Share

หออวี้หวน

last update publish date: 2026-08-04 20:49:01

หลินโม่ไม่ตอบ และนางไม่อาจจะโกหกเมื่อเขารู้คำตอบอยู่แล้ว จินฝานกำลังทำให้นางคลั่งไคล้ด้วยแรงปรารถนา
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • โฉมงามกับสามสามี   นรกแห่งแดนโลกีย์

    จินฝานรุดเข้าไปตรวจชีพจรของหลิวหรูเยียน "นางยังไม่ตาย... แต่พลังปราณในร่างถูกทำลายจนเกือบหมดสิ้น...”“นกหมดสิ้นก็เก็บคันธนู กระต่ายตายก็ต้มหมาล่าเนื้อกิน... วิธีการชั่วช้าเช่นนี้ ต้องเป็นฝีมือเฟิ่งอวี้แน่"สือถงเอ่ยขึ้นด้วยความสังเวชสภาพของหลิวหรูเยียนในยามนี้ ไม่ต่างจากหมาล่าเนื้อยามต้องการล่อลวงหลินโม่ เมื่อเหยื่อติดกับและหมดประโยชน์แล้ว หมาล่าเนื้ออย่างนางก็ไม่มีความจำเป็นต้องเก็บไว้อีกต่อไปบทที่ 34 เบาะแสสำคัญ ภายในห้องนอนอันวิจิตรของวิมานลวงตา ความเงียบสงบกดทับลงมาดุจแผ่นหิน หลินโม่นั่งนิ่งอยู่ริมตั่งไม้ นัยน์ตาดอกแท้เรียบเฉยไร้ระลอกคลื่น ขณะที่เฟิ่งอวี้ยืนเอามือประสานไว้ด้านหลัง จ้องมองนางด้วยสายตากดดันหลินโม่ประเมินชายตรงหน้าในใจอย่างทะลุโปร่ง... เฟิ่งอวี้มีตัณหาและความทะเยอทะยานเป็นเจ้าชีวิต เขาสร้างภาพมายาขึ้นมาล่อลวงสตรีบำเรอนับร้อย ทว่าลึกๆ แล้ว เขากลับอยากสยบนางทั้งกายและใจ เพื่อพิสูจน์ว่าตนเองเหนือกว่าสามีท

  • โฉมงามกับสามสามี   เพลิงราคะลุกท่วมตำหนักหยก

    ชายหนุ่มมองดูจุดเชื่อมต่อพวงเพศ เห็นว่าลึงค์ลำใหญ่ของเขาฝังแน่นในรวงรังของหญิงสาว ทุกครั้งที่ถอนออก็พากลีบเนื้ออ่อนนุ่มลู่ปลิ้นติดออกมาจากรอยแยกนั้นเนื้อสีแดงสดเคลือบน้ำหล่อเลี้ยงเปล่งประกายชุ่มฉ่ำ ดูเย้ายวนใจยิ่งนัก“อยากกินหรือเพคะ?”เสี่ยวลู่รับรู้ถึงสายตาเร่าร้อนของเขา เอ่ยยั่วยุอย่างถือดี เลือดในกายเฟิ่งอวี้เดือดพล่านทันควัน“ช่างร่านนัก!”เฟิ่งอวี้กดใบหน้าขาวสวยของเสี่ยวลู่แนบลงกับพื้น มือหนาเอื้อมไปบีบขยำสองเต้าที่เหวี่ยงกระเพื่อมของนาง กระแทกกระทั้นก้นขาวอวบจนสั่นไหวเปลี่ยนรูปไปมาไม่หยุด“ข้าจะเอาพวกเจ้าให้ตายเลย!”น้ำเสียงสบถนั้นเต็มไปด้วยความโหดหื่นอำมหิต จอมมารเฟิ่งอวี้ผู้หมกมุ่นกามราคะไร้ขีดจำกัด พลันใช้พลังปราณปีศาจ แยกร่างจำแลงออกเป็นสิบเหล่าสตรีบำเรอกามต่างส่งเสียงครวญครางเหมือนร้องไห้ บัดนี้รูร่องที่เคยว่างเปล่าของพวกนางล้วนได้รับการเติมเต็มด้วยกระบองเนื้อหนังของร่างแยกของจอมมารกิเลสตัณหาพุ่งพล่าน เพลิงราคะลุกท่วมตำหนักหยกเฟิ่งอวี้ที่หิวกระหายจนหน

