แชร์

ตอนที่ 4

ผู้เขียน: baiboau-เนื้อนวล
last update วันที่เผยแพร่: 2026-11-13 11:10:09

“สวมครับ และขึ้นมาเลย”

“พี่พัชรคะ คือว่า... มินไปเองได้จริงๆ นะคะ”

“ก็พี่บอกแล้วไงครับ ว่าพี่ไปส่งน้องมินได้จริงๆ เหมือนกัน ขึ้นรถมาครับ”

“แต่ว่า...”

มินรญาเต็มไปด้วยความไม่สบายใจ

“หรือว่ารังเกียจพี่ครับ”

“ปละ เปล่านะคะ มินไม่ได้รังเกียจพี่พัชรค่ะ แต่ว่า...”

“แต่อะไรเหรอครับ”

“คือ... มินไปบ้านของปิ่นนะคะ”

เพราะหล่อนรู้ดีว่าพัชรพลกับปิ่นกมลไม่ถูกกัน เจอหน้ากันด่ากันตลอด

พัชรพลไหวไหล่น้อยๆ ก่อนจะพูดออกมาอย่างไม่สะทกสะท้าน

“แล้วไงครับ พี่ต้องกลัวเพื่อนของน้องมินเหรอครับ”

“มินไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้นค่ะ มินก็แค่... ไม่อยากให้พัชรกับปิ่นต้อง... เถียงกันน่ะค่ะ”

“เรื่องนั้นไม่ต้องเป็นกังวลครับน้องมิน พี่สัญญาว่าจะสงบปากสงบคำ ถ้าเจอยัยคุณหนูนั่น” พัชรพลไหวไหล่อย่างไม่ยี่หระ “ขึ้นมาเถอะครับ พี่จะไปส่ง”

มินรญาลอบถอนใจออกมา ก่อนจะขับตัวขึ้นนั่งไพล่บนเบาะรถมอเตอร์ไซค์คันเก่งของพัชรพลอย่างไร้ทางเลือก

“เกาะเอวพี่ไว้นะครับ เดี๋ยวจะตกลงไป”

หล่อนไม่ยอมจับ ก็ถูกพัชรพลคว้ามือเล็กให้ไปโอบรอบเอวของเขาเอาไว้เสียเอง

“ไม่ต้องแบบนี้ก็ได้มั้งคะ มินไม่ได้น่าจะตกหรอกค่ะ”

“ไม่ได้ครับ ต้องกอดเอวพี่ไว้แบบนี้ ไม่อย่างนั้นถ้าน้องมินตกรถลงไป พี่จะรับผิดชอบไม่ไหวนะครับ คงต้องถูกพ่อกับแม่น้องมินฆ่าตายแน่ๆ”

มินรญาจำต้องลอบถอนใจอีกครั้ง และก็ยอมเกาะเอวพัชรพลแบบนั้นตามที่เขาต้องการ

สักพักรถมอเตอร์ไซค์คันเก่งของพัชรพลก็แล่นขึ้นมาบนถนน และมุ่งหน้าสู่คฤหาสน์กุลชรศิริ

“พี่พัชรคะ จอดตรงนี้ก็ได้ค่ะ”

เมื่อรถมอเตอร์ไซค์ของพัชรพลแล่นมาจอดที่หน้ารั้วบ้านหลังใหญ่ของปิ่นกมล หล่อนก็รีบสะกิดบอกชายหนุ่มทันที

“ให้พี่เข้าไปส่งข้างในเถอะ”

“แต่ว่า...”

หล่อนยังไม่ทันเอ่ยคัดค้านเลย รถมอเตอร์ไซค์คันที่หล่อนนั่งอยู่ก็พุ่งผ่านรั้วใหญ่เข้าไปภายในอาณาเขตของคฤหาสน์หลังงามอย่างรวดเร็ว ก่อนจะมาจอดที่ลานจอดรถหน้าตึกใหญ่ ที่มีรถยนต์หลากชนิดมากมายจอดกันอยู่อย่างเป็นระเบียบ

ไหนปิ่นกมลบอกว่างานปาร์ตี้เล็กๆ ยังไงล่ะ แล้วทำไมคนถึงมากมายนัก

ความหวาดหวั่นกระพืออยู่ภายในอก และก็ส่งผลต่อใบหน้าหวานที่มีเพียงแค่แป้งฝุ่นและลิปสติกสีชมพูอ่อนแต่งแต้มซีดเซียวลง

