로그인공유
11
게시일:
2026-06-20 01:14:00ตอนเช้านั้นคริมาสะดุ้งตื่นขึ้นมาแล้วพบว่าเธออยู่ในอ้อมแขนของกริชดนัย ฉะนั้นเรื่องเมื่อคืนไม่ใช่ความฝันแน่นอน
เธอปิดปากตัวเองไว้ได้ทันก่อนจะอุทานอะไรออกมาให้เขาได้ตกใจตื่น เธอจะต้องชิงหนีก่อนที่เขาจะตื่นขึ้นมา คริมาค่อยๆ ดึงท่อนแขนที่พาดเอวบางของตัวเองออกอย่างช้าๆ เรียกได้ว่าถึงกับกลั้นใจทำ เพราะเกรงว่าเสียงหายใจของตัวเองจะทำให้เขาตื่น
เธอค่อยๆ ย่องลงจากเตียง...พรูลมหายใจออกมาเมื่อพ้นจากเตียงเขาแล้ว...
“เช้านี้อาอยากกินขนมปังปิ้งกรอบๆ จัดการให้หน่อยสิ”
เสียงทุ้มที่ดังขึ้นไล่หลังเมื่อเธอก้าวลงจากเตียงเล่นเอาคริมาสะดุ้งขึ้นสุดตัว อาการของเธอทำให้กริชดนัยเกือบจะหัวเราะออกมา แต่ชักสีหน้าไว้ได้ทัน นัยน์ตาคมกริบเป็นประกายระยับ...นัยน์ตาของเขามันซ่อนความรู้สึกไม่ได้
“เอ่อ คะ ค่ะ”
คริมาขานรับทั้งที่ไม่ยอมมองเขา แล้วเดินก้าวยาวๆ ออกไปจากห้องเขา กริชดนัยเมื่อพ้นร่างบางนั้นแล้ว ก็ถอนใจออกมาบ้าง สีหน้าเคร่งขรึมคลายลง ริมฝีปากของเขายกเป็นรอยยิ้มอย่างลืมตัว...
รู้ตัวอีกทีก็เมื่อส่องกระจกตอนแปรงฟันล้างหน้า...ว่าเขากำลังยิ้ม เขาขมวดคิ้วใส่เงาสะท้อนนั่น พร้อมกับเอ่ยเสียงดุๆ ใส่ตัวเอง
“ยิ้มทำห่าอะไร?”
นั่นสิเขาจะยิ้มทำไมกัน...
คำถามที่ไม่มีคำตอบ สำหรับคนที่หลอกตัวเองอย่างกริชดนัย
เมื่อคืนนี้เธอทำให้เขาปวดหนึบทั้งคืน จนแทบไม่ได้นอน ขอบตาของเขาเป็นวงคล้ำเล็กน้อย เขานึกโทษเธอนั่นแหละ ที่เย้ายวนใจนัก ยั่วใจจนเขาอารมณ์เตลิด แต่ดันไม่กล้าทำอะไรเพราะเกรงว่าเธอจะตื่นกลัวจนเป็นลมเป็นแล้งไปอีก
ใจอ่อนซะอย่างนั้นนะ ไอ้กริช ไหนบอกว่าจะร้าย...จะแรง จะทำน้องให้สาสม แต่ไหงดันใจอ่อนใจบาง สงสารไปเสีย
คืนนี้แหละ เขาจะจับเธอมาชำระให้หายแค้น...
