48.ทำตามใจข้าบ้าง NC

 

เบลล่าจดทุกอย่างที่เกิดขึ้นวันนี้ลงในกระดาษ สิ่งที่ยังติดค้างในใจของเธอก็คือคำพูดของแกรนด์ดัชเชสเมเบโล่

ผู้ก่อตั้งตระกูลงั้นหรือ?

ประวัติความเป็นมาคร่าวๆ ของเมเบโล่คือเป็นตระกูลที่มีอายุหลายร้อยปี แล้วแกรนด์ดัชเชสที่ดูยังไงอายุก็ไม่เกินเจ็ดสิบจะเป็นผู้ก่อตั้งตระกูลได้ยังไงกัน

แล้วเหตุใดสตรีผู้นั้นตายแล้วเธอต้องตายด้วย! เพราะคำสาปหรือว่าเพราะอะไร?

มีเรื่องให้คิดอีกแล้วสินะ...เรื่องนี้อาจจะเกี่ยวกับที่ท่านแม่บอกว่าเมเบโล่คือตระกูลของแม่มดก็ได้

“เบล มานอน!”

เธอหันไปที่เตียงก็พบไบรอันที่นอนรออยู่บนเตียงพร้อมทั้งตบที่เตียงเบาๆ เป็นการเรียกให้เธอไปนอนข้างเขา

เบลล่าถอนหายใจก่อนจะเก็บกระดาษที่เธอเขียนใส่เอาไว้ในลิ้นชัก เธอเดินไปหาไบรอันแล้วล้มตัวนอนลง เขาดึงเธอเข้าไปกอดอย่างรวดเร็ว

“ข้าสงสัยเกี่ยวกับห้องสมุดของเมเบโล่..”

ไบรอันพยักหน้า

“ข้าจะจัดการสืบเรื่องทั้งหมดให้เอง ทั้งแกรนด์ดัชเชสและดยุคแบรฮาร์ท..”

“ข้าได้รับรายงานมาว่าดยุคแบรฮาร์ทมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกับเลดี้แอลลี่…หากว่าท่านอยากรู้เรื่องราวทุกอย่างก็แค่ตีสนิทนางหรือไม่ก็ทำเป็นว่ารักนางก็พอ…มันจะต้องมีรอยร้าวเล็กๆ ระหว่างแอลลี่กับเมเบโล่แน่นอน!”

“ได้เลย ข้าจะทำตามที่เจ้าสั่งทุกอย่าง แต่ตอนนี้เจ้าจะต้องทำที่ข้าสั่งก่อน…”

ไบรอันกล่าวพร้อมทั้งดึงเชือกที่มัดชุดนอนของเบลล่าออก

“พรุ่งนี้ข้าต้องตื่นแต่เช้าเดินทางไปที่วิหาร”

“เช่นนั้นวันนี้ข้าอนุญาตให้เจ้านอนเฉยๆ ข้าจะเป็นคนทำเอง!”

มันได้ที่ไหนกัน ถึงเธอจะนอนเฉยๆ แต่เธอก็เจ็บไปทุกส่วนของร่างกายอยู่ดี ทว่าไม่ทันได้กล่าวปฏิเสธเขาก็ถอดเสื้อของเธอออกจนหมด

“หากไม่อยากนอนเฉยๆ เรามาผลัดกันทำได้ไหม…นะเบล อมให้ข้าหน่อยสิ”

ไบรอันกล่าวพร้อมทั้งจับตัวตนของเขามาจ่อที่ปากของเธอ เขาใช้นิ้วลูบเบาๆ ที่ริมฝีปากเธอ

เขา…ทำตัว ไม่สมกับเป็นองค์รัชทายาทจริงๆ ให้ตายเถอะ!!

