Teilen

5

last update Veröffentlichungsdatum: 20.06.2026 01:10:52

“อร่อยเหมือนเดิมเลยจ้ะ หนูวี่ ขอบคุณมากสำหรับอาหารมื้ออร่อยๆ แล้วก็สำหรับของฝากด้วย”

ทนายจารึกเอ่ยบอกกับคนที่มาส่งเขาถึงรถ หลังจากรับประทานอาหารเย็นเสร็จแล้วที่บ้านของครอบครัวสิทธา นอกจากอาหารเย็นแล้วก็ยังมีขนมบัวลอยแสนอร่อยให้รับประทานจนอิ่มหนำ คริมาแบ่งอาหารส่วนหนึ่งที่เธอทำไว้มากใส่กล่องให้เขาเอาไปฝากคนที่บ้านด้วย เธอเอาไว้ตรงเบาะหลังให้กับเขาอย่างเรียบร้อย แล้วปิดประตูรถให้เขา ทนายจารึกมองเธออย่างชอบใจกับกิริยาละมุนแช่มช้อยของคริมา เธอเป็นคนบุคลิกดี หน้าตาสวยน่ารัก พูดจาเพราะ และทำงานเก่ง คริมาโตขึ้นมากและเป็นผู้หญิงที่มีคุณภาพคนหนึ่งเลยทีเดียว

ผู้หญิงแบบนี้ ถ้าผู้ชายคนไหนได้ไปเป็นภรรยา คงจะเสริมส่งชีวิตให้ดีงาม

ลูกไม้ไกลต้น

เขาใช้คำนี้กับคริมาได้โดยแท้

“ถ้าอยากกินอีก ก็บอกนะคะ เดี๋ยววี่จะทำแล้วให้ลุงพวงเอาไปให้ที่สำนักงานค่ะ”

เธอว่า สำนักงานกฎหมายของจารึกตั้งอยู่ใกล้กับบริษัท

“อดทนนะครับ”

เสียงทุ้มอ่อนโยนเอ่ยเปรยขึ้น คริมามองคนพูดแล้วกะพริบตา มือของทนายจารึกเอื้อมลูบศีรษะของเธอ สัมผัสนั้นทำให้คริมาถึงกับน้ำตาคลอ เธอมองสบตากับเขาแล้วพยักหน้า

“ค่ะ...”

“อดทนกับคุณกริช อดทนที่จะทำความดีต่อไปนะครับคุณวี่ ผมเชื่อนะครับ ว่าคุณกริชจะมองเห็นสิ่งนั้น มองเห็นเนื้อแท้ของคุณวี่”

“ค่ะ”

เสียงนั้นเครือสั่น น้ำตาทำท่าจะหยดลงมา จารึกส่งผ้าเช็ดหน้าที่เขามักจะพกเสมอติดตัวให้เธอเช็ดน้ำตา แล้วเอ่ยบอกยกให้เมื่อเธอทำท่าจะส่งมันคืน

“เก็บไว้นะครับ แล้วก็เก็บน้ำตาไว้ ต่อไปนี้ยิ้มเยอะๆ ครับคุณวี่ เวลาแห่งความเศร้ามันผ่านไปแล้วครับ”

“ค่ะ”

รับคำสั้นๆ แล้วกำผ้าเช็ดหน้าของเขาไว้ พร้อมกับยกมือไหว้ลา ทนายความหนุ่มใหญ่มองไปทางชั้นสองของบ้าน กริชดนัยที่พอรับประทานอาหารเย็นแล้ว ก็ขอตัวกลับขึ้นไปบนห้อง พร้อมกับถอนใจน้อยๆ แล้วเอ่ยลาสาวน้อยที่มาส่งเขา

คริมามองรถของทนายจารึกจนลับตา เธอเอาผ้าเช็ดหน้าที่เขาให้ใส่กระเป๋ากางเกงไว้ แล้วเดินกลับเข้าไปด้านในบ้าน เพื่อดูแลความเรียบร้อยประจำวัน ก่อนจะขึ้นห้องของตัวเองเพื่อพักผ่อน