คืนนี้เขาจะไม่ใจอ่อนอีกต่อไป
เขาย้ำบอกตัวเองขณะที่ทำธุระส่วนตัวเรียบร้อย เปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นชุดทำงาน แล้วเดินลงมาชั้นล่าง คริมาที่สวมชุดเดรสสีดำเป็นผ้าลูกไม้ทั้งตัว คอปาด แขนยาวถึงข้อศอก ตัวชุดเข้ารูปและบานออก แบบของชุดที่สุดเรียบร้อยของคริมา ปิดเกือบทั้งตัวนั้น ดันทำให้เขารู้สึกว่าเธอเซ็กซี่เหลือเกิน...สวย คลาสสิค และเร้าอารมณ์
ความรู้สึกนั้นถูกกดข่มลงไป เมื่อเธอเอ่ยเปรยทักทายเขาขึ้น
“อากริชจะเอาแยมไหมคะ? วี่ปิ้งขนมปังไว้สี่แผ่น กับไข่ดาว...มีไส้กรอกเยอรมัน จะให้ทำอะไรเพิ่มไหมคะ”
“เอาแยมส้ม กาแฟดำด้วย อ้อ...ขอไข่ลวกอาสักสี่ใบด้วยสิ”
“ค่ะ...” เธอมองสบตาเขาตอนเขาขอเพิ่มไข่ลวก กริชดนัยมองสบตาเธอ แล้วเขาก็ขยิบตาให้เธอ พร้อมกับเอ่ยหน้าตาย
“อาว่าจะบำรุงร่างกายด้วยโปรตีนหนักๆ สักหน่อย เผื่อคืนนี้จะต้องใช้แรงเยอะ”
คำพูดของเขาทำให้คริมาหน้าแดงขึ้นทันที เธอรีบหลบสายตาเขา แล้วลุกขึ้นไปทำตามที่เขาขอ ทำไปก็มือไม้สั่นไปด้วย เพราะดันนึกเตลิดไปถึงเรื่องที่จะเกิดคืนนี้...
เมื่อคืนนี้เธอได้รับความกรุณาจากเขาที่ไม่หักหาญ
แต่...
ค่ำคืนที่กำลังจะมาถึงนี้ เขาจะให้ความกรุณาเธออีกไหมหนอ
“วี่เองก็ควรจะต้องโด๊ปเหมือนกันนะ เดี๋ยวเป็นลมเป็นแล้งไปอีก”
คำพูดของเขาทำให้เธอแทบจะทำไข่หล่นตกจากมือ
คริมายังคงคิด และ คิด วนอยู่กับเรื่องข้อเสนอของกริชดนัย เกี่ยวกับคืนนี้...ซึ่งดูแล้วเขาคงจะไม่กรุณาเธออีก แล้วเธอก็คงจะไม่เป็นลมไปอีก...แล้วเธอจะหลีกหนีเขาโดยละม่อม หรือสมยอมเขา คงจะต้องอย่างหลัง แล้วทำยังไงให้เธอไม่กลัวเขาดีนะ
เขาเหมือนจะให้เวลาเธอ ด้วยการบอกกับเธอว่าเขาจะไปธุระเจอกันที่บ้านเลยก็แล้วกัน ส่วนงานในวันนี้ถ้าด่วนจริงๆ ก็ส่งไลน์หาเขาได้ แล้วก็รวบรวมไว้วันจันทร์ค่อยมาทำงานกันต่อ
วันนี้เป็นวันศุกร์ พรุ่งนี้เป็นวันหยุดบริษัทและต่อด้วยวันหยุดของราชการ ที่บริษัทของเธอมีกำหนดหยุดด้วย
ก่อนออกไปกริชดนัยเล่นทิ้งท้ายคำพูดไว้ มันทำให้เธอล่กและไม่อยากกลับไปบ้านเย็นนี้เลยจริงๆ
‘เจอกันที่บ้าน มันมีวันหยุดติดกันอีกสามวันสินะ เสาร์ อาทิตย์ จันทร์ อืม...เราสองคนอาจจะไม่ได้ออกจากห้อง วี่ก็ให้เด็กจัดการส่งข้าวส่งน้ำด้วยล่ะ วี่คงจะไปทำหน้าที่แม่ครัวไม่ได้ เพราะต้องทำหน้าที่อย่างอื่นแทน’
งื้อ...
