ด”
เหมยแอ่นร่อนดอกไม้สาวไปมา ท่านเทพซีมองอย่างพอใจ เขาขึ้นไปนั่งคล่อมเหมยก่อนจะจ่อท่อนเอ็นไปทีปากของเหมย
“อ้าปาก แลบลิ้นออกมา เลีย”
เหมยที่รู้ว่ามีบางอย่างมาจ่อที่ปากก็อ้าปากรับอย่างรู้งาน
“ร่านจริง ๆ หญิงชั่ว...”
บ๊วบ บ๊วบ บ๊วบ
ท่านเทพซีค่อย ๆ ป้อนท่อนเอ็นเข้าออกในปากของเหมย เหมยเองก็ดูดเลียวนรอบ ๆ นางยกหัวขึ้นลงอมบริเวณหัว เทพซีงัดท่อนเอ็นออกจากปากเหมยก่อนจะเอาไปตีที่แก้มของเธอ
“ซี๊ดดด...เก่งนิ...หญิงชั่ว...”
ท่อนเอ็นถูกป้อนเข้าปากของเหมยออกครั้ง เหมยเลียวนบริเวณส่วนปลาย ท่านเทพซีเองก็กดสะโพกลงทำให้ท่อนเอ็นเข้าไปอยู่ในปากของเหมยเกือบครึ่งลำ ท่านเทพขยับท่อนเอ็นเข้าออก
บ๊วบ บ๊วบ บ๊วบ
“อ่าห์....เจ้านี่มัน...ซี๊ดดดดด”
เทพซีงัดท่อนเอ็นออกจากปากเหมยก่อนจะถูไปมาที่หน้าและปากของเหมย เหมยในตอนนี้ทั้งเสียวและมีความต้องการ
“ท่านพี่..ข้าต้องการ”
“ย่อมได้”
ท่านเทพเลื่อนตัวไปด้านล่าง ก่อนจะเอาท่อนเอ็นไปจ่อที่รูสวาท
แจะแจะ
“อ๊า...พี่ซีอย่าแกล้งข้า...ซี๊ด...”
ท่านเทพจับปลายลำ ถูไถกับรูสวาทคลุกเคล้าน้ำสีใสใสของเหมยจนเปียกแฉะ เหมยร่อนสะโพกอย่างร้อนรน พลางขอร้องให้เอาท่อนเอ็นใส่ไปในตัวนาง ท่านเทพเองก็อยากเข้าไปจนใจจะขาด ก็ได้แต่กัดฟันไว้
“อ่าห์...พี่ซีได้โปรด...”
“เช่นนั้นจงบอกมา.....ข้าดีที่สุดหรือไม่....”
“อ่าห์....ซี๊ดดดด....พี่ซีย่อมถูกใจข้าที่สุด........อ๊า”
เหมยครางออกมา ทันทีที่พูดจบท่านเทพซีก็เสียบท่อนเอ็นเข้าไปทีเดียวมิดด้าม ก่อนจะเริ่มขยับสะโพกด้วยความเร็ว เหมยครางออกมาไม่เป็นภาษา นางทั้งจุกและเสียวแต่นางย่อมต้องการมากกว่า เหมยยกสะโพกร่อนเอวอย่างเอาใจ
“ร่าน....ซี๊ดดดด.....จะเอาให้หายร่านเลย...อ่าห์”
พับ พับ พับ พับ
“อ่าห์...แรงกว่านี้.....หญิงร่านต้องการมากกว่านี้...อะ...อะ..ซี๊ดดดดด”
พับ พับ พับ พับ
เสียงครางดังลั่นห้องอีกครั้ง ท่านเทพซีเอื้อมมือบีบที่คอของเหมย พลางเร่งจังหวะให้เร็วขึ้น เขาเสียวจนแทบทนไม่ไหว ยิ่งเห็นยามนางครางใต้ร่างเช่นนี้
