Partager

2.เสียงหัวใจ

last update Date de publication: 2025-08-06 13:20:32

ในงานเลี้ยงแห่งนี้ถึงแม้ว่าจะมีผู้คนมากมายที่เข้าร่วมงาน แต่ทว่าสิ่งหนึ่งที่ทำให้เอโลอีสอดสนใจไม่ได้คือ มีเพียงหน้ากากแค่สี่สีเท่านั้นที่ผู้เข้าร่วมงานเลี้ยง เลือกที่จะสวมใส่

สีขาว

สีแดง

สีน้ำเงิน

และสีดำ

“หน้ากากแต่ละสีก็บ่งบอกได้ถึงตัวตนของผู้ที่สวมใส่ สีขาวคือพึ่งมาที่นี่เป็นครั้งแรก สีแดงคือมาที่นี่บ่อยและยังโสด สีม่วงคือมีคู่นัดหมายเอาไว้แล้ว ส่วนสีดำคือผู้คนที่มาที่นี่เพื่อต้องการคู่นอน..และพวกเขาคือลูกค้าวีไอพีของที่นี่ ส่วนใหญ่จะเป็นขุนนางที่ต้องการความสัมพันธ์แบบแค่คืนเดียวแล้วแยกทาง..อย่าไปยุ่งกับพวกหน้ากากสีดำเชียวหากเจ้ายังไม่มีจิตใจที่แข็งแกร่งพอ เพราะพวกเขาจะทำให้เจ้าเกิดความลุ่มหลงจนแทบบ้าอย่างแน่นอน”

เลดี้เฟมกำลังอธิบายเพื่อให้เพื่อนตัวน้อยของเธอได้เข้าใจ

“อา..ข้าเข้าใจแล้ว และจะพยายามหลีกเลี่ยงบุรุษที่สวมหน้ากากสีดำก็แล้วกัน”

“หากจะเลือกก็เลือกชายหนุ่มที่สวมหน้ากากสีขาวหรือไม่ก็สวมหน้ากากสีแดงก็แล้วกัน อย่างน้อยพวกเขาก็นับได้ว่าเป็นเป็นพวกที่ไม่ได้ช่ำชองกับเรื่องการล่อลวงมากเท่าไหร่นัก”

เอโลอีสพยักหน้า เพราะพึ่งเคยมาที่นี่ครั้งแรกเธอจึงต้องทำตามคำแนะนำของสหายอย่างเคร่งครัด..ว่าแต่ทำไมหน้ากากของเฟมถึงได้เป็นสีม่วงกันล่ะ

“ก็ไม่ได้อยากจะทิ้งเจ้าเอาไว้กลางทางเท่าไหร่ แต่ว่าข้ามีนัดน่ะเอโลอีส”

เฟมกล่าวออกมาพร้อมกับระบายยิ้มหวาน ถึงแม้ว่าที่นี่จะดูน่ากลัวแต่ทว่ามันไม่ได้อันตรายมากขนาดนั้นหรอกนะ เพราะที่นี่มีกฎที่ชัดเจน นั่นคือหากอีกฝ่ายไม่เล่นด้วยก็ควรจะถอยออกมา หากฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งดึงดันจะเข้าหาทั้งๆ ที่อีกฝ่ายถอยห่างแล้วละก็ จะถูกขึ้นบัญชีดำแล้วถูกสั่งห้ามไม่ให้เข้าร่วมงานเลี้ยงในครั้งนี้อีกด้วย ฉะนั้นแล้วไม่มีอะไรที่เธอต้องกังวลเลย เฟมเชื่อว่าเอโลอีสจะต้องผ่านค่ำคืนที่แสนสวยงามนี้ไปได้อย่างแน่นอน

“ขออภัยด้วยนะครับไม่ทราบว่าเลดี้มีบุรุษที่หมายตาเอาไว้รึยังครับ?”

ขณะที่เฟมกำลังจะเดินจากไป ก็มีชายหนุ่มผู้หนึ่งเดินเข้ามาหาเอโลอีสของเธอ..

