เข้าสู่ระบบแชร์
ตอนที่ 32 แวะมาเยี่ยม
วันที่เผยแพร่:
2026-10-28 14:10:01
บทล่าสุด
ไฉ่เฟิงผู้ช่วยตัวน้อยของมารดา ตอนที่ 48 ความสุขที่แท้จริง (ตอนจบ)
ตอนที่ 48 ความสุขที่แท้จริง (ตอนจบ)รถม้าแล่นผ่านทิวทัศน์ที่คุ้นเคย เมื่อรถม้าเข้าสู่หมู่บ้านเฉิงหลิน ไฉ่เฟิงก็สังเกตเห็นว่ามีบางอย่างแปลกไป ชาวบ้านที่กำลังทำงานในทุ่งนาหรือเดินอยู่ตามถนน ต่างหยุดกิจกรรมของตนและหันมามองรถม้าของพวกเขาด้วยความสนใจ บางคนถึงกับชี้นิ้วและกระซิบกระซาบกัน“ท่านพ่อ ทำไมทุกคนถึงมองพวกเรากันขอรับ?” เสี่ยวหลินถามด้วยความสงสัยเว่ยอู่เซี่ยนมองออกไปนอกหน้าต่างรถม้าและขมวดคิ้ว “ข่าวคงแพร่ไปเร็วกว่าที่คิด”“ข่าวอะไรหรือขอรับ?” ไฉ่เฟิงถาม“ข่าวที่เจ้าได้เข้าเฝ้าฮ่องเต้” ลู่ชิงหว่านตอบแทนสามี “ในหมู่บ้านเล็กๆ อย่างของเรา การที่มีคนได้เข้าเฝ้าฮ่องเต้ถือเป็นเรื่องใหญ่มาก”พอรถม้าเคลื่อนเข้าสู่ถนนที่นำไปสู่บ้านของพวกเขา ไฉ่เฟิงสังเกตเห็นว่ามีผู้คนจำนวนมากยืนรออยู่หน้าบ้าน บ้างก็ถือของขวัญ บ้างก็ถือตะกร้าผลไม้และอาหารเมื่อรถม้าหยุดลงหน้าบ้าน ชาวบ้านต่างพากันส่งเสียงดีใจและเบียดเสียดกันเข้ามาใกล้ เว่ยอู่เซี่ยนลงจากรถม้าก่อน ตามด้วยลู่ชิงหว่าน และสุดท้ายคือไฉ่เฟิงทันทีที่ไฉ่เฟิงปรากฏตัว เสียงฮือฮาก็ดังขึ้นในหมู่ชาวบ้านผู้ใหญ่บ้านเบียดฝูงชนเข้ามาหาครอบครัวของไฉ่เฟิง “ท่าน
ไฉ่เฟิงผู้ช่วยตัวน้อยของมารดา ตอนที่ 47 กลับหมู่บ้านเฉิงหลิน
ตอนที่ 47 กลับหมู่บ้านเฉิงหลินห้าวันผ่านไปอย่างรวดเร็ว ไฉ่เฟิงใช้เวลาส่วนใหญ่ในวังหลวงไปกับการเรียนและหลบหลีกองค์หญิงเจาอี้ที่มักจะปรากฏตัวในเวลาที่เขาคาดไม่ถึงเสมอ แม้ว่าอาจารย์หวังเหลียนจะบอกว่าองค์หญิงน้อยคงลืมเรื่องการแต่งงานไปแล้ว แต่ดูเหมือนว่าองค์หญิงเจาอี้จะไม่มีทีท่าว่าจะลืมเรื่องนี้เลยแม้แต่น้อยในเช้าวันที่ห้า ขณะที่ไฉ่เฟิงกำลังกล่าวลาอาจารย์ ก็มีนางกำนัลมาแจ้งว่าบิดาของเขากับน้องสาวมาถึงวังหลวงแล้ว พวกเขากำลังรออยู่ที่ห้องรับรองด้านนอก“ไฉ่เฟิง” อาจารย์หวังเหลียนเอ่ยขึ้น “เจ้าเป็นเด็กที่มีพรสวรรค์มาก