Share

3.รีบร้อน

last update Tanggal publikasi: 2025-08-06 13:21:06

บุรุษเบื้องหน้ากำลังจ้องมองหน้าเธอด้วยแววตาที่เรียบเฉย เขาดูเย็นชาและเข้าถึงยากมากพอสมควร..แต่ถึงอย่างนั้นสิ่งหนึ่งที่ทำให้เธอไม่สามารถหันมองไปทางอื่นได้..คือเสียงหัวใจของตัวเองที่มันกำลังเต้นแรงอย่างบ้าคลั่ง

“เช่นนั้นข้าขอยืนตากลมตรงนี้สักครู่จะเป็นการรบกวนเลดี้ไหมครับ”

ถึงแม้ว่าใบหน้าของเธอนั้นจะอยู่ภายใต้หน้ากากขนนก แต่ทว่าลูตินยังสามารถมองเห็นได้อย่างชัดเจนถึงเรือนแก้มที่กำลังขึ้นเป็นสีกุหลาบ..

นี่คือสถานการณ์ที่เขาชินชาซะแล้วละสิ สตรีมากมายต่างมีท่าทีที่ไม่แตกต่างกันเท่าไหร่นักเมื่อพวกนางกำลังยืนอยู่ต่อหน้าเขา

เขินอายและประหม่า..อีกเดี๋ยวดวงตาคู่นั้นคงจะต้องมองเขาด้วยความหลงใหลอย่างแน่นอน

“ด้วยความยินดีค่ะ”

เอโลอีสก้มหน้าลงเล็กน้อยพร้อมกับขยับไปยืนอยู่ข้างๆ ระเบียง

“พึ่งมาที่นี่ครั้งแรกอย่างนั้นสินะครับ เลดี้ดูประหม่ามากๆ เลย”

เธอส่งยิ้มจางๆ ให้เขา

“ค่ะ ข้ามาที่นี่เพราะมีเพื่อนแนะนำมา อีกทั้งข้าได้ยินถึงชื่อของงานเลี้ยงหน้ากากที่แสนจะน่าตื่นเต้นมาตั้งนานแล้ว”

สิ่งหนึ่งที่ทำให้เธอสบายใจได้เลย คือเหล่าตัวเอกของเรื่องนี้ไม่มีวันมาที่นี่อย่างแน่นอน ทั้งนางเอก นางร้ายและพระเอกของเรื่อง จะมีก็แต่ท่านแกรนด์ดยุคอองครีเท่านั้นที่อาจจะมาที่นี่ ก่อนจะเข้ามาสวมร่างเจ้าแมวอ้วนตัวนั้น..ให้เธออ่านนิยายเรื่องนี้ไปแล้ว เพราะอย่างนั้นเอโลอีสจึงค่อนข้างรู้จักตัวละครพวกนั้นมากพอสมควร

“แล้ว..พอมาที่นี่งานเลี้ยงที่เลดี้เคยได้ยินมันทำให้เลดี้ตื่นเต้นจริงๆ รึเปล่าล่ะครับ”

นี่คือการจู่โจมในแบบที่ไม่ให้โอกาสเธอได้ตั้งตัวเลย สำหรับเอโลอีสแล้วแค่ใบหน้าที่อยู่ใต้หน้ากากนั่นก็ทำให้เธอเขินอายจนไม่เป็นตัวของตัวเองจะแย่อยู่แล้ว แต่ทว่าท่าทีของเขากลับทำให้เธอเขินอายเป็นสองเท่า..

“ในคราแรกมันน่าเบื่อมากกว่าที่คิดเอาไว้ เพราะอย่างนั้นข้าจึงหลบเข้ามาอยู่ที่ระเบียงแห่งนี้แต่ทว่าในยามนี้ดูเหมือนว่าข้าจะเริ่มตื่นเต้นแล้วสิคะ”

ลูตินแสยะยิ้มที่มุมปากด้วยความพึงพอใจในคำตอบ เขาแลบลิ้นออกมาเลียริมฝีปากที่แห้งผากก่อนจะจ้องมองไปที่สตรีเบื้องหน้าอีกหน

เอโลอีสรู้สึกได้ถึงแรงดึงดูดในสายตา มันเต็มไปด้วยความเร่าร้อนที่พร้อมจะกลืนกินเธอ..ชายผู้นี้ใช่พวกหน้ากากขาวจริงๆนะเหรอ ทำไมชั้นเชิงและเสน่ห์ของเขามันช่างแพรวพราวมากเหลือเกินเล่า