ปัก ปัก ปัก
ท่านเทพซี ดึงท่อนเอ็นออกก่อนจะกระแทกท่อนเอ็นเข้าไปลึกสองสามที จนเหมยรู้สึกจุก มีดที่เคยบีบคอตอนนี้เอื้อมไปดึงผ้าปิดตาของเหมยออก
“ซี๊ดดดด.....เจ้านี้มัน...ถูกใจข้าไม่ว่ายามใด....อ่าห์”
“อะ....อะ...ท่านพี่...แรงอีก..ข้าจะไม่ไหวแล้ว....ซี๊ดดดด”
พับ พับ พับ พับ ปัก ปัก ปัก
ท่านเทพซีกระแทกท่อนเอ็นอีกสองสามครั้ง ทั้งสองก็กระตุกไปทั้งตัวสองตามที ก่อนจะฟุบลงอย่างหมดแรง เชือกที่เคยมัดตอนนี้ก็หาบไปแล้ว มองท่านเทพพี่นอนหงายหอบหายใจอยู่
“ข้าชอบรางวัลเช่นนี้เจ้าค่ะ”
พูดจบเหมยลงไปสนใจท่อนเอ็นของท่านเทพซีที่เปื้อนน้ำกามอยู่ นางดูเลียทำความสะอาดอย่างเอาใจ ท่านเทพซีเองก็พอใจ เขาลูบหัวนางก่อนจะยิ้มออกมา
“เด็กดีค่อย ๆ กลืน หากกลับไป ข้าจะให้ทองคำ 100 หีบแก่เจ้าดีหรือไม่”
ตอนพิเศษ เหตุเกิดเพราะความจำเสื่อม [ท่านเทพฉินซี-จางลู่เสียน]“ฟางเซียน เหตุใดนางทำกับข้าเช่นนี้”ลู่เสียนเท้าคางมองท่านเทพฉินซีที่เมามายด้วยฤทธิ์ของสุรา เขาเอาแต่พร่ำเพ้อหาแม่นางฟางเซียน ตลอดสองวันที่อยู่ที่นี่ในยามที่เขาเมาก็มักเป็นเช่นนี้ นางอยากรู้จริง ๆ ผู้หญิงแบบไหนถึงทิ้งคนที่รักนางได้“ลู่เสียน ข้าดีไม่พอหรือ”“ท่านดีพอแล้ว”“แล้วเหตุใดนางถึงทำเช่นนี้ล่ะ นางไม่อยู่แล้ว นางมักนั่งดื่มสุราเป็นเพื่อนข้าในยามนี้ไม่มีนางแล้ว”“งั้นวันนี้ข้าจะเป็นฟางเซียนให้ท่านเอง มาเถิดข้าจะเมาเป็นเพื่อนท่านเอง”ลู่เสียนยิ้มออกมา ก่อนจะหยิบจอกสุรามาดื่ม ทั้งสองดื่มสุราและพูดคุยเรื่องต่าง ๆ มากมาย อาจจะเพราะไม่ชินในฤทธิ์ของสุราของแดนสวรรค์ เลยทำให้ลู่เสียนเกิดอาการเมาอย่างรวดเร็ว นางดื่มสุราจอกสุดท้ายก่อนฟุบหลับกับโต๊ะทันที“เหตุใดจึงคออ่อนเช่นนี้”ท่านเทพฉินที่ยังพอมีสติมองไปที่ลู่เสียน เขาวางจอกเหล้าลง ก่อนเดินไปอุ้มนางทันที กลิ่นดอกบัวที่เขาคุ้นเคยลอยโชยขึ้นมาจนได้กลิ่น แม้จะเป็นดอกบัวสวรรค์เหมือนกันแต่ กลิ่นกับต่างกันโดยสิ้นเชิง กลิ่นดอกบัวของลู่เสียนในตอนนี้ ทำให้เขารู้สึกผ่อนคลาย สบายใจ“เจ้า