อดทนกับกริชดนัย อดทนที่จะทำความดี

ทนายจารึกสอนเธอไว้แบบนั้น

เธอล้วงผ้าเช็ดหน้าของเขาออกมาจากกระเป๋า วางมันไว้ตรงโต๊ะตรงข้างหัวเตียง แล้วมองมัน คำสอนนั้นยังก้องวนไปมาในสมองของเธอ

เธอจะอดทน

คริมาบอกย้ำกับตนเอง

และยิ้มให้กับผ้าเช็ดหน้าของจารึก

เธอสัญญาว่าเธอจะไม่ร้องไห้ และต่อไปนี้เธอจะยิ้มให้กับกริชดนัยในทุกวัน ทำดีกับเขาในทุกวัน เขาอาจจะยกโทษให้เธอได้บ้าง กับสิ่งที่เธอทำลงไป

เธอทำ?

จนถึงตอนนี้คริมาก็ยังเฝ้าถามตนเอง ว่าเรื่องคืนนั้น คืนที่เธอถูกกล่าวโทษ เขาถูกกล่าวโทษ ใครกันแน่ที่เป็นคนทำ ใครกันแน่ที่เป็นคนผิด

ช่างเถอะ ทุกคำตอบคริมานั้นรู้ดีอยู่แก่ใจ ว่าจริงๆ แล้ว คนผิดนั้นคือใคร...

Lies dieses Buch weiterhin kostenlos
Code scannen, um die App herunterzuladen

Aktuellstes Kapitel

  • ใจบาง   36

    “เรื่องอะไร แอบมีอะไรโกหกอาไม่สารภาพอีกหรือเปล่า? วี่แอบไปรักใคร”เขาแกล้งว่า คริมาย่นจมูกน้อย แล้วเอ่ยพึมพำเบาๆ ​“วี่จะไปรักใครได้อีกล่ะคะ นอกจาก...”​“นอกจากอาหรือเปล่าครับ”คริมามองสบตาเขา แล้วก็หน้าแดงก่ำ เธอไม่พูดตอบ แต่ซุกหน้ากับอกเขา ทำท่าจะไม่พูดต่อเอาเสียดื้อๆ ​กริชดนัยหัวเราะหึๆ น้องปากแข็ง...ทั้งที่ถ้าเกิดว่าอ้อนเขาบ่อยๆ บอกรักเขาบ่อยๆ คนมีใจอยู่แล้วอย่างกริชดนัยคงไม่วายบอกรักตอบไปหรอก แต่นี่...ไม่ใช่เลย​ถ้าเกิดว่าคริมาเหมือนแม่จริงๆ เธอคงไม่เป็นแบบนี้​ลูกไม้ไกลต้น...อาจจะเพราะการถูกหล่อหลอมมากระมัง อาจจะเพราะความคิดอ่านไม่ได้ถูกมารดาครอบงำ ทำให้คริมาเป็นลูกไม้ ที่ถูกลมแห่งความดีพัดไปไกลต้นไม้อย่างพัดชา​“อื้อ...ทำไมเงียบล่ะ ไหนบอกว่ามีเรื่องอะไรจะคุยด้วย ตกลงว่าจะสารภาพอะไร”​​“มันไม่ใช่สารภาพ มันเป็นเรื่องที่วี่ไม่เคยพูดกับอากริชมากกว่า เป็นเรื่องที่วี่ไม่มีโอกาสได้พูด...ไม่รู้ว่าอากริชจะมองว่าวี่แก้ตัวไหม แต่...วี่รู้ว่าอากริชโกรธเกลียดวี่เพราะเรื่องนี้ เรื่องเมื่อหกปีที่แล้ว”​“ไหนพูดสิ” ​เขาจะให้เธอพูดให้ฟังให้หมด ก่อนจะบอกว่าจริงๆ แล้วเขาไม่เหลือความโกรธและเกลียด

