เข้าสู่ระบบแชร์
ตอนที่4 : คนเอาแต่ใจ Nc
ปรับปรุงล่าสุด:
2026-03-09 14:09:00ในที่สุดอัญญารินก็กลับมาถึงเพนท์เฮาส์ของเขาในเครือของมอร์เชล เธอต้องนั่งแท็กซี่กลับมาคนเดียวเพราะถูกทิ้งอย่างไม่ไยดี
"ไปอาบน้ำ ฉันอยาก" คำสั่งสั้นๆ แค่ไม่กี่คำที่เธอต้องทำตาม เธอกลับมายังไม่ทันได้พักก็โดนคนเอาแต่ใจสั่งอีกแล้ว ในห้องน้ำกว้างที่พอๆ กับห้องนอน คนตัวเล็กเปิดน้ำให้ไหลจนทั่วทั้งตัวพร้อมกับรินฮัมเพลงไปอาบน้ำไปเหมือนจะลืมไปแล้วว่ามีอีกคนรออยู่ด้านนอก คาลวินทนรอไม่ไหวถึงกับต้องเข้ามาตามในห้องน้ำ "ยืนร้องเพลงอยู่ได้ชักช้า" ร่างสูงใหญ่เต็มไปด้วยกล้ามหน้าท้องลอนได้รูปสวย ความสูงของเธออยู่แค่อกของเขาเท่านั้น "ขอโทษค่ะ จะรีบแล้วค่ะ" ร่างบางรีบขอโทษขอโพยเมื่อรู้ว่าตัวเองช้าเกินไปแล้ว "ไม่ต้องแล้วเอาในนี้แม่ง!" พูดจบก็ตระโบมจูบเธออย่างเร่าร้อน ใครจะไปคิดว่าคนร่างบางตัวเล็กแบบเธอจะทำให้เขาเกิดอารมณ์ได้ตลอดเวลา ร่างสูงต้องก้มลงมาจูบเธอเพราะขนาดตัวของเธอกับเขาต่างกันมาก แขนใหญ่ช้อนคนตัวเล็กขึ้นมาแล้วเดินไปที่เคาน์เตอร์ล้างหน้าก่อนจะวางคนตัวเล็กลง "อึก..อ๊า" ร่างสูงนั่งลงตรงหว่างขาของเธอและจัดการเลียชิมของสงวน "แผล็บ..อื้ม..แผล็บ" คาลวินเลียน้ำสีใสที่ไหลออกมาจากร่องสาวแสนคับแน่นของเธอจนเกิดเสียงดังน่าเกลียด "ซี้ด..อู๊ย..กรี๊ด!!" ร่างบางกระตุกถี่ๆ แล้วกรี๊ดลั่นเมื่อถึงฝั่งก็ปล่อยน้ำสีใสให้พุ่งกระฉูดออกมา นิ้วใหญ่สองนิ้วใส่เข้าไปในร่องที่เปียกน้ำ "อ๊ะ..อ๊ะ..อึก" คาลวินขยับนิ้วเข้าออกเร็วๆ จนน้ำสีใสกระฉูดออกมาอีกครั้ง "น้ำเยอะตามเคย..แผล็บ" คาลวินพูดพร้อมกับเลียนิ้วของตัวเองที่เต็มไปด้วยน้ำของเธอ "อมมันซะ" เขาอุ้มเธอลงมาเคาน์เตอร์แล้วกดหัวเธอให้นั่งลงจัดการกับแก่นกายใหญ่ยักษ์ ร่างบางนั่งมองแท่งเอ็นใหญ่ขนาดเท่าแขนของเธอ ถึงจะเห็นจนนับครั้งไม่ถ้วนแต่เธอก็ไม่ชินกับมันเสียทีไม่อยากจะเชื่อว่าเจ้าสิ่งนี้จะเข้ามาอยู่ในตัวเธอได้ "อ๊อก..อึก อ๊อก" เมื่อแก่นกายใหญ่เข้าปากเล็ก คาลวินก็จับหัวเธอดันเข้าดันออกอย่างเร็ว ร่างบางตาเหลือกน้ำหูน้ำตาไหล น้ำลายไหลยืดเป็นทางจนแทบสำลัก "แค่ก!..