ด้วยใบหน้าเช่นนั้นต่อให้ใส่หน้ากากเพื่อปกปิดใบหน้าส่วนบนแต่ทว่าหน้ากากขนนกสีขาวนั้นกลับไม่มีความสามารถมากพอที่จะปิดบังความน่ารักและงดงามจากใบหน้านั้นเลย

สวยมากขนาดนั้นกลับกลัวว่าจะไม่มีชายหนุ่มเข้าหา..เอโลอีสนี่ช่างกังวลในเรื่องไม่เป็นเรื่องจริงๆ

เฟมพยักหน้าเบาๆ เพื่อบอกกล่าวให้เอโลอีสลองพูดคุยและทำความรู้จักกับชายหนุ่มผู้นั้นดู

“ยังไม่มีค่ะ พอดีว่าข้าพึ่งมาที่นี่เป็นครั้งแรก ก็เลยยังประหม่าอยู่มาก”

บุรุษผู้นั้นถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก เขาเองก็มาที่นี่ไม่บ่อยนัก อีกทั้งที่ผ่านมากลับไม่มีสตรีใดเลยที่ตรึงตาตรึงใจของเขาเช่นนี้ เพียงแค่เห็นเธอเดินเข้ามาจากด้านนอก สายตาของเขาก็ไม่อาจละไปจากเธอได้แม้แต่เพียงเสี้ยววินาที หรือว่าคืนนี้..เขาจะได้ค่ำคืนเร่าร้อนเหมือนกับสหายคนอื่นบ้างนะ

“เช่นนั้นก็.ยินดีที่ได้รู้จักนะครับ”

.

.

“.......”

“เฮ้! ลูติน ที่ด้านล่างมีอะไรน่าสนใจนักหนา ข้าเห็นเจ้าจ้องมองมาพักใหญ่ๆ แล้วนะ”

ซีโมนเดินเข้ามาหาแกรนด์ดยุคลูตินแห่งตระกูลอองดรีสหายรักของเขา..

“อ่า..เจ้ากำลังมองแม่หงส์ตัวน้อยนี่เอง..ขนาดใส่หน้ากากนางยังดูน่ารักน่าเอ็นดูมากทีเดียว สายตาลูตินของเรายังเฉียบแหลมเหมือนเดิมเลยแฮะ”

ซีโมนขยับหน้ากากสีดำของเขาไปมาก่อนที่เขาจะจุดยิ้มที่มุมปาก

“จะมองอย่างเดียวงั้นเหรอ? ไม่บ่อยนักที่จะมีแม่หงส์ขาวเดินหลงเข้ามาในดงห่านดำนะ..”

ลูตินยกแก้วสุราขึ้นมาดื่ม เขาใช้ลิ้นดันกระพุ้งแก้มก่อนที่ริมฝีปากของลูตินจะยกสูงขึ้นมา

“หากดูเฉยๆ ก็ไม่ใช่ข้าสิซีโมน”

เมื่อกล่าวจบลูตินก็ถอดหน้ากากสีดำของเขาออกมาเผยให้เห็นถึงใบหน้าที่หล่อเหลาคมคาย ดวงตาทั้งสองข้างนั้นกลับมีสีสันที่ไม่เหมือนกัน เขาหลับตาลงช้าๆ ก่อนจะยกมือขึ้นมาเพื่อกุมดวงตาข้างหนึ่งเอาไว้ ฉับพลันดวงตาทั้งสองข้างก็กลับมาเป็นสีเดียวกัน

ดูก็รู้ว่าสตรีผู้นั้นที่เดินเข้ามา นางช่างไร้เดียงสา ท่าทีประหม่าและร่างกายที่สั่นเทาเล็กน้อยในยามที่นางกำลังก้าวเดินเข้าไป่สถานที่ที่ไม่คุ้นเคยมันช่าง..ปลุกเร้าสัญชาตญาณการล่าของเขาดีจริงๆ

“นี่ถึงกับเผยท่าไม้ตายเลยอย่างนั้นหรือ ทุ่มเทไปหน่อยรึเปล่าลูติน”

ซีโมนเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงที่เจือปนไปด้วยเสียงหัวเราะ เมื่อเขาเห็นแกรนด์ดยุคกำลังสวมหน้ากากสีขาวลงไปบนใบหน้า

“จะจับหงส์ทั้งทีก็ต้องลงทุนหน่อยสิซีโมน แล้วเรื่องนี้จะดีมากหากว่าเจ้าไม่เข้าไปยุ่ง”