“น้องมินหน้าซีดเชียว ถ้าอยากกลับก็บอกพี่นะครับ พี่จะพากลับ”

“เอ่อ... เปล่าหรอกค่ะพี่พัชร”

“พี่เห็นหน้าซีดๆ คิดว่าไม่อยากเข้าไปในงานซะอีก”

หล่อนทำได้แค่ระบายยิ้มเพียงเท่านั้น

“งั้นพี่รอน้องมินอยู่แถวนี้นะครับ”

มินรญาหน้าตื่นเมื่อได้ยินคำพูดของพัชรพล

“เอ่อ... ไม่ต้องรอมินหรอกค่ะ มินกลับเองได้ แค่นี้ก็รบกวนพี่พัชรมากแล้วล่ะค่ะ”

หญิงสาวยกมือขึ้นไหว้ชายหนุ่มที่แก่กว่าตัวเองสามปีอย่างซาบซึ้งในน้ำใจ

“ไม่เป็นไรครับพี่ยินดี พี่ยินดีทำเพื่อน้องมินเสมอครับ”

พัชรพลฉวยโอกาสเอามือมาจับสองมือที่กำลังพนมไหว้อยู่ของมินรญา และระบายยิ้มกว้าง

“นี่ท่าพี่ไม่ชังน้ำหน้ายัยคุณหนูนั่น พี่คงจะเข้าไปในงานกับน้องมินด้วย”

มินรญาพูดไม่ออก

“น้องมินไม่ต้องรีบนะครับ แต่พี่จะรอน้องมินอยู่ที่นี่จนกว่าน้องมินจะกลับออกมา”

“แต่ว่า...”

“น้องมินไม่ต้องกลัวพี่จะโดนยุงกัดนะครับ เพราะพี่พกยากันยุงมาด้วย นี่ไงครับ”

มินรญามองซองยากันยุ่งแบบโลชั่นในมือของพัชรพลอย่างแปลกใจ

“พี่พัชรพกยากันยุงติดตัวตลอดเลยเหรอคะ”

“ใช่ครับ เพราะพี่แพ้ยุงน่ะ”

“งั้นก็ยิ่งไม่ดีใหญ่เลยค่ะ มินว่าพี่พัชรกลับบ้านเถอะค่ะ ไม่ต้องเป็นห่วงมิน”

“ไม่ครับ พี่จะอยู่รอรับน้องมิน จะดึกแค่ไหนพี่ก็จะรอ เราจะได้กลับบ้านด้วยกันยังไงล่ะครับ”

“แต่มิน... เกรงใจ”

พัชรพลส่ายหน้า และยื่นมือมากุมมือเล็กของหล่อนเอาไว้อีกครั้ง

“พี่ยินดีทำเพื่อน้องมินเสมอครับ”

สายตาที่เต็มไปด้วยความห่วงใย และคำพูดที่เต็มไปด้วยความมีน้ำใจของพัชรพล ทำให้มินรญาต้องกลืนคำปฏิเสธหายลงไปในลำคออีกครั้ง

“ขอบคุณพี่พัชรมากค่ะ”

“พี่ไม่อยากได้คำขอบคุณจากน้องมิน สิ่งที่พี่อยากได้ก็คือ คำตอบตกลงเป็นแฟนกับพี่จากปากน้องมินมาก กว่า”

“มิน...”

“พี่รู้ว่าน้องมินยังไม่พร้อม แต่พี่จะรอครับ”

พัชรพลระบายยิ้มให้กับมินรญา

“น้องมินเข้าไปในงานเถอะครับ เดี๋ยวพี่จะนั่งรออยู่แถวนี้แหละ”

หล่อนเกรงใจพัชรพลมาก แต่ก็รู้ดีว่าเขาไม่มีทางยอมกลับไปก่อนแน่

“งั้นมินจะรีบออกมานะคะ”

“ครับ”

มินรญาระบายยิ้มเกรงอกเกรงใจให้กับพัชรพล ก่อนจะหมุนตัวเดินเข้าไปในงาน โดยไม่ทันสังเกตเห็นว่ามีสายตาคมกริบของใครคนหนึ่งจ้องมองมาตลอดเวลา

อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป

บทล่าสุด

  • แอบสวาทพี่ชายเพื่อน   ตอนที่ 60

    “อุ๊ย... พี่ปราบต์...” ร่างอรชรในชุดกระโปรงสีชมพูหวานตัวยาวพอดีข้อเท้าสะดุ้งน้อยๆ เมื่อถูกคนตัวโตสวมกอดจากทางด้านหลัง “หนีพี่ลงมาจากเตียงทำไมครับ” ปราบต์ไม่ได้กอดอย่างเดียว แต่กลับจูบลงที่ซอกคอระหงอย่างแสนรัก ความเสน่หาที่มีต่อมินรญาไม่เคยลดลงเลย ตรงกันข้ามมันกลับเพิ่มทวีขึ้นเรื่อยๆ จนแทบจะทะลักออกมาจากอกอยู่แล้ว“มินไม่ได้หนีนะคะ”“แต่พี่ตื่นมาแล้วไม่เห็นมินนี่ครับ”“ก็... พี่ปราบต์หมดแรง แล้วก็หลับปุ๋ยเลย อุ๊ยยย...”หล่อนอุทานอีกครั้งเมื่อถูกซุกไซ้ที่ซอกคอระหงหนักหน่วงยิ่งขึ้น จนต้องห่อไหล่หนีความเสียวสยิวที่เกิดขึ้น“แล้วใครล่ะทำพี่หมดแรง”คนถูกถามหน้าตาแดงก่ำ ร้อนฉ่าไปทั้งตัว เมื่อนึกถึงบทสวาทของปราบต์ที่กระทำกับหล่อนราวกับอดอยากปากแห้งมาเนิ่นนาน“มิน... เปล่านะคะ”“ไม่ต้องมาแก้ตัวเลย มินนั่นแหละ ทำให้พี่รัก ทำให้พี่หลง... จนพี่กินมินไม่รู้เบื่อแบบนี้ แล้วนี่ถ้าพี่หมดแรงขาดใจตายคาอกไป จะทำยังไงครับ”“ก็เอาไปวัดสิคะ”“แน่ะ ไม่ต้องมาทำปากดีเลย...”ร่างของหล่อนถูกจับให้หมุนมาเผชิญหน้า และเขาก็ปล้ำจูบทันที จูบจนหล่อนแทบขาดใจตาย จึงยอมคลายออก“พี

  • แอบสวาทพี่ชายเพื่อน   ตอนที่ 59

    หญิงสาวนิ่งอึ้งไปนานพอสมควร ก่อนจะกัดฟันดิ้นรนอีกครั้ง “ฉันไม่เชื่อนายหรอก... นี่ปล่อยฉันนะ อ๊ะ ว๊ายยยย” ปิ่นกมลถูกจับโยนลงบนเตียง และเขาก็โถมตัวลงมาหา พร้อมกับกระชากเสื้อผ้าออกจากร่างสาวอย่างหื่นกระหาย “คนบ้า... อย่าทำแบบนี้นะ” “ฉันจะพิสูจน์ให้เธอเห็นว่าฉันต้องการเธอมากแค่ไหน ปิ่นกมล” “ไม่ อื้อ... อา... อ๊า...” เขาจูบปาด ดูดหัวนมของหล่อน และสอดนิ้วเข้าไปขยี้เม็ดเสียวจนหล่อนร้อนฉ่า น้ำสวาททะลักลิ้นออกมาชุ่มฉ่ำ “อื้อ... อู๊ยยยยย อ๊า... อา... ปล่อย อ๊า... ซี๊ดดด อ๊า... อ๊า...” ยิ่งเขาขยี้เม็ดเสียวหนักหน่วงเท่าไหร่ หล่อนก็ยิ่งบ้าคลั่ง แหกขากว้างออกเพื่อรอรับความแข็งชันของเขาจนน่าอับอาย พัชรพลสลัดเสื้อผ้าออกจากตัวอย่างรวดเร็ว ก่อนจะกระซวกเอ็นเข้ามาหาอย่างสุดจะห้ามใจ “โอ้ว... ฟิต... ฟิตเหลือเกิน อืมมมมม” ความคับแน่นที่โอบรัดรอบความเป็นชายทำให้เขาเสียวจนหน้าตาบิดเบี้ยวทรมาน “อ๊า... อู๊ยยยยย เสียววว อ๊า...”หล่อนกรีดร้องอย่างหมดทางต่อต้าน และเมื่อพัชรพลกระเด้าลงมา