อ๊อก..อื้ม..อึก" แม้ว่าจะสำลักจนไอหน้าแดง แต่คาลวินก็ยังไม่ยอมปล่อยมือจากหัวของเธอ เขาจับหัวเธอโยกเข้าโยกออกพลางหลับตาครางอย่างมีความสุขผิดกับเธอที่กำลังจะตาย "ซี้ด!..แม่ง!..เร็วอีก..อีกๆๆ" คาลวินจับหัวเธอชักเข้าออกอย่างเร็วจนร่างกายเกร็งเห็นกล้ามชัดขึ้นด้วยความเสียว "บ๊วบ..แค่กๆ" มือหนาดันหัวเธอออก ร่างบางสำลักจนน้ำตาไหลและอยากจะอาเจียนออกมา "ลุกขึ้นมา" คนตัวใหญ่จับคนตัวเล็กลุกขึ้นแล้วสอดแขนเข้าที่ใต้ขาทั้งสองข้างของเธอ "อ๊ายยย! เดี๋ยวตกค่ะ" อัญญารินส่งเสียงร้องด้วยความตกใจ เขาอุ้มเธอลอยขึ้นมาตอนนี้แก่นกายใหญ่ตั้งชี้โด่พร้อมจะปล่อยน้ำออกมาเต็มที "จับให้แน่นๆ สิ..แน่นฉิบหาย" คาลวินพูดจบก็ยกร่างบางลงมานั่งทับแก่นกายใหญ่ของตัวเอง เพราะตัวของเธอเบาเขาเลยอุ้มเธอให้ลอยได้สบาย "อื้อ!..เจ็บ..อื้อ" ร่างบางกัดปากครางด้วยความเจ็บปนเสียว แก่นกายใหญ่ค่อยๆ ใส่เข้ามาในร่องของเธอ "อย่ารัดแน่นสิ..โอ๊ว" คาลวินส่งเสียงคำรามด้วยความเสียว เมื่อถูกร่องสาวแสนแคบแน่นรัดจนแทบจะแตก สวบ! ปึก! เสียงพวงไข่กระแทกกับก้นงามงอนจนเป็นเสียงเนื้อกระทบเนื้อ เสียงน้ำจากในร่องของเธอดังจนเกิดเป็นการประสานเสียงอยู่ในห้องน้ำ "อ๊ะ..อู๊ย..บะ..เบาหน่อยค่ะ..อ๊า" แขนเล็กกอดรอบคอของเขาไว้แน่นเพราะกลัวจะตก ส่วนอีกคนก็ไม่สนฟ้าสนดินอะไรทั้งนั้นเขาจับร่างเล็กกระแทกเข้าออกตามความต้องการของตัวเอง "บอกว่าอย่ารัดแน่นไง..ซี้ด..จะแตกแล้ว" ชายหนุ่มส่งเสียงคำรามออกมาลั่นห้องน้ำ "เอาออก..อ๊ะ" ร่างบางบอกกับเขา แต่อีกคนไม่ได้ฟังอะไรเลยใส่อารมณ์สวาทเต็มที่ สวบ! สวบ! เสียงพวงไข่กระทบก้นสวยดังอย่างต่อเนื่องจนรับรู้ได้ถึงแรงกระแทกที่เกิดขึ้น "อ๊าย!..อ๊ะ..อ๊า..พอแล้ว..พอ..อ๊า" ร่างบางครางไม่ได้ศัพท์แทบจะจับเป็นคำไม่ได้ "ซี้ด..ฟัคๆ ..โอ๊ว..เยส" เขาสบถคำหยาบออกมาอย่างห้ามไม่ได้ "มะ..อ๊ะ..ไม่ไหว..อ๊ะ..อ๊าย" ร่างบางกอดคอเขาแน่นแล้วเกร็งกระตุกจนตัวโยน คาลวินหยุดพักให้เธอกระตุกจนน้ำสีใสกระฉูดออกมาอีกครั้งจนเต็มพื้นห้องน้ำ "อ๊า.." เมื่อเธอกระตุกจนเสร็จคาลวินก็กระแทกต่อทันที ร่างบางร้องครางด้วยความเสียวอีกครั้ง "เสร็จ!..