แต่ในตำราที่เธออ่านมา มาเดลีนถือเป็นราชอาณาจักรที่ยิ่งใหญ่ไม่น้อยไปกว่าที่นี่เลย แล้วดูจากความเจ้าเล่ห์นิดๆ บวกกับการแสดงออกอย่างชาญฉลาดของเขา แสดงว่าเขาจะต้องเติบโตมาในครอบครัวที่อบอุ่นแน่นๆ

เธออ้าปากออกอย่างไม่มีทางเลือกแล้วเริ่มเลีย และดูดกลืนเบาๆ เขาก้มหน้ามามองสบสายตาของเธออย่างพึงพอใจ

ไบรอันชอบมองสีหน้าของเบลล่าในยามที่เธอกำลังทำรักให้เขาจริงๆ มันรู้สึกดีจนเขาอยากจะเสร็จสมแล้ว…

เขาดึงตัวตนออกจากปากของเธอ ก่อนจะนอนลงบนเตียง

“ขึ้นมาบนตัวข้าสิเบล เรามา…ผลัดกันทำ”

เธอขึ้นไปนอนทับเขาโดยที่เธอหันหน้าไปทางแก่นกายของเขา และหันกลีบดอกไม้ของเธอไปให้ไบรอันลิ้มรส

เขาหลับตาลงพร้อมกับดูดเลียน้ำที่ไหลออกมา แล้วใช้นิ้วบดคลึงที่ด้านนอกในจังหวะเนิบช้า ก่อนจะใช้ลิ้นของเขาสอดเข้าไปด้านในของเธอ

“อ๊ะ!!.ไบรอั้น!!”

น้ำเสียงแววหวานของเธอที่เรียกชื่อของเขามันปลุกอารมณ์ดิบเถื่อนในใจของไบรอันมากทีเดียว..

เขายังคงละเลงลิ้นและดูดน้ำเธอออกมาเรื่อยๆ ไม่มีทีท่าว่าจะหยุดพักจนเธอรู้สึกว่าจะทนไม่ไหว

ไบรอันลุกขึ้นมาพร้อมกับลูบหัวเบลล่าเบาๆ

“เหตุใดถึงกลั้นเอาไว้?”

เธอเลือกที่จะมองไปทางอื่น ใบหน้าของเบลล่าขึ้นเป็นสีแดงระเรื่อ

“…ก็มัน…น่าอาย!”

เขาหัวเราะเบาๆ ก่อนจะดึงเธอเข้ามากอด

“รู้ไหมว่าข้าไม่เคยเชื่อเรื่องรักแรกพบเลย จนข้าได้เจอเจ้า สตรีที่ไร้จริตและมารยาเจ้าสามารถสะกดใจของข้าได้อยู่หมัด เพราะความธรรมดาของเจ้า เบลข้ารักทุกสิ่งที่เป็นเจ้าและข้า…รักในทุกการกระทำของเขา เพราะฉะนั้นครั้งนี้ห้ามกลั้นเอาไว้อีก…”

เบลล่าหลับตาลง เพื่อซ่อนความเขินอาย

เขายกมือขึ้นมาจับที่เนินอกของเธอช้าๆ มันนุ่มเต็มไม้เต็มมือจนเขาอยากจะสัมผัสมันตลอดเวลาเลย

เขาเลื่อนมือมาสัมผัสที่ยอดอกของเธอ ก่อนจะเริ่มดึงและเขี่ยมันเบาๆ

“อื้อ!!”

ความรู้สึกและการตอบสนองของเธอมันค่อนข้างจะไว เขาจึงเร่งจังหวะนิ้วมือเพื่อให้เธอรู้สึกดีมากกว่าเดิม

ไบรอันก้มหน้าลงไปดูดกลืนยอดอกของเธอ..เขาถือเป็นคนแปลก เบลล่ารู้สึกได้ว่าเขาชอบจะทรมานเธอ ไบรอันจะทำตรงจุดที่เธอรู้สึกดีซ้ำๆ จนกว่าเธอจะทนไม่ไหวแล้วร้องขอให้เขาหยุด…

เขาคือมารร้ายจริงๆ!!

“บะ..ไบรอันตรงนั้นพอแล้วค่ะ..”

เขาเงยหน้าขึ้นสบตากับเธอ

“อยากให้ใส่เข้าแล้วเหรอ?

“ข้า…บอกแล้วว่าพรุ่งนี้ต้องตื่นเช้า..”