ใจคอจะไม่ให้เธอลงจากเตียงเลยเหรอ
แล้วเขาจะทำอะไรนักหนาเล่า
คิดไปก็ทั้งเขิน ทั้งกลัว ทั้งสารพัด จนทำงานไม่ค่อยรู้เรื่อง เบลอไปหมด เครียดจนกินอาหารกลางวันไม่ลง
ยัยวี่เป็นยังไงบ้าง
เสียงไลน์และข้อความที่เด้งขึ้นมาทางป๊อบอัพ ทำให้เธอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาแล้วเปิดหน้าจอไลน์ พร้อมกับพิมพ์ข้อความตอบกลับเพื่อนรัก
ก็สบายดี ฟ้ากลับมาแล้วเหรอ
ยังเลย เราไม่ได้ติดต่อใครเลย เรารู้ข่าวพ่อเลี้ยงกับแม่ของวี่แล้ว เพิ่งจะมีเน็ตนี่แหละ เราเสียใจมากที่ไม่ได้ไปอยู่ข้างๆ วี่ แต่พ่อบอกว่าพ่อช่วยวี่จัดการพวกเรื่องงานแล้ว ก็เลยเบาใจไปนิดหนึ่ง พ่อด่าเราใหญ่อะ ที่หนีไปปีนเขาอับสัญญาณแบบนั้น วันหลังไม่ให้ทำแล้วด้วย
เราต้องขอบคุณคุณวีให้มากๆ นั่นแหละ ที่ช่วยเราอีกทางหนึ่ง ไม่อย่างนั้นเราคงจะทำอะไรไม่ถูก ทุกอย่างกะทันหันไปหมด ฟ้าจะกลับมาเมื่อไหร่
เดือนหน้า เดี๋ยวเราจะพาวี่ไปทำบุญนะ ร้อยวันของงานพวกท่าน เราจะไปช่วย อยากโทรใจจะขาด แต่ว่าสัญญาณเน็ตแบบนี้ไม่น่ารอดแหละ รอเราเข้าเมืองแป๊บ เดี๋ยวจะโทรไปคุยจุกๆ หนักๆ
จ้ะ (พร้อมส่งสติ๊กเกอร์หัวใจ)
ทางนั้นส่งสติ๊กเกอร์กลับมาเป็นรูปหัวใจเช่นกัน เพื่อนรักติดต่อมาในตอนแรก คนที่พะวงคิดกับเรื่องหนักอก เกือบแล้วที่จะพิมพ์ข้อความขอคำปรึกษาไป แต่เรื่องแบบนี้เธอจะพูดมากไปมันก็คงจะไม่ดี เธอมีทางเลือกอะไรอีกเล่า นอกจากจำนนต่อเขา
เลือกวิธีที่จะทำให้เธอเครียดน้อยที่สุดดีกว่า...
คริมาตัดสินใจแบบนั้น แล้วพอเลิกงานเธอก็แวะร้านสะดวกซื้อก่อนจะถึงบ้าน แวะซื้อบางสิ่งที่เธอเห็นว่ามันคือตัวช่วย
최신 챕터
ใจบาง 36
“เรื่องอะไร แอบมีอะไรโกหกอาไม่สารภาพอีกหรือเปล่า? วี่แอบไปรักใคร”เขาแกล้งว่า คริมาย่นจมูกน้อย แล้วเอ่ยพึมพำเบาๆ “วี่จะไปรักใครได้อีกล่ะคะ นอกจาก...”“นอกจากอาหรือเปล่าครับ”คริมามองสบตาเขา แล้วก็หน้าแดงก่ำ เธอไม่พูดตอบ แต่ซุกหน้ากับอกเขา ทำท่าจะไม่พูดต่อเอาเสียดื้อๆ กริชดนัยหัวเราะหึๆ น้องปากแข็ง...ทั้งที่ถ้าเกิดว่าอ้อนเขาบ่อยๆ บอกรักเขาบ่อยๆ คนมีใจอยู่แล้วอย่างกริชดนัยคงไม่วายบอกรักตอบไปหรอก แต่นี่...ไม่ใช่เลยถ้าเกิดว่าคริมาเหมือนแม่จริงๆ เธอคงไม่เป็นแบบนี้ลูกไม้ไกลต้น...อาจจะเพราะการถูกหล่อหลอมมากระมัง อาจจะเพราะความคิดอ่านไม่ได้ถูกมารดาครอบงำ ทำให้คริมาเป็นลูกไม้ ที่ถูกลมแห่งความดีพัดไปไกลต้นไม้อย่างพัดชา“อื้อ...