“อย่างนั้นเองสินะครับ ตอนที่เข้ามาในงานเลี้ยงข้าเองก็เบื่อๆ เหมือนกัน แต่พอได้พบเจอกับเลดี้..ดูเหมือนว่าความเบื่อหน่ายเหล่านั้นจะจางหายไป ในเมื่อเราทั้งคู่ต่างก็มีความรู้สึกที่ตรงกัน เช่นนั้นไปหาที่เงียบๆ เพื่อพูดคุยเรื่องของเรากันดีกว่าครับ”

เธอหลบสายตาของเขาไปไม่ได้เลย ความร้อนแรงที่แฝงอยู่ในดวงตาคู่นั้นทำให้เธอสั่นไหวไปหมด

“นี่ท่านกำลังจะชวนข้า..ขึ้นไปชั้นบนอย่างนั้นหรือคะ?”

เป็นที่ทราบกันดีว่าหากสตรีและบุรุษที่เข้าร่วมงานเลี้ยงหน้ากากนี้เกิดตกลงปลงใจกันขึ้นมา พวกเขาจะจับจูงกันเดินขึ้นไปยังชั้นสองของโถงจัดงานเลี้ยงแห่งนี้เพื่อทำความรู้สึกกันมากขึ้น

แน่นอนว่าถึงจะเรียกว่ามันคือการทำความรู้จัก แต่มันไม่ใช่การไปนั่งพูดคุยกันเพื่อทำความรู้จักอย่างแน่นอน..และนั่นคือการกระทำที่หากเริ่มต้นมันขึ้นมาแล้ว ไม่อาจถอยหลังกลับไปได้อีกอย่างเด็ดขาด

วันไนท์ไม่ใช่เรื่องแปลกใหม่อะไร..แต่ว่าการเริ่มต้นมันก็ไม่ง่ายเหมือนกัน

หากว่าเธอยินยอมและเดินตามเขาขึ้นไปยังชั้นสองของที่นี่ มันอาจจะทำให้คืนนี้เธอพบเจอกับความสุขแสนหวานที่ไม่อาจลืมเลือนได้ แต่เพราะไม่อาจลืมได้นั่นแหละ..หากครั้งหน้าเธอมาที่นี่อีกแล้วมาเจอเขากำลังพูดคุยกับสตรีอื่น..เราจะสามารถยิ้มให้กันแล้วทำเป็นเหมือนกับว่าเรื่องไม่วันนี้ไม่เคยเกิดขึ้นมาได้รึเปล่าล่ะ

หัวใจเธอยังไม่แข็งแรงพอ เพราะอย่างนั้นหากไม่มั่นใจว่าเธอจะทนได้หากพบเจอเขาในสถานการณ์อื่น..เอโลอีสก็ไม่อยากเอาหัวใจของตัวเองลงไปเล่นในเกมนี้

“ข้าพึ่งเคยมาที่นี่ครั้งแรกเพราะอย่างนั้น..ชั้นสองอาจจะเป็นสถานที่ที่ยังไม่เหมาะสมกับข้า”

นั่นคือคำตอบที่ลูตินไม่คิดไม่ฝันว่าจะได้ยินมาก่อนเลย ทุกอย่างมันเป็นไปตามที่เขาตั้งใจเอาไว้ทั้งหมดเลยนี่ ทั้งเรื่องการสร้างความประทับใจตั้งแต่แรกเจอ แล้วทำไมสตรีผู้นี้ถึงได้ปฏิเสธเขากันนะ หรือว่าเขาจะรีบร้อนมากไปหน่อย

“ขออภัยด้วยนะครับที่ข้า..กระทำการอันเสียมารยาทไป คงเพราะว่าหัวใจของข้าเต้นแรงและข้าไม่อาจจะให้เรื่องของเรามันจบลงที่ตรงนี้..”