ข้าหวังว่าเจ้าจะไม่ละทิ้งการฝึกฝนนะ”“ขอบคุณท่านอาจารย์ที่สั่งสอนขอรับ” ไฉ่เฟิงโค้งคำนับอย่างนอบน้อม “ศิษย์จะจดจำคำสอนของท่านไว้ตลอดไป”อาจารย์หวังเหลียนยิ้มอย่างพึงพอใจ “ไปเถอะ ครอบครัวของเจ้ากำลังรออยู่”ไฉ่เฟิงเดินตามคนรับใช้ไปยังห้องรับรอง ที่นั่นเขาพบกับครอบครัวของเขานั่งรออยู่“พี่ใหญ่!” เว่ยเสี่ยวหลิงวิ่งเข้ามากอดพี่ชายของนาง “ข้าคิดถึงท่านมากเลย!”ไฉ่เฟิงยิ้มและลูบศีรษะน้องสาว “พี่ก็คิดถึงเจ้าเช่นกัน”ลู่ชิงหว่านมองบุตรชายด้วยความภาคภูมิใจ ขณะที่พวกเขากำลังพูดคุยกันอย
ไฉ่เฟิงผู้ช่วยตัวน้อยของมารดา ตอนที่ 46 องค์หญิงน้อย
ตอนที่ 46 องค์หญิงน้อยเช้าวันต่อมาขณะที่ไฉ่เฟิงกำลังฝึกวาดภาพกับอาจารย์ในสวนหลังตำหนัก เสียงกิ่งไม้แห้งหักดังขึ้นเบาๆ จากพุ่มไม้ใกล้ๆ ทำให้ทั้งสองหันไปมอง“ใคร?...” อาจารย์หวังเหลียนเอ่ยถาม น้ำเสียงเรียบแต่เต็มไปด้วยความระมัดระวังไม่มีเสียงตอบกลับ แต่พุ่มไม้กลับสั่นไหวเล็กน้อยไฉ่เฟิงวางพู่กันลง ลุกขึ้นเดินไปที่พุ่มไม้อย่างช้าๆ เมื่อเขาเข้าไปใกล้ จู่ๆ ก็มีร่างเล็กๆ กระโดดออกมาจากพุ่มไม้ ทำให้เขาผงะถอยหลังด้วยความตกใจตรงหน้าของไฉ่เฟิงคือเด็กหญิงอายุราวๆ ห้าหกขวบ สวมชุดไหมปักลายดอกไม้สีชมพูอ่อนอย่างประณีต ผมดำขลับรวบเป็นจุกสองข้างประดับด้วยปิ่นทองคำและหยก ใบหน้ากลมแป้นขาวผ่องดูน่ารัก ดวงตากลมโตเป็นประกายแวววาวด้วยความซุกซนอาจารย์หวังเหลียนรีบลุกขึ้นคุกเข่าคำนับทันที “องค์หญิงเจาอี้!”ไฉ่เฟิงตกใจ เขาไม่คิดว่าเด็กหญิงตรงหน้าจะเป็นถึงองค์หญิง เขาจึงรีบคุกเข่าคำนับตาม “ถวายบังคมองค์หญิงเจาอี้พ่ะย่ะค่ะ”องค์หญิงเจาอี้ยิ้มกว้าง เดินเข้ามาหาไฉ่เฟิงอย่างไม่เกรงกลัว “เจ้าคือไฉ่เฟิงใช่หรือไม่? จิตรกรน้อยที่ทุกคนในวังกำลังพูดถึง”“พ่ะย่ะค่ะ” ไฉ่เฟิงตอบอย่างสุภาพ ยังคงก้มหน้าไม่กล้าสบตา“ลุกข
ไฉ่เฟิงผู้ช่วยตัวน้อยของมารดา ตอนที่ 45 เมืองหลวง