ทำไมเงียบล่ะ ไหนบอกว่ามีเรื่องอะไรจะคุยด้วย ตกลงว่าจะสารภาพอะไร”“มันไม่ใช่สารภาพ มันเป็นเรื่องที่วี่ไม่เคยพูดกับอากริชมากกว่า เป็นเรื่องที่วี่ไม่มีโอกาสได้พูด...ไม่รู้ว่าอากริชจะมองว่าวี่แก้ตัวไหม แต่...วี่รู้ว่าอากริชโกรธเกลียดวี่เพราะเรื่องนี้ เรื่องเมื่อหกปีที่แล้ว”“ไหนพูดสิ” เขาจะให้เธอพูดให้ฟังให้หมด ก่อนจะบอกว่าจริงๆ แล้วเขาไม่เหลือความโกรธและเกลียด
ใจบาง 35
คริมาหันมามองเพื่อน สีหน้าของเธอไม่สู้ดีเลย ฟ้ารุ้งถอนใจเฮือกก่อนจะแตะแขนเพื่อนรักอย่างให้กำลังใจ“เติมสักสามขวดไหมล่ะยัยวี่จะได้กล้าเข้าบ้าน”“ไม่ต้องถึงขนาดนั้นหรอก...หรือ...ก็ดีนะ เราควรย้อมใจ...”“ยัยวี่เอ๊ย!” ฟ้ารุ้งจับหน้าเพื่อนแล้วตบแก้มเพื่อนรักเบาๆ ตอนนี้คริมาเหมือนกำลังจะร้องไห้อยู่แล้ว“ทั้งรักทั้งกลัวเค้าสินะ เราน่ะ”“อากริชเสียงดุมากเลย ตอนเราโทรบอกว่าจะให้ฟ้ามาส่ง...แล้วก็บอกว่าให้เรารีบกลับมา มีเรื่องจะต้องคุยกัน”“นี่...ยัยวี่ฉันจะแนะนำอะไรเธอ แบบที่ทำให้อีตาอากริชนั่นหายเคือง ทำตามเรานะรับรองว่าหายชัวร์”“ทำยังไง” คริมาทำตาปริบๆ ฟ้ารุ้งยิ้มทะเล้นก่อนจะกระซิบเสียงพร่าข้างหูเพื่อน“ก็จับอากริชของเธอขึงพืด จัดหนักเสียเลยไง ใช้เซ็กซ์ละลายพฤติกรรมสิยัยวี่”“โอ๊ย...” คริมาผลักเพื่อน ฟ้ารุ้งหัวเราะชอบใจ แล้วเอื้อมไปหยิบเอาถุงขนมที่แวะซื้อก่อนเข้าบ้าน ยัดใส่มือเพื่อน พร้อมกับเอ่ยสำทับ“เอ้า...เอาของหวานให้ตาอากริชนั่นกิน ของหวานจะทำให้อารมณ์ดี เสร็จแล้วก็...” ว่าแล้วก็หัวเราะคิกคัก คริมาสั่นหน้า หน้าของเธอแดงก่ำ “อื้อ...ไม่เอา”“เอาเหอะ...อิอิอิ เราไปก่อนล่ะย
ใจบาง 34
ปาร์ตี้ละลายพฤติกรรมของสองสาว คือเครื่องดื่มค็อกเทลสีสวย แอลกอฮอล์ 5% และผัดบะหมี่กึ่งสำเร็จรูป ขนมกรุบกรอบ คริมาที่เหมือนคนหนีแบบเร่งด่วนมา เลยไม่ได้เตรียมอะไรมาเลย นอกจากกระเป๋าสะพายใบที่เธอใช้ไปมหาวิทยาลัยประจำ โน้ตบุ๊ค เสื้อผ้าอะไรก็ลืมหอบหิ้วมา ตอบไลน์กริชดนัยแล้วเธอก็ปิดโทรศัพท์ เพราะฟ้ารุ้งสั่งให้ปิด ทางนั้นจะได้คิดว่าเธอนอนแล้ว เดี๋ยวตามเช็คอีกแล้วก็จะเห็นว่าฟ้ารุ้งชวนคริมาปาร์ตี้ จะพากันเดือดร้อนเอา“ปิดแหละดี เดี๋ยวอากริชของเธอจะเช็ค เห็นเราปาร์ตี้กินค็อกเทลกัน หนหน้าจะไม่ให้เธอมาอีก จริงสิไหนๆ ก็ไหนๆ ถ้าเหล้าหมด ไปร้านแถวนี้ไหมอะยัยวี่”“ไม่สิ...