เขาดูเข้าใจง่ายกว่าที่คิดเอาไว้ อีกทั้งเขาไม่ได้บังคับเธอเลยแม้แต่น้อย ดวงตาที่ฉายแววรู้สึกผิดของเขากำลังทำให้เธอสงสาร

“ไม่เป็นไรเลยค่ะ ข้าเองก็..ไม่อยากให้เรื่องของเรามันจบลงตรงนี้เหมือนกัน”

ลูตินหัวเราะออกมาเบาๆ เมื่อเขาสามารถดึงสถานการณ์กลับมาได้อีกหน

“แต่ข้าเคยขึ้นไปบนชั้นสองนะครับ..ที่นั่นไม่ได้มีแค่เตียงหรือว่าห้องแคบๆอย่างที่เลดี้เข้าใจสักหน่อย..แต่ที่นั่นมีร้านอาหารอีกด้วย หากว่าเลดี้ไม่รังเกียจเช่นนั้นให้ข้าเป็นเจ้ามือเลี้ยงเลดี้สักครั้งได้ไหมครับ”

เอโลอีสพยักหน้า ถึงแม้ว่าเธอจะพึ่งเข้ามาอยู่ในนิยายเรื่องนี้ได้ไม่นาน แต่ทว่าเธอก็พอจะเดาออกว่าทางบ้านของชายผู้นี้คงไม่ได้มีฐานะที่ดีเท่าไหร่นัก เขาสวมเสื้อตัวนอกสีน้ำตาลที่ทั้งเก่าและราคาถูก..

และนั่นทำให้เธอยิ่งสงสารเขามากขึ้นไปอีก..เขาบอกกล่าวว่าเขาเคยมาที่นี่แต่ไม่บ่อยนัก เรื่องนั้นอาจจะเพราะฐานะทางบ้านของเขาที่ไม่สู้ดีเท่าไหร่..ตอนแรกที่พบเจอกัน เขาก็ดูนอบน้อมมากผิดปกติ..

คงเพราะเขาพบเจอสตรีที่นึกถึงแต่ชาติกำเนิดและเรื่องเงินทองมามากอย่างนั้นสินะ

ลูตินไม่ค่อยเข้าใจสายตาที่เอโลอีสมองเขาเท่าไหร่นัก แต่การที่เธอยินยอมเดินขึ้นมายังชั้นสองพร้อมกับกับเขา นั่นเท่ากับว่าเธอยินยอมเข้ามาอยู่ในกำมือของเขาแล้ว..

“ข้าควรเรียกชื่อท่านว่าอะไรดีคะ”

เธอเอ่ยถามพร้อมกับฉีกยิ้มหวานส่งให้เขา เอโลอีสจัดการถอดหน้ากากบนใบหน้าของเธอออกอย่างช้าๆ เพราะต้องทานอาหาร  นั่นจึงทำให้เธอใส่หน้ากากไปทานไปไม่ถนัดเท่าไหร่นัก

“..ลูเซียนครับ ข้าเป็นเพียงลูกพ่อค้าเท่านั้นไม่ได้มีชื่อตระกูลอะไรใหญ่โต หวังว่าเลดี้จะไม่รังเกียจ”

ลูตินเลือกที่จะใช้ชื่อปลอมเพราะเขาไม่ต้องการไปพัวพันกับเรื่องยุ่งยาก..แต่ทว่าในยามนี้สายตาของเขากำลังถูกตรึงเอาไว้บนใบหน้านั้น

ความงดงามที่ทำให้ผู้พบเห็นเกิดการตื่นตะลึงขึ้นมาอย่างห้ามไม่ได้ เธอมิได้งดงามเย้ายวนแต่ทว่ามันกลับเป็นความงดงามที่แสนน่ารักและน่าทะนุถนอมมากกว่า

“อา..ท่านลูเซียน ท่านสามารถเรียกข้าว่าเอโลอีสได้เลยนะคะ”

 

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • แล้วฉันมาอยู่บนเตียงของตัวร้ายได้ยังไงเนี่ย   20.ไม่ยอมให้ทิ้งไปหรอก