  • โฉมงามกับสามสามี   จอมมารผู้ยังไม่อิ่มรสกาม

    “อร๊างงง!!”หญิงสาวแผดร้องราวประหนึ่งสัตว์ตัวเมีย ใบหน้าแดงซ่านแหงนเงยขึ้น ดวงตาพร่ามัวเบิกกว้างด้วยความตื่นตระหนกระทึกขวัญเฟิ่งอวี้ที่ยืนจังก้าอยู่ข้างเตียงจงใจกระชากท่อนเอ็นออกไปทั้งลำ น้ำเสียวสายหนึ่งก็พุ่งกระฉูดออกมาจากรูร่องของนางในทันที เขาจับนางเปลี่ยนท่วงท่านอนหมอบโก่งก้นกระดกรับ จากนั้นก็เสือกกายเข้าไปในกายสาวพรวดเดียว ปลาช่อนลายแดงตัวเขื่องถูกดึงออกมาถึงปากทางทุกครั้ง แล้วก็กระแทกเข้าไปจนสุดราก เร็วและรุนแรง จนเนื้อหนั่นสั่นกระเพื่อมเป็นระลอกคลื่นความดิบเถื่อนของเฟิ่งอวี้ในครานี้แทบจะเอาชีวิตร่านร่านสะโพกผายของนางถูกกระแทก เด้งขึ้นเด้งลงตามแรงดึงของแท่งทวนยักษ์ นางเสร็จสมคาดุ้นไปไม่รู้กี่รอบ พ่นน้ำเสียวออกมาไม่ขาดสาย แต่เฟิ่งอวี้ยังคงซอยลำเข้าออกอย่างรุนแรง พร้อมกับเสียงของเหลวดังเฉอะแฉะด้านนอกประตูห้องที่เปิดโล่งทิ้งไว้ กลายเป็นลานชมมหรสพสังวาสอันโหดหื่นดิบเถื่อน เหล่าสาวงามบำเรอกามนับสิบนางที่เฟิ่งอวี้ล่อลวงมาเป็นทาสตัณหา พวกนางยื่นหน้าเกาะขอบประตู จ้องมองร่านร่าน สตรีคนโปรดที่กำลังโดนทวนเอ็นยักษ์กระแทกกระทั้นด้วยค

  • โฉมงามกับสามสามี   ระบายโทสะราคะ

    คำพูดลอย ๆ นั้น ทำให้เฟิ่งอวี้หรี่ตาลงมองนางอย่างไม่สบอารมณ์ ทว่าหลินโม่กลับไม่สะทกสะท้าน นางมั่นใจว่าสตรีส่วนใหญ่ในที่นี้ กำลังถูกราชันปีศาจต้มตุ๋นจนเปื่อย ซึ่งหมายความว่า เฟิ่งอวี้ต้องการใช้ประโยชน์จากความเสน่หาของพวกนาง เขาจึงเนรมิตแดนมารให้กลายเป็นแดนสวรรค์ และอุปโลกน์ตนเองเป็นว่าที่เง็กเซียนฮ่องเต้ในอนาคตเมื่อหวนคืนสู่วิมานลวงตาที่ตนเองรังสรรค์ขึ้น เฟิ่งอวี้ย่อมไม่อาจละทิ้งศักดิ์ศรีอันยิ่งใหญ่ลงได้ ต่อให้เบื้องลึกของจิตวิญญาณจะปรารถนาในเรือนร่างของหลินโม่เพียงใดทว่าสำหรับผู้กุมอำนาจแห่งมรรคามารแล้ว เหนือสิ่งอื่นใดในโลกหล้า อำนาจย่อมต้องมาก่อนความรักเสมอ การจะให้เขาก้มหัวเอ่ยคำวิวอนสตรี หรือใช้กำลังหักหาญน้ำใจเพื่อแลกมาซึ่งความหวัง ย่อมไม่ต่างจากการเหยียดหยามเกียรติภูมิของราชันปีศาจลงสู่โคลนตมทว่าสิ่งหนึ่งที่เฟิ่งอวี้หลงลืมไปอย่างสิ้นเชิง คือหลินโม่หาใช่ดรุณีแรกรุ่นผู้ไร้เดียงสาไม่ นางคือสตรีที่รอบรู้ไส้รู้พุงและเห็นธาตุแท้ของเขามาตั้งแต่หนหลัง ภาพวิมานสวรรค์จอมปลอมและคราบไท่จื่อทายาทเง็กเซียนฮ่องเต้ที่เขาสร้างขึ้นเพื่อล่อลวงสาวงามนับร้อย จึงไม่อาจสั่นคลอ