อะไรกันน่ะยัยฟ้า มาชวนเที่ยวเสียอย่างนั้นแหละ รู้นี่ว่าเราไม่ชอบเที่ยว”“ไปเสียหน่อยจะเป็นอะไร เราจะได้นัดพ่อออกมาด้วย”ฟ้ารุ้งยังไม่ลืมหรอกเรื่องสนับสนุนพ่อให้กับเพื่อน “หืม? คุณวีน่ะเหรอ”“ก็เออสิยะ พ่อเราน่ะยังเฟียสอยู่นะยัยวี่ เธอเห็นว่าพ่อเราแก่เหรอ”ลองถามแบบเลียบๆ เคียงๆ ดู เพื่อนรักเพียงแค่หัวเราะ...เอาเหอะ โอกาสยังมีอีกมาก ค่อยๆ เขยิบเอาก็ได้ เดี๋ยวเพื่อนรักจะตกใจ“ไม่แก่หรอก พ่อของฟ้าอะยังหนุ่ม ยังหล่ออยู่เลย”“
ใจบาง 33
ทนายจารึกสังเกตเห็นสิ่งผิดปรกติระหว่างสองหนุ่มสาวมากมายระหว่างมื้ออาหารเย็นและการสนทนา อาชีพทนายทำให้เขาได้คลุกคลีกับคนหลายประเภท และมีจิตวิทยาในการสังเกตคน ฉะนั้นพิรุธของสองหนุ่มสาวที่แสดงออก ก็ทำให้เขารู้แจ่มชัดว่าสิ่งที่เขาสังหรณ์ไว้เกี่ยวกับกริชดนัยและคริมา คงจะเป็นความจริงเป็นแน่แท้ด้วยอายุอานามก็...ถือว่าเหมาะสมแม้ฝ่ายหญิงจะยังอายุน้อย และเขาก็อยากให้คริมาเรียนให้จบก่อน เขากำลังคิดหาข้อแก้ตัวสวยๆ ไว้ให้กับคนทั้งสอง ถ้าเกิดว่าวันหนึ่งมีงานวิวาห์เกิดขึ้นมา“หนูวี่...ขอบใจมากนะสำหรับอาหารอร่อยๆ มื้อนี้ แล้ว...ยังไงก็เอาสิ่งที่ลุงพูดบอก ไปทำดูล่ะ” ทนายจารึกเอ่ยย้ำก่อนจะขึ้นรถ คริมาพึมพำรับคำ แล้วก้มหน้า...กริชดนัยยืนอยู่ข้างๆ เธอ นึกสงสัยว่าทนายจารึกพูดอะไรกับคริมา “กลับก่อนนะครับคุณกริช ฝากดูแลหนูวี่ด้วย ป้องกันด้วยก็ดีนะครับ ผมอยากจะให้หนูวี่เรียนให้จบก่อน”ประโยคหลังเอ่ย พร้อมกับขยิบตาให้ เล่นเอากริชดนัยและคริมาสะดุ้ง แล้วพากันเสมองไปทางอื่น ทนายจารึกหัวเราะขึ้นเบาๆ แล้วปิดประตูรถ ก่อนจะขับรถออกไปจากบ้านคืนนั้น...คริมานั้นว้าวุ่นเรื่องที่แหวนของขวัญจากเขา ไม่ได้อยู่บนนิ
ใจบาง 32
วันนี้คริมา มาทำงานกับกริชดนัยเพราะเขาลากเธอมาด้วย เนื่องจากที่มหาวิทยาลัยของเธอหยุด เขาบอกว่าขืนไม่พามา เดี๋ยวเพื่อนซี้ของเธอก็จะมาพรากเธอไปจากเขาอีกดูใช้คำเข้า แล้วไหนจะการถูกเอาอกเอาใจอย่างคาดไม่ถึงจากเขา ของขวัญจากเขา...คริมากรีดนิ้วประกายเพชรส่องแสงวูบวาบบนนิ้วนางด้านซ้ายของเธอคนส่วนมากมักจะใส่แหวนแต่งงานหรือแหวนแทนใจจากคนรักไว้ที่นิ้วนี้เขา...คิดอย่างไรถึงได้สวมให้กับเธอที่นิ้วนี้คำถาม...