    จูบของพวกเขาเหมือนการเต้นรำภายใต้แสงจันทร์ ความอ่อนโยนในทุกจังหวะสะท้อนถึงความรู้สึกที่ซ่อนอยู่ ทุกสิ่งอย่างมันดีงามมากเหลือเกิน ทั้งจุมพิตแสนหวานนี้ สถานที่ที่อยู่ด้านในสวนที่ดูราวกับว่าเรากำลังอยู่ในความฝัน..หากไม่มีเสียงทักทายนั้นของเสด็จพี่ที่ทักทายขึ้นมาลูตินละริมฝีปากออกจากกลีบปากแสนเย้ายวนของเอโลอีส เขาดึงรั้งเธอเข้ามาในอ้อมแขนพร้อมกับผลักเธอเข้ามาเพื่อให้ใบหน้างามแนบชิดไปกับหน้าอกแกร่งของเขา และอีกนัยหนึ่งก็เพื่อไม่ให้เสด็จพี่ของเขาเห็นใบหน้าของเธอ“ลูติน..เจ้าไม่เคยกระทำเรื่องเช่นนั้นในพระราชวัง..เจ้ารู้ถึงจุดยืนของเจ้าดีว่าแกรนด์ดยุคควรปฏิบัติตนอย่างไร”ลูตินก้มหน้าลงเพื่อเป็นการขอโทษเสด็จพี่ของเขา เขาหลุบตาลงเล็กน้อยเพื่อมองสตรีในอ้อมแขน หากเขามองไม่ผิด ลูตินคิดว่าเขากำลังมองเห็นรอยยิ้มของเธอที่กำลังระบายยิ้มหวานคล้ายสะใจ..หรือว่านี่คือสาเหตุที่เธอดึงใบหน้าของเขาเข้าไปจูบเพราะต้องการให้เขาถูกตำหนิอย่างนั้นหรือ? หงส์ขาวตัวน้อยในที่สุดก็เริ่มจิกกัดเขาเป็นแล้วอย่างนั้นสินะ“กระหม่อมขออภัยด้วยพ่ะย่ะค่ะเสด็จพี่..คงเพราะว่าสตรีในอ้อมแขนของกระหม่อมนั้นพิเศษมากกว่าสตรีอื่น กระหม่

  • แล้วฉันมาอยู่บนเตียงของตัวร้ายได้ยังไงเนี่ย   19.แกรนด์ดยุค

    กับท่านเคาน์มาเอลและท่านซีโมน เอโลอีสเคยเห็นใบหน้าของทั้งสองท่านมาแล้ว เรื่องรูปลักษณ์ของพวกเขา..ต้องยอมรับเลยว่าทั้งสองท่านมีความหล่อเหลาที่โดดเด่นมากกว่าบุรุษผู้อื่นมากทีเดียว นั่นคงเป็นสาเหตุที่ว่าทำไมท่านเคาน์มาเอลและท่านซีโมนถึงได้ใช้ชีวิตเสเพล เป็นคุณชายที่ผลัดเปลี่ยนสตรีไม่ซ้ำหน้า..เธอก้มหน้าเล็กน้อยเมื่อท่านเคาน์มาเอลส่งยิ้มให้เธอ เขาเป็นคนแรกที่เดินเข้ามาในงานเลี้ยงแห่งนี้ โดยที่ด้านหลังของท่านเคาน์คือท่านซีโมนที่กำลังยกมือเพื่อทักทายสตรีที่กำลังมองมาทางเขา..การปรากฏตัวของทั้งสองท่านนั้นสร้างความฮือฮาให้กับงานเลี้ยงมากพอสมควร..เพราะพวกเขาทำให้สายตาของสตรีทุกคู่ในงานเลี้ยงจับจ้องไปที่ใบหน้าของพวกเขาทั้งสอง“ท่านแกรนด์ดยุคมาแล้ว!!”บุรุษที่ตามมาเป็นท่านสุดท้ายคือแกรนด์ดยุคอองดรีซึ่งเป็นผู้ได้ชื่อว่าเป็นตัวร้ายของนิยายเรื่องนี้..เขาเดินเข้ามาในงานเลี้ยงพร้อมกับปรายสายตาไปรอบๆ ราวกับว่าท่านแกรนด์ดยุคกำลังมองหาผู้ใดอยู่ยังไงอย่างนั้นและในวินาทีที่เขามองเห็นเจ้าของเรือนผมที่ทองที่มีความสามารถในการปั่นหัวเขาเล่นอยู่หลายวัน สายตาของแกรนด์ดยุคก็จ้องมองมายังที่เอโลอีสที่กำลังยืนตัว