ซีโมนยกมือทั้งสองข้างขึ้นมาเพื่อเป็นสัญญาณว่าเขายอมแพ้แล้ว

“ข้าจะไม่เข้าไปยุ่งเกี่ยวกับแผนการล่าของท่านแกรนด์ดยุคอย่างแน่นอนครับ อย่าขู่กันนักเลย นี่เพื่อนนะครับ”

ลูตินไม่ได้กล่าวคำใด เขาถอดเสื้อตัวนอกที่ทำจากผ้าไหมออก ก่อนจะสวมทับเป็นเสื้อสีน้ำตาลราคาถูก..แล้วเดินลงไปที่ด้านล่างในทันที

.

.

“ไม่ทราบว่าเลดี้ดื่มได้ไหมครับ”

เอโลอีสรับแก้วสุราในมือของชายเบื้องหน้ามาถือเอาไว้ บอกตามตรงว่าครั้งแรกเขาก็ดูดี แต่พอได้พูดคุยและทำความรู้จักกัน เขาพูดถึงเรื่องของตัวเองเพียงอย่างเดียวเท่านั้น เล่าถึงเรื่องที่ครอบครัวของเขาเป็นเจ้าของกิจการใดบ้างและเขามีเงินมากมายแค่ไหน ซึ่ง..เธอไม่ได้ต้องการรู้เรื่องที่บ้านของเขาสักหน่อย เพราะยังไงในงานเช่นนี้จะมาหาว่าที่สามีหรือว่าที่ภรรยามันคงเป็นไปไม่ได้แน่ๆ

“ข้าขอตัวก่อนนะคะ พอดีข้าอยากจะเดินออกไปรับลมสักหน่อย”

เอโลอีสเลือกที่จะบอกกล่าวอย่างตรงไปตรงมาว่าเธอไม่คิดจะสานต่อกับเขา และเมื่อเห็นท่าทีที่เฉยชาของเธอชายผู้นั้นก็ส่งยิ้มแห้งๆให้เธอตามมารยาท

“ครับ ข้าดีใจที่ได้พูดคุยกับเลดี้นะครับ”

พูดคุยอะไรก่อน เขาพูดแต่เรื่องของตัวเองทั้งนั้นเลยต่างหาก เอโลอีสถอนหายใจเบาๆ เธอเปิดประตูแล้วเดินเข้าไปที่ระเบียง..งานนี้มีคนหล่อเต็มไปหมด แต่กลับไม่มีใครที่มองแล้วทำให้ใจเต้นเลยสักคน

หรือว่าเธอเป็นพวกเรื่องมากงั้นเรอะ..ไม่ได้การแล้วหากกลับเข้าไปในงานเธอควรเข้าหาชายหนุ่มสักคนที่เขาดูตรงใจ ไม่อย่างนั้นคืนนี้ได้กินแห้วอย่างแน่นอน

“.....”

สายลมในยามราตรีกำลังพัดผ่านร่างกายของเธอไป เสียงเปิดประตูดังออกมาจากทางด้านหลังและเมื่อเอโลอีสหันหลังกลับไปมองเธอก็พบเจอกับ..บุรุษท่านหนึ่งที่กำลังเดินเข้ามา

“ไม่ทราบว่าข้ามารบกวนรึเปล่าครับ?”

ตึกตัก..ตึกตัก

เสียงหัวใจกำลังเต้นแรงและดังก้องอยู่ในหู

“มะ..ไม่..ไม่ได้รบกวนเลยค่ะ”

 