ตอนพิเศษ คืนเข้าหอ [องค์ชายใหญ่-ลี่อิน]“ฝ่าบาทเสด็จ”เสียงดังจากหน้าประตูตำหนักดังขึ้น ฮองเฮาที่กำลังยืนรออยู่ได้แต่กลอกตามองบน นางมองบุรุษที่กำลังเดินเข้ามาในตำหนักด้วยสีหน้าบอกบุญไม่รับไม่ต่างจากนาง เมื่อทั้งสองสบตากันก็แสร้งยิ้มออกมา“ฮองเฮาของข้า มาเถิดเข้าไปด้านใน ข้าเกรงว่าเจ้าจะป่วย”“เพคะ”ทั้งสองโอบกอดกันด้วยรอยยิ้มก่อนจะพากันเดินเข้าไปในตำหนัก บรรดานางกำนัลและขันที ต่างมีสีหน้ายิ้มแย้ม ที่ทั้งสองรักกันเช่นนี้ แต่ใครเลยจะรู้ความจริง“พวกเจ้าออกไปให้หมด ข้าต้องการอยู่กับฮองเฮารักของข้า”ฮองเฮาที่ได้ยินเช่นนั้นก็แสร้งทำสีหน้าเขินอาย เมื่อนางกำนัลและขันทีออกไป ทั้งสองก็ผละออกจากกันทันที“อี๋ ออกไปห่าง ๆ ข้าเลย”“แหวะ ข้าอยากจะอ้วก”ทั้งสองมองหน้ากันอีกครั้งก่อนจะเกิดอาการคลื่นไส้ ให้ตายเถอะอย่างไรก็ไม่ชิน ไม่ใช่ว่านางไม่ชื่นชอบบุรุษ แต่ว่าให้มากอดจูบบุรุษตรงหน้ามันช่าง......“ให้ตายเถอะรีบทำให้มันจบ ๆ ”ทั้งสองพยักหน้า ฮองเฮาเดินไปจุดกำยานที่ลู่เสียนเคยให้มา ก่อนจะนั่งลงที่เก้าอี้ ตรงข้ามฝ่าบาท“เจ้ารักลู่เสียน”“ใช่”ฮองเฮาพูดออกมา ก่อนจะจิบน้ำชาที่ผสมยาบำรุงสำหรับการมีบุตร“ท
ตอนพิเศษ มาเป็นฮูหยินข้า [ลู่จื้อ-ถิงถิง]ถิงถิงวัย 4 ขวบ“ถิงถิง ถ้าโตข้าจะแต่งเจ้าเข้าจวน”“แต่งเข้าจวนคืออะไร”“ข้าเองก็ไม่รู้ ท่านแม่บอกเพียงว่าให้แต่งกับคนที่ข้ารัก”“แล้วคนที่รักคืออะไร”ถิงถิงเด็กสาวเอียงคอถาม คุณชายที่อายุห่างจากนางเพียงสองปี“ข้าเองก็ไม่รู้ แต่ลู่เสียนเคยบอกว่า ต้องเป็นคนที่เห็นแล้วดีใจเมื่อได้เจอ”“ถิงถิงดีใจที่เจอคุณชาย เช่นนั้นถิงถิงก็รักคุณชาย คุณชายชอบเอาขนมอร่อย ๆ มาให้ถิงถิง”ถิงถิงวัย 8 ขวบ“ถิงถิง ข้ารู้มาว่าเจ้าจะไปรับใช้ลู่เสียนเหรอ”“เจ้าค่ะคุณชาย”“คุณชายอะไรกัน ข้าบอกให้เจ้าเรียกว่าพี่ลู่จื้อไง”ถิงถิงยิ้มออกมา ลู่จื้อเองเมื่อเห็นรอยยิ้มนางก็หน้าแดงก่ำ แต่สายตาเหลือบไปเห็นมือนางที่มีรอยแดง“มือเจ้าไปโดนอะไรมา”“ข้าซุ่มซ่ามทำน้ำชาหก