  • แล้วฉันมาอยู่บนเตียงของตัวร้ายได้ยังไงเนี่ย   18.ตามใจ

    “เรื่องนั้นข้าไม่รีบร้อน และข้าเองก็เชื่อว่าบุตรีของข้าก็ไม่รีบร้อนเช่นเดียวกัน”ท่านเคาน์อแลงกล่าวคำปฏิเสธออกมาอย่างชัดเจน เขามีลูกสาวเพียงคนเดียวเท่านั้น และเขาไม่มีความคิดที่จะบังคับให้เอโลอีสแต่งงานเลยด้วย ตระกูลอแลงมิได้ขัดสนเรื่องเงินหรือว่าอยากได้ใคร่ดีกับอำนาจของผู้อื่นเลยด้วยซ้ำ ฉะนั้นแล้วท่านเคาน์อแลงจึงตามใจเอโลอีสในเรื่องของคู่ครองยิ่งนัก“ข้าเองก็ไม่ได้รีบร้อนเช่นเดียวกัน ข้าเพียงเห็นว่าเอโลอีสและดิโอเป็นเพื่อนเล่นกันมานาน ทั้งสองคนย่อมมีความสนิทสนมกันมาก และนั่นคือพื้นฐานที่ดีของชีวิตคู่..แค่ท่านเคาน์รับรู้เจตนาของข้าและดิโอ เพียงเท่านั้นข้าก็ดีใจมากๆ แล้วครับ”บิดาและมารดาของดิโอทำได้เพียงแค่ส่งยิ้มแห้งๆให้กับท่าน เคาน์ผู้ยืนยันหนักแน่นถึงการเคารพการตัดสินใจของบุตรี“..ข้าจะยินยอมให้เอโลอีสแต่งงานกับบุรุษที่นางมาบอกกล่าวกับข้าเอง ว่านางอยากจะแต่งงานกับชายผู้นั้น เรื่องความรักข้าไม่คำนึงถึงฐานะอันใดหรอกนะครับ ข้าสนใจเพียงแค่ว่าชายผู้นั้นจะทำให้ลูกสาวของข้ามีความสุขจริงๆ รึเปล่า”เงื่อนไขแสนธรรมดาที่บ่งบอกได้ว่าท่านเคาน์อแลงนั้นรักลูกสาวของเขาอย่างสุดหัวใจเพราะฉะนั้นบ

  • แล้วฉันมาอยู่บนเตียงของตัวร้ายได้ยังไงเนี่ย   17.แต่งงาน

    ถ้อยคำที่เคาน์มาเอลทิ้งท้ายเอาไว้ ทำให้ซีโมนสัมผัสได้ถึงบรรยากาศที่เยือกเย็นอย่างบอกไม่ถูก“ซีโมน..เท่าที่ข้ารู้ครอบครัวของมาเอลล้มหายตายจากไปแล้วใช่หรือไม่ ทั้งมารดา บิดาและญาติพี่น้องล้วนแล้วแต่เสียชีวิตไปหมดแล้วทั้งสิ้น..”ลูตินเอ่ยถามด้วยแววตาเย็นยะเยือก และนั่นทำให้ซีโมนยกมือขึ้นมาปาดเหงื่อเบาๆ“เรื่องนั้นมันก็ใช่..”“เช่นนั้นหากหมอนั่นตายไปอีกคนเขาก็จะได้พบเจอกับครอบครัวใช่หรือไม่ ข้าควร..ทำให้เพื่อนรักได้พบเจอครอบครัวในเร็ววันอย่างนั้นสินะ”ซีโมนส่งยิ้มแห้งๆ ให้กับลูติน เขาอยากจะบอกกล่าวออกไปเหลือเกินว่านั่นเพื่อนนะโว้ย แค่สตรีนางเดียวถึงกับจะฆ่าจะแกงกันเลยงั้นเรอะ!!“ลูติน..มาเอลก็แค่ล้อเล่น เจ้าอย่าไปถือสาเขาเลยน่า..ตอนนี้หากเจ้าอยากจะเข้าหาเลดี้อแลงจริงๆ คนที่เจ้าควรกังวลคือเซอร์ลาเบนผู้นั้นต่างหาก”เมื่อลูตินได้ยินเช่นนั้นเขาก็ปรายสายตาไปมองที่เอโลอีส สิ่งที่เขาพบเห็นคือเธอกำลังแย้มยิ้ม..เป็นรอยยิ้มละมุนละไมชวนให้หัวใจรู้สึกอบอุ่น และบุรุษที่กำลังยืนอยู่ข้างๆ เธอคือเซอร์ลาเบน..เพื่อนวัยเด็กนี่มันช่างน่ารำคาญชะมัดเลยโว้ย!!หรือว่าเซอร์ลาเบนคือสามีในอนาคตของเอโลอีส ส่วนเขา..เ