ซี้ด..เสร็จ..โอ๊ว!" ร่างใหญ่กระตุกตัวและดันแก่นกายใหญ่เข้าไปจนสุด อัญญารินรู้สึกอุ่นวาบทั่วท้องเมื่อแก่นกายใหญ่ยักษ์พ่นน้ำเชื้อออกมาจนเธอรู้สึกได้ พรึ่บ! ร่างเล็กถูกปล่อยลงมาอย่างไม่ไยดี เธอทรุดนั่งกับพื้นด้วยความหมดแรงส่วนคนตัวสูงก็เดินไปชำระร่างกายในห้องอาบน้ำ เมื่อเสร็จแล้วก็เดินผ่านเธอไปราวกับเธอเป็นอากาศธาตุ "ฮึบ! โอ๊ย..เจ็บ" ร่างบางค่อยๆ ดันตัวลุกขึ้นยืนถึงแม้ว่ามันจะเจ็บและทรมานแต่เธอก็ต้องลุกไปอาบน้ำเพื่อเอาน้ำสีขาวขุ่นออกจากร่องของตัวเองให้หมดเสียก่อน
บทล่าสุด
ไม่เคยถูกรัก ตอนที่8 : อรนภา
[โรงพยาบาล] เมื่อถึงกำหนดนัดฉีดยาคุมอีกครั้ง อัญญารินจึงมาตามที่หมอนัดตามเวลาไม่มีคลาดเคลื่อน เธอมาคนเดียวทุกครั้งเพราะคาลวินมักจะบอกว่ามันไม่ใช่เรื่องของเขา แต่นั่นแหละเธอชินแล้วกับความเย็นชาของเขา คนตัวเล็กนั่งมองคนเดินผ่านหน้าเธอไปคนแล้วคนเล่า ผู้หญิงต่างชาติแต่ละคนทั้งสูงและหุ่นดีมาก เธอนั่งมองคนนั้นทีคนนี้ทีจนไปเจอเข้ากับคนที่เธอคุ้นเคยมากที่สุดแค่หันหลังก็จำได้แล้วว่าเป็นใคร "พี่อร" ร่างบางรีบวิ่งเข้าไปหาผู้หญิงคนหนึ่งที่ยืนสวมแว่นตาดำมีผ้าคลุมไหล่อีกฝั่งของที่เธอนั่งอยู่ "พี่อร!" อัญญารินรีบวิ่งมาดึงแขนผู้หญิงคนนั้นไว้ก่อนที่หล่อนจะหนีไป "ปล่อยฉัน!" อรนภาหันมาสะบัดข้อมือออกจากมือของอัญญาริน "พี่ไปอยู่ที่ไหนมา พ่อกับแม่เป็นห่วงพี่มากเลยนะ" อัญญารินจับมือพี่สาวมากุมไว้ "พ่อกับแม่ของเธอคนเดียวไม่ใช่ของฉัน" "พี่พูดอะไร พ่อกับแม่รักพี่มากเลยนะกลับบ้านกันเถอะนะพี่อร" อัญญารินบอกกับพี่สาว ถึงอรนภาจะไม่ใช่ลูกที่แท้จริงของพ่อกับแม่และไม่ใช่พี่สาวแท้ๆ ของเธอ แต่ทุกคนก็รักอรนภามาก
ไม่เคยถูกรัก ตอนที่7 : ความทรงจำ
หกปีที่แล้ว... คู่รักของมหาวิทยาลัยที่หลายคนอิจฉาจะเป็นใครไปไม่ได้นอกจากชายหนุ่มอเมริกันสุดหล่อกับสาวสวยชาวเอเชีย "อร เรียนจบเราแต่งงานกันนะ" คาลวินกุมมือหญิงสาวชาวไทยนามว่าอรนภาเอาไว้แน่น เขาและเธอคบกันมาตั้งแต่ปีหนึ่งจนตอนนี้ทั้งคู่ใกล้จะเรียนจบแล้ว อรนภาเป็นคนไทยที่มาเรียนต่อที่อเมริกา