“ข้าเองก็อยากใส่เข้าไปแล้วเหมือนกัน ขยับสะโพกเข้ามาหน่อยสิ…”

ไบรอันก้มลงหอมแก้มเธอเบาๆ ให้ตายเถอะ!! ทำหน้าแบบนั้นแล้วเขาจะปล่อยให้เธอนอนได้ยังไง!!

เขาลุกขึ้นพร้อมทั้งจับข้อเท้าของเบลล่าเอาไว้ ไบรอันเริ่มสอดใส่เข้าไปด้านในช้าๆ มันเข้าไปได้ง่ายเพราะเธอแฉะ จากการปลุกเร้าอย่างหนักของเขาก่อนหน้านี้

“อื้ม!! น้ำของพวกเรามันผสมกันแล้วเบล รู้สึกรึเปล่า?”

เขาเริ่มขยับเอวพร้อมทั้งกอดเธอเอาไว้แน่น กับเบลล่าเท่าไหร่ก็ไม่พอเขาคลั่งเธอโดยสมบูรณ์แบบแล้วจริงๆ

อยากได้และอยากรู้สึกถึงเธอมากกว่านี้!!!

“ช้าลง..หน่อยค่ะ อื้อ!!”

“รู้สึกถึงข้าให้มากกว่านี้สิเบล รู้สึกดีให้มากกว่านี้….”

ไม่ไหวต้องเสร็จสักรอบหนึ่งก่อน!! ไบรอันอัดกระแทกถี่ๆ จนเขาเสร็จสม น้ำสีขาวขุ่นไหลเยิ้มจนมันไหลออกมาด้านนอกเขาขยับเอวช้าๆ แล้วยกสะโพกของเบลล่าขึ้นมา ก่อนจะถอนตัวตนช้าๆ

“อย่าให้มันไหลออกมาสิเบล”

เขาใช้นิ้วดันให้น้ำของเขามันไหลกลับเข้าไปด้านใน

ไบรอันใช้นิ้วของเขาถูรอบๆ จุดกึ่งกลางของเธอ ในมันเปียกชุ่มไปด้วยน้ำสีขาวขุ่นของเขา

เบลล่าเหนื่อยหอบเพราะนิ้วของไบรอันมันสะกิดที่ติ่งเสียวของเธอช้าๆ เขากางขาเธอออกพร้อมกับส่งยิ้มให้เธอ แล้วใส่มันเข้าไปอีกรอบทั้งๆ ที่ด้านในมันชุ่มแฉะไปด้วยน้ำของเขา

ไบรอันทำหลายครั้งจนเธอแทบไม่ได้นอน! เบลล่ามองเขาที่หลับอยู่บนเตียงด้วยความรู้ที่หลากหลาย ไบรอันคือคนที่ดื้อมากจริงๆ ทว่าเขาเป็นคนที่ดูซื่อตรงกับความรู้สึก ชอบก็บอกว่าชอบไม่ชอบก็บอกว่าไม่ชอบ

เบลล่าในตอนนี้เธอเพียงแค่คิดว่าเขา น่ารักดี

วันนี้อากาศแจ่มใส บ่งบอกว่าสิ้นสุดฤดูฝนอย่างเป็นทางการแล้ว เธอนั่งอยู่บนรถม้าเพื่อเดินทางไปวิหารศักดิ์สิทธิ์เวลาผ่านไปไวจนน่ากลัวเหมือนกัน

อาเชอร์จากไปเป็นเวลาร่วมสามเดือนแล้ว สามเดือนที่ชีวิตของเธอเต็มไปด้วยปริศนามากมาย วันนี้เธอตั้งใจจะไปดูโพชั่นขวดอื่นๆ ว่าเขาซ่อนความลับอะไรไว้

เบลล่าไขประตูห้องของอาเชอร์ออกเอง ในครั้งนี้ไม่จำเป็นต้องมีคนนำทาง ที่นี่ยังคงสภาพเดิมเหมือนตอนที่เธอมาครั้งที่แล้วไม่มีผิด เบลล่ายกโพชั่นขวดสีแดงขึ้นมา คราวนี้ไม่ต้องถึงขนาดทำแตกแล้วแต่เธอเทมันลงบนแผ่นไม้ก็พอ

ปรากฏเป็นกลุ่มควันสีแดงขึ้นมาทั่วห้อง

“จะหนีไปยังไงกันล่ะ!!”