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application

Dernier chapitre

  • แล้วฉันมาอยู่บนเตียงของตัวร้ายได้ยังไงเนี่ย   20.ไม่ยอมให้ทิ้งไปหรอก

    จูบของพวกเขาเหมือนการเต้นรำภายใต้แสงจันทร์ ความอ่อนโยนในทุกจังหวะสะท้อนถึงความรู้สึกที่ซ่อนอยู่ ทุกสิ่งอย่างมันดีงามมากเหลือเกิน ทั้งจุมพิตแสนหวานนี้ สถานที่ที่อยู่ด้านในสวนที่ดูราวกับว่าเรากำลังอยู่ในความฝัน..หากไม่มีเสียงทักทายนั้นของเสด็จพี่ที่ทักทายขึ้นมาลูตินละริมฝีปากออกจากกลีบปากแสนเย้ายวนของเอโลอีส เขาดึงรั้งเธอเข้ามาในอ้อมแขนพร้อมกับผลักเธอเข้ามาเพื่อให้ใบหน้างามแนบชิดไปกับหน้าอกแกร่งของเขา และอีกนัยหนึ่งก็เพื่อไม่ให้เสด็จพี่ของเขาเห็นใบหน้าของเธอ“ลูติน..เจ้าไม่เคยกระทำเรื่องเช่นนั้นในพระราชวัง..เจ้ารู้ถึงจุดยืนของเจ้าดีว่าแกรนด์ดยุคควรปฏิบัติตนอย่างไร”ลูตินก้มหน้าลงเพื่อเป็นการขอโทษเสด็จพี่ของเขา เขาหลุบตาลงเล็กน้อยเพื่อมองสตรีในอ้อมแขน หากเขามองไม่ผิด ลูตินคิดว่าเขากำลังมองเห็นรอยยิ้มของเธอที่กำลังระบายยิ้มหวานคล้ายสะใจ..หรือว่านี่คือสาเหตุที่เธอดึงใบหน้าของเขาเข้าไปจูบเพราะต้องการให้เขาถูกตำหนิอย่างนั้นหรือ? หงส์ขาวตัวน้อยในที่สุดก็เริ่มจิกกัดเขาเป็นแล้วอย่างนั้นสินะ“กระหม่อมขออภัยด้วยพ่ะย่ะค่ะเสด็จพี่..คงเพราะว่าสตรีในอ้อมแขนของกระหม่อมนั้นพิเศษมากกว่าสตรีอื่น กระหม่

  • แล้วฉันมาอยู่บนเตียงของตัวร้ายได้ยังไงเนี่ย   19.แกรนด์ดยุค

    กับท่านเคาน์มาเอลและท่านซีโมน เอโลอีสเคยเห็นใบหน้าของทั้งสองท่านมาแล้ว เรื่องรูปลักษณ์ของพวกเขา..ต้องยอมรับเลยว่าทั้งสองท่านมีความหล่อเหลาที่โดดเด่นมากกว่าบุรุษผู้อื่นมากทีเดียว นั่นคงเป็นสาเหตุที่ว่าทำไมท่านเคาน์มาเอลและท่านซีโมนถึงได้ใช้ชีวิตเสเพล เป็นคุณชายที่ผลัดเปลี่ยนสตรีไม่ซ้ำหน้า..เธอก้มหน้าเล็กน้อยเมื่อท่านเคาน์มาเอลส่งยิ้มให้เธอ เขาเป็นคนแรกที่เดินเข้ามาในงานเลี้ยงแห่งนี้ โดยที่ด้านหลังของท่านเคาน์คือท่านซีโมนที่กำลังยกมือเพื่อทักทายสตรีที่กำลังมองมาทางเขา..การปรากฏตัวของทั้งสองท่านนั้นสร้างความฮือฮาให้กับงานเลี้ยงมากพอสมควร..เพราะพวกเขาทำให้สายตาของสตรีทุกคู่ในงานเลี้ยงจับจ้องไปที่ใบหน้าของพวกเขาทั้งสอง“ท่านแกรนด์ดยุคมาแล้ว!!”บุรุษที่ตามมาเป็นท่านสุดท้ายคือแกรนด์ดยุคอองดรีซึ่งเป็นผู้ได้ชื่อว่าเป็นตัวร้ายของนิยายเรื่องนี้..เขาเดินเข้ามาในงานเลี้ยงพร้อมกับปรายสายตาไปรอบๆ ราวกับว่าท่านแกรนด์ดยุคกำลังมองหาผู้ใดอยู่ยังไงอย่างนั้นและในวินาทีที่เขามองเห็นเจ้าของเรือนผมที่ทองที่มีความสามารถในการปั่นหัวเขาเล่นอยู่หลายวัน สายตาของแกรนด์ดยุคก็จ้องมองมายังที่เอโลอีสที่กำลังยืนตัว