ตอนที่ 45 เมืองหลวงหนึ่งสัปดาห์ต่อมา ขบวนของขุนนางจ้งซูก็มาถึงเมืองหลวง ลู่ชิงหว่านมองออกไปนอกหน้าต่างรถม้าด้วยความตื่นเต้น นี่เป็นครั้งแรกที่นางได้เห็นเมืองหลวง ถนนกว้างปูด้วยหิน ผู้คนมากมายเดินขวักไขว่ อาคารสูงใหญ่ตั้งตระหง่าน และที่สุดท้ายคือพระราชวังหลวงอันยิ่งใหญ่ที่ตั้งอยู่กลางเมือง มันเหมือนกับในภาพวาดของไฉ่เฟิงเลยขบวนรถม้าหยุดลงที่หน้าประตูพระราชวัง ขุนนางจ้งซูพาพวกเขาเข้าไปข้างใน ผ่านลานกว้างและสวนที่ร่มรื่น จนมาถึงตำหนักด้านใน“รออยู่ที่นี่” ขุนนางจ้งซูกล่าว “ข้าจะไปเข้าเฝ้าฮ่องเต้ก่อน”ลู่ชิงหว่านและไฉ่เฟิงนั่งรออยู่ในห้องรับรอง ไฉ่เฟิงมองไปรอบๆ ด้วยความสนใจ ทุกอย่างในพระราชวังดูหรูหราและงดงามไม่นานนัก ขุนนางจ้งซูก็กลับมาพร้อมกับรอยยิ้ม “ฮ่องเต้ทรงอนุญาตให้เข้าเฝ้า พวกท่านตามข้ามา”ลู่ชิงหว่านจับมือบุตรชายแน่น นางรู้สึกประหม่าและตื่นเต้น ไฉ่เฟิงกลับดูสงบนิ่ง ราวกับว่าเขาคุ้นเคยกับสถานการณ์เช่นนี้มาก่อนพวกเขาเดินตามขุนนางจ้งซูไปยังท้องพระโรง ที่นั่นฮ่องเต้ประทับอยู่บนบัลลังก์ ล้อมรอบด้วยขุนนางหลายคน ลู่ชิงหว่านและไฉ่เฟิงคุกเข่าลงคำนับ“เงยหน้าขึ้น” ฮ่องเต้ตรัส พระสุรเสีย
ไฉ่เฟิงผู้ช่วยตัวน้อยของมารดา ตอนที่ 44 เด็กอัจฉริยะ
ตอนที่ 44 เด็กอัจฉริยะท้องฟ้าสดใสในวันฤดูใบไม้ผลิ แสงแดดอ่อนๆ ทอประกายลงมาบนหมู่บ้านเฉิงหลินที่เต็มไปด้วยชีวิตชีวา สามปีผ่านไปอย่างรวดเร็วนับตั้งแต่พิธีแต่งงานของลู่ชิงหว่านและเว่ยอู่เซี่ยน ชีวิตของพวกเขาเปลี่ยนแปลงไปมากจากบ้านไม้สองชั้นขนาดกลาง กลายเป็นบ้านไม้สองชั้นขนาดใหญ่ที่ล้อมรอบด้วยสวนดอกไม้และต้นไม้ใหญ่ที่ให้ร่มเงา ลานบ้านกว้างขวางปูด้วยหินอ่อน มีบ่อน้ำขนาดเล็กที่มีปลาหลากสีว่ายวนอยู่ภายในเสียงหัวเราะใสๆ ของเด็กน้อยดังมาจากสวนด้านหลังบ้าน เด็กหญิงตัวน้อยวัยสองขวบกำลังวิ่งไล่ผีเสื้อตัวหนึ่งที่บินวนอยู่เหนือดอกไม้ นางมีใบหน้ากลมแป้น ดวงตากลมโตเหมือนมารดา และจมูกโด่งเหมือนบิดา ผมดำขลับของนางถูกมัดเป็นจุกน่ารักสองข้าง เว่ยเสี่ยวหลิง ลูกสาวสุดที่รักของเว่ยอู่เซี่ยน“เสี่ยวหลิงอย่าวิ่งเร็วนัก เดี๋ยวก็ล้มหรอก” ลู่ชิงหว่านเอ่ยเตือนลูกสาวขณะที่นางนั่งปักผ้าอยู่ใต้ร่มไม้เสี่ยวหลิงหันมายิ้มให้มารดา ก่อนจะวิ่งกลับมาหา “ท่านแม่ ดูสิ สวยจัง!”ลู่ชิงหว่านยิ้มอย่างอ่อนโยน วางงานปักผ้าลงและอุ้มลูกสาวขึ้นมานั่งบนตัก “ใช่จ้ะ สวยมากเลย เหมือนลูกสาวของแม่เลย”เสี่ยวหลิงหัวเราะคิกคัก แก้มแดงระเ
