13 - 18+

13 - 18+

ในช่วงเด็กกว่านี้สักอายุสิบขวบ เธอชอบดูสารคดีสัตว์โลก 

คงเพราะความอยากเห็นโลกภายนอก หรือเพราะเธอไม่ค่อยมีเพื่อน

ทำให้เธอรู้ว่าธรรมชาติของสัตว์ 

โดยเฉพาะสิงโตแอฟริกันตัวเขื่อง 

สิงโตตัวผู้มักกัดท้ายทอยสิงโตตัวเมียเมื่อกำลังจะถึงจุดสิ้นสุด ...

จุดที่มันทำเสียงคำรามในลำคอยามที่ได้ปลดปล่อยเชื้อพันธุ์เข้าสู่ร่างของตัวเมีย

กระดานประตูไม้สักทองแผ่นใหญ่ถูกโปรดปรานบดเบียดจนไม่เหลือช่องว่างยามที่สิวากรยกเธอขึ้น รวบต้นขาให้เธอคล้องเอวสอบของเขาไว้แล้วขยับร่างกายตนเอง

อืม..เธอถึงกลับสะดุ้งกับขนาดที่เกินกว่าคำว่าใหญ่โต

ปากของเธอถูกรุกราน เธอคิดว่าเธอใช้คำไม่ผิด เขารุกรานปากของเธอด้วยการครอบครองทั้งหมดพื้นที่จนแทบหายใจไม่ออก ศีรษะเธอแหงนเงย ผมพันกันยุ่งชิดแผ่นไม้ เธอกำต้นแขนเขาไว้แน่นจิกเล็บให้สิวากรรู้สึกตัวว่าเธอกำลังจะหมดลมหายใจ

ทว่าเฮียเสือคงคิดว่าเธอพึงพอใจจึงเน้นย้ำลงมาอีกอย่างหนักหน่วง

เฮือก!

โปรดปรานสูดอากาศเข้าปอดเต็มแรงเมื่อสิวากรยอมปล่อยเธอแล้วในที่สุด เพียงเพื่อหอบหายใจ จดจ้อง กวาดสายตากล้าแกร่งแล้วจูบสูบวิญญาณเธอต่อพาออกเดินโดยช้อนแก้มก้นเธอไปด้วย

แต่ไปไม่ถึงเตียง.. ตึก!

แรงกระแทกแผ่นหลังกับผนังไม้อีกด้านทำโปรดปรานเจ็บนิด ๆ แต่ไม่เท่ากับที่เขาพันผมเธอด้วยอุ้งมือดึงให้ศีรษะแหงนจนตั้งบ่า เผยอปากออกส่งเสียงร้องประท้วง จิกเล็บลงบ่าก่อนจะถูกกวาดไล้ด้วยความสากระคายผืนใหญ่ของเรียวลิ้นจนทั่วโพรงปาก

เธอยืดร่างดึงตัวเองขึ้นจากแรงกระชากเส้นผมด้านหลัง มืออีกข้างปัดป่ายจนเขาผละออก พาเธอออกเดินอีกครั้งแต่ยังไปไม่ถึงเตียงอยู่ดี

ตึก!

อีกครั้งที่แผ่นหลังโปรดปรานกระแทกเข้ากับผนังไม้ข้างเตียงนอน โน้มหน้าลงเข้าหาประกบปากเผยอแย้มกลีบอ่อนนุ่มด้วยเรียวลิ้น บดเบียดและทำให้แน่ใจว่าเธอได้รับลมหายใจ กลิ่นบุหรี่ และทุกสิ่งที่เป็นของเขาไปจนหมด

สิวากรวนเวียนอยู่ตรงริมฝีปากอวบอิ่มอย่างหลงใหล ใช่แล้ว ริมฝีปากอวบอิ่มคู่นี้ที่เขามักเฝ้ามองตลอดเวลาขณะที่อยู่ใกล้เธอ

ฝ่ามือหยาบกร้านขยับเคลื่อนใต้แก้มก้นเลื่อนเข้าจนพบรอยต่อขอบกางเกงในตัวน้อยแบบจีสตริง ล้วงนิ้วเข้าแล้วดีด

ปึก!

โปรดปรานสะดุ้งเบี่ยงหน้าไปด้านซ้าย สิวากรเอียงตามขยับปากสอดลิ้นล้วงลึกในโพรงปากแล้วขยับศีรษะจนเธอเอียงไปด้านขวา ร่างห้อยต่องแต่งติดฝาบ้านทำได้เพียงเกาะเกี่ยวขาเอาเท้าไขว้กันไว้กันตก

เธอยกมือกำลำคอเขาตั้งใจจะบีบเพื่อให้เขาช่วยผ่อนแรงดูดกลืนขอบปากที่บวมช้ำ แต่โดนเขาใช้อีกมือปัดออกกว้างจนหลังมือกระแทกผนังห้อง

ปึก!