  • ใจบาง   35

    คริมาหันมามองเพื่อน สีหน้าของเธอไม่สู้ดีเลย ฟ้ารุ้งถอนใจเฮือกก่อนจะแตะแขนเพื่อนรักอย่างให้กำลังใจ​“เติมสักสามขวดไหมล่ะยัยวี่จะได้กล้าเข้าบ้าน”​“ไม่ต้องถึงขนาดนั้นหรอก...หรือ...ก็ดีนะ เราควรย้อมใจ...”​“ยัยวี่เอ๊ย!” ฟ้ารุ้งจับหน้าเพื่อนแล้วตบแก้มเพื่อนรักเบาๆ ตอนนี้คริมาเหมือนกำลังจะร้องไห้อยู่แล้ว​“ทั้งรักทั้งกลัวเค้าสินะ เราน่ะ”​“อากริชเสียงดุมากเลย ตอนเราโทรบอกว่าจะให้ฟ้ามาส่ง...แล้วก็บอกว่าให้เรารีบกลับมา มีเรื่องจะต้องคุยกัน”​“นี่...ยัยวี่ฉันจะแนะนำอะไรเธอ แบบที่ทำให้อีตาอากริชนั่นหายเคือง ทำตามเรานะรับรองว่าหายชัวร์”​“ทำยังไง” คริมาทำตาปริบๆ ฟ้ารุ้งยิ้มทะเล้นก่อนจะกระซิบเสียงพร่าข้างหูเพื่อน​“ก็จับอากริชของเธอขึงพืด จัดหนักเสียเลยไง ใช้เซ็กซ์ละลายพฤติกรรมสิยัยวี่”​“โอ๊ย...” คริมาผลักเพื่อน ฟ้ารุ้งหัวเราะชอบใจ แล้วเอื้อมไปหยิบเอาถุงขนมที่แวะซื้อก่อนเข้าบ้าน ยัดใส่มือเพื่อน พร้อมกับเอ่ยสำทับ​“เอ้า...เอาของหวานให้ตาอากริชนั่นกิน ของหวานจะทำให้อารมณ์ดี เสร็จแล้วก็...” ว่าแล้วก็หัวเราะคิกคัก คริมาสั่นหน้า หน้าของเธอแดงก่ำ ​“อื้อ...ไม่เอา”​“เอาเหอะ...อิอิอิ เราไปก่อนล่ะย

  • ใจบาง   34

    ปาร์ตี้ละลายพฤติกรรมของสองสาว คือเครื่องดื่มค็อกเทลสีสวย แอลกอฮอล์ 5% และผัดบะหมี่กึ่งสำเร็จรูป ขนมกรุบกรอบ ​คริมาที่เหมือนคนหนีแบบเร่งด่วนมา เลยไม่ได้เตรียมอะไรมาเลย นอกจากกระเป๋าสะพายใบที่เธอใช้ไปมหาวิทยาลัยประจำ โน้ตบุ๊ค เสื้อผ้าอะไรก็ลืมหอบหิ้วมา ตอบไลน์กริชดนัยแล้วเธอก็ปิดโทรศัพท์ เพราะฟ้ารุ้งสั่งให้ปิด ทางนั้นจะได้คิดว่าเธอนอนแล้ว เดี๋ยวตามเช็คอีกแล้วก็จะเห็นว่าฟ้ารุ้งชวนคริมาปาร์ตี้ จะพากันเดือดร้อนเอา​“ปิดแหละดี เดี๋ยวอากริชของเธอจะเช็ค เห็นเราปาร์ตี้กินค็อกเทลกัน หนหน้าจะไม่ให้เธอมาอีก จริงสิไหนๆ ก็ไหนๆ ถ้าเหล้าหมด ไปร้านแถวนี้ไหมอะยัยวี่”​“ไม่สิ...อะไรกันน่ะยัยฟ้า มาชวนเที่ยวเสียอย่างนั้นแหละ รู้นี่ว่าเราไม่ชอบเที่ยว”​“ไปเสียหน่อยจะเป็นอะไร เราจะได้นัดพ่อออกมาด้วย”ฟ้ารุ้งยังไม่ลืมหรอกเรื่องสนับสนุนพ่อให้กับเพื่อน ​“หืม? คุณวีน่ะเหรอ”​“ก็เออสิยะ พ่อเราน่ะยังเฟียสอยู่นะยัยวี่ เธอเห็นว่าพ่อเราแก่เหรอ”​ลองถามแบบเลียบๆ เคียงๆ ดู เพื่อนรักเพียงแค่หัวเราะ...เอาเหอะ โอกาสยังมีอีกมาก ค่อยๆ เขยิบเอาก็ได้ เดี๋ยวเพื่อนรักจะตกใจ​“ไม่แก่หรอก พ่อของฟ้าอะยังหนุ่ม ยังหล่ออยู่เลย”​“