ไฉ่เฟิงผู้ช่วยตัวน้อยของมารดา ตอนที่ 43 แต่งงาน
ตอนที่ 43 แต่งงานหนึ่งเดือนผ่านไปอย่างรวดเร็ว หลังจากที่ลู่ชิงหว่านตอบรับคำขอแต่งงานของเว่ยอู่เซี่ยน ทั้งสองได้เตรียมการสำหรับพิธีแต่งงานอย่างเรียบง่ายแต่อบอุ่นยามเช้าของวันสำคัญ บ้านของลู่ชิงหว่านถูกตกแต่งด้วยผ้าแดงและโคมไฟสีแดงสดใส สัญลักษณ์แห่งความโชคดีและความสุข ชาวบ้านในหมู่บ้านเฉิงหลินต่างพากันมาช่วยเตรียมงาน บ้างก็จัดโต๊ะ บ้างก็ทำอาหาร บรรยากาศเต็มไปด้วยความสุขและเสียงหัวเราะลู่ชิงหว่านนั่งอยู่ในห้องนอนของตน สวมชุดแต่งงานสีแดงที่เว่ยอู่เซี่ยนสั่งตัดให้โดยเฉพาะ ป้าหลางหลิงกำลังช่วยแต่งหน้าทำผมให้นาง ปิ่นทองคำประดับหยกสีเขียวอ่อนรูปดอกเหมยที่เว่ยอู่เซี่ยนมอบให้ในวันที่ขอแต่งงาน ถูกปักอย่างสวยงามบนมวยผมของนาง“ชิงหว่าน เจ้าสวยเหลือเกิน” ป้าหลางหลิงกล่าวพลางมองหน้าลู่ชิงหว่านในกระจก “เว่ยอู่เซี่ยนโชคดีจริงๆ ที่ได้เจ้าเป็นภรรยา”ลู่ชิงหว่านยิ้มอย่างเขินอาย แก้มของนางแดงระเรื่อ “ขอบคุณป้าหลางหลิงที่ช่วยเหลือข้ามาตลอด”ป้าหลางหลิงตบมือลู่ชิงหว่านเบาๆ “ข้าดีใจที่เห็นเจ้ามีความสุข”ขณะนั้น ประตูห้องถูกเปิดออก ไฉ่เฟิงในชุดไหมสีแดงวิ่งเข้ามา ใบหน้าเล็กๆ ของเขาเปื้อนยิ้มกว้าง“ท่านแม่!
บางทีคุณอาจจะชอบ
องค์ชายหลีกับชายาลี้รัก
ชาผลไม้140.4K viewsยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา
กานเฟย855.3K viewsเสด็จลุงห้ามใจไม่ไหว
หลิ่วเยว่132.0K viewsอ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส
จุ้ยหลิงซู1.0M viewsหวางเฟยตัวร้ายผู้นี้ จะเป็นเศรษฐีนีผู้มั่งคั่ง
Jiulin352 viewsท่านอา...ข้ามีเรื่องร้อนใจ
เสี่ยวหลัน / พลอยรดา391 viewsสามีได้โปรดหย่ากับข้าเสียที!
มิณิณ/ชงฉีป๋อซาน432 viewsนิยายเซต ข้ามภพมาทวงแค้นให้เจ้าของร่างยุค80 (3 เรื่องจบ)
บ้านนิยายบายโซ263 views