คิ้วเรียวสวยเริ่มขมวดมุ่น เธอเจ็บแผ่นหลัง หนังหัวคงถลอกหมดแล้วเพราะครูดกับฝาบ้าน แล้วยังหลังมือเธออีก ไม่รู้ว่าแหวนเพชรที่สวมอยู่นิ้วกลางจะหลุดออกหรือเปล่า เธอจึงเริ่มดิ้น หนีบหัวเข่าเข้าหากันรัดเอวหนาไว้แน่น แต่คนอย่างเฮียเสือ รูปร่างใหญ่โต ยกเวทเป็นประจำ แค่แรงมดหนีบอย่างเธอไม่ทำให้เขาสะทกสะท้าน ซ้ำเพิ่มแรงดูดขอบปากไล้เลียวนรอบ เคลื่อนเข้าซอกฟันกวาดจนทั่ว เธอคาดว่าสิวากรคงรู้จักฟันทุกซี่ของเธอดีเสียยิ่งกว่าหมอฟันหน้าทางเข้าค่ายศรเพชร

เธอกระชากมือที่ถูกตรึงติดผนังไม้ฉุดยื้อกันสักพักจนมือเธอเริ่มตกลงแล้วปัดโดนโคมไฟหัวเตียงหล่นแตก

เพล้ง!!

สิวากรผละออกห่างสักหนึ่งคืบ เราทั้งคู่ต่างหอบหายใจจ้องหน้ากันและกัน เธอหอบหายใจสูดเอาออกซิเจนเข้าปอด ส่วนเขาหอบหายใจจากแรงราคะที่พุ่งลุกโชน

“เฮียเสือ...ไม่พูดอะไรหน่อยเหรอ”

เขาหลุบตามองปากเธอทันทีที่เธอส่งเสียง ทำท่าจะโน้มลงมาอีกแต่เธอรีบยันอกเขาไว้ขยับท่อนขาลงมายืนบนพื้น

“เฮียเสือไม่ควรกิน เออ..โปรดหมายถึงอย่าเร่งรีบจนเกินไป” โปรดปรานค่อยเคลื่อนร่างไปตามผนังช้า ๆ เฮียเสือวางฝ่ามือขวางไว้ทันที

“เร่งรีบอะไร ระดับความเร็วของเฮียปกติ”

กินเร็วขนาดนี้ยังว่าปกติ! แต่เธอคงได้แต่คิดอยู่ในใจไม่กล้าปริปากพูดออกมาอีก รักษาระยะห่างสักหน่อยเพื่อให้ตนเองมีโอกาสหายใจอีกเล็กน้อยก่อนจะขาดอากาศตาย

โปรดปรานยกข้อมือข้างขวาขึ้นมานวดเบา ๆ ลอบสำรวจแหวนเพชรน้ำร้อยเม็ดเดี่ยวเกือบกะรัตของตนเองด้วยการใช้นิ้วลูบแล้วพลันสะดุดกึก ยกฝ่ามือขึ้นมาตรงหน้า นัยน์ตาลุกวาวแล้วหันหัวแหวนไปทางสิวากร

“เฮียเสือ! แหวนของโปรด พังหมดแล้ว”

เธอยื่นมือไปตรงหน้าเสือโหยที่เอาแต่จูบตะกรุมตะกราม โดยไม่สนใจว่าจะทำทรัพย์สินอันมีค่าของเธอเสียหาย สิวากรคว้าข้อมือเธอไว้พลิกซ้ายขวาเอียงมือ หรี่ดวงตาเสือลงแล้วจึงค่อยถอดออกวางบนโต๊ะข้างเตียง

“เดี๋ยวซื้อให้ใหม่”

“เฮียเสือพูดง่าย ๆ”

เขาจับมือเธอขึ้นเอาปากงับปลายนิ้วเล่น “อืม..พรุ่งนี้จะพาไปซื้อเลย เอาให้ใหญ่กว่าวงนี้สักสองสามกะรัต” พูดจบเอานิ้วเธอเข้าปาก เธอขืนดึงอย่างไรก็ไม่พ้น

“แต่มันไม่ใช่วงนี้อยู่ดี วงนี้โปรดซื้อด้วยน้ำพักน้ำแรงเป็นของขวัญวันเกิดให้ตัวเองตอนอายุยี่สิบ”

สิวากรจดจ้องมองเพียงปากอวบอิ่ม ถึงแม้ว่าเขาค่อนข้างแปลกใจเมื่อเห็นว่าเจ้โปรดโวยวาย นี่นับว่าผิดปกตินิสัยของเธอ แต่ในห้วงเวลานี้หัวสมองฉับไวของเขาไม่อาจแยกแยะหรือคิดพิเคราะห์เรื่องอื่นใดได้อีก นอกจาก...