  • แอบสวาทพี่ชายเพื่อน   ตอนที่ 58

    มินรญาเห็นรถของปราบต์วิ่งมาจอดหน้าบ้าน หล่อนก็จะวิ่งหนี แต่พอเห็นว่าเป็นปิ่นกมลก้าวลงมาจากรถ หล่อนก็ชะงักกึก “ปิ่น...” เจ้าของชื่อเดินเข้ามาหา ก่อนจะระบายยิ้มให้ โดยมีปราบต์เดินตามมาข้างหลัง “ฉันพาพี่ชายมาส่งให้น่ะ” มินรญาส่ายหน้าไปมา อย่างรู้สึกผิด “ไม่นะปิ่น... ฉันยินดีเลิกกับพี่ปราบต์... เพราะฉันรักเธอนะปิ่น... ฉันเลือกเธอ” “เธอไม่ต้องเลือกใครหรอกมิน เพราะฉันให้อภัยเธอแล้ว” ปิ่นกมลจับมือของเพื่อนรักกับมือของพี่ชายให้มากุมซึ่งกันและกัน “ฉันเห็นแก่ตัวมากที่ทำเป็นมองไม่เห็นความรักที่เธอมีต่อพี่ปราบต์ ฉันขอโทษนะ” “ไม่ปิ่น... เธอไม่จำเป็นต้องขอโทษฉันเลย” มินรญาร้องไห้ไม่หยุด “ต่อไปนี้ เธอกับพี่ปราบต์คบหากันได้อย่างเปิดเผย ฉันจะไม่ขัดขวางอีกแล้ว” ปิ่นกมลระบายยิ้ม “มิน... ตอนนี้เธอไม่ใช่เพื่อนของฉันอีกแล้วนะ” มินระญาได้ยินคำพูดของเพื่อนรักก็หน้าซีดเผือด หวาดกลัวจับหัวใจ “ไม่นะปิ่น... ฉัน... ฉันรักเธอนะ” “ฉันหมายถึง... เธอไม่ใช่แค่เพื่อนของฉันแล้ว แต่จ

  • แอบสวาทพี่ชายเพื่อน   ตอนที่ 57

    ไม่น่าเชื่อว่ายัยคุณหนูปากร้ายแสนเย่อหยิ่งอยากปิ่นกมลจะยั่วยวนเก่งขนาดนี้ พัชรพลขาดสติกระซวกเข้าใส่เนินฉ่ำสุดแรง“อ๊ะ... อ๊า... อ๊า...”ความคับแน่นเกิดขึ้นอย่างรุนแรง และก็ทำให้สองร่างเสียวสุดใจ“เจ็บไหม ปิ่น... อืมมมม เธอฟิตเหลือเกิน โอ้ว... โอ้ว... แน่นมาก... อืมมมม””คนถามหน้าตาบิดเบี้ยวเหยเก เมื่อความเป็นหญิงรัดรอบเอ็นใหญ่แน่นหนา“ไม่... ไม่เจ็บ... กระแทกฉัน... ได้โปรดเถอะ... อ๊า... อ๊า...”ชายหนุ่มกดกระแทกเอ็นใหญ่เข้าไปในรูสาวที่ชุ่มฉ่ำเปียกชื้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า จนสาวเจ้าดิ้นพล่าน เด้งเนินฉ่ำขึ้นรับการกระซวกอย่างกระตือรือร้น“โอ้ว... ฟิต... ฟิตอะไรอย่างนี้ โอ้ว ปิ่น... โอ้ว... อืมมมมม”พัชรพลครางราวกับคนบ้า เมื่อถูกกล้ามเนื้อร้อนรุ่มของปิ่นกมลโอบกระชับรอบท่อนเอ็นเอาไว้ในทุกทิศทาง ไม่ว่าเขาจะโยกคลึงกระแทกวนไปตรงไหน กล้ามเนื้อนางก็ครูดไปกับหัวหยักของเขาจนเสียวกระสันแทบขาดใจ“โอ้ว... เสียววว โอ้ว... โอ้ว...”ใบหน้าหล่อจัดบิดเบี้ยวเหยเก และเขาก็กระเด้าไม่หยุด สาวยาวระรัวเร็วผลักดันเข้ามาจนสุดทาง“อ๊า... ซี๊ดดดด เสียววว อ๊า... แรงอีก กระเด้าแรงอีก พัชร... อ๊า... อู๊ยยยยย อ๊า... ฉันเสียวว

