All Chapters of ฉันจะเป็นตัวประกอบที่ร่ำรวย(ฮาเร็ม): Chapter 41 - Chapter 50

เลโอยกมือขึ้นมากุมมือของเบลล่าเอาไว้ เขามองเธอด้วยสายตาแห่งความเจ็บปวด ถึงอาเชอร์จะช่วยรักษาเธอแล้วแต่อวัยวะภายในได้รับความเสียหายอย่างมาก จะต้องใช้เวลาในการฟื้นฟูตัวเองที่ห้องข้างๆ ก็ตึงเครียดไม่แพ้กัน ถึงจักรพรรดินีจะได้รับยาพิษไปในปริมาณเล็กน้อย แต่นั่นก็เพียงพอที่ทำให้เธอสูญเสียลูกคนแรกไป ถึงแม้จะพ้นขีดอันตรายแล้วแต่สภาพจิตใจของคิร่าแย่มากทีเดียวงานเลี้ยงด้านล่างยังคงดำเนินต่อไปไม่มีการยกเลิก…“พระองค์ควรจะลงไปข้างล่าง…ซ่อนความเจ็บปวดและอ่อนแอในใจเอาไว้ให้มิดชิด อย่าให้คนที่กระทำรับรู้ว่าเรากำลังเจ็บปวด”เอซยกมือขึ้นมาตบไหล่ของวัลโด้เบาๆ วัลโด้มองมาที่เลโอที่พยักหน้าให้เขาเขาสูญเสียลูกคนแรกไป ในตอนนี้ขาทั้งสองข้าจะยืนไม่อยู่แล้วด้วยซ้ำ แต่หากว่าเขาอ่อนแอ คนด้านหลังจะอยู่ได้อย่างไร ตอนนี้เขาถือเป็นผู้นำของทุกคนวัลโด้ถอนหายใจเขายกผ้าเช็ดหน้าขึ้นมาเช็ดคราบเหงื่อและน้ำตาบนใบหน้า ก่อนจะเดินลงไปด้านล่างพร้อมราชเลขา“สภาพเราทุกคน มันดู…แย่ไปหมด คนพวกนั้นฉลาดมาก พวกมันไม่ได้โจมตีแค่ร่างกายแต่โจมตีที่จิตใจของเรา…”โคลด์ทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟา ทำไมมันถึงเกิดเรื่องกับเบลล่าและคิร่าซ้ำแล้วซ้ำ

ไบรอันมองเบลล่าอย่างเป็นห่วง เขายกมือขึ้นมาแตะที่หน้าผากของเธอเพราะตอนนี้ใบหน้าของเธอมันกำลังแดง จริงๆ ไม่ใช่แดงแค่หน้าแต่แขนและคอของเธอมันแดงไปหมด“เบล ข้าควรไปตามนักบุญด้านนอกมารักษาเจ้า”“โพชั่นที่อาเชอร์ทำ ไม่มีเวทมนตร์ใดที่สามารถรักษาได้ มีแต่ต้องรอให้มันหายไปเองเท่านั้น!”อาการของเธอดูน่าเป็นห่วงจนไบรอันรู้สึกไม่ดีเลย ใบหน้าที่งดงามของเธอมันบิดเบี้ยวเพราะเธอกำลังเจ็บปวด“ล็อกห้องนี้แล้วพาข้ากลับเมบิล…”ไบรอันอุ้มเธอขึ้นมาเขาพาเธอเดินออกไปพร้อมกับปิดห้องให้เรียบร้อย แล้วรีบอุ้มเบลล่าไปที่รถม้า“อื้อ!!”เขาวางเธอลงบนรถม้า ตอนนี้ใบหน้าของเธอมันชุ่มไปด้วยหยาดเหงื่อ“ข้าควรจะตามหมอมารักษาเจ้า”เบลล่าส่ายหน้า“ไม่ต้อง!! ไปตามเลโอมาก็พอ อึก!!”ความปรารถนากำลังโจมตีเธออยากหนักจนขาทั้งสองข้างมันกำลังสั่นเทา เบลล่าสัมผัสได้ถึงความเปียกชื้นที่จุดกึ่งกลางจนเธอจนต้องหนีบขาเข้าด้วยกัน คอของเธอมันแห้งผาดราวกับว่าเธอกำลังกระหายน้ำ“แกรนด์ดยุคเขาจะรักษาเจ้าได้ยังไง เขาไม่ใช่หมอสักหน่อย”เธอกำลังหงุดหงิด เขาจะถามอะไรมากมายนัก แค่ไปทำตามที่เธอสั่งมันยากนักรึไง!!ไบรอันเห็นตัวของเบลล่ากำลังสั่นเทา