“เฮียเสือ! เฮียได้ยินที่โปรดพูดหรือเปล่า อื้อออ”

เขาดันข้อมือเรียวถ่างออกไปชิดผนังอีกครั้ง โน้มหน้าจมลงสู่ความอวบอิ่มของกลีบบางที่เขาถวิลหา อีกมือเลื่อนไปด้านหลังควานหาซิป พึมพำไปด้วยจูบไปด้วย

“ซิปอยู่ไหน”

“ไม่มี เดี๋ยวก่อน”

กลีบอ่อนนุ่มถูกเขาขยี้อีกครั้งจนโปรดปรานไม่อาจนับไหว เขาสอดลิ้นชอนไชเข้าไป มือรั้งชายกระโปรงชุดเดรสขึ้นแล้วผละออกเพียงเพื่อดึงทึ้งแล้วโยนทิ้งลงพื้น จับเธอพลิกหันหลังรวบผมเธอปัดไปอีกด้าน ปลดตะขอเสื้อในแล้วหมุนร่างเธอกลับมาอีกครั้ง

“เฮียเสือ”

โปรดปรานรู้สึกเหมือนว่าตนเองกำลังถูกสัตว์ร้ายที่หิวโซเอามาก ๆ ตัวหนึ่งฉีกทึ้ง เธอส่งเสียงร้องอึกอักในลำคอ อีกมือทุบบ่าสิวากรอย่างแรงหลายครั้ง แล้วใช้แรงทั้งหมดที่มีผลักเขาออกห่าง

เธอหอบจนแทบสะดุดลมหายใจตัวเอง ผมดำดกหนายุ่งจนสยายเต็มแผ่นหลัง เธอจ้องสิวากรที่ก้าวถอยหลังไปสองก้าวแล้วขยับมือลงดึงเสื้อยืดตนเองออกนอกกางเกงถอดออกทางศีรษะ โยนทิ้งพื้น หยุดนิ่งอยู่ครู่หนึ่งเพื่อเลื่อนสายตาหลุบมองเนินทรวงอวบอิ่ม ใบหูเขาเริ่มระเรื่อด้วยสีแดง แผงอกตั้งเต้าและรอยสักรูปเสือกระเพื่อมแรง

“ไม่นะ เฮียเสือ นี่มัน...”

ช้าเกินไปที่จะเปลี่ยนใจ ซึ่งเธอคาดว่าเธอคงไม่มีโอกาสได้เปลี่ยนใจ หากย้อนเวลากลับไปสักสิบปีที่แล้ว นับว่าทุกอย่างเริ่มขึ้นช้าเกินไปต่างหาก

สองมือเฮียเสือส่งออกมาก่อนที่จะถึงตัวเธอ กอบกุมลำคอตรึงเธอไว้ทั้งดัน ทั้งประคองดวงหน้างดงามให้แหงนเงยรองรับแรงดูดดึงขบกัดที่เพิ่มมากขึ้น

เขาสูบเอาทั้งวิญญาณของเธอด้วยการดูดกลืนริมฝีปาก โลมเลีย เม้มขอบปาก หรือแม้กระทั่งขบฟันเบา ๆ

สิวากรคิดว่าตัวเองคงกำลังแสดงออกมากเกินงาม แต่ร่างกายเขามันห้ามตัวเองไม่ได้ เขาต้องการปากอันอ่อนนุ่มอวบอิ่ม กลืนกิน ล้วงลึกสำรวจทุกสิ่งที่อยู่ภายใน

เขาเอียงศีรษะไปด้านซ้ายกดลงให้เธอแอ่นโค้ง เลื่อนฝ่ามือจากลำคอผ่านลาดไหล่ เข้ากอบกุมใต้ฐานเนินทรวงดันขึ้นลงแรงเคล้นเต็มฝ่ามือ เขี่ยยอดปลายสีอ่อนจุดเล็กอันโดดเด่นบนเรือนร่าง ยามเขาจดจ้องอย่างที่เฝ้ารอคอยมาเนิ่นนาน

เคลื่อนฝ่ามือลงเอวคอดสู่สะโพกผายช้อนแก้มก้นแล้วยกร่างเธอขึ้นจนลอยพาข้ามเศษโคมไฟจนถึงเตียงนอน ทิ้งตัวทับเธอไว้และทุกขณะเขาไม่ผละจุมพิตออกแม้แต่วินาทีเดียว

เขาหลงใหลสิ่งนี้เหลือเกิน ตั้งแต่เขาเห็นเธอครั้งแรกข้างเวทีมวย ริมฝีปากหนาเต็มอิ่มเหยียดกว้างทุกคราวเมื่อเธอหยันยิ้มมุมปาก

สิวากรดูดลิ้นเธอ แทรกร่างอันหนาหนักลงกลางหว่างขา ขยับดันให้โปรดปรานจำต้องเปิดตัวเองออกกว้าง บดตัวเองเข้าหาใจกลาง แล้วจู่ ๆ เขาก็หยุดยืดตัวเองขึ้นจ้องเธอทั้งที่หอบจนตัวโยน

พวงแก้มอ่อนใสของโปรดปรานแดงซ่าน รอยชอกช้ำเริ่มมองเห็นเป็นจ้ำรอบปากและลำคอ เขาดันทรวงอกเธอขึ้นหลุบสายตามองยอดเล็กใต้นิ้วหัวแม่มือก่อนจะขยับนิ้วชี้เข้าหาบีบเบา ๆ