ไม่เป็นอะไรเจ้าค่ะ โชคดีที่คุณหนูใจดีไม่เอาเรื่องข้า”ลู่จื้อจับมือถิงถิงขึ้นมาประคองก่อนก้มลงเป่าเบา ๆ“หากมือเป็นแผล แล้วท่านแม่ไม่ชอบเจ้าจะทำเช่นไร ข้าก็จะแต่งเจ้าได้ลำบาก ตามข้ามาข้าจะหายาทาให้”“คุณชาย จะแต่งข้าจริง ๆ หรือเจ้าคะ”“ถิงถิงน้อย ย่อมต้องเป็นเจ้า”ถิงถิงวัย 18 ปี“ถิงถิง ข้าชอบเจ้า”“คือว่าข้า.....”“
“เจ้าเป็นลูกของถิงถิงหรอ”“อาหญิง ข้าจะเป็นลูกของนางได้อย่างไรกัน ท่านแม่ของข้าคือฮองเฮาส่วนท่านพ่อเป็นถึงฮ่องเต้เชียวนะ”“ลูกของลี่อิน???”ลู่เสียนมองสำรวจใบหน้า ที่มีส่วนคล้ายฝ่าบาทอยู่หลายส่วนพลางยิ้มออกมา“เจ้าคล้ายท่านพ่อของเจ้ามาก”“มีแต่คนบอกว่าข้า รูปงามเช่นท่านพ่อและท่านอา”ลู่เสียนลูบหัวคนตรงหน้า“อาหญิง ท่านงดงามนัก”หลีหมิ่นซบหน้าลงที่หน้าท้องลู่เสียนพลางลูบท้องนางเบา ๆ“ท่านอาหญิง”“หืมว่าไง”ลู่เสียนที่นั่งพิงขอบเตียง ก้มหน้าลงมองเด็กตรงหน้าอย่างเอ็นดู“ข้าอยากมีน้องสาว.....”“น้องสาว???”“ท่านแม่บอกข้าว่านางมีให้ข้าไม่ได้แล้ว เพราะนางป่วย เช่นนั้นอาหญิงช่วยมีให้ข้าได้หรือไม่”ลู่เสียนไม่ได้ตอบอะไร นางเพียงครุ่นคิดหากนางมีบุตรจริง ๆ จะเป็นเช่นไร ในเมื่อนางเลือกจะอยู่ที่นี่แล้วย่อมต้องวางแผนสำหรับการใช้ชีวิตในชาตินี้ พลางนึกถึงยามก่อนที่จะเข้าร่าง ท่านเทพฉินซีให้นางเลือก จะกลับมา หรือไปเกิดใหม่ และนางเลือกจะกลับมา....เพล้ง!!!!เสียงของแตกดังขึ้น ลู่เสียนหันหน้าไปมองทางต้นเสียงพบว่าเป็นถิงถิง ที่มองนางอยู่“คะ...คะ..คุณหนู….”ถิงถิงน้ำตาคลอ มองหญิงสาวในชุดสีฟ้าที่นั่งยิ้ม
1 ปีต่อมา“หนึ่งคำนับฟ้า.....ลุกขึ้น”“สองคำนับดิน.....ลุกขึ้น”“สามคำนับบุพการี......ลุกขึ้น”“สามีภรรยาคำนับกันและกัน.”ชายในชุดสีแดงที่มีผ้าคลุมหน้าทั้งเจ็ดคน ต่างโค้งคำนับหญิงสาวชุดสีแดงที่นอนไม่ได้สติอยู่บนเตียง แม่นมได้แต่มองภาพตรงหน้าผ่านม่านน้ำตา เหตุใดงานแต่งของคุณหนูจึงเป็นเช่นนี้ คุณหนูที่แสนดีของนางสมควรมีความสุขที่สุดในวันนี้สิ“รับป้ายหยกประจำตัว..