เบลล่าเงยหน้าขึ้นมองใบหน้าของดยุคแบรฮาร์ท ที่มองหน้าเธอราวกับว่าเขากำลังเหนือกว่า“เมเบโล่ผู้ยิ่งใหญ่งั้นหรือคะ ก็ต้องดูก่อนว่าท่านพูดจริงรึเปล่า?”เขาแสยะยิ้ม“ใบหน้าของเจ้างดงาม กฎข้อแรกของการเลือกคู่นอนของเมเบโล่คือเราจะร่วมเตียงกับสตรีที่งดงามเท่านั้น เพราะสายเลือดที่สูงส่งของเมเบโล่จะต้องเกิดมาหน้าตาดียังไงล่ะ!”เบลล่ายิ้ม เธอหยิบดอกกุหลาบในมือขึ้นมาหนึ่งดอกก่อนจะส่งให้เขา“หากเราพบกันอีกครั้ง ข้าจะลองพิจารณาเรื่องการร่วมเตียงกับท่านดู…”“น่าเศร้าที่ข้าว่างเพียงแค่วันนี้ ไม่มีโอกาสครั้งต่อไปให้เจ้าแล้วล่ะ”“อ่า ฟังดูน่าเสียดายยิ่งนัก แต่วันนี้ข้ามีธุระ ไม่อาจถ่างขาเพื่อให้ท่านสัมผัสข้าได้”เขายื่นมือมารับดอกกุหลาบจากเธอ“ข้าชอบนะ สตรีที่เล่นตัวนิดหน่อยพอเป็นพิธี ดูน่าค้นหา ”หากว่าเธอยังยืนคุยกับเขา เบลล่าเชื่อเหลือเกินว่าเธออาจจะพลั้งมือซัดหน้าเขาเป็นแน่! เธอจึงเลือกจะเดินออกไปจากตรงนี้ดยุคแบรฮาร์ท เขามิใช่คนฉลาดเช่นแกรนด์ดัชเชส หญิงชราผู้นั้นแผ่กลิ่นอายที่น่าเกรงขามจนแม้แต่ตัวเธอเองยังสั่นกลัว แต่กับชายผู้นี้ดูท่าจะถนัดเล่นสกปรกมากกว่าการใช้สมองเมเบโล่นี่ ใจคอจะสารเลวทั้งตระก

เบลล่าจดทุกอย่างที่เกิดขึ้นวันนี้ลงในกระดาษ สิ่งที่ยังติดค้างในใจของเธอก็คือคำพูดของแกรนด์ดัชเชสเมเบโล่ผู้ก่อตั้งตระกูลงั้นหรือ?ประวัติความเป็นมาคร่าวๆ ของเมเบโล่คือเป็นตระกูลที่มีอายุหลายร้อยปี แล้วแกรนด์ดัชเชสที่ดูยังไงอายุก็ไม่เกินเจ็ดสิบจะเป็นผู้ก่อตั้งตระกูลได้ยังไงกันแล้วเหตุใดสตรีผู้นั้นตายแล้วเธอต้องตายด้วย! เพราะคำสาปหรือว่าเพราะอะไร?มีเรื่องให้คิดอีกแล้วสินะ...เรื่องนี้อาจจะเกี่ยวกับที่ท่านแม่บอกว่าเมเบโล่คือตระกูลของแม่มดก็ได้“เบล มานอน!”เธอหันไปที่เตียงก็พบไบรอันที่นอนรออยู่บนเตียงพร้อมทั้งตบที่เตียงเบาๆ เป็นการเรียกให้เธอไปนอนข้างเขาเบลล่าถอนหายใจก่อนจะเก็บกระดาษที่เธอเขียนใส่เอาไว้ในลิ้นชัก เธอเดินไปหาไบรอันแล้วล้มตัวนอนลง เขาดึงเธอเข้าไปกอดอย่างรวดเร็ว“ข้าสงสัยเกี่ยวกับห้องสมุดของเมเบโล่..”ไบรอันพยักหน้า“ข้าจะจัดการสืบเรื่องทั้งหมดให้เอง ทั้งแกรนด์ดัชเชสและดยุคแบรฮาร์ท..”“ข้าได้รับรายงานมาว่าดยุคแบรฮาร์ทมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกับเลดี้แอลลี่…หากว่าท่านอยากรู้เรื่องราวทุกอย่างก็แค่ตีสนิทนางหรือไม่ก็ทำเป็นว่ารักนางก็พอ…มันจะต้องมีรอยร้าวเล็กๆ ระหว่างแอลลี่กับเมเบโ

คิร่ายืนอยู่ที่สวนด้านหน้าของพระราชวัง เธอหยิบกรรไกรมาตัดดอกกุหลาบสีแดงที่บานสะพรั่งไปใส่ในแจกันตอนนี้สิ้นสุดฤดูฝนแล้ว วันนี้อากาศค่อนข้างดี ที่น่าเศร้าคือเธอมีอาการไม่กล้ากินอะไรตั้งแต่วันนั้น คิร่าจะทานอาการที่ถูกส่งมาจากเคนเนดี้เท่านั้น เธอรู้ว่ามันค่อนข้างยุ่งยาก แต่เธอก็ไม่อาจฝืนตัวเองได้สักทีความสัมพันธ์ของเธอและวัลโด้ก็เช่นเดิม เขายังคงดูแลเธอดีเหมือนเดิม ทว่ามีบางอย่างมันเกิดขึ้นในใจ ราวกับว่าเธอยังใช้อำนาจของจักรพรรดินีไม่คุ้มเลย คนที่ฆ่าลูกของเธอยังคงลอยนวล และยังสืบไม่ได้ด้วยซ้ำว่าเป็นฝีมือใคร สาวใช้ผู้นั้นก็ตายไปตั้งแต่วันนั้นเพราะทนการทรมานที่แสนสาหัสของแกรนด์ดยุคโอเว่นไม่ไหวคิร่าส่งดอกกุหลาบให้สาวใช้ด้านหลังเริ่มจากตรงไหนก่อนดีนะ สาวใช้ผู้นั้นเข้ามาได้ยังไง? ถูกอนุญาตให้เข้ามาในห้องของเธอได้ยังไงในเมื่อมีอัศวินยืนเฝ้าหน้าห้องตลอดยิ่งคิดก็ยิ่งแปลกจริงๆ ราวกับเรื่องที่เธอสงสัย มันอยู่แค่ปลายจมูก..“เรียกบารอนเนสเอเลเกอร์มาเข้าพบข้าที”สาวใช้ก้มหน้าลงพร้อมทั้งเดินออกไปทำตามที่เธอสั่ง ความสัมพันธ์ของเธอกับบารอนเนสเอเลเกอร์ค่อนข้างจะสับสนอยู่บ้างในตอนนั้นเธอทนการกล่าว