  • แล้วฉันมาอยู่บนเตียงของตัวร้ายได้ยังไงเนี่ย   16.ตีกันทำไม

    “ทำไมทำหน้าแบบนั้นล่ะลูติน หรือว่าวันนี้ม้าที่เจ้าลงเดิมพันมันวิ่งได้ห่วยรึไง”ซีโมนเอ่ยถามพร้อมกับปรายสายตาลงไปมองที่สนามแข่งม้า“นี่ซีโมน..ปกติแล้วหลังจากที่เจ้ากระทำเรื่องเช่นนั้น เมื่อตื่นขึ้นมาก่อนที่เจ้าจะแยกทางกัน เจ้าทำอย่างไร..”นั่นมันคำถามอะไรวะนั่น ซีโมนวางฝ่ามือของเขาลงบนหน้าผากของลูติน“เจ้าไม่สบายรึเปล่าลูติน ถามคำถามแบบนั้นทำไมกัน ปกติเราต่างหากที่เป็นฝ่ายลุกออกจากเตียงก่อน เพราะไม่อยากอยู่รอจนถึงช่วงเช้าเพื่อให้อีกฝ่ายเข้าใจผิดว่าเรามีใจน่ะ”ใช่ไหมล่ะ ปกติเขาก็เป็นเช่นนั้น เมื่อถึงรุ่งเช้าเป็นเขาที่ต้องลุกขึ้นก่อนแล้ววางของมีค่าเอาไว้ให้สตรีที่นอนอยู่บนเตียง นั่นก็เพื่อให้เราเข้าใจตรงกันว่าเขาไม่ต้องการสานต่อความสัมพันธ์ในครั้งนี้“..แล้วสมมุติว่าสตรีผู้นั้นลุกออกไปก่อนเจ้าล่ะ”ซีโมนยกมือขึ้นมาลูบคางเบาๆ“เรื่องนั้นไม่เคยเกิดขึ้นกับข้ามาก่อนเลย แต่หากให้เดานะที่สตรีผู้นั้นลุกขึ้นไปก่อนอาจจะเป็นเพราะว่าลีลาและท่าทางของเจ้ามันห่วยจนเกินจะรับไหวอะไรแบบนั้นรึเปล่า”คำตอบนั้นทำให้ลูตินหน้าชาไปหมด เขายกแก้วสุราขึ้นมาดื่มเพื่อเรียกสติของตัวเองกลับมา อันที่จริงเขาก็แอบๆ คิดถึ

  • แล้วฉันมาอยู่บนเตียงของตัวร้ายได้ยังไงเนี่ย   15.เข้าใจผิด

    เอโลอีสลืมตาขึ้นมาในกลางดึก เธอผล็อยหลับไปเพราะความเหนื่อยล้า และเมื่อตื่นขึ้นมาอีกทีก็ไม่เห็นท่านลูเซียนนอนอยู่ข้างกายเสียแล้ว..ในใจเกิดเป็นความรู้สึกเจ็บปวดขึ้นมาพร้อมกับคำถามที่อัดแน่นอยู่ในนั้น..หรือว่าที่เขาจากไปมันเป็นเพราะว่าเขาต้องการบอกกล่าวเป็นนัยๆ ถึงจุดจบของความสัมพันธ์เธอและเขาเมื่อได้บทสรุปเช่นนั้นอยู่ๆ น้ำตาที่พึ่งจะแห้งเหือดไปมันก็รินไหลออกมาอย่างห้ามไม่อยู่ เธอลุกขึ้นพร้อมกับเดินไปหยิบชุดเดรสที่แขวนอยู่มาสวม เอโลอีสใช้หลังมือในการเช็ดน้ำตาเป็นแบบนี้ก็ดีแล้ว..ในเมื่อเขาไม่ได้คิดอะไรกับเธอเช่นนั้นให้มันจบลงเร็วๆ ก็ดีแล้วล่ะเธอจัดการยืนสงบสติอารมณ์อีกพักหนึ่งก่อนจะเดินออกไปจากที่นี่..เธอไม่ควรกลับไปที่คฤหาสน์ในยามนี้ เพราะอย่างนั้นเอโลอีสจึงเลือกที่จะไปหาเฟมที่คฤหาสน์ ความเจ็บปวดจากตรงส่วนนั้นส่งผลให้การเดินนั้นยากลำบากมากพอสมควร..เธอกัดฟันแน่นพร้อมกับดึงสติของตัวเองกลับมา..ไม่เป็นไร..เธอจะผ่านความเจ็บปวดนี้ได้ และเธอจะกลับมาแข็งแกร่งอีกครั้งในเร็ววัน..“ดูสภาพเจ้าสิ..ให้ตายเถอะไม่บอกก็รู้ว่าเจ้าคงจะพบเจอกับความสัมพันธ์ที่มันไม่สวยหรูเท่าไหร่ใช่ไหม..เอโลอีสไม่ต้อ