  • โฉมงามกับสามสามี   ความชั่วร้ายเลวทรามคือขนมหวานของปีศาจ

    "บิดาของเจ้ายังไม่ตาย... ทว่ายามนี้เขาเป็นเพียงทาสสุนัขรับใช้ใต้เท้าของท่านแม่ข้า หากเจ้าส่งสัญญาณเตือนทายาทซานซิง หรือคิดจะขัดขืนแม้เพียงก้าวเดียว... ข้าจะสั่งให้คนของข้าบดขยี้ดวงวิญญาณของหลินเซียวให้แตกดับสูญสิ้นทันที!"หลินโม่กัดริมฝีปากแน่นจนได้รสเลือดเค็มปร่าตลบอบอวลในช่องปาก "เจ้ามันต่ำช้ายิ่งกว่าเดรัจฉานชั้นเลวในนรก! ท่านพ่อช่วยชีวิตมารดาของเจ้าไว้ ทั้งยังเลี้ยงดูเจ้าเหมือนลูกในไส้... แต่เจ้ากลับอกตัญญู แว้งกัดผู้มีพระคุณอย่างไร้สำนึก!""ข้าอกตัญญูแล้วอย่างไร ความชั่วร้ายเลวทราม คือขนมหวานของปีศาจ..."เฟิ่งอวี้กดเสียงต่ำ แววตามีเพียงความมืดมนลึกล้ำ "หากเจ้าไม่ยินยอมตามข้าไปแดนมารแต่โดยดี... ข้าจะนำกองทัพมารทั้งหมดมาถล่มสำนักเซียนแห่งนี้ เปลี่ยนหุบเขาไท่ซานให้กลายเป็นทะเลเลือด! เจ้าคิดสามีทั้งสามของเจ้า จะสามารถรักษาชีวิตของผู้บริสุทธิ์ทุกคนไว้ได้หรือ?"ความจริงอันหนักอึ้งกดทับลงบนแผ่นหลังของหลินโม่ สองทางเลือกที่แลกด้วยชีวิตของบิดา หรือชีวิตของสามีทั้งสามและผู้บริสุทธิ์อีกนับร้อยนางจ้องมองเฟิ่งอวี้ด้วยสายตาเจ็บปวดและเคียดแค้น

  • โฉมงามกับสามสามี   เดรัจฉานสวมหน้ากากมนุษย์

    เสี่ยวอวี้นำทางหลินโม่ก้าวขึ้นสู่ลานหินร้างอย่างนิ่มนวล ชายเสื้อยาวสีฟ้าอ่อนลอยพลิ้วสะบัดเบา ๆ รอยยิ้มซ่อนเร้นใต้ม่านหมอก ยามที่ชายหนุ่มก้าวถอยหลังออกห่างจากนางทีละก้าว นัยน์ตาของจอมมารจำแลงทอประกายเหี้ยมเกรียมแวบหนึ่ง ก่อนจะกลมกลืนไปกับเงามืดของป่าไผ่มรกตเมื่อหลินโม่หยุดก้าวเท้า ณ ใจกลางลานฝึกกระบี่ รอยแผลเก่าในอกของนางพลันกระตุกวูบ สายลมเย็นเฉียบปะทะผิวกายจนขนลุกซู่นางกวาดสายตามองรอบด้านที่อบอวลไปด้วยความวังเวงประหนึ่งลานประหาร ความเงียบสงบที่ไร้ผู้คนรบกวนเช่นนี้ ช่างไม่เหมาะสำหรับการพูดคุยปรับความเข้าใจ แต่เหมาะเจาะยิ่งนักสำหรับการชำระความแค้น...ใครเลยจะคาดคิดว่าความใจอ่อนมีเมตตาของตนจะถูกใช้เป็นเครื่องมือของพวกเดรัจฉานจิตใจต่ำช้าที่สวมหน้ากากมนุษย์“หลิวหรูเยียน เจ้าจะมาไม้ไหนอีก”หลินโม่กระตุกยิ้มที่มุมปาก ถึงจะโดนหลอกมาฆ่าแล้วอย่างไร นางเป็นทายาทคนเดียวของสกุลหลิน นางหัดถือกระบี่ก่อนที่จะหัดถือตะเกียบกินข้าวด้วยซ้ำ หาใช่ไก่อ่อนที่จะยอมให้ผู้อื่นเชือดคอได้ง่าย ๆเมื่อนางเรียกกระบี่คู่กายออกมา ร่างของหลิวหรูเยียนก