คาลวินตกหลุมรักเธอตั้งแต่ครั้งแรกที่เห็นหน้า อรนภาเป็นที่พูดถึงอย่างมากในคณะเพราะเป็นคนสวยและยังเป็นคนเอเชีย แต่เธอเลือกที่จะคบกับคาลวินแทนที่จะคบกับชายหนุ่มคนอื่น "เราอย่าเพิ่งคิดเลยดีกว่า" อรนภาแกะมือเขาออก เธอคบกับเขาเพราะความหล่อและความฮ็อตของเขา แต่จะให้เธอฝากชีวิตไว้กับคนที่ไร้พ่อแม่ ไม่มีสมบัติหรือมรดกสักชิ้นแบบเขา เธอขอบายดีกว่า "ทำไมล่ะ เราจะเรียนจบกันแล้วนะอร" คาลวินจับมืออรนภาขึ้นมาอีกครั้ง แต่ก็ถูกแกะออกอีกครั้ง "เรายังไม่อยากคิดน่ะ เราต้องกลับไทยนะอย่าลืมสิ" อรนภาให้เหตุผลกับเขา "งั้นก็ได้ เราจะรออรพร้อมนะ" คาลวินยอมแพ้ที่จะเซ้าซี้ต่อ เขาอยากสร้างครอบครัวกับเธอ เขาตั้งใจจะทำงานหาเงิ
ไม่เคยถูกรัก ตอนที่6 : ไร้หัวใจ Nc
หลังจากเขาสุขสมจากร่างกายของเธอแล้ว อัญญารินที่หอบเหนื่อยก็รีบใส่เสื้อผ้าของตัวเองให้เข้าที่แล้วเดินออกไปนั่งหน้าห้องเพื่อทำหน้าที่เลขาต่อเพื่อไม่ให้คนอื่นสงสัย แม้ว่าร่างกายแทบจะยืนไม่ไหวแต่ก็แบกสังขารทำงานต่อเธอจะอ่อนแอให้เขาเห็นไม่ได้ ไม่งั้นเขาคงหาว่าเธอสำออยเป็นแน่"ตอนเที่ยงฉันอยากกินอาหารอิตาลี" คาลวินสั่งเธอผ่านเครื่องอินเตอร์คอม"เดี๋ยวให้คุณจอห์นจัดการให้นะคะ" อัญญารินตอบกลับเขา พร้อมกับเอื้อมมืออีกข้างกำลังจะหยิบโทรศัพท์เพื่อติดต่อคนสนิทของเขา"ฉันสั่งเธอ" พูดจบก็วางสายไปทันที อัญญารินวางโทรศัพท์ลงบนโต๊ะ คำสั่งของเขาคือสิ่งที่เธอต้องทำตาม ร้านอาหารอิตาลีที่เขาอยากินอยู่ไกลจากที่ตั้งบริษัทเป็นสิบกิโล เธอขับรถไม่เป็นเพราะงั้นคงต้องนั่งรถแท็กซี่ไปอีกตามเคย"สิบเอ็ดโมงน่าจะทัน" เธอนั่งคำนวณเวลาในการไปซื้อมื้อเที่ยงให้กับเขา งานบนโต๊ะก็ต้องสะสางให้เสร็จก่อนเย็นนี้ ถ้าเธอมียี่สิบร่างได้ก็จะดีพอถึงเวลาสิบเอ็ดโมงตรงร่างบางจึงรีบเก็บของเพื่อไปซื้ออาหารให้กับเขา เธอโทรไปสั่งอาหารที่ร้านไว้เรียบร้อยแล้วโชคไม่ดีที่ร้านนี้ไม่มีบริการเดลิเว
ไม่เคยถูกรัก ตอนที่5 : จอมบงการ Nc