  • แล้วฉันมาอยู่บนเตียงของตัวร้ายได้ยังไงเนี่ย   18.ตามใจ

    “เรื่องนั้นข้าไม่รีบร้อน และข้าเองก็เชื่อว่าบุตรีของข้าก็ไม่รีบร้อนเช่นเดียวกัน”ท่านเคาน์อแลงกล่าวคำปฏิเสธออกมาอย่างชัดเจน เขามีลูกสาวเพียงคนเดียวเท่านั้น และเขาไม่มีความคิดที่จะบังคับให้เอโลอีสแต่งงานเลยด้วย ตระกูลอแลงมิได้ขัดสนเรื่องเงินหรือว่าอยากได้ใคร่ดีกับอำนาจของผู้อื่นเลยด้วยซ้ำ ฉะนั้นแล้วท่านเคาน์อแลงจึงตามใจเอโลอีสในเรื่องของคู่ครองยิ่งนัก“ข้าเองก็ไม่ได้รีบร้อนเช่นเดียวกัน ข้าเพียงเห็นว่าเอโลอีสและดิโอเป็นเพื่อนเล่นกันมานาน ทั้งสองคนย่อมมีความสนิทสนมกันมาก และนั่นคือพื้นฐานที่ดีของชีวิตคู่..แค่ท่านเคาน์รับรู้เจตนาของข้าและดิโอ เพียงเท่านั้นข้าก็ดีใจมากๆ แล้วครับ”บิดาและมารดาของดิโอทำได้เพียงแค่ส่งยิ้มแห้งๆให้กับท่าน เคาน์ผู้ยืนยันหนักแน่นถึงการเคารพการตัดสินใจของบุตรี“..ข้าจะยินยอมให้เอโลอีสแต่งงานกับบุรุษที่นางมาบอกกล่าวกับข้าเอง ว่านางอยากจะแต่งงานกับชายผู้นั้น เรื่องความรักข้าไม่คำนึงถึงฐานะอันใดหรอกนะครับ ข้าสนใจเพียงแค่ว่าชายผู้นั้นจะทำให้ลูกสาวของข้ามีความสุขจริงๆ รึเปล่า”เงื่อนไขแสนธรรมดาที่บ่งบอกได้ว่าท่านเคาน์อแลงนั้นรักลูกสาวของเขาอย่างสุดหัวใจเพราะฉะนั้นบ

  • แล้วฉันมาอยู่บนเตียงของตัวร้ายได้ยังไงเนี่ย   17.แต่งงาน

    ถ้อยคำที่เคาน์มาเอลทิ้งท้ายเอาไว้ ทำให้ซีโมนสัมผัสได้ถึงบรรยากาศที่เยือกเย็นอย่างบอกไม่ถูก“ซีโมน..เท่าที่ข้ารู้ครอบครัวของมาเอลล้มหายตายจากไปแล้วใช่หรือไม่ ทั้งมารดา บิดาและญาติพี่น้องล้วนแล้วแต่เสียชีวิตไปหมดแล้วทั้งสิ้น..”ลูตินเอ่ยถามด้วยแววตาเย็นยะเยือก และนั่นทำให้ซีโมนยกมือขึ้นมาปาดเหงื่อเบาๆ“เรื่องนั้นมันก็ใช่..”“เช่นนั้นหากหมอนั่นตายไปอีกคนเขาก็จะได้พบเจอกับครอบครัวใช่หรือไม่ ข้าควร..ทำให้เพื่อนรักได้พบเจอครอบครัวในเร็ววันอย่างนั้นสินะ”ซีโมนส่งยิ้มแห้งๆ ให้กับลูติน เขาอยากจะบอกกล่าวออกไปเหลือเกินว่านั่นเพื่อนนะโว้ย แค่สตรีนางเดียวถึงกับจะฆ่าจะแกงกันเลยงั้นเรอะ!!“ลูติน..มาเอลก็แค่ล้อเล่น เจ้าอย่าไปถือสาเขาเลยน่า..ตอนนี้หากเจ้าอยากจะเข้าหาเลดี้อแลงจริงๆ คนที่เจ้าควรกังวลคือเซอร์ลาเบนผู้นั้นต่างหาก”เมื่อลูตินได้ยินเช่นนั้นเขาก็ปรายสายตาไปมองที่เอโลอีส สิ่งที่เขาพบเห็นคือเธอกำลังแย้มยิ้ม..เป็นรอยยิ้มละมุนละไมชวนให้หัวใจรู้สึกอบอุ่น และบุรุษที่กำลังยืนอยู่ข้างๆ เธอคือเซอร์ลาเบน..เพื่อนวัยเด็กนี่มันช่างน่ารำคาญชะมัดเลยโว้ย!!หรือว่าเซอร์ลาเบนคือสามีในอนาคตของเอโลอีส ส่วนเขา..เ