จากท่านแม่ทัพจาง..”“เสร็จสิ้นพิธี”เหล่าแขกที่มางานและบรรดาขุนนาง ต่างมองภาพตรงหน้าด้วยความสมเพช เหตุใดเหล่าองค์ชายถึงเลือกที่จะแต่งเข้าจวนสกุลจาง แล้วยังแต่งกับสตรีที่มีสภาพไม่ต่างจากศพเช่นนี้ หรือว่าแม่ทัพจางกุมความลับอะไรของพวกเขาอยู่ องค์ชายโดนบังคับงั้นหรือ...“ส่งตัวบ่าวสาว เข้าหอ”ท่านเทพซีห่าวอุ้มลู่เสียนขึ้นในท่าเจ้าสาว ก่อนจะเดินออกไปตามด้วยเหล่าองค์ชาย ซีห่าวเดินเข้าไปในห้องหอที่มีเตียงอยู่กลางห้อง เขาวางลู่เสียนลงบนเตียงอย่างแผ่วเบา ก่อนจะเปิดผ้าคลุมหน้าของเขาออก พลางมองไปที่ลู่เสียนด้วยความสีหน้าไม่ดีนัก นางในตอนนี้ซูบผอมกว่าที่เขาเจอเมื่อครั้งที่แล้วนัก ร่างของลู่เสียนในตอนนี้ไม่เหลือแม้แต่จิตวิญญาณของนาง“เจ้าอย
ลู่เสียนที่ตอนนี้แทบจะไม่มีแรงขัดขืนฮุ่ยเหอที่กำลังฉีกเสื้อผ้าของนางออก นางทำได้เพียงยิ้มสมเพชตัวเอง นางในตอนนี้ช่างไม่ต่างกับนางในชาติที่แล้วเลย ชาตินี้มีสามีหลายคนแล้วอย่างไร เป็นเทพแล้วอย่างไร เวลาผ่านไปหลายวันเช่นนี้ไม่เห็นมีผู้ใดตามหานางพบ.... ลู่เสียนเห็นทีชาติหน้าเจ้าคงต้องพึ่งแต่ตัวเองแล้ว“เจ้ายิ้มโง่อะไร”“..........”ลู่เสียนไม่ได้ตอบอะไรนางเพียงหลับตาลงช้า ๆ ผ้าจากเสื้อด้านบนชิ้นสุดท้ายของลู่เสียนถูกฉีกออก ตอนนี้ลู่เสียนเพียงแค่เอี๊ยมและกระโปรงเท่านั้น คุณชายอี้มองสำรวจลู่เสียนก่อนจะบีบคางของลู่เสียนแน่น“นี่นะหรือหญิงงาม ไม่ต่างอะไรกับศพที่ยังมีชีวิต สวะ”“..........”“เหตุใดจึงเงียบเล่า อ้อนวอนสิ เหมือนตอนที่แม่ข้าอ้อนวอนต่อฝ่าบาทให้ไม่ส่งข้าไป”“ถุย” !!!ลู่เสียนถ่มเลือดในปากของนางลงบนหน้าของคุณชายอี้ ก่อนจะยิ้มออกมาเหมือนคนเสียสติเพี๊ย!!!!หน้าของลู่เสียนหันไปตามแรงตบของคุณชายอี้ ก่อนคุณชายอี้จะเข้ามาบีบคอของนางด้วยโทสะ ฮุ่ยเหอที่เห็นลู่เสียนกำลังจะตาย ก็รีบผลักคุณชายอี้ออกทันที“ท่านจะบ้าหรือไง นางจะตายไม่ได้ ข้ายังต้องใช้เลือดนางหากิน”“แต่มันหยามข้า!!!”“ข้าบอกแล้ว