เช้าอันสดใสหรือเปล่า? ...อัญญารินตื่นขึ้นมาด้วยความระบมทั้งส่วนบนและล่าง หลังจากอาบน้ำเสร็จแล้วคิดว่าจะได้พัก แต่คาลวินก็ยังไม่พอใจเขายังจัดการเธอต่อบนเตียงอีกตั้งสองรอบกว่าจะได้นอน"อาหารเช้าครับคุณอัญญาริน" มือขวาคนสนิทของคาลวินนำอาหารเช้ามาส่งให้เธอและเขา"ขอบคุณนะคะคุณจอห์น ร่างบางอยู่ที่เพนท์เฮาส์ของคาลวินมาหนึ่งปีแล้ว ไม่แปลกที่จะรู้จักคุ้นเคยกับคนสนิทของเขา"คุณคาลวินล่ะครับ""ยังไม่ตื่นค่ะ" ร่างบางบอกกับจอห์นซึ่งเป็นคนสนิทที่ไว้ใจได้ที่สุดของคาลวิน เขารู้เรื่องระหว่างเธอและเจ้านายของเขาทุกอย่างและเขายังเป็นคนที่เก็บความลับเรื่องของเธอกับคาลวินเอาไว้ด้วย"คุณอัญอยากรับอะไรเพิ่มไหมครับ" จอห์นปฏิบัติกับเธอไม่ต่างจากคาลวินเลยสักนิด เขาให้เกียรติคาลวินยังไงกับอัญญารินก็ไม่ต่างกัน แม้เธอจะบอกว่าตัวเองเป็นแค่ลูกน้องของคาลวินก็ตาม"ไม่แล้วค่ะ ขอบคุณนะคะ""อ่อยไอ้จอห์นแต่เช้าเลยเหรอ เมื่อคืนยังไม่หายคันสินะ" คาลวินออกมาจากห้องนอนด้วยสภาพที่นุ่งผ้าเช็ดตัวเพียงผืนเดียว"เปล่าครับนาย ผมกับคุณอัญแค่คุยกัน" จอห์นรีบปฏ
ไม่เคยถูกรัก ตอนที่4 : คนเอาแต่ใจ Nc
ในที่สุดอัญญารินก็กลับมาถึงเพนท์เฮาส์ของเขาในเครือของมอร์เชล เธอต้องนั่งแท็กซี่กลับมาคนเดียวเพราะถูกทิ้งอย่างไม่ไยดี"ไปอาบน้ำ ฉันอยาก" คำสั่งสั้นๆ แค่ไม่กี่คำที่เธอต้องทำตาม เธอกลับมายังไม่ทันได้พักก็โดนคนเอาแต่ใจสั่งอีกแล้วในห้องน้ำกว้างที่พอๆ กับห้องนอน คนตัวเล็กเปิดน้ำให้ไหลจนทั่วทั้งตัวพร้อมกับรินฮัมเพลงไปอาบน้ำไปเหมือนจะลืมไปแล้วว่ามีอีกคนรออยู่ด้านนอก คาลวินทนรอไม่ไหวถึงกับต้องเข้ามาตามในห้องน้ำ"ยืนร้องเพลงอยู่ได้ชักช้า" ร่างสูงใหญ่เต็มไปด้วยกล้ามหน้าท้องลอนได้รูปสวย ความสูงของเธออยู่แค่อกของเขาเท่านั้น"ขอโทษค่ะ จะรีบแล้วค่ะ" ร่างบางรีบขอโทษขอโพยเมื่อรู้ว่าตัวเองช้าเกินไปแล้ว"ไม่ต้องแล้วเอาในนี้แม่ง!" พูดจบก็ตระโบมจูบเธออย่างเร่าร้อน ใครจะไปคิดว่าคนร่างบางตัวเล็กแบบเธอจะทำให้เขาเกิดอารมณ์ได้ตลอดเวลา ร่างสูงต้องก้มลงมาจูบเธอเพราะขนาดตัวของเธอกับเขาต่างกันมาก แขนใหญ่ช้อนคนตัวเล็กขึ้นมาแล้วเดินไปที่เคาน์เตอร์ล้างหน้าก่อนจะวางคนตัวเล็กลง"อึก..อ๊า" ร่างสูงนั่งลงตรงหว่างขาของเธอและจัดการเลียชิมของสงวน"แผล็บ..อื้ม.