  • แล้วฉันมาอยู่บนเตียงของตัวร้ายได้ยังไงเนี่ย   16.ตีกันทำไม

    “ทำไมทำหน้าแบบนั้นล่ะลูติน หรือว่าวันนี้ม้าที่เจ้าลงเดิมพันมันวิ่งได้ห่วยรึไง”ซีโมนเอ่ยถามพร้อมกับปรายสายตาลงไปมองที่สนามแข่งม้า“นี่ซีโมน..ปกติแล้วหลังจากที่เจ้ากระทำเรื่องเช่นนั้น เมื่อตื่นขึ้นมาก่อนที่เจ้าจะแยกทางกัน เจ้าทำอย่างไร..”นั่นมันคำถามอะไรวะนั่น ซีโมนวางฝ่ามือของเขาลงบนหน้าผากของลูติน“เจ้าไม่สบายรึเปล่าลูติน ถามคำถามแบบนั้นทำไมกัน ปกติเราต่างหากที่เป็นฝ่ายลุกออกจากเตียงก่อน เพราะไม่อยากอยู่รอจนถึงช่วงเช้าเพื่อให้อีกฝ่ายเข้าใจผิดว่าเรามีใจน่ะ”ใช่ไหมล่ะ ปกติเขาก็เป็นเช่นนั้น เมื่อถึงรุ่งเช้าเป็นเขาที่ต้องลุกขึ้นก่อนแล้ววางของมีค่าเอาไว้ให้สตรีที่นอนอยู่บนเตียง นั่นก็เพื่อให้เราเข้าใจตรงกันว่าเขาไม่ต้องการสานต่อความสัมพันธ์ในครั้งนี้“..แล้วสมมุติว่าสตรีผู้นั้นลุกออกไปก่อนเจ้าล่ะ”ซีโมนยกมือขึ้นมาลูบคางเบาๆ“เรื่องนั้นไม่เคยเกิดขึ้นกับข้ามาก่อนเลย แต่หากให้เดานะที่สตรีผู้นั้นลุกขึ้นไปก่อนอาจจะเป็นเพราะว่าลีลาและท่าทางของเจ้ามันห่วยจนเกินจะรับไหวอะไรแบบนั้นรึเปล่า”คำตอบนั้นทำให้ลูตินหน้าชาไปหมด เขายกแก้วสุราขึ้นมาดื่มเพื่อเรียกสติของตัวเองกลับมา อันที่จริงเขาก็แอบๆ คิดถึ

  • แล้วฉันมาอยู่บนเตียงของตัวร้ายได้ยังไงเนี่ย   15.เข้าใจผิด

    เอโลอีสลืมตาขึ้นมาในกลางดึก เธอผล็อยหลับไปเพราะความเหนื่อยล้า และเมื่อตื่นขึ้นมาอีกทีก็ไม่เห็นท่านลูเซียนนอนอยู่ข้างกายเสียแล้ว..ในใจเกิดเป็นความรู้สึกเจ็บปวดขึ้นมาพร้อมกับคำถามที่อัดแน่นอยู่ในนั้น..หรือว่าที่เขาจากไปมันเป็นเพราะว่าเขาต้องการบอกกล่าวเป็นนัยๆ ถึงจุดจบของความสัมพันธ์เธอและเขาเมื่อได้บทสรุปเช่นนั้นอยู่ๆ น้ำตาที่พึ่งจะแห้งเหือดไปมันก็รินไหลออกมาอย่างห้ามไม่อยู่ เธอลุกขึ้นพร้อมกับเดินไปหยิบชุดเดรสที่แขวนอยู่มาสวม เอโลอีสใช้หลังมือในการเช็ดน้ำตาเป็นแบบนี้ก็ดีแล้ว..ในเมื่อเขาไม่ได้คิดอะไรกับเธอเช่นนั้นให้มันจบลงเร็วๆ ก็ดีแล้วล่ะเธอจัดการยืนสงบสติอารมณ์อีกพักหนึ่งก่อนจะเดินออกไปจากที่นี่..เธอไม่ควรกลับไปที่คฤหาสน์ในยามนี้ เพราะอย่างนั้นเอโลอีสจึงเลือกที่จะไปหาเฟมที่คฤหาสน์ ความเจ็บปวดจากตรงส่วนนั้นส่งผลให้การเดินนั้นยากลำบากมากพอสมควร..เธอกัดฟันแน่นพร้อมกับดึงสติของตัวเองกลับมา..ไม่เป็นไร..เธอจะผ่านความเจ็บปวดนี้ได้ และเธอจะกลับมาแข็งแกร่งอีกครั้งในเร็ววัน..“ดูสภาพเจ้าสิ..ให้ตายเถอะไม่บอกก็รู้ว่าเจ้าคงจะพบเจอกับความสัมพันธ์ที่มันไม่สวยหรูเท่าไหร่ใช่ไหม..เอโลอีสไม่ต้อ