  • โฉมงามกับสามสามี   ลีลาสวาทของปีศาจอสรพิษ

    “ยังมีหน้ามาแก้ตัว หากเจ้าไม่ก่อไฟ จะมีควันได้อย่างไร !”หลินเทียนซือมือไม้สั่นระริก ปลายไม้เท้าชี้หน้าหลานสาวด้วยความขุ่นเคือง"ท่านประมุขหลิน..."สุ้มเสียงนุ่มลึกแต่เปี่ยมด้วยอำนาจดังแทรกขึ้นอย่างถูกจังหวะจินฝานในอาภรณ์สีขาวสะอาดตาก้าวเข้ามาด้วยท่าทีสงบเยือกเย็น ราวกับไม่ได้เป็นหนึ่งในผู้ก่อเหตุ

  • โฉมงามกับสามสามี   กล่าวโทษผู้อื่นเพื่อเอาตัวรอด

    หลินโม่ในวัยเด็กก้าวออกมาจากกลุ่มหมอกเย็นชื้น มือเล็กถือตะกร้าสมุนไพรที่เพิ่งเก็บได้ นางชะงักฝีเท้าเมื่อเห็นก้อนขนสีขาวปุกปุยที่ขยับเขยื้อนอยู่เบื้องหน้า เมื่อนางสืบเท้าเข้าไปใกล้ จิ้งจอกน้อยก็ขู่ฟ่อในลำคอ ดวงตาสีชาดที่พร่าเลือนจ้องมองนางด้วยความหวาดระแวง และพร้อมจะกัดทุกคนที่เข้าใกล้"เจ้าจิ้งจอกน

  • โฉมงามกับสามสามี   ของขวัญชิ้นแรกสำหรับเจ้าและพวกมัน

    “ข้าเป็นมารแล้วอย่างไร เจ้าไม่มีสิทธิ์รังเกียจสามีที่แท้จริง และโดยชอบธรรมของเจ้า หลินโม่” ท่ามกลางความมืดมน รอยแยกของผืนดินเริ่มแคบลงทุกขณะ แต่เสียงตะโกนด้วยความเดือดดาลของบุรุษทั้งสามจากด้านบนยังคงดังแทรกเข้ามาเป็นระยะ“หลินโม่ ! เจ้าอยู่ที่ไหน?” เสียงของสือถงเต็มไปด้วยความร้อนรน ในยามนี้เขาไม่

  • โฉมงามกับสามสามี   ชายลึกลับ

    หลินโม่กัดริมฝีปากจนเจ็บ นางรู้ดีว่าถูกเขาฉวยโอกาสอยู่บ่อยครั้ง ทว่าในยามที่เขาโอบรัดและไล้สัมผัสผ่านอาภรณ์นั้น ความรู้สึกรัญจวนกลับแล่นปราดเข้าสู่หัวใจอย่างหยุดไม่อยู่ไอ้คนหน้าหนา เจ้าตั้งใจจะทำให้ข้าหวั่นไหวจนเสียสมาธิใช่หรือไม่... นางคิดอย่างเจ็บใจปนหมั่นไส้ แต่ในขณะเดียวกัน นางก็มิอาจปฏิเสธได้

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status