  • แล้วฉันมาอยู่บนเตียงของตัวร้ายได้ยังไงเนี่ย   5.ยังรอ

    อา..ถ้อยคำที่อีกฝ่ายกล่าวออกมานั้นมันช่างเย็นชาและไร้เยื่อไยสิ้นดี จะว่าไปแล้วนั่นคือแกรนด์ดยุคอองดรีไม่ใช่หรือ..ชายผู้ร่ำรวยที่สุดในจักรวรรดิ ตัวร้ายของนิยายเรื่องนี้ และเป็นสาเหตุหลักที่ทำให้นางเอกของเรื่องต้องพบเจอกับความยากลำบากแกรนด์ดยุคผู้ไม่เคยมีความรักให้ใคร..เขาเองก็ไม่ได้รู้สึกอะไรกับนาง

  • แล้วฉันมาอยู่บนเตียงของตัวร้ายได้ยังไงเนี่ย   4.แล้วพบกัน

    เอโลอีสปรายสายตาไปจ้องมองใบหน้าของท่านลูเซียน ดูเหมือนว่าเขาจะอายุมากกว่าเธอหลายปีมากทีเดียว เพราะการแสดงออกของเขามันดูอบอุ่นเป็นผู้ใหญ่“วันนี้ข้าช่างโชคดียิ่งนักที่ตัดสินใจกลับมาที่นี่อีกครั้ง เพราะว่ามันทำให้ข้าได้พบเจอกับเลดี้..”เธอหัวเราะออกมาเบาๆ แล้วยกแก้วสุราขึ้นมาดื่ม ในระหว่างที่เอโลอีสก

  • แล้วฉันมาอยู่บนเตียงของตัวร้ายได้ยังไงเนี่ย   2.เสียงหัวใจ

    ในงานเลี้ยงแห่งนี้ถึงแม้ว่าจะมีผู้คนมากมายที่เข้าร่วมงาน แต่ทว่าสิ่งหนึ่งที่ทำให้เอโลอีสอดสนใจไม่ได้คือ มีเพียงหน้ากากแค่สี่สีเท่านั้นที่ผู้เข้าร่วมงานเลี้ยง เลือกที่จะสวมใส่สีขาวสีแดงสีน้ำเงินและสีดำ“หน้ากากแต่ละสีก็บ่งบอกได้ถึงตัวตนของผู้ที่สวมใส่ สีขาวคือพึ่งมาที่นี่เป็นครั้งแรก สีแดงคือมาท

  • แล้วฉันมาอยู่บนเตียงของตัวร้ายได้ยังไงเนี่ย   1.ผิดพลาดหรือโชคชะตา

    “...ให้ตายสิเจ้าคือความผิดพลาดอันใหญ่หลวงของข้าเลย”ฉันไม่ค่อยเข้าใจที่แมวส้มเบื้องหน้ากำลังพูดเท่าไหร่นัก..อันที่จริงมันไม่น่าเข้าใจตั้งแต่ที่ฉันพบเจอเจ้าแมวส้มตัวอ้วนนี่พูดได้แล้วไหม..ถึงแม้ว่าไม่อยากยอมรับแต่ว่า..ดูเหมือนฉันจะตายแล้วละสิ ตอนเด็กๆ ฝันเอาไว้ซะไกลแต่พอโตขึ้นมากลับเป็นได้เพียงแต่พน

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status