  • แล้วฉันมาอยู่บนเตียงของตัวร้ายได้ยังไงเนี่ย   5.ยังรอ

    อา..ถ้อยคำที่อีกฝ่ายกล่าวออกมานั้นมันช่างเย็นชาและไร้เยื่อไยสิ้นดี จะว่าไปแล้วนั่นคือแกรนด์ดยุคอองดรีไม่ใช่หรือ..ชายผู้ร่ำรวยที่สุดในจักรวรรดิ ตัวร้ายของนิยายเรื่องนี้ และเป็นสาเหตุหลักที่ทำให้นางเอกของเรื่องต้องพบเจอกับความยากลำบากแกรนด์ดยุคผู้ไม่เคยมีความรักให้ใคร..เขาเองก็ไม่ได้รู้สึกอะไรกับนาง

  • แล้วฉันมาอยู่บนเตียงของตัวร้ายได้ยังไงเนี่ย   4.แล้วพบกัน

    เอโลอีสปรายสายตาไปจ้องมองใบหน้าของท่านลูเซียน ดูเหมือนว่าเขาจะอายุมากกว่าเธอหลายปีมากทีเดียว เพราะการแสดงออกของเขามันดูอบอุ่นเป็นผู้ใหญ่“วันนี้ข้าช่างโชคดียิ่งนักที่ตัดสินใจกลับมาที่นี่อีกครั้ง เพราะว่ามันทำให้ข้าได้พบเจอกับเลดี้..”เธอหัวเราะออกมาเบาๆ แล้วยกแก้วสุราขึ้นมาดื่ม ในระหว่างที่เอโลอีสก

  • แล้วฉันมาอยู่บนเตียงของตัวร้ายได้ยังไงเนี่ย   3.รีบร้อน

    บุรุษเบื้องหน้ากำลังจ้องมองหน้าเธอด้วยแววตาที่เรียบเฉย เขาดูเย็นชาและเข้าถึงยากมากพอสมควร..แต่ถึงอย่างนั้นสิ่งหนึ่งที่ทำให้เธอไม่สามารถหันมองไปทางอื่นได้..คือเสียงหัวใจของตัวเองที่มันกำลังเต้นแรงอย่างบ้าคลั่ง“เช่นนั้นข้าขอยืนตากลมตรงนี้สักครู่จะเป็นการรบกวนเลดี้ไหมครับ”ถึงแม้ว่าใบหน้าของเธอนั้นจะ

  • แล้วฉันมาอยู่บนเตียงของตัวร้ายได้ยังไงเนี่ย   1.ผิดพลาดหรือโชคชะตา

    “...ให้ตายสิเจ้าคือความผิดพลาดอันใหญ่หลวงของข้าเลย”ฉันไม่ค่อยเข้าใจที่แมวส้มเบื้องหน้ากำลังพูดเท่าไหร่นัก..อันที่จริงมันไม่น่าเข้าใจตั้งแต่ที่ฉันพบเจอเจ้าแมวส้มตัวอ้วนนี่พูดได้แล้วไหม..ถึงแม้ว่าไม่อยากยอมรับแต่ว่า..ดูเหมือนฉันจะตายแล้วละสิ ตอนเด็กๆ ฝันเอาไว้ซะไกลแต่พอโตขึ้นมากลับเป็นได้เพียงแต่พน

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status