  • แอบสวาทพี่ชายเพื่อน   ตอนที่ 56

    “คืนนั้นฉันเมา เลยจำไม่ค่อยได้ว่าทำอะไรลงไปบ้าง แต่คืนนี้ฉันไม่ได้เมา ฉันจะทำให้เธอเสียวจนร้องไม่หยุดเลยปิ่นกมล”“ไม่นะ ปล่อยฉัน”หล่อนต่อต้านด้วยวาจา แต่ร่างกายกลับหวามไหวจนน่าอับอาย น้ำเสียวไหลซึมออกมาเปื้อนกางเกงชั้นในจนเปียกลื่น“ไม่ปล่อย เธอเป็นเมียของฉันแล้ว”“แต่นายเกลียดฉัน”“ตอนนี้ไม่ได้เกลียดแล้ว และก็อยากเอาเธอมากๆ ด้วยปิ่นกมล”หล่อนหน้าแดงก่ำ และก็สะท้านไปทั้งตัวเมื่อเขาขยับตัวต่ำลงไปที่กลางระหว่างขา มือใหญ่บีบขยำนมอวบอัดแรงๆ“อ๊ะ...”“นมเธอใหญ่มาก ฉันจะดูด จะเลียให้ชุ่มเชียวคืนนี้”“ไม่นะ อย่าพูดบ้าๆ แบบนี้นะ”แม้คำพูดของเขาจะหยาบคายน่ารังเกียจ แต่ร่างกายของหล่อนกับขานรับด้วยการแอ่นหยัดขึ้น เขาพึมพำพึงพอใจ ขยำนมใหญ่แรงๆ ก่อนจะดึงทึ้งเสื้อผ้าออกจากกายสาวของหล่อน เต้านมอวบใหญ่ดีดเด้งออกมาโชว์สายตาคมกริบ“ว้าวววว ขาว ใหญ่ น่าเลียที่สุด อืมมมม”เขาครางออกมาอย่างหื่นกระหาย นิ้วยาวเขี่ยยอดถันที่กำลังเบ่งบานหยอกเย้า“อ๊ะ... อื้อ...”หล่อนร้องได้แค่นั้น เขาก็ก้มลงดูดอมหัวนมสีสวยของหล่อนเข้าไปในอุ้งปาก“อ๊า... อู๊ยยยยย... อ๊า...”พัชรพลโรมรันเม็ดเต่งของหัวนมราวกับมันคืออาหารจานโปร

  • แอบสวาทพี่ชายเพื่อน   ตอนที่ 55

    ปิ่นกมลไม่ยอมให้อภัยกับเรื่องที่เกิดขึ้น ไม่ว่าปราบต์จะพยายามอธิบายแค่ไหนก็ตาม หรือไม่ว่ามินรญาจะตามมาขอโทษขอโพยอีกสักกี่ครั้ง เพราะหล่อนเจ็บปวดจากการถูกหักหลังเหลือเกิน “คุณปิ่นจะออกไปข้างนอกเหรอคะ”สาวใช้เอ่ยถามเมื่อหล่อนจะออกไปเที่ยวข้างนอกตอนกลางคืน “ใช่” “เอ่อ... คุณปราบต์สั่งเอาไว้ว่า...” “พี่ปราบต์ไม่ใช่จ้าวชีวิตของปิ่นสักหน่อย ดังนั้นปิ่นจะไม่ฟังหรอก”หล่อนตอบกลับสาวใช้ ก่อนจะเดินออกไปนอกบ้าน ซึ่งก็เป็นจังหวะเดียวกันที่มินรญามาหาพร้อมกับพัชรพลพอดิบพอดี ภาพที่เห็นพัชรพลยืนอยู่เคียงข้างกับมินรญา ยิ่งทำให้ปิ่นกมลเจ็บปวดมากยิ่งขึ้น “ปิ่น...”มินรญาวิ่งเข้ามาจับมือของหล่อนเอาไว้ แต่หล่อนสะบัดแรงๆ “มาทำไม พี่ปราบต์ไม่อยู่หรอก ไปต่างประเทศ” “มินมาหาปิ่น...” “หึ... มาหาฉัน มาหาทำไม หรือว่ายังทำให้ฉันเจ็บปวดไม่พอ” มินรญาร้องไห้คร่ำครวญ และพยายามอธิบาย“มินขอโทษ... มินผิดไปแล้ว...” “ไปให้พ้น ฉันไม่อยากเห็นหน้าเธออีก” ปิ่นกมลพยายามเดินหนี แต่แขนถูกมินรญาคว้าเอ

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status