ที่มีคำตอบในใจคนถามอยู่สองอย่าง“น้องวี่คะ เที่ยงนี้ไปกินข้าวด้วยกันไหมคะ บอสน่าจะกลับมาบ่ายบอกว่ายังไม่เสร็จธุระน่ะค่ะ” เสียงทักทำให้หญิงสาวที่กำลังจมกับภวังค์ของตนเองสะดุ้งเล็กน้อย แล้วหันไปยิ้มให้กับต้นเสียง เลขานุการสาวของกริชดนัยนั่นเองเธอขานรับ รัชนีจึงมาทรุดนั่งข้างๆ อยากจะชวนหญิงสาวคุย ตาสะดุดเห็นตรงแหวนวงสวย ก็อุทานออกมา“แหวนสวยจังนะคะน้องวี่ ซื้อใหม่หรือคะ”“เอ่อ...” คริมาหน้าแดงนิดๆ จะอย่างไรเธอก็ยังรักษาคำสัญญาที่เขาตั้งเงื่อนไขไว้อย่างจริงจัง แม้ว่าตอนนี้พอจะมีคนระแคะระคายแล้ว ว่าเธอกับกริชดนัยไม่ใช่แค่อาเลี้ยงกับหลานสาวปรกติแน่นอน คนในบ้านแหละที่สังเกตเห็น และเพื่
ใจบาง 31
กริชดนัยสังเกตได้ถึงความแปลกบางอย่าง คือทุกครั้งที่เขาไปรับคริมาในตอนเย็นเพื่อกลับบ้าน ฟ้ารุ้งกับบิดาของหล่อนก็จะรออยู่ด้วย และมักจะชักชวนพวกเขาไปรับประทานอาหารเย็นด้วยกันเกือบทุกวัน บางวันขนาดว่าเขาปฏิเสธ สองพ่อลูกนั่นก็จะยังตามมาที่บ้านของพวกเขาวีรพลดูสนิทสนมกับคริมามาก มากจนชักจะเกินไปในสายตาของเขาไอ้จะห้ามโต้งๆ ว่าไม่ต้องมาวุ่นวายกับเธอ เขาจะห้ามได้ที่ไหนกัน เพราะลูกสาวของวีรพลเป็นเพื่อนรักกับคริมา สองคนเรียนด้วยกันก็ต้องเจอกันเป็นปรกติ แต่ที่เริ่มไม่ปรกติ คือในวันหยุดสองพ่อลูกนั่นก็มารับคริมาของเขาออกไปข้างนอกเรื่อยยามสนทนากัน บางทีเขาลองเปรยถาม คริมาก็จะเล่าเรื่องราวต่างๆ ให้ฟังว่าไปทำอะไรมาบ้าง มันยิ่งทำให้เขายิ่งรู้สึกผิดปรกติไอ้หมอนั่นคิดอะไรกับคริมาของเขาแน่นอน แถมเด็กฟ้ารุ้งดูจะสนับสนุนพ่อสุดตัวเสียด้วย“นั่นสร้อยอะไรหรือวี่” เขาทักขณะที่นอนกอดเธอ...ปรกติแล้วคริมาไม่ค่อยใส่เครื่องประดับ มีแค่แหวนที่นิ้วกลางวงเดียวและสร้อยแขนที่เป็นสร้อยทองเส้นเล็กติดตัวที่เขาเห็นตลอด วันนี้เธอมีสร้อยคอสีเงินและห้อยจี้เพชรเม็ดเล็กเป็นรูปหัวใจ ดูแล้วน่าจะเป็นของแท้อยู่บนลำคอขาวผ่อง
다른 추천
ภรรยาในนาม
ชะนีติดมันส์279.7K 조회수คุณหมอสุดปัง! หย่าก่อนไม่รอแล้วนะ
หลิวหลีเสวียเสวี่ย711.9K 조회수เจ้านายสายฟ้าแลบ
เจ้าเหมียวแวววาว94.4K 조회수พ่ายรักคุณสามี
ราชินีหิมะ125.9K 조회수สยบรักพี่ชายข้างบ้าน
blue parrot 48 조회수พิศวาสรักเมียทาส
ปลายทางฝัน12 조회수หย่าสามีชั่วเพื่อเป็นตัวท็อป
สิบสามธันวา / กวีสีรุ้ง61 조회수รักต้องห้ามกับเพื่อนสนิทของพ่อฉัน
Michelle Chiemela19 조회수