ไม่เคยถูกรัก ตอนที่3 : ปัจจุบันแสนโหดร้าย
ปัจจุบันร่างบางนั่งคิดถึงเรื่องราวที่ผ่านทั้งหมดตั้งแต่ตอนที่เธอเจอกับคาลวิน เธอกลายเป็นทาสกามของเขาเพียงเพราะเขาต้องการเอาคืนในสิ่งที่พี่สาวของเธอทำไว้ ทุกวันนี้หน้าที่เลขาส่วนตัวของเธอไม่ต่างอะไรกับทาสอารมณ์เคลื่อนที่ เขาสั่งให้ไปไหนเธอก็ต้องไป ในสัญญาแผ่นนั้นที่เธอเซ็นเมื่อหนึ่งปีที่แล้วมันคือสัญญาที่มัดเธอไว้เธอไม่มีทางหาเงินสิบล้านดอลลาร์มาให้เขาได้แน่นอน เธอทำได้แค่เพียงทำตามที่เขาสั่งไปเรื่อยๆ จนกว่าเขาจะหาตัวพี่สาวของเธอเจอ ซึ่งเธอเองก็ไม่รู้ว่าพี่สาวของเธอไปอยู่ที่ไหน เมื่อห้าปีที่แล้วพี่สาวเธอหนีออกจากบ้านหลังจากรู้ความจริงที่แม่ปิดบังมาตลอด"ลงได้แล้วนั่งเหม่ออยู่ได้ เห็นแล้วรำคาญ" คาลวินหันมาบอกเธอที่กำลังนั่งเหม่อคิดเรื่องราวผ่านมา"ค่ะๆ" ร่างบางหอบเอกสารของเขาลงจากรถแล้วเดินตามเขาไปติดๆ วันนี้คาลวินมีนัดกับลูกค้าเลขาส่วนตัวอย่างเธอก็ต้องตามมาด้วย"รอข้างนอก" เขาสั่งให้เธอรอด้านนอกร้านอาหารแล้วเดินตัวปลิวเข้าไปในร้านอาหารสุดหรูเพียงลำพัง ร่างบางได้แต่ยืนถือแฟ้มเอกสารรออยู่หน้าร้านตามคำสั่ง"นัดลูกค้าไว้แล้วทำไมไม่เ
บางทีคุณอาจจะชอบ
ท่านประธานร้อนเร่า (NC 18+)
กาแฟหอมกรุ่น43.0K viewsแรงรักสยบแรงแค้น
นครแสงจันทร์46.1K viewsยั่ว
มังกรเล่นน้ำ142.7K viewsเกิดใหม่ทั้งที งั้นขอหย่าเลยแล้วกัน
แมลงผลไม้257.5K viewsเจ้าสาวตัวแทนที่ไม่ใช่เมีย
Duangkwan920 viewsไม่เคยอยู่ในหัวใจ
นามภัทร2.5K viewsรอยร้าวรัก
Sitha9.6K viewsเหนือจักรพรรดิ
มัทฉะโมจิ161 views