“ก็รอให้พวกทหารหลับก่อนสิ!”

ในกลุ่มควันนั้นฉายภาพของท่านพ่อและแม่รองกำลังลักลอบแอบหนีออกมาจากโบสถ์เก่าๆ และก็ตามด้วยข้อความที่ทั้งสองคุยกันว่าจะเอายังไงต่อกับเงินสองพันเหรียญทองที่ได้มา..

จากค่าจ้างการแพร่โรคระบาดในครั้งนี้

เบลล่าทรุดลงนั่งกับพื้นอย่างไร้เรี่ยวแรง เธอยกมือขึ้นมานวดหว่างคิ้วเบาๆ

กับบางคนนี้ ถ้าไม่ตายก็จะทำเรื่องเดือดร้อนให้เธอไปเรื่อยๆ ใช่ไหมนะ!

บางทีเธอควรจะไปที่เดเลี่ยนสักครั้งแล้วล่ะ!!

……..

“ข้าคิดว่าการว่าจ้างดัชเชสเมบิลมาสอนมารยาทให้กับเอลลี่เป็นเรื่องสมควร…”

แบรฮาร์ทกล่าวพร้อมทั้งยกแก้วเหล้าขึ้นมาดื่ม

“ตามใจเจ้า ฮาร์ทแม่เคยบอกไปแล้วว่าเจ้าจะคว้าผู้หญิงที่ไหนมาเป็นสาวใช้ร่วมเตียงก็ได้ เพียงแต่ระวังความสัมพันธ์กับองค์หญิงเอาไว้หน่อย”

แบรฮาร์ทแสยะยิ้ม

“นางคือบุตรสาวของท่านพี่ฮันน่านี่ครับ บางทีหากนางตั้งครรภ์ลูกของข้า นั่นอาจจะเป็นสายเลือดอันบริสุทธิ์ของเมเบโล่…”

แกรนด์ดัชเชสมิได้กล่าวสิ่งใดเธอเพียงก้มลงอ่านหนังสือต่อ

มีเพียงสายตาแห่งความคับแค้นใจของแอลลี่ที่มองไปยังแบรฮาร์ทเท่านั้น!! เขาส่งสายตาให้เธอเพื่อบอกให้แอลลี่ลุกขึ้นตามเขาออกมา

“เหตุใดถึงทำสายตาไม่พอใจเช่นนั้นเล่า?”

“ทำไมท่านถึงสนใจดัชเชสเมบิลขนาดนั้น! แถมยังจะให้นางตั้งท้องลูกของท่านอีก แล้วข้าเป็นใครล่ะคะ!!”

แบรฮาร์ทยกมือขึ้นมาลูบไล้ใบหน้าของแอลลี่

“เจ้าก็คือน้องสาวข้าไง คือคนที่จะไปเป็นพระชายาขององค์รัชทายาทมาเดลีน…”

“ท่านพี่!”

“ไม่เอาน่า เจ้ากำลังทำให้ข้าเบื่อนะ เป็นพระชายาไม่ดีตรงไหนกัน?”

เธออยู่ที่นี่โดยไร้ความสุขเพราะการดูแลที่เข้มงวดของแกรนด์ดัชเชส ความสุขหนึ่งเดียวของชีวิตของแอลลี่คือแบรฮาร์ท เขาเคยกล่าวว่าจะยึดอำนาจผู้นำตระกูลมาจากแกรนด์ดัชเชส แล้วจะให้เธอเป็นอิสระ ทว่าตอนนี้มันราวกับว่าคำพูดของเขาเป็นเพียงลมปากเท่านั้น

“ไปเถอะ วันนี้จะนอนที่ไหนดี ห้องเจ้า หรือว่าห้องข้า?”