  • ใจบาง   33

    ทนายจารึกสังเกตเห็นสิ่งผิดปรกติระหว่างสองหนุ่มสาวมากมายระหว่างมื้ออาหารเย็นและการสนทนา อาชีพทนายทำให้เขาได้คลุกคลีกับคนหลายประเภท และมีจิตวิทยาในการสังเกตคน ฉะนั้นพิรุธของสองหนุ่มสาวที่แสดงออก ก็ทำให้เขารู้แจ่มชัดว่าสิ่งที่เขาสังหรณ์ไว้เกี่ยวกับกริชดนัยและคริมา คงจะเป็นความจริงเป็นแน่แท้​ด้วยอายุอานามก็...ถือว่าเหมาะสมแม้ฝ่ายหญิงจะยังอายุน้อย และเขาก็อยากให้คริมาเรียนให้จบก่อน เขากำลังคิดหาข้อแก้ตัวสวยๆ ไว้ให้กับคนทั้งสอง ถ้าเกิดว่าวันหนึ่งมีงานวิวาห์เกิดขึ้นมา​“หนูวี่...ขอบใจมากนะสำหรับอาหารอร่อยๆ มื้อนี้ แล้ว...ยังไงก็เอาสิ่งที่ลุงพูดบอก ไปทำดูล่ะ” ทนายจารึกเอ่ยย้ำก่อนจะขึ้นรถ คริมาพึมพำรับคำ แล้วก้มหน้า...กริชดนัยยืนอยู่ข้างๆ เธอ นึกสงสัยว่าทนายจารึกพูดอะไรกับคริมา ​“กลับก่อนนะครับคุณกริช ฝากดูแลหนูวี่ด้วย ป้องกันด้วยก็ดีนะครับ ผมอยากจะให้หนูวี่เรียนให้จบก่อน”ประโยคหลังเอ่ย พร้อมกับขยิบตาให้ เล่นเอากริชดนัยและคริมาสะดุ้ง แล้วพากันเสมองไปทางอื่น ทนายจารึกหัวเราะขึ้นเบาๆ แล้วปิดประตูรถ ก่อนจะขับรถออกไปจากบ้าน​คืนนั้น...​คริมานั้นว้าวุ่นเรื่องที่แหวนของขวัญจากเขา ไม่ได้อยู่บนนิ

  • ใจบาง   32

    วันนี้คริมา มาทำงานกับกริชดนัยเพราะเขาลากเธอมาด้วย เนื่องจากที่มหาวิทยาลัยของเธอหยุด เขาบอกว่าขืนไม่พามา เดี๋ยวเพื่อนซี้ของเธอก็จะมาพรากเธอไปจากเขาอีก​ดูใช้คำเข้า แล้วไหนจะการถูกเอาอกเอาใจอย่างคาดไม่ถึงจากเขา ของขวัญจากเขา...​คริมากรีดนิ้วประกายเพชรส่องแสงวูบวาบบนนิ้วนางด้านซ้ายของเธอ​คนส่วนมากมักจะใส่แหวนแต่งงานหรือแหวนแทนใจจากคนรักไว้ที่นิ้วนี้​เขา...คิดอย่างไรถึงได้สวมให้กับเธอที่นิ้วนี้​คำถาม...ที่มีคำตอบในใจคนถามอยู่สองอย่าง​“น้องวี่คะ เที่ยงนี้ไปกินข้าวด้วยกันไหมคะ บอสน่าจะกลับมาบ่ายบอกว่ายังไม่เสร็จธุระน่ะค่ะ” ​เสียงทักทำให้หญิงสาวที่กำลังจมกับภวังค์ของตนเองสะดุ้งเล็กน้อย แล้วหันไปยิ้มให้กับต้นเสียง เลขานุการสาวของกริชดนัยนั่นเอง​เธอขานรับ รัชนีจึงมาทรุดนั่งข้างๆ อยากจะชวนหญิงสาวคุย ตาสะดุดเห็นตรงแหวนวงสวย ก็อุทานออกมา​“แหวนสวยจังนะคะน้องวี่ ซื้อใหม่หรือคะ”​“เอ่อ...” คริมาหน้าแดงนิดๆ จะอย่างไรเธอก็ยังรักษาคำสัญญาที่เขาตั้งเงื่อนไขไว้อย่างจริงจัง แม้ว่าตอนนี้พอจะมีคนระแคะระคายแล้ว ว่าเธอกับกริชดนัยไม่ใช่แค่อาเลี้ยงกับหลานสาวปรกติแน่นอน คนในบ้านแหละที่สังเกตเห็น และเพื่

  • ใจบาง   31

    กริชดนัยสังเกตได้ถึงความแปลกบางอย่าง คือทุกครั้งที่เขาไปรับคริมาในตอนเย็นเพื่อกลับบ้าน ฟ้ารุ้งกับบิดาของหล่อนก็จะรออยู่ด้วย และมักจะชักชวนพวกเขาไปรับประทานอาหารเย็นด้วยกันเกือบทุกวัน บางวันขนาดว่าเขาปฏิเสธ สองพ่อลูกนั่นก็จะยังตามมาที่บ้านของพวกเขา​วีรพลดูสนิทสนมกับคริมามาก มากจนชักจะเกินไปในสายตาของเขา​ไอ้จะห้ามโต้งๆ ว่าไม่ต้องมาวุ่นวายกับเธอ เขาจะห้ามได้ที่ไหนกัน เพราะลูกสาวของวีรพลเป็นเพื่อนรักกับคริมา สองคนเรียนด้วยกันก็ต้องเจอกันเป็นปรกติ แต่ที่เริ่มไม่ปรกติ คือในวันหยุดสองพ่อลูกนั่นก็มารับคริมาของเขาออกไปข้างนอกเรื่อย​ยามสนทนากัน บางทีเขาลองเปรยถาม คริมาก็จะเล่าเรื่องราวต่างๆ ให้ฟังว่าไปทำอะไรมาบ้าง มันยิ่งทำให้เขายิ่งรู้สึกผิดปรกติ​ไอ้หมอนั่นคิดอะไรกับคริมาของเขาแน่นอน แถมเด็กฟ้ารุ้งดูจะสนับสนุนพ่อสุดตัวเสียด้วย​“นั่นสร้อยอะไรหรือวี่” ​เขาทักขณะที่นอนกอดเธอ...ปรกติแล้วคริมาไม่ค่อยใส่เครื่องประดับ มีแค่แหวนที่นิ้วกลางวงเดียวและสร้อยแขนที่เป็นสร้อยทองเส้นเล็กติดตัวที่เขาเห็นตลอด วันนี้เธอมีสร้อยคอสีเงินและห้อยจี้เพชรเม็ดเล็กเป็นรูปหัวใจ ดูแล้วน่าจะเป็นของแท้อยู่บนลำคอขาวผ่อง

Weitere Kapitel
Entdecke und lies gute Romane kostenlos
Kostenloser Zugriff auf zahlreiche Romane in der GoodNovel-App. Lade deine Lieblingsbücher herunter und lies jederzeit und überall.
Bücher in der App kostenlos lesen
CODE SCANNEN, UM IN DER APP ZU LESEN
DMCA.com Protection Status